Wednesday, October 11, 2017

ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං





ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගැන ලියන්නට යද්දී ගොඩයා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං වලට සම්භන්ධ වන්නේ කොතැනින්දැයි පාඨකයින්ට කුතුහලයක් මතුවන නිසා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගැන ලියවෙන්නට කලින් අම්බලන්ගොඩයාට එහි පය තැබීමට අවස්තාව ලැබුනේ කෙසේදැයි කියා ලිවිය යුතුමය. ඒ මන්ද යත් නිධාන කතාවන් නොලියා ලියවෙනා සිද්දීන් කියවා අවසන්වූ පසු ඔලුවේ තඩි ප්‍රශ්නාර්ථ ලකුණක් ඉතිරිවන බැවින්ය. ඒ හෙයින් නිධාන කතාවෙන් අනතුරු ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගැන ලියැවෙනා අතර දැනට ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කරනා අයවලුන්ගෙන් අම්බලන්ගොඩයාට තර්ජන ගර්ජන එල්ල කරන්නටද ඉඩ තිබෙනවාය. 

අම්බලන්ගොඩයා රැකියාවට අමතරව දෙවැනි ආදායම් වශයෙන් ව්‍යාපාරද කර කියාගෙන දැහැමෙන් සෙමෙන් ජීවිකාව කරගෙන ගියාවූ අහිංසක අසරණ ජීවියකු බව මීට පෙර පෝස්ට් කියැවූ පාඨක සැම දන්නවා ඇතැයි ගොඩයා විශ්වාස කරනවාය. ගොඩයාගේ රැකියාවටද  වෙළඳ ව්‍යාපාරටද අමතරව තවත් ආදායම් මාර්ගයක් වශයෙන් ගොඩයාගේ වෑන් රථද කුලියට, බද්දට, හයරයට දීමද කරගෙන ගියාවූ තවත් සාර්ථක ව්‍යාපාරයක්ය. එවන් ව්‍යාපාර වපසරියක් ඇතුලත ගොඩයා සමහරක් රාත්‍රීන් වලදී නිදාගත්තේ පැය දෙක තුනක් පමණය. එකී තුන්වෙනි  ව්‍යාපාරයට පින්සිදුවන්නට ගොඩයාගේ වෑන් රථයක් ගාල්ල ප්‍රදේශයේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනියකට කුලියට දෙන්නේ දිනක ගාස්තුව රුපියල් දහසක මුදලකටය. සතියකට දින හයක් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනිය වෙනුවෙන් දිවවෙනා වෑන් රථය වෙනුවෙන් සැලකිය යුතු මුදලක් ගොඩයා වෙත ලැබෙනවාය. ඉන්දන සැපයීම සිදුවන්නේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනියෙන් වන අතර රියදුරු වැටුප ගෙවන්නේ ගොඩයා විසින්ය. ඒ මන්ද යත් ගොඩයා රථය ලබාදී තිබෙන්නේ රියදුරු සමග වන නිසාය. එය එසේ වීමට හේතුව වන්නේ රියදුරු රහිතව වාහනයක් කුලියට දීම වනාහි එම වාහනය නැවත ගෙදර එන්නේ දුන් ආකාරයෙන් නොවනා වග ගොඩයා දන්නා නිසාය. එසේ රියදුරු රහිතව කුලියට දෙන වාහන නැවත ගෙදර ගෙන එම සඳහා ෆිනෑන්ස් කොම්පැනිවල වාහන උස්සන ජූලියස් සීසර්ලා කිහිප දෙනෙකුගේ සහය පැතීමටද ඉඩ තිබෙනා අවස්තා රටේ බොහෝය. 

ඥානසිරි අයියා වේදිකාවට ගොඩ වන්නේ දැන්ය. ඥානසිරි අයියා යනු ටිකාක් විතර දුර ගියාවූ සම්භන්ධයක් තිබෙනා බොහොම හිත හොඳ මනුස්සයෙක්ය. ගොඩයාගේ ලොකු අම්මාගේ බාල පුතණ්ඩියා වන පොඩි අයියාගේ ප්‍රාණ සමාන පාසල් සගයා වූ සරත් අයියාගේ සහෝදරයා වන ඥානසිරි අයියා අම්බලන්ගොඩයා දන්නේ හිච්චි එකා සන්දියේ හිටන්ය. ඒ මන්ද යත් පොඩි අයියාගේ පාසල් සගයා වූ සරත් අයියා ලොකු අම්මාගේම දරුවකු ගානට එම නිවසේ නිතර ගැවසුනාවූ චරිතයක් නිසාය. වැඩිමනක් කියනවානම් සරත් අයියා යනු ලොකු අම්මලාගේ ගෙදර නිත්‍ය සාමාජිකයකු ගානය. ලොකු අම්මා විසින් පිසින රසවත් බත් ව්‍යංජන අතරේ, හිටියා නොහිටියා සරත් අයියාටත් කොටසක් අනිවාර්යෙන් වෙන් කෙරෙනවාය. ඒ තරමටම සරත් අයියා යනු අම්බලන්ගොඩයාගේ පවුලේ සුප්‍රසිද්ධ හිතවතෙකුය. සරත් අයියාට ලොකු අම්මලාගේ පවුලේ තිබූ ස්ථිර සාමාජිකත්වයට අනුව සරත් අයියාගේ සහෝදර සහෝදරියන්ද,  හොඳින් දන්නා හඳුනන උදවිය වෙනවාය. එම නිසා සරත් අයියාගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන ඥානසිරි අයියාද,  එම පවුලේ සැවොමද ,ලොකු අම්මලාගේ පවුලේ ඕනෑම ඉලව් මගුල් අවස්තාවකට සහභාගී වීම අනිවාර්ය වෙනවාය. පොඩි අයියලා ලොකු අයියලා මෝටර් සයිකලයක්, වෑන් රථයක් ගොඩයා වෙත පැදවීමට දීමට ටිකාක් විතර අදිමදි කරන සන්දියේ හෙවත් ගොඩයාට වයස අවුරුදු දොළහ සන්දියේ සරත් අයියා සමහරක් වෙලාවට මෝටර් සයිකලය හෝ වෑන් රථය පදවාගෙන යන්නට ගොඩයාට අවස්තාව දෙනවාය. ඒ ලොකු අයියාගේ බලවත් විරෝදය මැද්දේය. ඥානසිරි අයියා ලොකු අයියලාගේ කියුම් බහ මායිම් කරන්නේ නැතිය. ඥානසිරි අයියා රථය පදවනවානම් ගාලු පාරෙන් මෙපිට පොලිසියෙන් නැති මංමාවත් වලදී රියදුරු අසුන ගොඩයාට දීම ස්ව කැමැත්තෙන්ම සිදු කරනවාය. එය ගාලු පාරෙන් මෙපිටදී කෙරෙන්නේ හදිසියේ හෝ පොලිස් නිල දරුවෙක් දුටුවහොත් රියදුරෙක් නොමැති වෑන් රථයක් පාරේ යනවෝ යයි භයෙන් බිරාන්ත වී වාහනය නවත්වන්නට ඉඩ තිබෙනා නිසා බව ඥානසිරි අයියා නිතර කියනවාය. ඒ මන්ද යත් වයස අවුරුදු දොළහේ  ගොඩයා රියදුරු අසුනේ වාඩිවූ කල  යාන්තමට පාර පෙනෙනා තරමට බටු ඇටයක් තරම් උසින් යුතු එකෙකු නිසාය. 

ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනියකට වෑන් රථයක් කුලී පදනම මත අවශ්‍ය වග ගොඩයා වෙත දන්වන්නේ සුදු අයියාය. සුදු අයියා ලොකු අම්මගේ මද්දුම පුතණ්ඩියාය. ඒ වෙන කිසිවෙකු නොව ගොඩයාගේ වෑන් රථය අනුරාධපුරයෙදී පොල් ගස දිගේ ධාවනය කළා වූ යුග පුරුෂයාය. සුදු අයියාත් ගොඩයා වාගේම බිස්නස් මයින්ඩඩ් පොරක් වන නිසා ලැබෙනා ඕනෑම ව්‍යාපාර අවස්තාවක් තමුන්ට ලාභයක් ගැනීමට නොහැකිනම්, එයින් ලාභයක් ලැබිය හැකි අදාළ පුද්ගලයින් වෙත හරවා යැවීම උන්දෑගේ සිරිතය. සුදු අයියාගේ එම ගුණයට පින්සිදුවන්නට වෑන් රථයක් කුලියට සැපයීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව ගොඩයා වෙත ලැබෙනවාය. වෑන් රථය දිවවෙන්නේ ගාල්ල අවට නිසා වාහනය රාත්‍රි කාලයේ ගාල් කෙරෙන්නේ ලොකු අම්මලාගේ නිවසේය. එම ව්‍යාපාරය සැබෑවක් කරවීමට ගාල්ල අවටින් රියදුරෙකු සොයාගනුවස් ගොඩයා සෑහෙන්න ප්‍රමාණයේ වෙහෙසක් ගත්තද එම වෑයම ව්‍යර්ථ වන්නේ සුදුසු කිසිවෙකුත්ව හමු නොවූ නිසාය. එහෙත් ප්‍රශ්නයට තාවකාලික ආදේශකයක් වශයෙන් ඥානසිරි අයියාගේ නම යෝජනා වන්නේ එවකට ඥානසිරි අයියා නිවසේ විවේක සුවයෙන් පසුවූ කාල සීමාවක් වන බැවින්ය. 

 ඥානසිරි අයියා රැකියා කලේ සරත් අයියාට අයත් ඉදිකිරීම් සමාගමේ වුවත් සුළු අත්වැරදීමක් හේතුවෙන් සරත් අයියා විසින් ඥානසිරි අයියාගේ සේවය    තාවකාලිකව අත්හිටුවා තිබුනේය. එම අත්වැරදීම කුමක්ද යත් කොළඹ පිහිටි ප්‍රධාන කාර්යාලයේ එදිනෙදා කටයුතු සඳහා භාවිතා කරනා සරත් අයියා සතු අලුත්ම අලුත් නිසාන් කැරවන් වෑන් රථයක් අනතුරට පත්කිරීමය. එනම් එක්තරා රාත්‍රියක තවත් සේවකයින් කිහිපදෙනෙකු සමග එකී වෑන් රථයෙන් ගාලු එන්නට පිටත්වූ ඥානසිරි අයියා රිය අනතුරක් සිදුකර ගැනීමය. කොස්ගොඩ පසුවී අහුන්ගල්ල ආසන්නයේ සොහොන් කොත් කිහිපයක් තිබෙනා වංගුව අසලදී වන්ගුවේ ඉදිරියට පැමිණෙන බවුසර් රථයකට පුද්ගලික බස් රථයක් ඉස්සර කරනවාලුය. තම ජීවිතය සහ අනෙකුත් ජීවිත සියල්ලම බේරා ගැනීම සඳහා කනත්ත දිහාවට වමට කැපූ වෑන් රථය ජීවිත හානි නොමැතිව කනත්ත අසලින් ගාලු ගමන නිමා කරන්නේ ඉදිරිපසට වට තුනක් පෙරලී කුඩුපට්ටම් වීමෙන් අනතුරුවලුය. වෑන් රථය දෙකට තුනට නැමී අලියා පෑගුවා හා සමාන වුවත් කිසිවෙකුටත් ජීවිත හානි නොවුවද අවේලාවේ අනවශ්‍ය ගමනක් යන්නට ගොස් රථය සහ ජීවිත අවදාමට දැමීම හේතුවෙන් තාවකාලික දඬුවමකට යටත් වීමට ඥානසිරි අයියාට සිදුවෙනවාය. කොම්පැනිය තමුන්ගේ ඒක කුස උපන් මලයාගේ වුවත් ඥානසිරි අයියා තනි අලියා වාගේ නැමෙන්නේ නැති පුද්ගලයාය. ඒ හින්දා මලයා තමාව අවශ්‍ය වී කතා කරනා තුරු අයියා බලා සිටිනවාය. අයියා රැකියාව අවශ්‍ය වී නැවත පැමිණෙනතුරු සරත් අයියා බලා සිටිනවාය. එහෙත් දෙදෙනාට දෙදෙනා නැමෙන්නේ නැතිය. ව්‍යාපාර කරනා එවුන් ඕනෑම අසීරු තැනකින් නැමී රිංගා යාමට උපන් හපන් එවුන් නිසා ගොඩයා දනිපනිගා ඥානසිරි අයියාට වෑන් රථය භාර දෙන්නේ නිකම් ඉන්න එකේ ඔන්න ඕක ටිකක් දුවනවා යන ඉල්ලීමට යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ඥානසිරි අයියාගෙන් ලැබුනාවූ නිසාය. 

එදා පටන් වෑන් රථය ඥානසිරි අයියාගේ භාරයේය. ඥානසිරි අයියා ගොඩයාගේ රථය පදවන්නේ වැටුපක් බලාපොරොත්තුව නොවුනත් මහන්සියට සෑහෙන මුදලක් ගොඩයා ඥානසිරි අයියාට ලබා දෙනවාය. එහෙත් හේ එය ගන්නේ වදෙන් පොරෙන් සාක්කුවට එබුවහොත් පමණය. ඊට අමතරව ඥානසිරි අයියා භාරයේ තිබෙනා වෑන් රථය කුලියට දුන්නද ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං එකේ එවුන් ඥානසිරි අයියගේ කුලී කාරයෝ ගානය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කා ටයි පටියක් පැළඳ ජැන්ඩි පහට රථයේ ඉදිරිපස ආසනයේ විරාජමාන වුවද ඥානසිරි අයියාගේ නිරීක්ෂණයට අනුව ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කා  යනු ජේතවනාරාමයට  ගල් ගසා වඳුරන්ගෙන් බණ අසා ඇති අං ගිලපු හාදයෙක්ය. ඒ නිසාවෙන් ඥානසිරි අයියා දිනපතා කුලී මුදල් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කාගෙන් ලබාගන්නේ හේ ඥානසිරි අයියාගේ විශ්වාසයේ කඩඉම් විභාගයෙන් අසමත්වූ හින්දාය. රට වටේ කරක් ගසා නානාප්‍රකාර මිනිසුන් ඇසුරු කර ඇති ඥානසිරි අයියාට පුද්ගලයකු හඳුනා ගැනීමට ගතවන්නේ විනාඩි පහක් දහයක් වැනි සුළු කාලයකය. ඥානසිරි අයියාගේ නීතියට අනුව අද වාහනයේ කුලී මුදල් නොදුන්නොත් හෙට උදෑසනට ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කරන්නට වන්නේ පයින්ය. දෙන්නම් කාසි වලට ඥානසිරි අයියාගේ සේවය ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනියට සැපයෙන්නේ නැත්තේ එම කොම්පැනියේ ලොක්කා සහ සේවක සේවිකාවන් කොහෙන් ආවාද ස්ථීර පදිංචිය කොහේදෝ කියා ඒ අවට කිසිදු සත්වයෙක් නොදන්නා වග ඥානසිරි අයියා විසින් තහවුරු කරගත් තොරතුරක් හින්දාය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනිය පවතාගෙන යන්නාවූ නිවසද කුලියට ගන්නා ලද නිවෙසක්ලුය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිංලා තුන් වේලම කන්නේ බොන්නේ කඩවලින් වීමද ඥානසිරි අයියාගේ පරීක්ෂණ අසමත් වීමට තවත් හෙතුවක්ලුය. ඥානසිරි අයියා කියනා ආකාරයෙන් ඔහුගේ භාෂාවට අනුව මෙසේය..

"මුන් මල්ලි කොහෙන් ආවද කොහේ එවුන්ද කියල මේ අහල ගම් හතක එවුන්වත් දන්නේ නැහැ. මුන්ගේ මහා එකා ඉන්නවා නේද.. ඌ ලෝක හොරෙක්.. උගේ වයිෆ් ඉන්නව නේද අර තොල් පාට කරගෙන තොරොම්බල් කරත්තේ වගේ යන එකී.. එන්න ඒකි ඇවිල්ල කට්ට කපටි කයිරාටිට අම්මණ්ඩි කෙනෙක්.. මුන් එකෙක්වත් ඔය ඉන්න ගෙදර තේ එකක්වත් හදාගෙන බොන එවුන් නෙවෙයි.. තුන් වේලම කන්නේ කඩෙන්.. උදේට වාහනේට නගිනකොට එකෙක්ගෙවත් අතේ ඩීසල් ගහන්න සල්ලි නෑ.. එක එකාගෙන් එකතු කරලා තමයි වාහනේට ඩීසල් ටික ගහන්නේ.. ඊට පස්සේ දවසෙ කරන බිස්නස් වලින් අනික් උන්ගේ කොමිස් බෙරන්නේ හවසට වාහනෙන් බහින්න කලින්මයි. ඒ කියන්නේ මුන් එකෙකුටවත් හෙටක් නෑ.. ඊයේ කියල දවසකුත් නෑ... මුන්ව විස්වාස කරන්න බෑ මල්ලි.. ඒ හින්ද අද සල්ලි අද නොගත්තොත් අපි රැවටුනා වෙනවා. ඒ හින්ද මේ වාහනේ මෙතන දුවන්නේ මං මේක එලවනකම් විතරයි හොඳේ.. නොදන්නා ඩ්‍රයිවර් කෙනෙකුට මේක දීල මුන් එක්ක යවන්න එපා.. සල්ලි තියා වාහනේවත් හොයාගන්න නැති වෙයි අන්තිමේ "

එවන් ආකාරයෙන් කෙරෙනා එදා වේල ව්‍යාපාරයක කොන්ත්‍රාත් පදනම මත ලබාදී ඇති ගොඩයාගේ වෑන් රථය තිබෙන්නේ සෑහෙන තරමක අවදානමක වග ගොඩයා වෙත වටහා දෙන්නට ඥානසිරි අයියාට වැඩි මහන්සියක් ගන්නට උවමනා වුයේ නැත්තේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගැන ගොඩයාගේ විශ්වාසයද අඩකට වඩා අඩු අගයක් ගැනීම වෙනවාය. 

ඔවන් වාතාවරණයක් යටතේ එක්තරා දිනෙක ඥානසිරි අයියාට නිවාඩුවක් අවශ්‍ය වන්නේ සරත් අයියගේ වෑන් රථය අනතුරට පත්වීමේ රක්ෂණ වන්දි ගැනීම වෙනුවෙන් උසාවියට පෙනී සිටින්නට සිදුවීම වෙනුවෙන්ය. ඥානසිරි අයියාගේ අවවාදයට අනුව නොදන්නා රියදුරෙකු යෙදවීම අවදානම් සහගත කටයුත්තක් වන්නේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං උදවිය ඇන්නා පැන්නා වර්ගයේ එවුන් වගට ගොඩයාටද ඉවෙන් මෙන් දැනුනා වූ හන්දාය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං යනු එකල ලංකාවට අලුතෙන් හඳුන්වා දුන් සංකල්පයක් වූ නිසාත් එය කෙරෙනා ආකාරය සමීපව දැකගැනීමේ උවමනාවක් අම්බලන්ගොඩයාගේ හිතේද හෙමි හෙමිහිට තිබෙනවාය. ගොඩයා එක ගලෙන් කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකු බිම දැමීමේ අභිලාෂයෙන් ඥානසිරි අයියා උසාවි යන දිනයේ රියදුරු පදවියට අනුයුක්ත වන නමුත් ඒ ලොකු අම්මාට හොර රහසේය. ඒ මන්ද යත් ගොඩයා රියදුරෙකු ආකාරයේ චරිතයක් හොබවනවාට ලොකු අම්මා කිසිසේත්ම කැමති නැත්තේය. ගොඩයා රථයේ අයිතිකරු වුවත්, කරන්නේ සයිඩ් බිස්නස් එකක් වුවත්, පිටස්තර එවුන්ට රියදුරා වීම ලොකු අම්මාට සෑහෙන්න අවමානයක් ගෙන දුන්නාවූ කාරණයක්ය. සුදු අයියාට නම් එය සිම්පල් කටයුත්ටක් වුවත් ලොකු අයියාද එවන් දෑ වෙනුවෙන් හිටගන්නේ ලොකු අම්මාගේ පක්ෂයේය. පොඩි අයියා ඔව්වාට කතා කරන්නේ නැතිය. 

එවන් වාතාවරණයක් යටතේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං නඩය පටවාගෙන ගොඩයා වාහනය පදවන්නේ ගාල්ල කොටුව දිහාවටය. ඒ මන්ද යත් කොටුවේ කඩයෙන් අවශ්‍ය කරනා විකුණුම් ද්‍රව්‍ය මිලදී ගැනීම සඳහාය. පළමු නැවතුම කොටුවේ කඩය වූ නිසා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කෙරුවාවේ පළමු රහස ගොඩයා ඉදිරියේ හෙළිවී හමාරය. එනම් මුන්නැහේලා ටයි පොලු දමාගෙන ගෙවල් ගානේ ගොස් විකුනන්නේ කොටුවේ කඩයෙන් ඊට වඩා අඩුවට මිලට ගත හැක්කාවූ බඩු භාණ්ඩය. 

අවශ්‍ය කරන වෙළඳ ද්‍රව්‍ය පටවාගත් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං නඩය ඊළඟට යන්නට යන්නේ රජ්ගම හන්දියෙන් හැරී ඇතුලට වෙන්නට තිබෙනා ගම්මාන දිහාවටය. ගාලු පාරෙන් ඇතුලට කිලෝමීටර දෙකක් තුනක් ගියතැන තිබෙනා කඩ මණ්ඩියක  රථය නවත්වන්නට අණ කරනා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කා නඩය රථයෙන් බස්සවා කඩ මණ්ඩියේ සිටිනා මිනිසුන්ට ඇසෙනා ආකාරයෙන් ලොකු ලෙක්චර් එකක් දෙනවාය. හේ කියනා ආකාරයට ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගෝලයෝ ලංකාවේ සුප්‍රසිද්ධ අලෙවිකරණ පාසලක ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ය. ඔවුන් මේ කරන්නේ ක්ෂේස්ත්‍ර පරියේෂණයක් වන අතර ඔවුන්ගේ සාර්ථකත්වය අනුව අවසන් උපාධි පරීක්ෂණය සඳහා ලකුණු හිමි වෙනවාලුය. මෙම වෙළඳ ද්‍රව්‍ය ලංකාවේ කිසිදු ආයතනයකින් මිලදීගත නොහැකි සුවිශේෂී ඒවා වන නිසාත් තරඟකාරී මිල නිසාත් පාරිභෝගිකයින් සඳහා විශේෂ වට්ටම් ප්‍රධානය කල යුතුය. අලෙවි හැකියාව, කළමනාකරණ හැකියාව, පාරිභෝගික සේවාව සහ අනෙකුත් දක්ෂතා වෙන වෙනම අධීක්ෂණය කෙරෙනා අතර ඒවාට වෙන වෙනම ලකුණු හිමි වෙනවාලුය. ටයි පොලු දමාගත් පිරිසක් වටකරගෙන ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලෝකා දෙන තවුසන් ටෝක් එක දිහා කඩ මණ්ඩියේ සිටිනා අයවලුන් කට ඇරගෙන බලා සිටිනවාය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගෝලයෝද ඉතාමත් විනයගරුක ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් ආකාරයෙන් තමතමුන්ගේ ඇක්ටින් පාර ලෙසටම කරගෙන යනවාය. ගල් පැලෙනා බොරු අසාගෙන සීරියස් ආකාරයෙන් සිටීමේ සීමාව ඉක්මවා යාගෙන ආ නිසා රියදුරු අසුන පහතට ඇලකරගන්නා අම්බලන්ගොඩයා කට තදින් අලාගෙන අමාරුවෙන් සිනහව නවතාගන්නේ ප්‍රසිද්දියේ සිනහ ගියහොත් එයින් අවැඩක් වන්නට ඉඩ තිබෙනා වග අක්මාවට දැනෙනා නිසාය.


එවන් ආකාරයේ උපදෙස් මාලාවකින් අනතුරුව විසිර යන්නාවු අලෙවි කළමනාකරුවන් කොටුවෙ කඩයෙන් ගෙනා චයිනීස් ප්ලාස්ටික් උපකරණ සහ බ්ලෙන්ඩර් විකුනාගන්නට ගෙවල් ගානේ යද්දී ගොඩයා පාඩුවේ වෑන් රථයට වී කාලය මරනවාය. ඉතාම නිස්කලංක පලාතක් බැවින් එහි නිහඬ භාවය විඳගනිමින් කල්පනා ලොව මල් වනේ කරනා  අල්ලපනල්ලේ ගොඩයාගේ දැහැන එකවරම බිඳෙන්නේ කව්දෝ කෑ ගසනා ශබ්දයක් අසුනාවූ නිසාය. 

බුදු අයියේ ඉක්මනට ස්ටාර්ට් කරන්නෝ... ස්ටාර්ට් කරන්නෝ.... ස්ටාර්ට් කරපියෝ...

ශබ්දය එන පසුපස දිහාව බැලූ කල ගොඩයාගේද කන් දෙක කෙලින් වන්නේ ස්කුබියා හොල්මනක් දුටුවා හා සමානවමය. ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ගෝලයින් දෙදෙනෙකු සුගත් තිලකරත්නටත් වඩා වේගයෙන් වෑන් රථය දිහාවට දුවගෙන එනවාය.. දුවනවා කිව්වාට දුවනවා නොවේය.. විදිනවාය.. ඊට පසුපසින් එම තරඟ ඉසව්වටම සහභාගී වී ඇති සෙයියාවක් පෙන්වනා ගම්වැසියන් පිරිසක් පොලු කිහිපයක්ද වනමින් අලෙවි කළමනාකරුවන් දෙදනා පසුපසින් එලවාගෙන එනවාය. හදිසියකදී ක්‍රියාත්මක වීමේ වේගය ගොඩයා ඉගෙනගෙන ඇත්තේ පාසැල් මිතුරන්ට පිං සිදුවන්නට ය. " දු " යන අකුර ඇසුණු සැනින් "වපාන්" යන අකුරු තුන ඇසෙන්නට මත්තෙන් සිටිනා තැනින් පැන දුවන්නට පුරුදු පුහුණු කර බලගැන්වූ පාසල් සමයක් පසුකර තිබෙනා ගොඩයාට, රථ දිහාවට දිවගෙන එන ගම්වැසියන් එහි පැමිණෙන්නේ සැප දුක අසන්නට නොවනා වග පැහැදිලි වන්නට යන්නේ තත්පරයකිනුත් අංශුමාත්‍රයක් පමණක්ය. රථය නවත්වා පැයක් දෙකක් ගතවී තිබුණු බැවින් එය නැවත පණගැන්වීමේදී එන්ජිම රත් කරවීම අත්‍යවශ්‍ය වුවත් රථය දෙසට පැමිණෙමින් තිබෙනා ගම්වැසියන් එහි ලඟාවන්නට මත්තෙන් එන්ජිම පනගැන්වීම අත්‍යාවශ්‍ය කාරණයක් වනවාය. ඒ මන්ද යත් රථය පණගැන්වීමට මත්තෙන් ගම්වැසියන් එහි ලඟා වුවහොත් ගොඩයාටද අලෙවි කළමනාකරුවන් දෙදෙනාට නියමිත ගුටි කෝටාවෙන් කොටසක් ලැබෙන්නට සෑහෙන්න ඉඩ ප්‍රස්තාවක් තිබෙනාවූ හින්දාය.  

උදාවී ඇත්තාවූ අවස්තාවට අනුව රථය පනගන්වාගෙන ඉන්නා තැනින් හුළඟටත්  වඩා වේගයෙන් මාරුවීමේ අවශ්‍යතාවය අතිමහත්ය. එංජිම හීට් කරලා අහවර වී න්‍යායානුකුලව රථය පණගැන්වීමටද කාලයක් නැත්තේය. ඉතා ලෙහෙසියෙන්ම රියදුරු අසුනෙන් බිමට පැන අසල තිබෙනා වෙල් යාය හරහා පැන දුවන්නට වාගේ මසුරං අදහසක් මොලය දිහාවට මෝදු වුවද එය ප්‍රායෝගික නොවන්නේ ගොඩයා දිවිලි ශූරයෙකු නොවෙනා වග ගොඩයාම සක්සුදක් සේ දන්නා හින්දාය. එකම විකල්පය නම් රථයේ එන්ජිම පනගන්වාගෙන හැරුන ඔලුව හැරුන අතේ ධාවනය කරවීමය. ඒ හෙයින් ගොඩයා රථයේ යතුර කරකවනවාය. සෞක්‍ය තත්ත්වය සියයට පනහක පමණ මට්ටමේ තිබෙනා වෑන් රථයේ එංජිම බෑ බෑ කියා ඇදීගෙන ගොස් කළු දුම් වළාවක් දමමින් පණගැන්වෙනවාය. එතනින් එහා ෆාස්ට් ඇන්ඩ් ද ෆියුරියස් රජ්ගම වර්ෂන් එක ෆේස්බුක් ලයිව් පෙන්නනවා වාගේය. ගොඩයා කෙදිනකවත් තමුන් සමග පැමිණි එකෙක් මග දමා දුවනා වර්ගයේ එකෙක් නොවනා නිසා අලෙවි කළමණාකරුවන් දෙදෙනා වෑන් රථයට ලඟා වනතුරු මදක් පමා වනවාය. පමා වෙනවා කීවාට නවතාගෙන ඉන්නවා නොවේය.. එකසිය තුන මරදාන පොලිසිය ඉදිරියේ අද්දනවා වාගේය.. එකසිය තුන, එකසිය හතලිස් හතර හා අනෙකුත් බොරැල්ල දිහාවට ධාවනය වන බස් රථ මරදාන පොලිසිය ඉදිරියේ නවතාගෙන සිටින්නේ සැර දමමින් ඉදිරියට යන ගමන්මය. පසුපසින් පැමිණෙන බස් රථය දුටු වහා රියදුරා බස් රථය රැගෙන බොරැල්ල දිහාවට ඉගිලෙනවාය. ඒ අල්ලපනල්ලේ රථයට ගොඩවෙනා මගින් වේනම් එවුනට බුදුසරණය. ඒ ආකාරයෙන්ම ගොඩයා අලෙවි කළමනා කරුවන් දෙදෙනා රථය අසලට පැමිණෙන තුරු සැර දමාගෙන හෙමිහිට ඉදිරියට ධාවනය කරනවාය. දෙදෙනාගෙන් එකෙකු රථයේ පැත්තේ දොර ඇරගෙන රථය තුලට පැනගන්නට සමත්වෙනා අතරේ අනෙක් එකා රථයේ එල්ලීම පසෙක තබා ඔලිම්පික් ධාවන ශූරයාගේ මී මුත්තාටවත් අලාගන්නට බැරි වේගයකින් වෙල් යාය හරහා පැන දුවනවාය. දැන් ඉතිරිය ගොඩයා අතේය.. ඊළඟ කොටස ෆාස්ට් ඇන්ඩ් ද ෆියුරියස් රජ්ගම වර්ෂන් එක ෆේස්බුක් ලයිව් පෙන්වනවා වාගේය. ගොඩයා වෑන් රථය අතුරු පාර දිගේ එලවනවා නොව පිඹිනවාය. යන්නේ කොහාටදෝ කියා නොදන්නවා වුනත් ඇඟපත සම්බාහනය කරගන්නවාට වඩා යන අපායකට ගැලවී යාම අත්‍යවශ්‍ය නිසා ගොඩයා පාර දිගේ රථය වේගයෙන් පදවනවාය. එහෙත් රථය යන්නේ හොඳ ගමනාන්තයක් කරා නොවනා වග ඇස් පනාපිටම පෙන්වා දෙමින් පිට්ටනියක් වැනි ස්ථානයකින් පාර අහවර වෙනවාය. එය වෙනත් ආකාරයකින් කියනවානම් එක්කෝ රථය නැවත හරවාගෙන ගම්මුන් යටකරගෙන ගොස් ජීවිතය බේරාගත යුතුය. නැතිනම් ස්වේච්චාවෙන් සම්බාහන ප්‍රතිකාරය සඳහා එඩිතරව මුහුණ දිය යුතුය. දෙකම කල නොහැකි වර්ගයේ විසඳුම් නොමැති ප්‍රශ්නය. ඒ අස්සේ රථයට ගොඩවූ හාදයා දිහා මදක් විමසන්නට ගොඩයා මද අස්වැසිල්ලක් ලබාගන්නවාය..

අප්පද බොල ඌට නැති වෙන්නම නෙලලාය.. ටයි පටිය බෙල්ලේ තිබුනත් සුදු කමීසයේ සාක්කුව කව්දෝ අසමජ්ජාති එකෙකු සම්පූර්ණයෙන්ම ඉරාගෙනය. කමීසයේ බොත්තම් එල්ලෙනවාය. ජෙල් ගා පීරූ කොණ්ඩය වෙස් අත්තක් ගානය. බිම දමාගෙන නෙලූ ආකාරයක සාක්ෂි සලකුණු සුදු කමීසය පුරා බොහෝය. උදෑසන වාහනයේ බහිද්දී අතෙහි රැඳුනා වූ කළු පාට ෆයිල් ආවරණය ආගිය අතක් නැත්තේය. කමීසයේ සාක්කුව අතුරුදහන් වීම හා සංසන්දනය කරනා කල සාක්කුවේ උජාරුවට හැමිනී තිබූ පෑන ගැන සෙවීම යනු,  රාළට හෙන ගැසූ පසු බුලත් පයිය සෙවීම වැනි වූ කාරණයක්ය. උදෑසන දිලිසෙන්නට ඔප දමා තිබූ සපත්තු යුගලය පිටින්ම වෙලක් මැඩවූ ආකාරයේ ලකුණු සපත්තු කුට්ටමේ අඩු නැතිවම පෙනෙන්නට තිබෙනවාය. කලිසමට ජැන්ඩි පහට යටකර තිබූ කමීසය දැන් තිබෙන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම කලිසමට උඩින්ය. 

මල්ලි මොකෝ උනේ..

ගැහුවා අයියෙ ගැහුවා..

මොනවා කරාටද ගැහුවේ කියනවකො..

මීට සති දෙකකට කලින් රජ්ගම කිට්ටුව අපි සේල්ස් කරා.. උන් දැනගෙන අපි කොටුවේ කඩෙන් ගෙනල්ල වැඩි මිලට විකුනනවා කියල..

ඉතිං..

ඉතිං අපි මෙහෙ අද සේල්ස් කරනවා කියල ආරංචි වෙලා සෙට් එකක් ඇවිත් නෙළුවා අයියෙ නෙල්ලිලක්.. මං සෑහෙන්න ගේමක් දීල තමයි වාහනේ පැත්තට පැනගත්තේ..

දැන් කෝ අනික් උන්..

දන්නේ නෑ බුදු අයියේ දන්නේ නෑ... ඉක්මනට අපි මෙතනින් මාරු වෙමු...

කොහේ මාරුවෙන්නද මනුස්සයෝ.. මෙතනින් පාර ඉවරයි.. දැන් තියෙන්නේ කෑමක්.. 

අනේ බුදු අයියෙ උන් හෙන දරුණු මිනිස්සු.. කඩුත් තිබ්බ.. අහුවුනොත් අනිවාර්යෙන් කපනවාමයි..

කඩු කියූ සැනින් ගොඩයාගේ කන් දෙක නැවතත් කෙලින් වෙනවාය. පිට්ටනිය එහා කෙලවරේ පාරක සෙයියාවක් පෙනෙනා නිසා ගොඩයා පිට්ටනිය හරහා රථය නැවතත් ධාවනය කරන්නේ කඩු සටන් ගැන ගොඩයාට මෙලෝ අවබෝධයක් නැති හින්දාය. දෙයියෝ යාන්තම් බලලා උනත් පාර තිබෙන්නේ පිට්ටනියට වඩා අඩි  දහයක පමණ බෑවුමකින් අනතුරුවය. ඕෆ් රෝඩ් රථයක් වුනානම් බෑවුමෙන් පාරට ගැනීම සිම්පල්ය.. එහෙත් සාමාන්‍ය වෑන් රථයක් එම බෑවුමෙන් පාරට ගැනීමට යාම ඉදිරිපස හොම්බ බිම ඇනී එහාටත් මෙහාටත් නොමැතිව නවතින්නට වන මෙව්වා එකක්ය. ඒ සියල්ල අතරේ ගම්මානය පුරා කෝලහාලයක් ආකාරයෙන් ගම් වැසියන් කෑගසනා ශබ්දය ළඟ ලඟම ඇසෙනවාය. දැන් ගොඩයා වෙත ඉතිරිව තිබෙන්නේ ඉදිරියේ තිබෙනා අභියෝගය හමුවේ තම මෝඩකම පෙන්වීමට පමණය. ඒ හෙයින් ගොඩයා වෙන දෙයක් වෙච්චාවේ කියා සිතාගෙන අංශක හතලිස් පහකට වැඩි වූ බෑවුමෙන් රථය පහලට දමනවාය. එහි ප්‍රතිපලයක් වශයෙන්ද  සසර කල කර්මයක ප්‍රතිපල වශයෙන්ද වෑන් රථය බෑවුමේ පස් කාගෙන ගොස් ඉසිරිපස බෆරයද  බිම ඇනී දෙකට නැවී ඇද වෙද්දී ප්‍රධාන පාරට අවතීරණය වනවාය. ඉදිරිපස අංක තහඩුව දෙක නැමී කැඩී ගියද කැඩුණු කොටස එතන දමා පැන යාම එම නඩුව ගොඩයා වෙත ෆයිල් වීමේ අවධානමක් ගන්නා බැවින් ගොඩයා හනික රථයෙන් බැසගොස් අංක තහඩුවද අහුලාගෙන නැවත රථයෙන් ඉගිලෙනවාය. 

පසුපස ඉන්නා එකා ආසනයෙන් පසුපසට හැරී පසුපස දිහාම විපරමින් ඉන්නවා විනා රථය යන්නේ කොයි දිහාවටදෝවත් හේට අවබෝධයක් නොමැතිය. රථය ධාවනය වන්නේ ගොඩබිම දිහාවටය. ගාලු දිහාවට යන්නට නම් ගාලු පාර දිහාවට පැදවිය යුතු වුනත් ඒ දිහාවට පැදවීම සියදිවි නසාගැනීමක් වැනිය. කොටුවේ කඩයෙන් එම මිලට ගෙනවිත් අහිංසක ගම්මුන් හට බේගල් ඇදබා වැඩි මිලට බඩු විකුනනා මුන් වැනි එවනු හට බිම දමාගෙන පහර දුන්නාට කිසිදු හිතේ අමාරුවක් ගොඩයාට නොමැතිය. තිබෙන්නේ එවුන් විසින් බාන්නට නියමිත පරිප්පු නෞකාවට කර තැබීමට ගොඩයාටද සිදුව ඇති හින්දා ජීවිතය බේරාගෙන පැනගනීමට ක්‍රමයක් සෙවීමටය. රථය ඉදිරියට යන අල්ල පනල්ලේ කවුදෝ නැවතත් කෑගසනා ශබ්දයෙන් වටපිට බැලූ කල ඈත වෙල් යායක් හරහා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කා සහ තවත් කිහිපදෙනෙකු භාදක මත දිවීමේ ඉසව්ව සාර්ථකව නිමකරන්නට ඔන්න මෙන්නය. උදෑසන කිරි කොකුන් වාගේ වාහනයෙන් බැසගිය අලෙවිකරණ උපාධි අපේක්ෂකයින් සහ උන්ගේ ලෙක්චරයා මඩ නාගෙන වෙල් යාය හරහා වෑන් රථය දිහාවට දිවගෙන එනවාය. උදෑසන අතින් කටින් එල්ලාගෙන ගියා වූ කොටුවේ කඩයෙන් ගන්නා ලද උපකරණ එකකුදු පෙනෙන්නට නොමැතිය. මොනවා නැති උනත් ටයි පටි ටිකනම් කරේ තිබෙනවාය. වයිවාරන පාටින් පාට කරනා ලද ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කාගේ අඹුව හරක් පට්ටියක් හා ලැග්ගා සමානය. උන්දෑ උදෑසන දිස්වූයේ වෙසක් උත්සවය වෙනුවෙන් සැරසු වෙසක් කූඩුවක් හා සමානවය. ඊට පැය දෙකකට පසු උන්දෑ ඌරු කොටුවක ඊරියක් ගානට මඩ නාලාය. ගොඩයාට මෙවන් වංචනිකයින් දෑහට පෙනෙන්නට බැරි වර්ගයේ එවුන් හෙයින් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං එවුන් මග දමා යන්නට හිත යෙදුවත් රථයේ ඉන්නා එකා නාහෙන් අඬන්නට තියාගන්න නිසා රථය නවත්වා මඩ කරි ටික රථයට නංගා ගන්නවාය. ඒ ආස්නා වල වාඩි නොවෙනා පොරොන්දුව මතය. 

උදෑසන පැමිණි එවුන්ගෙන් එකෙකු හැරෙන්නට අනෙක් එවුන් සියල්ලම දැන් රථය ඇතුලේ ඉන්නවාය. අඩු එකා පළවෙනියෙන්ම රථය දිහාවට දිවවිත් ක්ෂණික තීරණයක් මත වෙල් යාය හරහා පැනදිවු එකාය. අදාළ ගම්මානයෙන් කිලෝමීටර පහ හයක් ඈතට ධාවනය කරනා රථය නවත්වන්නේ අඩු එකා එනතුරු ඉන්නවාද නැද්ද යන තීරණය තිබෙන්නේ ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං පිරිස අතේ නිසාය. එහෙත් සියල්ලෝගේම තීරණය වෙනත් පාරකින් නවාතැන වෙත යාමය. හොර නඩයේ කතා බහෙන් ගොඩයාට දැනෙන්නේ මෙවන් ගුටි සනෙකෙලියක් හා එකතුපහදුවන පළමු අවස්තාව මෙය නොවය බවය. ඇසෙනා ආකාරයට වෙල් යාය හරහා පැන දිවූ හාදයා එවන් වීරකම් කර ජීවිතය බේරාගෙන බෝඩිමට පැමිණ වීර විභූෂණ පදක්කම් දිනා ඇති එකෙක්ලුය. ජේම්ස් බොන්ඩ් වර්ගයේ එකෙකු වන අතුරුදහන් එකා දමා යාම ඒ තරම් කජ්ජක් නොවෙනා නිසා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං ලොක්කාගේ අදහස නැවත නවාතැනට යාමටය. ඒ අනුව ගොඩයා අහලින් පහලින් පාර අසාගෙන ගෝනාපීනුවල හරහා හික්කඩුව වෙත රථය රැගෙන එනවාය. 

මුහුදු වෙරල ආසන්නයේ නවත්වන රථයෙන් බැස යන මඩ කරි මාර්කටිං සෙට් එකේ ඊළඟ පරමාර්ථය මුහුදු වතුරෙන් මඩ සෝදාගෙන මුකුත් නොවුනා ආකාරයෙන් නැවතත් කොටුවේ කඩයට ගොස් බඩු මිලට ගෙන වෙනත් ගම්මානයක් වෙත යාමටය. ගොඩයාගේ ව්‍යාපාර අංශය ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනිය තරම් අජපල් එකක් නොවෙනා නිසා, මඩ සෝදාගත් කල ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කාරයා රජකමටත් සුදුසුය යන්න හිතේ තබාගෙන  හොර නඩය මුහුදු වෙරලෙහිම දමා තබා නැවත ඊළඟ ආත්මයේවත් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනි වලට වාහන කුලියට නොදීමේ අධිෂ්ඨානයෙන් අම්බලන්ගොඩ දිහාවට රථය පදවනවාය. 

එයින් සතියකට පසු ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං කොම්පැනිය, නැවතී සිටි නිවසේ අයිතිකරුට මාසයක කුලියද හිඟ තත්වයේ තබා පැදුරටත් නොකියා මාරුවී ගොස් තිබුනේලුය. ඥානසිරි අයියාට පින්සිදුවන්නට ගොඩයාගේ අලාභය දවසක කුලිය පමණය. රථයේ ඉදිරිපස බෆරය සහ අංක තහඩුව නැවත සෑදීමේ ගාස්තුව ගොඩයා පාඩු වූ ව්‍යාපාර ගිණුමට බැරකර හිත හදා ගන්නවාය.

එවන් ඉතිහාසයක් තිබෙනා ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං උදවිය ඇවිදින් ගොඩයාගේ ගෙට්ටුවට තට්ටු කරනා විට අදද ගොඩයාට අසූහරදාහට මල පනිනවාය. ඒ ගොඩයා එවුන්ගේ ව්‍යාපාර රහස් දන්නා නිසාය. කොයිතරම් කියා පැහැදුවත් ගොඩයාගේ මෑණියන් නම් මසකට වරක් දෙවරක් ඩිරෙක්ට් මාර්කටිං අලෙවි උපාධි අපේක්ෂකයින් එකෙකුට දෙන්නෙකුට අහුවෙනවාය. එවන් ආකාරයෙන් මිලදීගත් ප්ලාස්ටික් කැබලි, ඉලෙක්ට්‍රික් අබලි ද්‍රව්‍ය ගොඩයාගේ වත්තේ අහුමුලු වල තිබී දකිනා විට ගොඩයාට නැවතත් අසූහාරදෑදාහට මල පනිනවාය. එවන් අවස්තාවන්හීදී ගොඩයා මවු තුමියට තදින් අවවාද කරන්නේ අවශ්‍ය භාණ්ඩයක් තිබේනම් නමක් ගමක් තිබෙනා කඩයකට ගොස් වගකීමක් සහිතව මිලයට ගන්න ලෙසය. එහෙත් ගොඩගේ මෑණියන්ගේ පිළිතුර එදත් අදත් හෙටත් එකමය..

පවු ළමයෝ.. මේ අහිංසක ළමයින්ට රස්සාවක් නැති නිසානේ ගෙවල් ගානේ ගිහින් බඩු විකුනන්නේ.. ඉතිං උදව්වක් විදිහට ගන්න එක පිනක්නේ... ඔය තරම් ආත්මාර්ථකාමී වෙන්න එපා.. මටනම් හරි ලෝභයි ඒ පොඩි එවුන් දැක්කම...

එහෙව් පින් දහම් වලිට පින් සිදුවන්නට ප්ලාස්ටික් බේසම්, බාල්දි, අලුමීනියම් හට්ටි මුට්ටි මෑණියන්ගේ මුළුතැන්ගෙයි වැහි වැහලාය. 

දැක්කාම ලෝභ සිතෙනා අහිංසක පොඩි එවුන්ට පින්සිදුවන්නට, නැවකට ගුටි කන්නට ගොස් ගොඩයා අනූ නවයෙන් බේරුනා වූ කතාන්දරය මෑණියන් අද වෙනතුරුද දන්නේ නැතිය. 

Wednesday, August 23, 2017

සුදු හංසියේ මිහිරාවියේ...







මේ ලියන්න යන සිද්දියට පාදක වෙච්චි කාල වකවානුවේ අම්බලංගොඩයා රාජකාරි කරේ කතරගම පුරවරයේ. ගොඩයා සඳුදා අලුයම දෙකට අම්බලන්ගොඩ පහුකරන් යන සීටීබී බසයෙන් කතරගම බලා පිටත් වෙලා නැවත ගමරට බලා පැමිණෙන්නේ සිකුරාදා රාත්‍රියේ තමයි. ඔය කියන බස් ගමනාගමනය ගැන කලින් ලියපු බස් කතාබස් පෝස්ටුවේ වැඩිමනක් ලියවුනාට බස් ගමනාගමනය ගැන ගොඩයාගේ මතකයේ තියන කතන්දර බොහොමයි. කතරගම කොළඹ බස් සේවාවේ පුද්ගලික බස් වල මගීන්ට දෙන සැප වැඩි නිසා ගොඩයා රාත්‍රී ගමනට සීටීබී බසයම තෝරාගන්නේ සීටීබී බසයේ සැප පුද්ගලික බසයට වඩා දිව්‍යලෝක සැප ගෙනදෙන්නක් නිසා. දැන් කතරගම කොළඹ බස් ගමනාගමනය ගැන නොදන්නා උදවිය හිතන්න පුළුවනි ඒසී බස් එකක යන්නේ නැතුව සීටීබී බස් එකක යන්න මූ හෙන කුණු ලෝභ පොරක් කියල. ඒත් ඒක එහෙම නොවෙන්නේ කතරගම කොළඹ ඒසී බස් දුවන්නේ නැති නිසා. මීට අවුරුදු දොළහකට දහතුනකට කලින් නම් ඒසී බස් දිව්වා උනාට දෙදහස් පහ වෙද්දීත් කතරගම කොළඹ ඒසී බස් කරුමාන්තය අර්ධ සුඛෝපභෝගී බවට පරිවර්තනය වෙලා ඉවරයි. ඒකට එක හේතුවක් වුනේ කතරගම කොළඹ ඒසී බස් ගාස්තුව සාපේක්ෂව ඉහල අගයක් ගැනීම නිසා මගීන් ඒසී බස් භාවිතය අවම කිරීම නිසා ඒසී බස් වලට ආදායම පහල යාම. දෙවැනි හෙතුවවුනේ ලංකාවේ තියන ඒසී බස් ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජ්ජුරුවන්ගේ කාලේටත් කලින් නිෂ්පාදනය කරපු පරණම පරණ හුඹස් නිසා කොළඹ සිට කතරගම දක්වා දුරක් ඒසී දාගෙන යන්න තරම් ඒ බස්වල සෞක්‍ය තත්වය යහපත් නොවීම. ඒ හේතු දෙකටම පින්සිද්දවෙන්න දෙදහස් පහ වෙද්දීත් කතරගම කොළඹ ඒසී බස් කරුමාන්තයට කණකොකා හඬලා හමාරයි. ඒ කියන්නේ ගොඩයා කතරගමට ස්ථානමාරුවීම අරන් යද්දී ගොඩයාට තිබ්බ විකල්පය වුනේ කොළඹින් එක සාමාන්‍ය බසයක ගමන් පහසුව සලසාගැනීම පමණයි.

ටික දවසක් මාතරට ඒසී බස් රථයක ගිහින් මාතරින් කතරගම බසයකට ගොඩවීම අත්හදා බැලුවත් මහා රෑ දෙකට තුනට මාතර ටෙලිකොම් ගේට්ටුව ගාවට වෙලා කොළඹින් කතරගම එකක් එනකම් මදුරුවෝ තලන එක තේරුමක් නැහැ කියන එක ගොඩයා තේරුම් ගත්ත. කොළඹින් එන පුද්ගලික බස් රථයක එල්ලෙනවාට වඩා සීටීබී එක එනකම් සිටීමේ වාසි කිහිපයක් ගොඩයාට තිබ්බ කියමුකෝ. පුද්ගලික බස් රථයක වාඩිවෙලා කතරගම යනවා කියන්නේ අම්බලන්ගොඩ ඉඳන් කතරගමට යනකල් අකමැත්තෙන් වුනත් රියදුරා විසින් ක්‍රියාත්මක කරන කැසට් යන්ත්‍රයේ කන් දෙක විදගෙන යන තරමේ  සිලි සිලි නාදය පැය හතරක් හෝ පහකට ආසන්න කාලයක් පුරා විඳගන්න ඕන. පුද්ගලික බසයේ තියෙන්නේ තුනේ දෙකේ ආසන නිසා අම්බලන්ගොඩින් ලැබෙන ආසනය බොහෝදුරට තුනේ ආසනයේ එළියේ කෙලවර. ඒ ආසනයේ පැය හතරක් වාඩිවී සිටීම යනු ආසනයේ එල්ලී ඉන්නවා වගේ වැඩක්. මොකද කියනවානම් බස් රථය දකුණට වංගුවක් ගන්නා සෑම අවස්ථාවකම ගොඩයා ඇතුළු තුනේ ආසනයේ කෙලවරේ ඉන්නා පිංවතුන් වම් කකුලෙන් හොඳ ගැම්මක් අරගෙන ආසනයෙන් බිමට පතබෑවීම වලක්වාගතයුතුයි. එසේ නොකළහොත් අනිවා පස්චාත් භාගය බිම ඇනෙනවා අනෙනවාමයි. ආන්න ඒ බස් රථය දකුණට වංගුවක් ගන්නා සෑම සියලු අවස්ථා වලදීම ගොඩයාට සිහිවෙනවා ලේලන්ඩ් බස් එකේ තුනේ දෙකේ ආසන හදපු එකාගේ සහ එව්වා ලංකාවේ පාරවල් වල දුවන්න දීපු එවුන්ගේ මවුවරුන්ව. සාමාන්‍ය ගාස්තුව වගේ දෙගුණයක් ගෙවලා සාමාන්‍ය ගාස්තුවට දුවන බස් රථයකම යනවාට වඩා දාහක් අලකලංචි ඔය කියන බස්වල තියෙනවා කිව්වොත් තමයි හරි. කොන්දාස්තර ළමයාට විසිතිස් වාරයක් කියලත් කැසට් රේඩියෝවේ සද්දේ අඩු නොකරපු වතාවක දෙකක කොන්දොස්තරයා එහා මෙහා වෙනකම් ඉඳලා පිටිපස්සේ බෆල් පෙට්ටියට ශබ්දය ගෙනියන වයර් දෙකෙන් එකක් හීන්සීරුවට කඩා දැමීම වගේ හීන් නූල් අලුගුත්තේරු වැඩත් ගොඩයා නොකරේම නැහැ. එව්වා ඉතින් හොඳින් වටපිට බලලා අහවර වෙලා හැමදෙනාම සුවසේ නිදිසුව වඳිනවාය යන්න තහවුරු කරගෙන  සිංදුවක් ඉවර වෙලා අනික් සින්දුව පටන්ගන්න නිහඬ තත්පර කීපයේදී සීරුවට, ක්ෂණිකව, සැක නොසිතෙන ආකාරයෙන් කරන්න ඕන වැඩ ආයුබෝවන්ඩ. 


එහෙම විකල්පයක පිහිට පතන්න අවස්තාවක් උදා උනොත් එහෙම මේක තමා ගුරුමුෂ්ටි රහිත ක්‍රියා පිළිවෙල. පළමුව තමුන් වාඩිවී සිටිනා ආසනයට ඉහලින් තිබෙනා ගමන්මලු රඳවනයේ ඇලුමිනියම් බට අතරින් දිවයන බෆල් වයරය හඳුනාගත යුතුයි. සිංදුවක් වාදනය වෙන අතරේ පරණ සීටීබී බසයක සීනුව හඬවන ආකාරයෙන් බෆල් වයරය ඇද දැම්මොත් ඊට සමාන්තරව ශබ්දයේ අඩුවීම පැහැදිලිවම දැනෙනා නිසා ඔය ශබ්දයත් එක්කම කන් සුසර කරගෙන නින්දට ගිය එවුන් කලබල වෙලා ඇහැරෙනවා සංගීත නාදය එකවරම අඩු වෙන නිසා. ඒ එක්කම ඒ බව රියදුරාට සහ කොන්දොස්තර තැනටත් ඇලර්ට් වෙන්න තියෙන ඉඩ බොහෝම වැඩි අගයක්. ඒ කියන්නේ ගුටි කෑමේ සම්භාවිතාවය ඉතාමත් ඉහල අගයක්. ඒ සියල්ලටම විකල්පමය සහ ආරක්ෂාකාරීමය විසඳුමක් වශයෙන් තමා අජිත් මුතුකුමාරණගේ හෝ බස්වල වාදනය වෙන ගීතයක් අහවර වෙලා ඊළඟ ගීතය පටන් ගන්න යෙදෙන නිහඬ සුභ මොහොතින් බෆල් වයරය සියලු වෙර යොදා පහලට ඇද දැමීම කලයුත්තේ.  පරණ සීටීබී බස් වල බෙල් ගහල පුරුදු උදවියට ඔව්ව සුළු දේවල්. වයරය ඇද දැමු වහා කිසිවක් නොවුනා හා නොදන්නා ආකාරයෙන්  මම බබා මචංලා මම හෙන  තද නින්දේ ඉන්නේ ආකාරයෙන් පසුවීමට, රඟපෑමේ කුසලතාවයකින්ද යුක්තවිය යුතුයි. හදිසියෙවත් ඇස් හැර බලන්නේ නම් මේ දැන් ඇහැරුනේ දැන් කොහෙද අප්පා යන ආකාරයෙන් අහල පහල ඉන්න එවුන්ට දැනෙනා පරිදි ජනේලයෙන් එල් පහලිය බැලීමට හැකියාවකින් යුක්තවිය යුතුයි. සියල්ල සාමාකමී අයුරින් විසඳි ඇති වග තහවුරු කරගැනීමෙන් අනතුරුව වයරය කැඩී තිබෙනේ කොතනින්දෝ කියාද හොර බැල්මකින් තහවුරු කරගෙන ඉන්පසු සුවසේ නින්දට යායුතුයි. ඔන්න මෙතන මේක කියවලා  ගිහිං බෆල් වයර් කඩලා කොන්දොස්තරගෙන් ඉල්ලන් කාල මෙතන නාහෙන් අඬන්න තියාගන්නවා එහෙම නෙවෙයි. 

සීටීබී බස් එකේ ගමන ඒ එක කරදරයක්වත් නැතුව සාමාන්‍ය ගාස්තුවට කෙරෙන්නක් නිසා ගොඩයා අවසානයේ සීටීබී එකේ නිත්‍ය සාමාජිකයෙක් වුනා. ඒත් ඒ යද්දී විතරයි. සිකුරාදාට එද්දී ඉතින් ලේලන්ඩ් දසවදේ වින්දින්නම ඕන. ගොඩයා විකල්ප හොයන්න දක්ෂයා නිසා ගොඩයා ඒකටත් හොයාගත්ත විකල්පයක්. ඒ තමා සිකුරාදා රාත්‍රියට කතරගමින් කොළඹ බලා එන සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් ටාටා බස්රථය. ටාටා බස් රථය ලේලන්ඩ් බස් රථයට වඩා සෑහෙන සැප පහසුයි කිව්වොත් තමයි හරි. ඒකට ප්‍රධානම හේතු දෙක වෙන්නේ ලේලන්ඩ් බස්රථයේ සයිලන්සරයෙන් නැගෙනා අලි පිඹිනා ගොශාව ටාටාවේ නොමැති වීමත් ටාටාවේ ආසනය ලේලන්ඩ් බසයේ ආසනයට වඩා සැප පහසු වීමත්. රියදුරන්ගේ කොන්දොස්තර වරුන්ගේ හිටන්ම ටාටාවේ ගමනාගමනය ලේලන්ඩ් බසයට වඩා විනයගරුක භාවයක් තිබුනා කියලයි අමබලන්ගොඩයාගේ අදහස. 

කතරගම කොළඹ දුවපු ලේලන්ඩ් බස් අටෝරාසියකින් ටාටා බස් තිබ්බේ බොහොම කීපයයි. එයින් එකක් තමා සීගිරි මුදලාලිගේ සීගිරි එක්ස්ප්‍රස්. ඒ කාලේ මතක විදිහට සීගිරි මුදලාලිගේ ඔය කියන ටාටා බස් එක කතරගමින් පිටත්වුනේ රාතී දහයට හෝ එකොළහට වගේ තමා මතක. ඕන් දවසක්දා සිකුරාදාවක රාත්‍රියේ ගොඩයා ගමරට බලා යන්ට හිතාගෙන සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් පිටත් වෙන වෙලාව අල්ලලා ගෝල තැන ලව්වා කතරගම බස් නැවතුමට මොටෝවෙන් ගෙනැත් බස්සගත්තා කියමුකෝ. ඔය කියන මොටෝව තමා මනින්නා පෝස්ටුවේ අවසන් ගමන් ගිය මොටෝව. මෙන්න යකඩෝ  කොළඹ බෝර්ඩ් එක දාල අජිත් මුතුකුමාරණගේ සින්දුවක් එහෙමත් සද්දෙට සිලි සිලියට වාදනය වෙන ලේලන්ඩ් රාජයෙක් කොළඹ යන්ට ලක ලැහැස්තිය. ඒ කියන්නේ සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් කොළඹ යන වෙලාවට එදා කොළඹ යන්නේ වෙන බස් එකක්. ඒක දැකපු ගොඩයාගේ ඔලුව ටිකාක් විතර අවුල්වුනා. වෙනදට යන සීගිරි ටාටාව නැති නිසාත් වෙන කරන්නම දෙයක් නැති නිසාත් ගොඩයා ලේලන්ඩ් බසයට ගොඩවෙලා ගෝල තැනට සමු දෙනවා නැවත සඳුදාට හමුවෙන බලාපොරොත්තුවෙන්. 

ලේලන්ඩ් එක ඇතුලේ  හඳුන්කූරු කීයක්නම් පත්තු කරලාද කියනවානම් හඳුකුරු දුමට එහා සීට් එකේ ඉන්න එකාගේ මූන පෙන්නේ නැති තරමයි. කෙටියෙන් කියනවනම් නුවර එලිය පැත්තේ මී දුම බාලා හා සමානයි. වයිවාරන  පාට වලින් පත්තු වෙන විදුලි බුබුළු වලින් මවන ආලෝකයත් හඳුන්කුරු සුවඳත් ඒකාබද්ධ වෙලා මවන වටපිටාව එක්ක මගීන්ට දැනෙන්නෙම බස් රථයක් ඇතුලේ ඉන්නවට වඩා කතරගම දේවාලේ ඇතුලේ ඉන්නවා හා සමාන හැඟීමක්. ඔන්න බස් රාජයා කොළඹ යන්න පිටත් වෙන්න සුදානම කියමුකෝ. රියදුරු දෑතට දෙවි රැකවරණයි කියලා හිතාගෙනාදෝ රියදුරු තැන සුක්කානම වට කීපයක් අතගාලා උම්ම එකක් එහෙමත් දීල ඕන් ලේලන්ඩ් රාජයා පනගන්වුවා. ඊළඟට ඉතින්  ජර බරාන්.. ජර බරාන් .. සද්දෙට විනාඩි කිහිපයක් මහා සද්දෙන් රේස් කරගෙන සිටීම තමා සාමාන්‍ය ස්භාවය. බස්වල තියෙන බ්‍රේක් පද්ධතිය හරිහැටි ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඔය කියන රේස් කිරිල්ල අනිවාර්යෙන් කරන්නම ඕන වුනත් සද්දේ තමා අවුල. ඔය කියන සද්දෙට කතරගම අවට වැඩ වාසය කරනා දෙවි දේවතාවරුන්ගේ නින්ද පැයකට වතාවක් කැඩෙන නිසා දවල් දවසේ නිදිමතේ දෙවි දේවතාවරු   බැතිමතුන්ගේ කන්නලවු වලට කොහොම ඇහුම්කන් දෙන්නද කියන එක ගොඩයාට හෙන ප්‍රශ්නයක්. ඕන් රියදුරු තැන ඇන්ජිම එහෙමත් ටිකක් රේස් කොරලා අකමැත්තෙන් ක්ලච් එක පාගලා දැම්ම කියමුකෝ පලවෙනි ගියර් එකට. ඔය ලේලන්ඩ් යන්තරේ රියදුරාලා ක්ලච් එක පාගලා දමන එකම සහ අවසන් ගියරය පලවෙනි ගියරය පමණක් නිසා ඒ පලවෙනි ගියරයටත් ඔය උන්දෑලා ක්ලච් එක පාන්නේ භාගෙට. ආන් එතකොට තමා ගියර් පොල්ල   බ්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්දක්හ් සද්දෙකුත් දාගෙන පලවෙනි ගියර් එකට වැටෙන්නේ. ආන් එතකොට ලේලන්ඩ් රාජයා මදක් ඉදිරියට තල්ලු වී නවතිනවා රියදුරු තැන විසින් ක්ලච් රාජයා මුදාහරිනකල් ඉදිරියට  යාමේ සුදානම සහිතව. එතනින් එහා ඉතින් ක්ලච් එක යනු ගියර් මාරු කිරීමේදී යුතුකමට වගේ කකුල තියන භාණ්ඩයක් මිස අත්‍යවශ්‍ය උපාංගයක් නොවෙයි ඔය උන්දැලාට. පරණ සීටීබී ඩයිබර්ලා නම් ඔය කියන ක්ලච් එක පාන්නේ කාලට හෝ කාල් භාගෙට. එව්වයේ ඩයිබර්ලාට තියෙන පලවෙනි ප්‍රශ්නය තමා ක්ලච් එක පාගන්න කලින් ගියර් පොල්ල සොයා ගැනීම. මොකද එව්වයේ ගියර් පොල්ල තියෙන්නේ රියදුරු ආසනයට පස්සෙන් උඩට ඇවිත් ඉස්සරහට නැවීලා නිසා ඒ ගියර් පොල්ල කොයි වෙලාවෙත් ඉන්නේ දෙපැත්තට ඔලුව වන වනා බෑ බෑ කියනා ආකාරයෙන්. එව්වා පලවෙනි ගියරයට වැටෙද්දී ගියර් පෙට්ටියෙන් ඇහෙන්නේ යකඩ පෙරලෙන සල බලං සද්දයක්. හරියට අලවංගු දෙකක්  තුනක් එකට ගහනවා වගේ සද්දයක්. දැන් ඉතින් අලවංගු කියන්නේ මොකක්ද කියලා දන්නේ නැති උදවිය මූන බෙරිකරගන්න ඕන නෑ ... සිංහල ශබ්ද කෝෂ හොයන්න ඕන නෑ .. අලවංගුව කියන්නේ ඒ ඒ පලාත්වල "යකඩ ඉන්න " , " ගල් ඉන්න " කියල හඳුන්වන මෙවුව එකට තමා.. 

ඔන්න ලේලන්ඩ් රාජයා කතරගම බස් නැවතුමෙන් පාර දාන්න හෙමි හෙමිහිට අද්දනවා කියමුකෝ. ඔන්න ඒ අතරේ ඊළඟට කොළඹ යන බස් යන්තරේ කොළඹ යන බස් නවත්තන සියඹලා ගහ යටට සැපත් වෙනවා හෙමි හෙමිහිට. ඔය කියන බස් සියල්ලකටම පොදු කාරණය තමා රථ ගාලෙන් පිටත් වෙලා මහ පාරට දාලත් විනාඩි කීපයක් යම්දෝ නොයම්දෝ ගානට ඉස්සරහට පස්සට පද්ද පද්දා තියාගෙන සිටීම සහ ඊට සමගාමීව කොන්දොස්තර තැන විසින් " කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ.. යන්න හදන්නේ...කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ..කොළඹේ.." කියලා බෙරිහන් දීම. ඒ අස්සේ රියදුරු තැනත් අලි එලවන නලාව කීප වාරයක් ශබ්ද කරවලා බස්රථය වෙත සැමගේම අවධානය ලබාගන්නවා. ඔන්න ඔය අතරේ ගොඩයා ජනේලයෙන් අමාරුවෙන් ඔලුව දාලා බලනවා ඊළඟට කොළඹ යන්නේ කුමන බස් රථයද කියන කුතුහලය හතේ තියන නිසා. මෙන්න බොලේ සීගිරි මුදලාලිගේ සීගිරි එකස්ප්‍රස් සියඹලා ගහ යට. ඔන්න ගොඩයාට උන්හිටිතැන් අමතක වෙන වෙලාව. පැය හතරක් ලේලන්ඩ් කරච්චලේ විඳිනවට වඩා පැයක් පරක්කු වෙලා හරි කනක් ඇහිලා ගෙදර යන්න චෑන්ස් එකක් පෙනි පෙනී ඒ චෑන්ස් එක අතාරින එක මෝඩකමක් කියල සෙනිකවම ගොඩයාගේ අක්මාවට වටහෙනවා. ඔන්න ඒ ගමන ගොඩයා දනි පනි ගාගෙන ආසනයෙන් නැගිටලා ලේලන්ඩ් රාජයාගේ පස්සා දොරෙන් බිමට පැනගන්නවා බස් රථය සැර දමා ඉගිලෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී. බස් රථයෙන් බැසගත්තු ගොඩයා කෙලින්ම දුවන්නේ සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් වෙත. ඔන්න ගොඩයා ජයග්‍රාහී ලෙස සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් ටාටාවේ මැදට වෙන්න තියන වම් පැත්තේ ආසනයක හරිබරි ගැහෙනවා ලෝක මරාලෙකින් බේරුනා නේදෝ කියන ජයග්‍රාහී සිතිවිල්ලත් එක්කම. 


සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් බොහොම විනීතයි, හැදියාවකින් යුක්තයි, කන් විදගෙන යන සයිලන්සර් ශබ්දයෙන් තොරයි, දෙකන් පූට්ටු වෙන සිලි සිලි ශබ්දය පමණක් ඇසෙන කැසට් ශබ්දයෙන් තොරයි, අලි එලවන නලාවකින් තොරයි,  ආසනය ලිස්සන සුළු නොවෙයි, නින්දට භාධා රහිතයි, හැබැයි එකම එක ප්‍රශ්නයක් සහිතයි.. ඒ ප්‍රශ්නය නම් සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් වයසයි.. ලංකාවේ පලවෙනි වතාවට සුපර් ස්ටාර් වෙච්චි අජිත් බණ්ඩාරගේ පලවෙනි කැසට් පටය වෙච්චි සහ ඊට ඉස්සරින්දා වෙළඳපොළට නිකුත් වෙච්චි  "සුදු හංසියේ " කැසට් පටය බොහොම කන්කළු නාදයෙන් බසය පුරා සංගීතවත් වෙනවා. ගොඩයා බොහොම ආසාවෙන් අහන්න බලාන හිටපු  " සුදු හංසියේ " සිංදු ටිකත් පලවෙනි වතාවට අහගෙන ඉන්න ගමන් ගොඩයා ටාටාවේ ආසනයේ සුවය වින්දනය කරගෙන  බොහොම නිවිච්ච හිතකින්  වාඩිගෙන ඉන්නවා. ඔන්න පැයකින් ටාටාව පිටත්වුනා කියමුකෝ. කිසීම ප්‍රශ්නයක් නැහැ සියලු සැප ඒ හා සමානයි. රෑට කතරගමින් කොළඹ පිටත්වෙන බස් රථ තිස්සමහාරාමයේ රෑ කඩය ළඟ පැය භාගයක් නවත්වාගෙන ඉන්න එක සාමාන්‍ය දෙයක්. ඔන්න ඔය කියන රෑ කඩයේ තමා මනින්නා පෝස්ටුවේ උන්නු මනින්නාට කොත්තුවක් කන්න සලස්වලා ගොඩයා පැට්‍රොල් හොයන්න යන්නේ. ගොඩයා ආසනයේ ආශ්වාදය විඳගෙන අජිත් බණ්ඩාරගේ සුදු හංසියේ අහනවා සියලු වින්දනයන් අඩුත් නැතිව වැඩිත් නැතිව බසයේ ගොඩවූ වෙලාවේ හා සමානවමයි. කෙටියෙන් කියනවනම් ලේලන්ඩ් මරාලෙන් බේරිලා ටාටාවේ ගොඩ වීමට ලැබීමත් ඊට අතුරුපලයක් වශයෙන් ඊට පෙරදා වෙළඳපොළට නිකුත් වූ "සුදු හංසියේ " කැසට් පටයේ ගීත ටික විඳගන්නට ලැබීමත් සමගම ගොඩයාගේ හිතේ ඇතිවෙන ඩබල් බෝනස් සිතිවිල්ල කොයිතරම්ද කියනවානම් අම්බලන්ගොඩින් නොබැහ කොළඹ යන්නට තරම් හිතේ සන්තෘප්තිය උපරිමයි. ඒත්  ඉතින් යන්නේ අම්බලන්ගොඩට නිසාත්, අම්බලන්ගොඩ පහුකරන් කොළඹ යාම මන්දබුද්ධික වැඩක් නිසාත්, ටිකට් අරං තියෙන්නේ අම්බලන්ගොඩට නිසාත්, ගෙවල් තියෙන්නේ අම්බලන්ගොඩ නිසාත්, අම්බලන්ගොඩින් බැසගැනීම අනිවාර්ය වෙන්නේ එහෙම කොළඹ ගියොත් ආයේ අම්බලන්ගොඩට ඇරලවන්න අජිත් බණ්ඩාරවත්, සීගිරි මුදලාලිවත් ඉදිරිපත් වෙන්නේ නැති වග ගොඩයා දන්නා නිසා. 

ඔන්න සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් තිස්සමහාරාමෙන් පිටත් වුනා කියමුකෝ. වැඩම උනොත් එතන හිටන් විනාඩි තිහක් ඉදිරියට ධාවනයවුනු සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් මෙන්න බොලේ ඝන මුකලානක් මැද්දේ එකපාරටම ලැයිට් ගියා කියමුකෝ. දැන් කොහොමෙයි හත්තිලව්වේ ලැයිට් නැතුව මේ මහා රෑ කොළඹ යන්නේ. ඩයිබර් උන්නැහේ සහ  කොන්දොස්තර සුසංයෝගය විසින් දන්නා කියන සෙල්ලං  සියල්ලම දාලා අහවර වෙලා අනතුරුව  ඒ සුභ ආරංචිය මගීන් වෙත දැනුම් දෙනවා. ඒ ආරංචියට අනුව හදිසියේ විදුලි බලය ඇනහිටීම නිසා සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් කොළඹ යන්නේ නැහැලු. ඒ කියන්නේ මගීන් සියල්ල අනාත සාගරේලු. ඒ කාලේ ස්මාර්ට් ෆෝන් තිබ්බේ නැති නිසා ඊළඟ බස් එක එනකල් බුකිය පැත්තේ රවුමක් ගහන්නත් විදිහකුත් නෑ. රෑට නින්ද යන්නේ නැති එකෙක් එක්ක මැසෙන්ජර් චැටක් දාන්න විදියකුත් නෑ. මුකලානක් මැද්දේ ලැයිට් කපපු සීගිරි එක්ස්ප්‍රස් පාර අයිනේ කළුවරේ අලියෙක් තිබ්බා හා සමානයි. කට්ට කළුවරේ තරු එළියෙන් යාන්තමට එකිනෙකා පෙනෙන මිනිස්සු තිහක් හතළිහක් ගොළුවන් සේ ඈත ක්ෂිතිජය දිහෑ බලාන ඉන්නවා ඊළඟට කතරගමින් කොළඹ යන අභිමානී ටුවර්ස් ක්‍ෂිතිජයෙන් මතුවෙනකල්. ඩයිබර් පාර අයිනේ ඇන තියාන මිනිස්සුන්ගෙන් කුණු කතා දාහක් අහගෙන වාඩිවෙලා ඉන්න අතරේ කොන්දොස්තර මගීන්ගෙන් කුණු කතා අටෝරාසියක් අහගෙන ටිකට් වල සල්ලි බේරනවා.  නොකියා වන් වන් සීරෝ ෆෝන් තියන උන්දැලා විඩින් විඩේ උන්ගේ ෆෝන් ටෝච් එක ගහලා අවට ආලෝකමත් කරනවා අපිට ලැයිට් තියනවා කියන්න වගේ. ඔන්න එහෙම පැයක් හමාරක් සහයෝගෙන් මදුරුවෝ තලද්දී අභිමානී ටුවර්ස් ලේලන්ඩ් යන්තරය ඇවිත් නවත්වනවා අලි එලවන නලාව හඬවාගෙනම. එතැන් පටන් ගමන බොහොම අභිමානයෙන් මොකද කියනවනම් බස් රථයේ නම " අභිමානී" නිසා. එත් කියන්න ලැජ්ජයි ගොඩයා සාගත මල්ල එල්ලගෙන ඇලුමිනියම් පොල්ලක එල්ලිලා හිටගෙන. ආන්න එව්වට තමා කියන්නේ දෙන දෙයියෝ පස්සෙන් එලෝලා ඇවිත් බඩ පුරා දෙනවා කියලා. එතැන් පටන් සියලු ලේලන්ඩ්  වද  වේදනා විඳගෙන ගොඩයා කරපු මෝඩකමේ ආනිසංස තමුන් වෙතම අනුමෝදන් කරගන්න ගමන් ලේලන්ඩ් පොල්ලේ එල්ලීගෙන හිතේ අමාරුව සමනය කරගන්න උත්සහ කරනවා. කහවේ හංදියෙන් මගියෙක් බැසීම නිමිතිකොටගෙන ගොඩයා වෙත අසුන් ගැනීමේ වාසනාව පෑදුනත් ගොඩයා එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ තව නොබෝ වෙලාවකින් හෙවත් විනාඩි දහයක් වගේ කාලයකින් අම්බලන්ගොඩ බස් නැවතුමෙන් බසයෙන් බැසගන්න පුළුවන් නිසා. ඒත් ගොඩයාගේ අවාසනාව එතනින් ඉවර නැහැ කියල ගොඩයාට දැනෙන්නේ අම්බලන්ගොඩ පෙනි පෙනී මාදම්පාගම ඉශාන් හෝටලෙන් තේ බොන්න අභිමානී රියදුරා තීරණය කරන නිසා. බසයේ ඉන්න මගීන් බොහොමයක් තේ බොන්න බැස  යන නිසා ගොඩයා හිස් වෙච්චි ආසනේක වාඩි ගන්නවා තවත් විනාඩි පහළොවක් හිටගෙන ඉඳීම තේරුමක් නැති නිසා. 

දෙයියෝ  දීලා දීලා අහවර වෙලා ඒත් ඉවර නෑ තව තියෙනවා කියන කාරණය ගොඩයා ආයෙත් තේරුම් ගන්නේ ගොඩයා නින්දෙන් ඇහැරෙද්දි අභිමානී අලුත්ගමට ඔන්න මෙන්න කියල වැටහෙද්දී. ඒ කියන්නේ අභිමානී අම්බලන්ගොඩ පහු කරද්දී ගොඩයා  ඉඳලා තියෙන්නේ මර නින්දේ.. ෆේක් ඊට් ටිල් යූ මේක් ඉට් කියන සිද්ධාන්තයට හිස නමාගෙන බහින තැන මගෑරුනා උනාට ඒ වග කාටත් අඟවන්නේ නැතුව අලුත්ගමින් බහිද්දී කොන්දොස්තර අහනව " නින්ද ගියා නෙහ් මහත්තයා " කියල. කිඹුලා කනවා ඉවසන්න පුළුවන්ලු .. ඒත්  කොහිල කටු අනෙනවාලු ඉවසන්න බැරි..

ඕන්  ඊළඟට අලුත්ගම බස් නැවතුම ඉස්සරහ ගාලු පැත්තට යන බස් නවත්තන නැවතුමේ ආයෙත් ගොඩයා සාගත මල්ල එල්ලගෙන ඉන්නවා කොළඹ පැත්තෙන් බස් එකක් මතු වෙනකල්. විනාඩි විස්සක් තිහක් යද්දී එතනට එන මාතර බස් රථයේ කොන්දොස්තර ගොඩයා දිහෑ අමුතු බැල්මක් දාන්නේ වාඩි ගන්න ඕනෑතරම් ආසන තියෙද්දී මේ යෝදයා හිටගෙන යන්නේ මොකදෑ කියන ප්‍රශ්නයට උත්තර නැති නිසා. වෙච්ච සංතෑසි අටෝරාසියක් මදිවට ආයේ ආසනයක හරිබරි ගැහීම මාතර යාම දක්වා දික්වෙයිදෝ කියන භයට ගොඩයා අම්බලංගොඩ දක්වාම වීරියෙන් හිටගෙන යනවා. දෙයියනේ කියල ගොඩයා අම්බලන්ගොඩින් බහිද්දී පාන්දර හයාමාරයි. හැම සතියකම ඉරිදා රාත්‍රියටත් සිකුරාදා රාත්‍රියටත් ගොඩයාව කතරගම බස් එකට ගෙදරින් අරන් එන සහ කතරගම බස් එකෙන් බැස්සාම ගෙදර ඇරලවන ත්‍රිරෝද රථ සගයා ගැමුණු ඔරලෝසු කනුව ඉස්සරහ ත්‍රීවීල් පාර්ක්‌ එකේ බුලත් විටක් හපමින් හයර් එකක් එනකම් බලාන ඉන්නවා ඒ වෙද්දීත්. ගොඩයා හිතේ අමාරුව තදකරගෙන ගිහින් ගැමුණුගේ ත්‍රීරෝද රථයේ අසුන් ගන්නවා..

අද මොකෝ කොළඹ පැත්තෙන්... 

නෑ ගැමුණු මට ඔෆිස් එකේ වැඩකට කොළඹ යන්න උනා.. ඒ හින්ද ඇඹිලිපිටි පාරේ කොළඹ ගිහිං ගෙදර එන්න උනේ..

ඒක  මිසක්... මං ඒත් කතරගම බස් කීපයක්ම බැලුවත් එක්ක..

සියල්ල අවසානයේ,  තිස් දෙකෝටි අනූනවලක්ෂ අනූනවදහස් නවසිය අනූනවයක් දෙවි දේවතාවුන් අහක බලපු දවසක ගණ දෙවියෝ විතරක් ඉදිරිපත්වෙලා ගොඩයාව ගොඩ දැම්ම. 


සුදු හංසියේ මිහිරාවියේ..
සුදු හංසියේ මිහිරාවියේ..
මා අත දවටා.. ඔබේ බඳ වටා..
මා වෙත තව තව..ඔබ ලං කරගෙන..
නිර්මල හදවත.. මුමුණන රිද්මය..
අහන්න කීවා..

මතකද දවසක්දා..

අද සුපර් ස්ටාර්ලා එක්ක බැලුවාම පලවෙනි සුපර් ස්ටාර් වෙච්චි අජිත් බණ්ඩාරගේ සුදු හංසියේ මිහිරාවියේ ගීතය බොහොම සාර්ථක නිර්මාණයක් කියලයි අම්බලන්ගොඩගේ අදහස. පරිප්පු නැවක් බාගෙන හරි එදා ඒ ගීතය අහල ලබපු වින්දනය අදත් අම්බලන්ගොඩයාගේ හිතේ අමරණීයයි. ඇසෙන පළමු වතාවෙම මතකයේ පැලපදියම් වෙන ගීත වර්තමානයේ කළුනික තරම් විරලයි. ඒ අතින් අජිත් බණ්ඩාරගේ සුදු හංසියේ ගීතය නව පරපුරේ ගායකයකුගෙන් බිහිවෙච්ච වන් ෂොට් හිට් එකක් කියලයි ගොඩයාගේ අදහස. ඇහෙද්දී මේ අහවලාගේ හඬ කියන්න තරම් අනන්‍යතාවයක් තිබ්බ අජිත් බණ්ඩාර අද වෙද්දී නොඇසෙනා ගායකයෙක් වීම සිංහල සංගීතයේ අවාසනාව වෙන්න ඇති. සිංදුව කොයිතරං හිතේ පැලපදියම් වුනත් අදත් කලාතුරකින් හරි ඔය ගීතය ඇහෙද්දී ගොඩයාට මතකයට එන්නේ අජිත් බණ්ඩාර නෙවෙයි සීගිරි එක්ස්ප්‍රස්.. මොකද ගොඩයාගේ හිත ඇතුලේ ඔය ගීතයේ අයිතිය තියෙන්නේ සීගිරි  එක්ස්ප්‍රස් බස් රථයට මිසක් අජිත් බණ්ඩාරට නොවෙන නිසා.. 

කොමෙන්ටුවක් දාගෙන යමු..

සුදු හංසියේ මිහිරාවියේ ගීතය මෙතැනින් අහන්න 


පින්තුරය ගත්තෙ මෙතැනින් 

http://www.clipartpanda.com/categories/choke-20clipart












Saturday, August 12, 2017

අඟහරුවාදා උදෑසන සහ ලොව වටිනාම පීසාව..





භාග භාග ලියවෙච්චි පොස්ටු බර ගානක් බ්ලොග් අඩවියේ කටුසටහන් තත්වයේ තිබුනත් එව්වා සම්පූර්ණ කරන්න තියන කම්මැලිකම එසේ මෙසේ එකක් නොවෙන නිසා ගොඩයා කල්පනා කරා වෙනත් පෝස්ටුවක් ලියා පලකරන්න. ඒ මොකද කියල පැහැදිලි කරනවානම් එක් එක් පෝස්ටු ලියවෙන්නේ එක් එක් මූඩ් වල නිසා, එව්වා පස්සේ සම්පූර්ණ කරන්න ගියාම ඉතුරු ටික ලියවෙන්නේ වෙනම ආරෙකින්. එහෙම ලිව්වාම බ්ලොග් පෝස්ටුවේ පළමු භාගය එක් ආරයකිනුත් දෙවන භාගය වෙනත් ආකාරයකිනුත් ලියවිලා, බ්ලොග් පෝස්ටුව අල වෙලා තමා අහවර වෙන්නේ. ඒ වගේ කුජීත බ්ලොග් පෝස්ට් දැම්මාම පාඨක සහෘදයින් බුකියට පණිවිඩ එනවනවා මේ පාරනම් බ්ලොග් පෝස්ට් එක කුජීතයි ගොඩයෝ කියල. එහෙම උනාම ඉතින් ඒ වගේ පැමිණිලි ගොඩයා නිහතමානීව භාරගන්නවා, ඒක එහෙමයි කියල ගොඩයාත් දන්නා නිසා.

ඊයේ පෙරේද වෙච්චි රසම රස සිද්දියක්, බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් විදිහට ලියන්න එපා කියන තර්ජනයක්, ඊට අදාළ අනෙක් පාර්ශවයෙන් ගොඩයා වෙත එල්ලවුනත්, ඒ සිද්දිය නොලියා ඉන්නේ කොහොමද දෙයියෝ කියල ගොඩයා දහ අතේ කල්පනා කර කර උන්නා කියමුකෝ. අදාළ මිත්‍ර පාර්ශවය විසින් ගොඩයාට කෙලින්ම කියා හිටියේ මේ සිද්දිය බ්ලොග් එකට ලිව්වොත් "මම තෝව හමගහනවා" කියලයි. කොච්චර බොක්කේ යාළුකමක් උනත්, බොක්කේ යාලුවට කරදරයක් උනාම බඩ අල්ලාගෙන පැයක් හමාරක් හිනාවෙන එක අඹ යාලුවන්ගේ සිරිත නිසා මේ බ්ලොග් පෝස්ටුවට උක්ත වෙච්චි සිද්දිය හම ගහල ගහක බැන්දත් ලියන්න ඕනෙමයි කියලා ලතවෙද්දී තමයි, උක්ත සිද්දිය බ්ලොග් අඩවියේ ප්‍රසිද්ධ කරන්න අවසර ලැබෙන කුජීත සිද්දියක් ගොඩයාටත් සිද්දවුනේ. ආන්න ඒ කුජීත සිද්දිය අනන්‍යතාවය හෙලිකල නොහැකි මිතුරු පාර්ශවයට කිව්වයින් පස්සේ, ඔන්න ගොඩයා වෙත අවසර ලැබුනා ඔය උඹට වෙච්චි සිද්දිය ඉස්සෙල්ල ලියලා අහවර වෙලා මගේ සිද්දිය ලියපන් හැබැයි නම ගම දැම්මොත් ඇහේ හිටං පට්ටගහනවා කියලා. ඔන්න ඒ පොරොන්දු වෙච්චි ආකාරයට ගොඩයා ඉස්සෙල්ල ලියන්න යන්නේ ගොඩයාට වෙච්චි කුජීත සිද්දිය.


ගොඩයා රැකියාව විදිහට කරන්නේ කාර්මික ක්‍ෂේත්‍රයේ රැකියාවක්. ඒ රැකියාවේ ස්භාවය අනුව ගොඩයා මුළු දවසම ගත කරන්නේ යන්ත්‍ර සූත්තර එක්ක. ගොඩයාගේ රැකියාවේ ස්භාවය නම් අදාළ යන්ත්‍රය තිබෙන ස්ථානය වෙත ගොස් සේවාව සැපයීම. ගොඩයා රැකියා කරන ආයතනය ගෘහස්ත පරිභෝගොකයින් සඳහා සේවා සපයන්නේ නැති නිසා ගොඩයා නිරන්තරයෙන් යැවෙන්නේ වානිජ්‍ය අරමුණු වෙනුවෙන් පවත්වාගෙන යන ආයතනවලට සහ රජයේ ආයතන වලට පමණයි. ඒ කියන්නේ දවසේ පැය අටම ගොඩයා රැකියාව කරනේ එලි පහලියේ. ඒ වගේ රැකියාවක් කරපු එකෙකුට ආයෙත් බිත්ති හතරකට කොටුවෙච්චි රැකියාවක් කරන්න මලාට අමාරුයි කියමුකෝ. ඒකට පළමු සහ අවසන් හේතුව වෙන්නේ ෆීල්ඩ් ජොබ් එකක තියන ආශ්වාදය ෆුල් ඔප්ෂන් තත්වයේ එකක් නිසා. ගොඩයා රැකියාවක් විදිහට කරපු පළමු රැකියාවත් ෆීල්ඩ් ජොබ් එකක් වෙච්චි නිසා ගොඩයා, ලංකාවේ ඉද්දි කරපු රජයේ රැකියාවට හුරුවෙන්න කොයිතරම් අමාරුවුනාද කියලා දන්නේ ගොඩයා පමණයි. ෆීල්ඩ් ජොබ් එකක් කරපු එකෙක් හැමදාමත්, එළියේ රැකියාවක් කරන්නම දඟලන්නේ එලි පහලියේ විදින්නට ලැබෙන නිදහස බිත්ති හතරක් ඇතුලේ හෙවීම හීනයක් නිසා. දොළොස් අවුරුදු ග්‍රහ අපලය ගෙවී ගියායින් අනතුරුව ඔන්න දැන් ගොඩයා ආයෙත් සිහිල් සුලන් රැල්ලක පහස විඳගෙන රැකියාව ෆීල්ඩ් එකේ. සුපර්වයිසර්වරු හෙවත් ගොඩයාගේ ලොක්කන් ගොඩයා යන එනතැන්, නිල රථයේ ජී පී එස් උපාංගය මගින් සොයා බැලුවත් ඒ උන්නැහේලගෙන් ගොඩයාට කියන්න තරම් කරදරයක් නැහැ. දවසේ පැය අටක් ගොඩයාගේ දැනුම සහ ශ්‍රමය කාට හෝ සේවා ලාභියෙකුට විකිනෙනතාක් ගොඩයාට ලැබෙන නිදහස උපරිමයි. ඒ සියල්ලටම හරියන්න ගොඩයාගේ රාජකාරි පැයක්, ගොඩයා රැකියා කරන කොම්පැනිය සේවා ලාභියාට විකිනෙන්නේ ලංකාවේ රුපියල් වලින් ගත්තොත් රුපියල් දහසය දහසක් වගේ මිලකට. ඉතිං දවසේ පැය අටේ බිල්පත් සේවා ලාභීන්ට ඊමේල් කරනකොට ගොඩයාට නිකමට වගේ හිතෙනවා යකඩෝ පැය අටකට මං මුන්ට, ලංකාවේ රුපියල් වලින් එක්ලක්ෂ විසි අටදාහක් උපයලා දෙනවානේදෝ කියල.  ආන්න ඒ වගේ වෙලාවට ගොඩගේ පපුව හුචස් ගාල නවතිනවා කියහන්කෝ. ඒත් ඉතිං ඕක නැවතුනොත් ගොඩයට වැලිගම්පිටි යන්න වෙන නිසා හනික පපුවට දෙකක් ඇනලා ආයෙත් මෝල ස්ටාර්ට් කරගන්නවා.

 ඔන්න ඔයවගේ වාතාවරණයක් යටතේ ගොඩයා යනවා දවසක් කුකුලා මල්ලේ දාගෙන එක්තරා ආයතනයක යන්තරයක් අලුත්වැඩියා කරන්න. ගොඩයාගේ කොම්පැනියේ පොලිසි එකට අනුව සේවා ලාභියාට බිල් කරන පළමු පැය ස්ථාවරයි. ඒ කියන්නේ පළමු පැය ඇතුලත විනාඩි පහක අලුත්වැඩියාවක් කලත් අයකිරීම සම්පූර්ණ පැය සඳහාමයි. කොම්පැනිය එහෙම තීරණයක් අරන් පළමු පැය වෙනමම ස්ථාවර කරලා තියෙන්නේ අදාළ ස්ථානය වෙත යාමට ගතවන කාලය වෙනුවෙන් වෙනමම පැයක් සඳහා අයකරන මුදලත් එකතු කිරීමෙන්. පැයට වැඩි කාලයන් සඳහා අයකිරීම විනාඩි පහළොවෙන් පහළොව තමා. ඔන්න ඔය කියන ආයතනයේ සෙත්තපෝච්චි වෙච්චි යන්තරයේ තිබුනේ මෘදුකාංග අවුලක් කියමුකෝ. වෙනත් කාර්මික දෝෂ මොනවත් තියෙනවාද කියල පරික්ෂාකරලා අහවර වෙලා එවන් කාර්මික දෝෂ එකක්වත් නැත යන්නට තහවුරු කරගෙන අහවරවෙලා මෘදුකාංගය නැවත ස්ථාපනය කලාම මෙන්න  යන්ත්‍ර රාජයා එලටම වැඩ. ඒ කියන්නේ වැඩේ පැය භාගෙන් ගොඩ. මේ කියන යන්ත්‍ර මොඩලය වසර දෙක තුනක් ක්‍රියාවිරහිත නොකර  එකදිගට භාවිතයට ගත්තොත් එක්තරා කාලසීමාවක් අවසානයේ හිටි තැනම නවතින්නේ, මටත් විනාඩියකවත් විවේකයක් දියවූ යකුනේ කියල කටින් කියන්න බැරි නිසා. ලංකාවේ වගේ රටවල මාසෙකට දෙකකට වතාවක් විදුලිය බිඳ වැටීම් තියෙන නිසා ඒ වගේ යන්ත්‍ර වලට විවේකයක් ලැබුනත්, ගොඩයා දැන් ඉන්න රටේ විදුලිය බිඳවැටීම් කියන්නේ බොහොම විරල අවස්තාවක්. ඒ නිසා ප්‍රධාන විදුලි ධාරාවට අමුණා තිබෙන යන්ත්‍ර සූත්‍ර කව්රුන් හෝ විසින් විසන්දි නොකළහොත් අවුරුදු ගණනාවක් වුනත් එකදිගට "ඔන්" තත්වයේ තිබීම සාමාන්‍ය දෙයක්. 

ඔන්න ඉහත කී ආකාරයෙන් පැය භාගෙන් වැඩේ ගොඩ නිසා ගොඩයා නැවත නිල රථයට වාර්තා කරනවා ඊළඟ කස්ටමර්ට සේවාව සැපයීමට යාමේ අරමුණෙන්. ඒත් ආයතනය විසින් පැයකට අයකරන තැනකින් පැය භාගයෙන් පිටත්වීම ගොඩයා දකින්නේ මොට්ට මෝල් වැඩක් විදිහට. මොකද කියනවානම් ගොඩයාව  පැයකට වික්කානම් එයින් ගොඩයා වෙත වැටුප ආකාරයෙන් ගෙවනා කාල ප්‍රමාණය පැයක්ම විය යුතුයිනේ හත් ඉලව්වේ. එතැනින් පැය භාගෙන් පිටත්වුනාම ගොනා වෙන්නේ තමුන්ම වග ගොඩයාගේ ටිකිරි මොලයට වැටහෙනවා. ගොඩයාගේ නිල රථය එම ගොඩනැගිල්ල පිහිටි පරිශ්‍රයෙන් පිටවුනොත් ඒ බව රථයේ ජී. පී.එස්. උපාංගය හරහා මවු ආයතනය වෙත දන්වා යැවෙන නිසා එවැනි වැටුප් සහිත  විවේකයක් ගන්නවානම් ගොඩයාගේ නිල රථයද, ආයතනය විසින් සපයා තිබෙන ජංගම දුරකථනයද  සහ ආයතනය විසින් සපයා තිබෙන ටැබ්ලට් පරිඝනකයද එම පරිශ්‍රයේම තිබිය යුතුයි. ඒ මක්නිසාදයත් මවු ආයතනය විසින් පිටත රැකියා කරන උදවියගේ ගමන් බිමන් ඔය කියන ගැජමැටික් තුනෙන්ම හොර රහසේ සොයාබලන නිසා. ඒ නිසා ඒවගේ වෙලාවලට ගොඩයා කරන්නේ රථය කොහේ හෝ ඒ අවටම නවත්වාගෙන,  ජන්ගමයෙන් බ්ලොග් අඩවියක් කියවාගන්න ඒ කාලය යොදවන එකයි. ඒ ඇරුනාම අපේ තඩියා එක්ක මැසෙන්ජර් ඕපාදූපයක් දොඩන්න වගේ දේවල් වලටත් ඒ කාලය යෙදවීම සාමාන්‍යයි. තඩියා මේ දවස්වල මොකක් නමුත් විනිවිද භාවයෙන් තොරවූ වැඩක නිරතවෙලා කියලා ගොඩයාට හිතෙන්නේ මේ දවස්වල තඩියා කෝල් එකකට අල්ලාගැනීම, බල්ලෙක් නාවන්න අල්ලගන්නවට වඩා අමාරු වැඩක් නිසා. ඒ කතාවෙන් මෙතනට වැඩක් නැති නිසා ඒ කතාව පැත්තකින් තියන්න පුළුවන් උනත් ඊයේ තඩියා හදිසියේම ගොඩයාගෙන් අහල එව්වා " උඹ දැන් බ්ලොග් පෝස්ට් කීයක් ලියලා තියනවද" කියන ප්‍රශ්නය. ඒ වෙලේ නිකමට ගොඩයාට හිතුන මූ බ්ලොග් එක කාට හරි විකුනන්නවත් හදනවදෝ කියලත්.


ඔන්න කලින් කිව්ව විදිහට ගොඩයා පැය භාගෙන් වැඩේ අහවරයි. ගොඩයා වගේ කාර්මික උදවිය තමුන්ගේ නිල රථ වැඩිමනක් වෙලාවට නවත්වන්නේ ගොඩනැගිලිවල බඩු භාණ්ඩ පටවන්නට වෙන්කර තිබෙනා කොටසට වෙන්න. ඒකට හේතු දෙකෙන් පළමු හේතුව අවශ්‍ය කරන උපකරණ සහ අමතර කොටස් ගොඩනැගිල්ල වෙත ප්‍රවාහනය කිරීම පහසුව. දෙවැනි හේතුව වෙන්නේ එවැනි ස්ථානවල වාහන නැවත්වීමෙදී මුදල් ගෙවන්නට සිදු නොවීමයි. ගොඩයා මේ කියන දවසේ වාහනය නැවැත්තුවේ ඒ වගේ තැනක වුනත් ඉතුරු පැය භාගය විවේකයෙන් ගතකිරීමට නම් රථය එම පරිශ්‍රයේම වෙනත් ස්ථානයක ගාල්කරගත යුතුයි. ඒ මොකද කියනවනම් වැඩේ අහවර වෙලත් මූ යන්නේ නැතුව මෙතන තවත් ටැග්ගැහෙන්නේ මොකද කියල අදාළ ගොඩනැගිල්ලේ පරිපාලනය ප්‍රශ්න කරන්නට ඉඩ තිබෙනා නිසා.  ඒ ප්‍රශ්නයෙනුත් මිදෙන්න කියල හිටං ගොඩයා ඔන්න රථය පදවාගෙන එනවා ගොඩනැගිල්ලේ ඉදිරිපස කොටසට වෙන්න තියෙන රථගාල දිහාවට. මුළු රථගාලෙන් හරි අඩකට වඩා හිස්ව තිබුනත් ඒ හිස්ව තිබෙන ස්ථානයක රථය නවත්වාගන්න බැලින්නම් මෙන්න බොලේ ඒ ගමන තවත් ප්‍රශ්න පත්තරයක් එතන කියමුකෝ. ඒ හැම ඉඩකම පොළොවේ සුවිසාලෙට ලියල තියනවා හිටං මේන් මේ වගේ පණිවිඩයක්..

"TUESDAY MORNING PARKING ONLY"  සිංහලෙන් කියනවනම් " අඟහරුවාදා උදෑසන නැවත්වීමට පමණයි ". ඕන් බලමුකෝ මේ පින්තුරේ තියෙන්නේ ඒ කියන රථ ගාලේ පින්තුරය තමා..





ඒ ලියල තියන පණිවිඩයට අනුව එම ස්ථානයේ වාහන නවත්වන්න පුළුවන් අඟහරුවාදා උදෑසන පමණයිලු. අනේ හැබෑට මේ සා විසාල රථගාලක ඒ රථගාලෙන් තුනෙන් දෙකක්ම අඟහරුවාදා උදෑසනට පමණක් වෙන්කරලා තියෙන අරුමය මොකක්ද කියලා කල්පනා කරකර ගොඩයා රථගාල වටේම රථය වට දෙක තුනක් පදවනවා දැන් මේ කියන අඟහරු දෝසයෙන් මිදීලා අහක්වෙලා වෙනත් තැනක රථය ගාල් කරගෙන ආතල් පහට බ්ලොග් කටුවක් කියවගන්න කියල. ඒත් අවසානයේ ගොඩයා අකමැත්තෙන් වුනත් තේරුම්ගන්නවා අඟහරු දෝෂයට අහුනොවෙච්චි රථ නවත්වන ස්ථාන එකක්වත් ඉතුරුවෙලා නොමැත කියන කනගාටුදායක කාරනාව. ගොඩයාට දැන් ඉතුරුවෙලා තියෙන්නේ අඟහරුවාදා උදෑසනට පමණක් වෙන් වෙච්චි ස්ථානයක රථය ගාල් කරගෙන,  පාර්කින් ටිකට් හෙවත් දඩ ලියන නැන්දී කෙනෙක් හරි මාමි කෙනෙක් හරි එනවද කියල අංශක තුන්සිය හැටටම ඇන්ටනාව දාගෙන බලා හිටින්ට පමණයි. වෙන කරන්නටම විකල්පයක් නොමැති නිසා ගොඩයා ඔන්න ඔහේ ඔනෑ එකක් කියලා හිතාගෙන අඟහරු දෝසයට අහුවෙච්චි තැනක රථය නවත්තලා රියදුරු ආසනය ෂපාන් එකට ඇලකරගෙන බ්ලොගක් කියවන්න මුලපිරුවා කියමුකෝ. ඒත් මොන නිදහසක්ද හිතේ. වෑන් කටුව නවත්තලා තියෙන්නේ නීත්‍යානුකුල තැනක නොවෙන නිසා හිටං, බ්ලොගක පේලියක් දෙකක් කියවනවා ගොඩයා වටපිටාව නිරීක්ෂණය කරනවා. මොකද කියනවනම් ඔය කියන දඩ කොලයක් හෙවත් පාර්කින් ටිකට් එකක් ලැබීම යනු එය කෙලින්ම මවු ආයතනයට දැනගන්නට ලැබීමත්, ඒ පසුපස එන දහසක් ප්‍රශ්න වලට උත්තර බඳින්නට සිදුවීමත්, ඒ මදිවාට ලංකාවේ මුදලින් රුපියල් හයදහසක පමණවන දඩය ගොඩයාගේ පුද්ගලික මුදලින් ගෙවීමට සිදුවීමත් යන කාරනා තුන හින්දා ගොඩයාගේ ඔලුව සෑහෙන නොසන්සුන්. දඩය අතින් ගෙවන එක මහා කජ්ජක් නොවුනත් මවු ආයතනය හා ගොඩයා අතර පවතින කීර්තිනාමය පළුදුවීම ඒ වගේද දෙයියෝ කියලයි ගොඩයාගේ ඔලුවේ තියන අවුල. මොකද කියනවනම් සිරිබර සිරිංකාවේ රජයේ සේවයෙන් පුහුණුකර බලගැන්වූ ලැබූ, රැකියාව අවම මහන්සියකින් උපරීම කාර්යක්ෂමතාවයකින් කිරීමේ ජිල්මාර්ට් ගොඩයා අතිසාර්ථකව වසර බර ගණනක හිටන් කරගෙන එන්නක් නිසා. 

ඔය කියන තත්වය යටතේ මොන බ්ලොග් කියවිල්ලක්ද කියමුකෝ. ගොඩයා වාහනේ ඇතුලේ හිටං ටේබල් ෆෑන්  එක දෙපැත්තට කැරකෙන්න දම්මහේ වම් පැත්ත බලනවා, දකුණ පැත්ත බලනවා ආයේ වම් පැත්ත බලනවා, ආයේ දකණු පැත්ත බලනවා ඉවරයක් නැහැ. ඔන්න ඔහොම පැය භාගය ගතවෙලා ගියා කියමුකෝ.. ඒ පැයභාගේ ඇතුලත කියවපු බ්ලොගක් නෑ. අන්තිමේ ගොඩයාගේ අදාළ රාජකාරිය එතැනින් අහවර කල වගට රාජකාරී පරිඝනකයේ සටහන් කරලා ඔන්න දෙපැත්තට වනපු බෙල්ලත් අතගගා එතනින් පිටත්වෙලා යන්න රථය පදවනවා රථගාලෙන් එලියට. මෙන්න බොලේ රථගාලේ ගේට්ටුවෙන් පිටතට එන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී ගොඩයාගේ රථයේ පැති කන්නාඩියෙන් ගොඩයාට ආයෙත් අර කෙහෙල්මල් අඟහරුවාදා උදෑසන කියන තඩි අකුරු වගයක් පේනවා. දර්පණයකින් පසුපස පෙනෙද්දී සිද්දවෙන පාර්ශවික අපවර්තනය නමැති කාරණයට අනුව අකුරු හකුරු වෙලා පෙනුනත් ගොඩයාගේ අක්මාවට වැටහෙනවා මේ පෙනෙන්නෙත් මොකක් නමුත් අඟහරුවාදා උදෑසනට අදාළ කෙහෙල්මලක් තමයි කියන කාරනාව. කුතුහලය කියන එක ගොඩයා උපන් නැකතින්ම අරං ආපු එකක් නිසා ගොඩයා නගිනවා වෑන් කටුවේ බ්‍රේක් පැඩල් එක උඩ සෙනිකවම. ඔන්න වෑන් කටුව රථගාල  මැද නතරවෙනවා හොම්බ බිම ඇනෙන ගානට බ්‍රේක් වැදීගෙන. ඒ අතරේ ගොඩයාට ඇහෙනවා වෑන් කටුව ඇතුලේ පටවලා තිබෙන ගොඩයාගේ යන්ත්‍රෝපකරණ ගලවන උපකරණ සහ අමතර කොටස් සල බාලාං ගාගෙන රථය පුරා විසික් වෙන සද්දයත්. ඒ ඔක්කොම පසුවට නැවත සකස් කරගන්න කියලා හිතාගෙන ගොඩයා බහිනවා රථයේ දොර ඇරගෙන මේ පස්සෙන් පේන අඟහරුවාදා උදෑසන කථාව මොකක්දෝ යකඩෝ කියල බලන්න තියන කුතුහලයට.

ඔන්න එහෙනං බලාගමු ගොඩයා දැකපු බෝර්ඩ් එක.. ඒක දැකපු ගමන් ගොඩයා ආයෙත් වටපිට බලලා හෙව්වේ ලිඳක් එහෙම අහලක පහලක තියෙනවද කියල. ඒත් පේනමානෙක ලිඳක් තිබ්බේ නැති නිසා මේ කුජීත සිද්දිය බ්ලොග් රසිකයින්ට කියවන්න ඉතුරුවුනා.




TUESDAY MORNING කියන්නේ හෙන තඩි විසාල කඩයක් යකඩෝ.. ගොඩයා පාර්කින් ටිකට් ලියන නැන්දීලා මාමිලා එයි කියල බයේ පන ගැහි ගැහී බලාන හිටලා තියෙන්නේ කඩේක ගනුදෙනුකාරයින්ට වෙන් කරපු රථගාලක යකඩෝ කියල දැනෙද්දී කොච්චර කුජීත හැඟීමක් දනුනාද කියනවනම් අහලක පහලක ලිඳක් තිබ්බනම් අම්මපල්ලා පනිනවා පනිනවා පනිනවාමයි.

ගොඩයා පෝස්ටුව ලියලා දින කීපයක් වුනත් මේ පින්තූර හතර මේ පෝස්ටුවට අවශ්‍යම නිසා අද නිවාඩු දවසේ තකහනියේම එතනට ගිහින් පිංතූර ටික අරගෙන ආයෙත් ලැජ්ජාව අලුත් කරගෙන ආව ඕන්..

ඔන්න ඊළඟට තමා පෝස්ටුව ලියන්න උක්තවෙච්චි පීසාවේ කතා පුවත ලියවෙන්නේ. ගොඩයාගේ හිතවතෙක් පහුගිය දොහක පිටරටක සවාරියක් ගියා කියමුකෝ රාජකාරී වැඩකටයුත්තක් සඳහා. හිතවතෙක් කිව්වට ගොඩයා මේ කියන හිතවතාව ගොඩයාගේ දෙමාපියන් තරමටම හදවතේ ඉන්න සහ ගරුකරනා චරිතයක්. ඒ නිසා මේ සිද්දිය වුනත් එහෙන් අවසර ලැබුනේ නැත්තම් කීයටවත් බ්ලොගයේ ලියවෙන්නේ තියා ගොඩයාගෙන් පිටස්තර කිසිම කෙනෙක් දැනගන්නේද නැත. 

ඔන්න දවසක්දා උදේක ගොඩයාගේ ජංගම දුරකතනයට පැමිණෙනවා මේ කියන හිතවතාගෙන් වට්ස්ඇප් ඇමතුමක්. මේ කියන වෙලාව උදේ පාන්දරක් නිසා ගොඩයා උන්නේ රැකියාවට යන්න අවදිවෙන්න කම්මැලිකමේ තනි ඇහෙන් පොරෝනය අස්සෙන් කරුමක්කාර ඔරලෝසුව දිහා බලමින්. දන්නා කියන කෙනෙකුගෙන් පැමිණෙන ඇමතුමක් ගොඩයා කවදාවත් නොසලකා හරින්නේ නැති නිසා ගොඩයා හනික ඇමතුමට උත්තර දෙන බොත්තම ඔබනවා කියමුකෝ. එතැන් පටන් සිදුවූ දෙබස මෙතැන් සිට කියවා සියලු බ්ලොග් රසිකයින් පහන්සංවේගය ඇතිකරගත්වා..

මචං උඹ බිසීද..

මේ උදේ පාන්දර මොන බිසීද බං.. කතාකරන්න පුළුවන්.. කියහන්.. මොකද හදිසියක්ද..

හදිසියක්මත් නෙවෙයි බං.. පොඩි විස්තරයක් දැනගන්න කියල..

ඉස්සෙල්ල කියහන් ටුවර් ඒක හොඳයිද.. දැන් ඔය රටේ වෙලාව කීයද..

දැන් රෑ  බං.. ටුවර් ඒක අවුලක් නෑ.. ඒත් ඉතින් මේ රටේ කෑම තමා කටේ තියන්න බැරි..

ගණන් ගන්න එපා බං.. ඔය මොනාහරි බඩට දාගෙන ජීවිතේ ගැටගහගනින්.. දවස් කීපයයිනේ..

එහෙම කියල නොකා ඉන්න බැහැනේ බං.. මුන්ගේ මල ජරාව කන්න තියා හිතන්නවත් බෑ..

හරි දැන් කියහන් මොකක්ද උඹ හදිසියේ කෝල් කරපු හේතුව කියල..

ඒකත් කෑම ප්‍රශ්නයක් තමයි බං..

ඇයි දැන් උඹට කෑමක් හදන විදිහද දැනගන්න ඕනවෙලා තියෙන්නේ..

නැහැ නැහැ බං..

එහෙනං කියහන් මොකක්ද උඹට වෙන්න ඕන..

මෙන්න මේකයි මචං ප්‍රශ්නේ.. මෙහෙ කෑම කන්නම බැරි නිසා මම ඊයේ මම ඉන්න හෝටලේ ළඟ තියන පීසා කඩේකින් පීසා එකක් ගෙන්නගත්තා..

ඉතිං පීසා ඒකත් කන්න බැරිද..

නෑ නෑ ඒක අප්සෙට් එකක් නෑ ඒක කෑවා...

එහෙනං දැන් මොන මලදානයක්ද උඹ මේ අහන්න යන්නේ මගෙන්.. ඊයේ පීසා කෑවනම් අදත් පීසා කාපං.. ඉවරනේ..

ඉතිං පීසා තමා අදත් කන්න යන්නේ.. දවල් දවසෙම වැඩ වලට හිරවෙලා ඉඳලා රෑට විතරයි කැමති කෑමක් කන්න වෙලාව හම්බෙන්නේ බං.. අපි වැඩකරන පැත්ත හෙන ග්‍රාමීය පලාතක්.. ඔක්කොම තියෙන්නේ පොඩි පෙට්ටි කඩ.. එව්වයේ තියෙන්නේ මුන්ගේ කෑමම විතරයි.. එව්වා කටේ තියන්න බෑ බං..

ඉතිං දැන් කාපං ඕක මට කියා කියා ඉන්න ඕනෙද කෝල් අරගෙන.. 

නෑ නෑ බං පොඩි අවුලක්..

පීසාත් තියෙනවනම් කන උඹට යකෙක් කන්න බඩගිනියිත්නම් දැන් මගෙන් උඹ හදන්නේ පීසා කන්න කරෝල හොද්දක් හදන විදිහ අහන්නද ???

නෑ නෑ බං.. මේකයි ප්‍රශ්නේ.. උඹ මයික්‍රෝවේව් අවන් ගැන දන්නවද...

මම මොකෝ බං මයික්‍රෝවේව් අවන් ගැන නොදන්නේ.. තුන් වේලම කෑම රත් කරන්න ඕක ඉතිං කොයිතරම්නම් උදව් වෙනවද.. දැන් පීසා එකයි මයික්‍රෝවේව් අවන් එකෙයි අතරේ තියන සහසම්භන්ධය මොකක්ද කියහන්..

මේකයි මචං ප්‍රශ්නේ.. ඊයේ ගෙනාපු ලාර්ජ් සයිස් තඩි පීසා ඒක මට ඔක්කොම කන්න බැරිවුනානේ..

ඔව් ඉතිං උඹට එච්චර තඩි පීසා එකක් කන්න සාගරයක් තරම් බඩක් තියෙන්නේපයි..

ඉතිං උඹ පනිනවනේ.. අහපන්කෝ මම කියනදේ..

හා කියහන්..

ඊයේ ගෙනාපු පීසා එකේ ඉතුරු ටික මම හොටෙල් එකේ කාමරේ තියන මිනි ෆ්‍රිජ් එකේ දාල ගියා..

ඉතිං දැන් ඒක කව්රුහරි එකෙක් කාලද.. අවුලක් නෑ .. තව එකක් ඕඩර් කරහන්.. බිල් ටික උඹලාගේ කොම්පැනියෙන් ගෙවනවානේ..

ඔන්න ඉතිං උඹ මගේ යකා අවුස්සනවා.. අහං හිටහන්කෝ.. 

හා කියහන්කෝ..

මේ කාමරේ මිනි ෆ්‍රිජ් එකයි මයික්‍රෝවේව් එකයි දෙකම තියෙනවා මචං.. මම මේ බැලුවේ මයික්‍රෝවේව් එකේ දාල පීසා කෑලි දෙකක් රත්කරගන්න කියල..

ඉතිං දැන් ඕක මට කියා කියා ඉන්නේ නැතුව ඕක රත් කරන කාපං.. හැබැයි පුතා පීසා මයික්‍රෝවේව් දැම්මාම පීසා ඒක චපාති රොටියක් වගේ වෙනවා.. ඒත් අවුලක් නෑ බඩ පුරවගන්න මොනාහරි කන්න එපැයි..

හරි බං.. චපාති හරි ලැවරියා හරි කන්න මේ මයික්‍රෝවේව් මගුල වැඩ කරන්නේ නැහැනේ..

ඒ කිව්වේ..

මේක ඕන් වෙන්නේ නැහැ බං..

උඹ හරියට දොර වහල නැතුව ඇති.. 

නෑ ..නෑ.. බං.. දොර වහල තියෙන්නේ හරියටම..

ඉතිං ඕක විනාඩියක් රත්වෙන්න දාපං..

කෝ ඉතිං ඉලක්කම් ගැහුවට වැඩකරන්නේ නැහැනේ බං..

දැන් උඹ ඉලක්කම් ගහල ඕන් කරාම ඇතුලේ ලයිට් ඒක පත්තු වෙනවද..

මේකේ ඇතුල පෙන්නේ නැති වර්ගයේ එකක් බං..

බලහං ප්ලග් ඒක බිත්තියට ගහලද කියල..

ම්හ්.. ප්ලග් ඒක පේන්නේ නැහැ බං.. මේක කබර්ඩ් එකක් ඇතුලට වද්දල හයිකරලා තියෙන්නේ.. ඒත් ඉලක්කම් ඔබනකොට බීප් සද්දේ එනවා කියන්නේ කරන්ට් ඒක එනවා කියන ඒක නේද..

හ්ම්.. බොත්තම් ඔබනකොට බීප් එනවනම් කරන්ට් එකේ ප්‍රශ්නයක් වෙන්න බෑ ..

කෝකටත් පීසා කෑල්ල ඇතුලට දාලා දොර හොඳට වහලා අංක ඒක ඔබලා ස්ටාර්ට් ඔබහන් බලන්න..

මේකේ ස්ටාර්ට් බොත්තමක් නැහැ බං.. "ඕකේ" කියල එකක් තියෙන්නේ.. මේවා හෙන ගොන් රටවල් බං..

හරි එහෙනං අංක "එක"  හරි "දෙක" හරි ඔබලා "ඕකේ" ඔබහන් බලන්න.

හරි එබුවා.. ම්හ්.. ඒත් මුකුත් නැහැ බං..

එහෙනං බලහං ඕකේ තියෙනවද කියල "ඩීෆ්රොස්" හරි "කුකිං" හරි කියලා බොත්තමක්..

හිටහන් බලන්න......ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....ම්හ්.. නැහැ බං...

එහෙනං නිකම්ම ඕකේ බොත්තම ඔබහන් බලන්න..

"බීප්"... ම්හ්... නැහැනේ බං...

උඹට හොඳටෝම ෂුවර්ද දොර වැහිලා කියල..

ඔව් බං ඔව් මේක වැහිලා තියෙන්නේ හොඳටෝම...

වෙන්න බෑ .. ආයේ දොර ඇරලා ටිකක් තදින් වහල බොත්තම් ඔබහන් බලන්න...

"දඩාස්"..."බීප්"..."බීප්".... ම්හ්... වැඩකරන්නේ නැහැ බං..

උඹ දන්නවද ඕක හරියටම වැඩ කරන එකක් කියල.. කෝකටත් ගිහින් හෝටලේ රිසෙප්ෂන් එකෙන් අහල වරෙන් ඔය මගුල වැඩ කරන එකක්ද කියල..

ඔව් ඔව් බං.. මේක එහෙම වැඩකරන්න බැහැ.. උන්ගෙන් මේක වැඩකරන කෝර්ඩ් එක ඉල්ලගන්නෝන මෙව්වා පාවිච්චි කරන්න.. මං ගිහින් රිසෙප්ෂන් එකෙන් කෝර්ඩ් එක ඉල්ලන් ඇවිත් තමයි මේ පීසා කෑල්ල රත්කරන්න සෙට් වුනේ..

ඈ....... මම දන්නේ නැහැ ඔය කියන මයික්‍රෝවේව් එක මොන ජාතියේ එකක්ද කියල.. ඒ හින්ද මට ඕකේ ෆොටෝ එකක් ගහල එවපන් බලන්න ඉස්සෙල්ලම..

ඔන්න ගොඩයාගේ හිතවත් මිත්‍රයා මයික්‍රෝවෙව් එකේ පිංතූරයක් එවනවා වට්ස්ඇප් හරහා.. පිංතූරය දැකපු ගමන් ඇඳේ හිටපු ගොඩයා උඩ විසික් වෙනවා අඟහරු ලෝකය ගාවටම.. ෆෝන් ඒක කොහේ විසික්වුනාද කියල නිනව්වක් නැතුව ගොඩයා ඇඳෙන් පැනල බිම වැටීගෙන කොට්ටයක් විකාගෙන හිනාවෙනවා හිනාව නවත්තගන්නම බැරි නිසා.. දුරකතනයේ ඉන්න අනෙක් පාර්ශවයට ඇහෙන්නේ නැතිවෙන්න හිනාවෙලා හිනාවෙලා හිනාවෙලා උදේ පාන්දරම නොමිලේ ලැබිච්ච ආතල් එකේ වින්දනය උපරිමේටම අරගෙන ඊළඟට  ගොඩයා හොයනවා ෆෝන් කටුව කොහේ විසික්වුනාද කියල... ඔන්න  ගොඩයා ෆෝන් කටුව හොයාගන්නවා ඇඳ අස්සෙන් ඇඳ යටට වැටිලා තිබිලා..

හෙලෝ...

මොකෝ බං එකපාරටම සද්ද නැතිවුනේ...

නෑ මේ උඹ එවපු ෆොටෝ ඒක දැකල මම පොඩ්ඩක් අප්සෙට් ගියා..

ඒ මොකෝ.. 

උඹට ඒකෙන් වැඩක් නෑ.. උඹේ ඔය පීසා කෑල්ල කීයක් විතර වටිනවද...

දන්නේ නෑ බං.. මුළු පීසා එකම ඩොලර් වලින් ගත්තොත් පහළොවක් විතරවුනා..

හරි.. දැන් එහෙනං උඹේ ඔය පීසා රත්කරන ආසාව පැත්තකින් තියල ඕකෙ සීතල අඩුවුනාම රත් නොකර කාපං..  ඒ කාලා තව ඉතුරුවුනොත් උදේට වැඩට යනකොට ඉතුරු කෑලි ටික ෆ්‍රිජ් එකේ දාන්නේ නැතුව හවසට ඇවිල්ල කන්න මයික්‍රෝවේව් එකේ දාල පලයන්.. මොකද ඕක තමයි ඉතිහාසයේ රන් අකුරෙන් ලියවෙන රන් හා වටිනා පලවෙනි පීසා කෑල්ල.

ඇයි මේ මොඩල් එකේ පීසා කෑල්ලක් රත් වෙන්න එච්චර වෙලා යනවද... මොකක්ද දැන් මේ ඉතුරුවෙච්චි පීසා කෑල්ලේ තියන වටිකම.. උඹට උදේ පාන්දර මොලේ පිස්සු වැටිලද..

හරි ඒ කතාව අමතක කරලා මට කියහන් උඹ රිසෙප්ෂන් එකේ එකාගෙන් ඕකේ කෝර්ඩ් ඒක ඉල්ලුවේ මොකක් කියලද..

උඹ මේ බඩගින්නේ ඉන්න මගෙන් පිස්සු ප්‍රශ්න අහන්න එපා බං.. මම කිව්ව  කාමරේ තියන මයික්‍රෝවේව් එකේ කෝර්ඩ් ඒක දෙන්න කියල.. ඉතිං ඌ කොලකෑල්ලක ලියල දුන්න..

හ්ම්..

ඔව්වයින් වැඩක් නෑ.. මට මේක වැඩකරවන හැටියක් කියහන් වල්පල් අහන්නේ නැතුව..

ඔය උඹ ඉන්න හෝටලේ අවට ෆාමසියක් එහෙම නැද්ද...

නැතිවෙන්න බැහැ බං.. අනිවාර්යෙන් තියෙන්න ඕන.. මේක මේ රටේ කැපිටල් එකනේ.. දැන් මට කියහන් මයික්‍රෝවේව් එකයි ෆාමසියෙයි තියෙන සම්භන්දෙ මොකක්ද කියල..

ඉක්මනට ෆාමසියට දුවල ගිහින් පිස්සන්ට දෙන සැරම සැර බෙහෙතින් පෙති දෙකක් ඉල්ලගෙන එකක් උඹ බීලා අර උඹට මයික්‍රෝවේව් එකේ කෝර්ඩ් ඒක දීපු රිසෙප්ෂනිස්ට්ටත් එකක් දීල ඉක්මනට බොන්න කියහන්..

මොන මගුලක්ද යකෝ මේ කියවන්නේ..

ඔව් යකෝ... මගුලක් තමා.. උදේ පාන්දර මෙච්චර ආතල් දෙන්න එපා බං... උඹ ඔය පීසා රත් කරන්න දඟලන්නේ මෙව්වා ඒක මයික්‍රෝවේව් එකක් නෙවෙයි මල හත්ඉලව්වේ..

එහෙනං...

යකෝ ඕක සේප්පුවක්...

හුටා....


කොමෙන්ටුවක් දමාගෙන යමු ඈ...



Saturday, July 22, 2017

අපේ ගුරුවරු 1 - ත්‍රිපෝෂ , හයිබ්‍රිඩ් ටොකු සහ කොස් ගහේ මෙව්ව එක




අම්බලන්ගොඩයට ගුරුවරු ගැන පෝස්ටුවක් ලියන්න කාලෙක හිටං ඕනෑකම තිබුනත් ඒ ඕනෑකම දවසින්දවස මගෑරුනා කියමුකෝ. ඒ හින්ද ගොඩයා මේ ලකලැහැස්ති වෙන්නේ ගුරුවරු කීපදෙනෙක් ගැන මතකය අවධි කරන්න. ගොඩයා හිච්චි එකා සංදියේ හිටං උගන්නපු ගුරුවරුන් ඔක්කමලා ගැන විඩින් විඩේ ලියන්න ඕනෑ කියන හිතිවිල්ල ඔලුවේ තිබුනත් බ්ලොග් ලියවිල්ල එහෙම සැලසුම් කරගෙන කෙරෙන වැඩක් නෙවෙයි නිසා එවෙලෙට හිතට එන දේ ගැන ලියවෙනවා මිසක්ක සැලසුම් කරන එව්වා ලියවෙනවා බොහෝම අඩුයි කියමුකෝ. ඒ හින්ද ගොඩයා තීරණය කළා වෙලාව ලැබෙන විදිහට ගුරුවරුන් ගැන පොස්ටුවක් ලියන්න. 

ඉස්සෙල්ලම ගුරුවරුන් ගැන ලියන්න  පටා...........න් ගනිද්දී පෙර පාසැල් ගුරුවරිය ගැන යමක් සඳහන් නොකර සිටීම එතුමියට කරනා අසාධාරණයක්.  අයන්න ආයන්න ඩබල් රූල් පොතේ රූල් අතරේ ලියන්න පුරුදු කරපු මණුසීලි ටීචර් ගොඩයට මුණගැහෙන්නේ කලුවඩුමුල්ල ශ්‍රී විජයාරාමයේ තිබ්බ පෙරපාසලේදී. ඒ කිව්වේ එක්දහස් නවසිය අසූ දෙක වසරේ වෙන්න ඕන. ඒ කාලේ අද කාලේ වගේ හංදියක් හංදියක් ගානේ පෙරපාසල් තිබ්බ කාලයක් නෙවෙයි. ඒ වගේම ගොඩයාගේ නිවසට ආසන්නම පෙරපාසල වුනේ කලුවඩුමුල්ල පංසලේ පෙරපාසල තමා ඉතින්. ඔය පෙරපාසලේ ගුරුවරුන් දෙන්නෙක් හිටියා කියල මතකයේ තිබුනත් අනෙක් ගුරුවරිය කව්ද ඇයගේ නම මොකක්ද කියන එක ගැන ගොඩයාගේ මතකය හරීම දුර්වලයි. 

ඔය කියන ගුරුවරියන්ට ගොඩයා සම්භන්ධ පළමු අභියෝගය වුනේ අකුරු ලියවීම නෙවෙයි. අකුරු ලියන්න හත් ඉලව්වේ අම්බලන්ගොඩයාව පෙර පාසලේ ඉන්දගන්න එපැයි ඉතින්. කොහේ ඉන්දගැනිල්ලක්ද මයේ අම්මා ගොඩයා පන්සලේ ධර්මශාලාව ඇතුලට අතුල්කරපු ගමන්ම ගුරු දෙපොල යමපල්ලෝ දෙන්නෙක් වගේ දෙපැත්තෙන් ඉඳන් ධර්මශාලාවේ දොර වහනවා කියහන්කෝ. ඊට පස්සේ ගොඩයාගේ භාරකාරයා වෙච්චි පුංචි අම්ම එළියේ.. ගොඩයා ඇතුලේ.. ඉතින් කොහොමද මයේ අම්මා ඉවසාන ඉන්නේ.. ඉතින් ගොඩයා අඬනවා ධර්මශාලාවේ බිත්ති හතර දෙදරන්න. දැන් ඉතින් මේක කියවන උදවිය හිතයි ගොඩයා හෙන සාටර් පොරක් කියල. ගොඩයා විතරක් නෙවෙයි ආයුබෝවන්ඩ, එතන නිකම් මලගෙදරක් වගේ ළමයි භාගෙට භාගයක් ධර්මශාලාවේ දොර දෙපලු කරන්න හදනවා අම්මා ඉල්ලලා. එහෙම බැලුවාම ඒ සද්දෙට කලුවඩුමුල්ල ග්‍රාමය පෘථිවි ගෝලය උඩින් ගැලවිලා විසික් නොවුනා ඇති. මොන්ටිසොරියම එක සීරුවට අඬන්න තියාගත්තාම කව්ද යකඩෝ ළමයි තිහක් හතළිහක් නලවන්නේ. ඒකට මල පනින ටීචර්ලා දෙන්නා අම්මලාගෙන් වැඳ නොවැඳ ඉල්ලා හිටිනවා කියන තැනකට වඳින්නම් හත් ඉලව්වේ මේ ළමයින්ගේ පේන මානෙන් එහාට පලයව් කියල. අම්මලාත් ටීචර්ලාගේ අණ ඇහුනා නෑහුනා ගානට ඒ අස්සෙම ගැවසෙනවා තමුන්ගේ දරු පැටියව දාල යන්න තියන දුකටදෝ කොහේ. 

මුළු මොන්ටිසොරියම මල ගෙදරක් වගේ ධර්මශාලාවේ උළු හෙලවෙන්න අඬදදී ගොඩයා පරාද වෙයිද උන්ට. එහෙම වෙලා බෑනේ හිටං.. ඉතිං උන්ට සහයෝගයක් වශයෙන් ගොඩයත් උන්ට වඩා හයියෙන් අඩනවා පුංචි අම්මව ඉල්ලලා. අම්මලා එළියේ හිටං ළමයි අඬන දිහා බලාන හිනාවෙවී ඉන්න එක ඊටත් එහා ළමයින්ට කේන්තියි. ඇයි යකෝ එහෙම හොටු පෙරාගෙන අඬද්දී එහෙම සමච්චලේට හිනාවෙන එක සාධාරණ නැහැනේ. ගෙවල්වලින් එද්දී කොන්ඩ ලස්සනට පීරලා මුනේ පියරු දාල නළලේ පොට්ටුවක් හෙම තියල අරන් එන මල් වගේ දරු පැටවූ අපේ අප්පෝ ධර්මශාලාවේ දොරෙන් අතුල්කරපු ගමන් ඔක්කෝම මේකප් ආගිය අතක නැතිවෙනවා කියමුකෝ. එහෙම කල්පනා කරාම ශ්‍රී විජයාරාමේ ධර්මශාලාවේ දොරවල්වල කඳුළු තවරපු ළමයි කීයක්නම් ඔය අවට ඇතිද. ඔන්න ඔය අඬන සෙල්ලම ඉවර වෙන්න මාසයක් විතර ගියා කට්ටියටම. ටිකෙන් ටික මොන්ටිසෝරියේ ළමා කැල එකිනෙකාට හුරුවුනාම ගොඩයාත් ටිකෙන් ටික සාමාන්‍ය අතට හැරුනා ඉතිං. 

විවේක කාලයට ටීචර්ලා එකතුවෙලා පොල් ගාලා අනලා හදලා දෙන ත්‍රිපෝෂ ළමයින්ට අනිවාර්ය ආහාර වේලක්. තිහක් හතළිහක් විතර හිටපු ළමයි ලපටි ඔක්කොම පේලියට වාඩිකරවලා ටීචර් කෙනෙක් විසින් ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙක ගානේ බෙදාගෙන යනවා කියමුකෝ. ගෙදරින් ඉන්ටවල් එකට කන්න කෑම පෙට්ටියක් පුරවල මොනවහරි ලැබුනත් ඒ ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙක අනිවාර්යෙන්ම කෑ යුතුමයි. මොන්ටිසෝරියට සාපේක්ෂ මතකයන් තව බොහොමයක් තිබුනත් ඔය ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙකේ රස මතකයන් මොන්ටිසෝරියට වඩා ගොඩයාගේ මතකයේ අමරණීයයි කියලයි ගොඩයාගේ අදහස. ඒ තරම් රස ත්‍රිපෝෂ ආයේ කවදාවත් ගොඩයාට කන්න ලැබුනේ නැහැ කිව්වොත් එක ඇත්තම ඇත්ත කතාවක්. මොන්ටිසෝරි ඉවර වෙලා ගොඩයා පලවෙනි වසරට ඇතුලත් කරපු දවසෙත් ඊට දවස් කීපයක් යනකනුත් අම්බලන්ගොඩයා තාත්තගේ කලිසමේ එල්ලිලා හොටු පෙරාගෙන අඬන්න තියාගත්තේ ගොඩයා පුංචි එකා සංදියේ හිටන්ම සංස්කෘතියට, සභ්‍යත්වයට, චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර වලට ගරු කරන නිසාමයි. ඒ ඒ චාරිත්‍ර ඒ ඒ අවස්ථා වලදී සමරන්න ඕනනේ හිටං. 

අම්බලංගොඩයා ඊළඟට ලියන්නේ ලුෂන් සර් ගැන.  ලූෂන් සර් ගොඩයලාගේ පන්තියට ගණිතය උගන්වන්න එන්නේ නවය වසරේදී. අනෙකුත් ගණිතය ගුරුවරුන් අතරින් ලූෂන් සර් වෙනස් වෙන්නේ එතුමාගේ ගණන් ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදය වෙනස් නිසා. අනෙකුත් ගුරුවරුන් කළු ලෑල්ලේ ගන්න හදල ළමයින්ට උගන්වද්දී ලූෂන් සර්ගෙන් ගණන් ඉගෙනගත්තු ළමයින්ට සිද්දවුනේ ඒකෙ අනික් පැත්ත. ඒ කිව්වේ ළමයි කළු ලෑල්ලේ ගණන් හදල සර්ට ගණන් උගන්වන ක්‍රමයක් තමයි ලූෂන් සර් ඇති සාර්ථකව කරගෙන ගිය ගණන් ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදය. ඒක බොහොම අසීරුයි... කටුකයි... භයානකයි... හැබැයි අත්දුටුයි ප්‍රත්‍යක්ෂයි එකෙක්වත් ගණන් ෆේල් වෙනවා බොරු... ලූෂන් සර්ගේ ක්‍රමයට ගණන් ඉගෙනගන්න එකෙකුට ඊළඟ ආත්මෙත් ගණන් අමතක වෙන්නේ නැහැ වගේම ලූෂන් සර් අමතක වෙන්නෙත් නැහැ . 

සර් පන්තිය ඇවිත් ළමයි නැගිටලා ආයුබෝවන් කියනකොට ලූෂන් සර් කළු ලෑල්ලේ ගානක් ලියල ඉවරයි ආයුබෝවන්ඩ.. ඊළඟට ළමයි හැමෝම බොහොම ආසාවෙන් බලාගෙන ඉන්නේ කාටද පළමු දිනුම් වාරය ඇදෙන්නේ කියලයි. ඕන්න ඊළඟට ලූෂන් සර් පන්තියේ ඉන්න ගැහැනු පිරිමි මල් පලතුරු ඔක්කොමලා දිහා දානව ස්කෑන් පාරක්. ඒ වෙලාවට ළමයි හතලිස් පහේම හර්දය වස්තුවට ඉලෙක්ට්‍රික් ජෙනරේටර් එකක් හයිකරොත් රටටම කරන්ට එක දෙන තරමේ විදුලියක් නිපදවාගන්න පුළුවන් වෙන තරම් හයියෙන් හැම එකාගෙම හදවත් මෝල අධික වේගයෙන් ගැහෙනවා දෙයියෝ. ලූෂන් සර් පන්තිය දිහා දාන ස්කෑන් පාර නවතින තැන එකාට පළමු දිනුම ඇදෙනවා කොයිතරම් අකමැත්තෙන් වුනත්. ඉන් අනතුරුව සිද්දවෙන්නේ ලූෂන් සර් විසින් නම්කෙරෙන වාසනාවන්තයා කළු ලෑල්ල වෙත ඇවිදගෙන යාමත් ලූෂන් සර් පන්තිය පසුපසට වී ජයමල්ල හිමි එකා හෝ එකී කළු ලෑල්ලේ ගණිත ගැටලුව විසඳන ආකාරය බලා සිටීමත්.  ගණිතය වසනා ලොතරැයිය එතනින් අවසන් නැත පින්වතුනි. ගණන් සෑදු එකා හෝ එකිය ගණන සාදා කළු ලෑල්ල අසල ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩයක් සේ හිටගෙන ඉද්දි ඊළඟට ලූෂන් සර් පටා......න් ගන්නවා ආයෙත් සැනසිලි තෑගී දිනුම් සඳහා කුසපත් අදින්න. පළමු ජයමල්ල හිමිවීම ගණන සෑදු එකාට හෝ එකියට වුනත් සැනසිලි තෑගී ජය වාසනාව අඩුම තරමේ දහ දෙනෙකුටවත් හිමිවෙනවාමයි. ඒ දිනුම් හිමිවීම සිදුවෙන්නේ මෙන්න මේ ආකාරයෙන්. 

ලූෂන් සර් පටාන් ගන්නවා හිතෙන හිතෙන එකාගෙන් ගණන් සාදා ඇති ආකාරය සහ පිළිතුර නිවැරදිද යන ප්‍රශ්නය අහන්න. ඉන් අනතුරුව වැරදි පිළිතුරු දුන් සියලුම දෙනාටම  ලූෂන් සර්ගෙන අති අගනා හයිබ්‍රිඩ් වර්ගයේ ටොකු කිහිපයක මිහිර විඳ ගැනීමේ වාසනාව හිමිවෙනවා. මේ ටොකු වලට හයිබ්‍රිඩ් කියන වචනය විශේෂයෙන් කියන්න හේතුවුනේ මෙව්වා දවල් තරු එලොව පොල් යන පහසුකම් දෙකම එකට මුසුකිරීමෙන් සකසාගත් සුවිශේෂී දෙමුහුං ටොකු විශේෂයක් නිසා. විනාඩි හතලිහක ගණන් කාලපරිච්චේදය ඇතුලේ හතලිස් පහක් වෙච්චි ගැහැණු පිරිමි මල් පලතුරු සියල්ලන්ටම පිළිතුර වැරදීම යනු සැනසිලි තෑගී අනිවාර්යයි. ගණන සෑදු පින්වතාට හෝ පින්වතියට, තමා සෑදු ගණිත ගැටලුව වැරදිනම් සුපිරි ජයමල්ල වශයෙන් හයිබ්‍රිඩ් ටොකු තුනක මිහිර තනිව වින්දගනීමේ අවස්තාව නොමිලේම හිමිවෙනවා. ලොතරැයි ඇදිල්ල එතනින් ඉවරයි කියල හිතුවට ඉවර නැහැ පින්වතුනි.. කළු ලෑල්ලේ ගණන හදපු එකා හෝ එකිය හදපු ගණන වැරදිනම් සැනසිලි තෑගී වශයෙන් ඇසූ ප්‍රශ්නයට "ගණන වැරදියි" කියා කියූ එකෙකුට හෝ එකියකට එම ගණනම නිවැරදිව සෑදීම වාසනාව හිමි වෙනවා කියමුකෝ.. නැවතත් පෙර පරිදිම එම ගණන හරිද යන ප්‍රශ්නයට සැනසිලි තෑගී සඳහා කුසපත් ඇදීම ලූෂන් සර් විසින්ම සිදු කරනවා අයියෝ. ඉතින් ඔය අවදානම් සහගත ගණන් පීරියඩ් එක ඇතුලේ ගණන් පාඩමට අවධානය යොමු නොකර වෙනත් ලෝක වල සැරිසරනවා යනු ඔලුව උඩට වැහපන් දෙයියෝ ටොකු වැස්සක් කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා සමානයි. 


සතියකට දවසක් හෝ දෙකක් ලැබෙන බෝනස් එකක් වගේ ගණිතය ඩබල් පීරියඩ් තියෙනවා යනු ශ්‍රී එෆ් එම් එකේ රෑට යන මූසලම  මුසල අවාසනාවට ඇත්ත කතාවක් හා සමාන අවාසනාවන්තම අවාසනාවන්තම අවාසනාවන්තම සිදුවීමක්.. ගණිතය ඩබල් පීරියඩ් එක අවසන ජී පන්තියේ සියල්ලෝම ගණිතයෙන් පයිතගරස්ටත් එහා කෙල පැමිණි උදවිය වෙන්නේ ඒ පැය එකහමාර ඇතුලත එකෙක්වත් හුස්මක් ගන්නවත් තමුන්ගේ අවදානය ගණිතයෙන් එලියට ගෙනියන්නේ නැති නිසා. මොකද කියනවනම් ඒ හයිබ්‍රිඩ් ටොක්ක ඔලුව උඩට මෝටාර් වෙඩිල්ලක් පහත් වෙන තරමේ එකක් නිසා.


ඒ වගේ වාතාවරණයක් යටතේ "ලූෂන් සර් අද නිවාඩු " කියන ආරංචිය භාවනාවක් වගේ හිත නිවන ආරංචියක් ආයුබෝවන්ඩ. ඒත් ඉතින් ඒ වගේ හිත නිවන ආරංචි අහන්න අපි කරපු පිං මදිවුණා. මොකද කියනවනම් ලූෂන් සර් අවුරුද්දට දවස් දහයක්වත් නිවාඩු ගත්තේ නැහැ. ලූෂන් සර් මොකක්දෝ පුද්ගලික හේතුවකට ටික කාලයකට විදේශගත වීම හේතුවෙන් ගොඩයලාගේ පන්තියට දහය වසරේදී වෙනත් ගුරුවරයෙක් ආදේශ කෙරුණා කියමුකෝ. අවුරුද්දක් දෙකක් වගේ යද්දී ලූෂන් සර් ආයෙත් ඉස්කෝලේ ගණන් උගන්වන්න පටන් ගත්තත් ගොඩයලාට ආයෙත් හයිබ්‍රිඩ් ටොකු කන්න වාසනාව් නැතිවුණා. කැමැත්තෙන් උනත් අකමැත්තෙන් උනත් ගණන් පීරියඩ් එකේ පිස්සු නටන්න ලූෂන් සර්ගේ ක්‍රමය ඇතුලේ එකෙකුටවත් පුංචිම පුංචි ඉඩක්වත් තිබුනේ නෑ. එහෙම කරානම් ඌ එදා ගෙදර ගියේ ටොකු කාපු ඔලුව අතේ අරගෙන. ඔය හයිබ්‍රිඩ් ටොකු වාසනාවේ ජයමල්ල හෙවත් පළමුව කළු ලෑල්ලේ ගණන සෑදීමේ භාග්‍යය වැඩිපුරම දිනාගත් සාමාජිකයින් බොහොම සුළුතරයක් අතරින් අම්බලන්ගොඩයත් එකෙක් යකඩෝ. ලූෂන් සර් පන්තියට ඇවිත් කළු ලෑල්ලේ ගාන ලියල අහක් වෙලා ගොඩයා දිහාවට ඇඟිල්ල දික් කරලා "හ්ම්" කියල කියල ඔලුවෙන් කළු ලෑල්ල දිහාව පෙන්වනකොට ගොඩයාට හිතෙන්නෙම ඇයි දෙයියෝ මම මේ තරම් වාසනාවන්ත කියන සිතුවිල්ලමයි. ගොඩයාට වගේම, හික්කඩුවේ ඉඳන් ඉස්කෝලේ ආපු දැන් සම්පත් බැංකුවේ රාජකාරි කරන අපේ මිත්‍රයෙකුටත් පීරියඩ් එකේ පළමු දිනුමේ ජයග්‍රාහකයා වෙන්න සම සම අවස්තාව ලැබුනා ගොඩයාට මතකයි. මොකද කියනවනම් ලූෂන් සර් හැමදාම පලවෙනි ගාන හදන්න අල්ලාගත්තේ එක්කෝ ඌ නැත්තම් අම්බලන්ගොඩයාව. ඒ වගේ ස්වීප් ඇදෙන්න නම් ඉතින් සංසාරේ පිං කරලා තිබිය යුතුමයි. 


ඔන්න ඔය කාලේ ගොඩයාලාගේ පන්තියට සමාජ අධ්‍යයනය ඉගැන්නුවේ හොඳම හොඳ ටීචර් කෙනෙක්. බොහොම හොඳ වගේම සැර පරුෂ නැති ගුරුතුමියක් විදිහට තමා මිස්ට තිබුන පිළිගැනීම. ගොඩයලා දහය වසරේ ඉද්දි හිටපු පන්තිය තිබ්බේ ගොඩනැගිල්ලේ උඩ තට්ටුවේ. ඒ නිසා ඉගෙනගන්න ගමන්  අවට පරිසරයේ සිරි නරඹන්න ඕනෙනම් ඉතින් ඒකට කාගෙන්වත් තහනමක් නැහැ. ඕන් දවසක් මිස් සමාජ අධ්‍යයනය උගන්නන අතරේ ඉස්කෝලේ කෙලවරේ තියන කොලේජ් ලේන් එකෙන් එහාපැත්තෙ කොස් ගහක වඳුරු රැලක් දහමෙන් සෙමෙන් කොස් ගැට ටිකට වැඩේ දෙනවා කියමුකෝ. ඒ කාලෙට සාපේක්ෂව ඔය කියන සතාට කියන නමින්ම හඳුන්වපු මිත්‍රයෙකුත් ගොඩයාගේ පන්තියේ හිටපු නිසා පාරෙන් එහා පැත්තේ ගහේ වඳුරෝ ඉන්නවා යනු පන්තියේ ඉන්න ඥාති පුත්‍රයාට කොල්ලන්ගෙ අඩම්තෙට්ටමේ ඉවරයක් නැහැ. ටීචර් උගන්නද්දී උනත් අරූගේ පුටුවට යටින් පයින් ඇනිලි වගේ දේවල් නිමක් නෑ. මිස් ඉන්නේ කොලේජ් ලේන් එකේ වඳුරෝ ඉන්න ගහට පිටුපාල නිසා වඳුරු සෙල්ලම මිස්ට පෙන්නේ නැහැ. කොල්ලෝ හැම එකාම පාඩම අහගෙන හිටියට වඳුරු නඩයට ඇහැ ගහගෙන ඉන්නේ උන්ගේ පරපුරෙන් පැවත එන ඥාති පුත්‍රයෙක් පන්තියෙත් ඉන්න නිසා. ගෑල්ලමයිත් හොරෙන් හොරෙන් වඳුරු නඩයට ඇහැ දාන්නේ වඳුරු නඩය හා සමගාමීව පන්තියේ ඉන්න කොලු නඩයත් ටිකක් විතර නොසංසුන් බව දන්නා නිසා. මිස් සමාජ අධ්‍යයනය උගන්නගෙන ගියාට අන්තිම වෙද්දී මුළු පන්තියේම වැඩි අවධානය වඳුරු රැල දිහාවට. මෙන්න බොලේ එක පාරටම එතන හිටපු එක වඳුරෙක් අත්තක් දිගේ ඇවිදගෙන ඇවිත් දීපියකෝ වැඳිරි පෝතිකාවකට උම්මා එකක්.. අප්පද බෝල එතැන හිටං වැඩේ ෆුල් ඇඩල්ස් ඔන්ලි කියහන්කෝ.. මුළු පන්තියම සිනා සාගරේ .. ඔන්න මිස්ට වැඩේ අවුල්.. ඇයි යකෝ මේ යසට පාඩම අහගෙන හිටපු මල් වගේ ළමයි හතලිස් පහක් කිසිම නිමිත්තක් නැතුව බක බක ගාල හිනාවෙන්න ගත්තාම වැඩේ අවුල් නැද්ද මං අහන්නේ.. 

මිස්ට කොයිතරම් කේන්ති ගියාද කියනවානම් එදා පන්තියේම එවුන්ට ඇමතුවා අමතිල්ලක් බඩ කට පිරෙන්න. ඒත් මිස් බනින්න බනින්න මුන් හිනාවෙනා ඉවරයක් නැහැ. මොකද කියනවනම් ගහ උඩ වඳුරු ඩබල අනග රැඟුම් ඒ වෙද්දීත් ඉවර නෑ. ගෑල්ලමයි හොරාට ඇහැ දාල දැක්කේ නෑ වගේ උන්නට හිනාව නවත්තගන්න එක සුම්ම කියමුකෝ. මිස් බනිනවා බැනිල්ලක් අසූ හාරදාහට මල පැනලා උනාට ළමා ලපටි එකෙකුටවත් මෙලෝ ගානක් නැහැ . අන්තිමේ එකෙකුගේන්වත්, එකියකගෙන්වත් හිනහවීමට නිමිත්ත අහගන්න මිස්ට බැරිවුණ තැන මිස් තීරණය කරා ළමයි හිනාවුනේ මිස්ට කියලා. ඉන් අනතුරුව,  පාසල් ජීවිතේ අවුරුදු දහතුනටම මලාට හිනා නොවුන දෙතුන් දෙනෙක් ඇරෙන්න අනික් සියල්ලන්ටම පන්තියෙන් එලියට යන්න වුනා නිමිත්තක් නොමැතිව ටීචර්ට සිනහවීමේ වරදට. සීන් කොන් එකට මිස්ට කොයිතරම් මල පැන්නද කියනවනම් කේස් එක අංශභාර උසාවිය වෙත ෆයිල් කරලා දවස් කීපයක් පන්තියට එන එකත් වර්ජනය කරා. අන්තිමේ පන්තිභාර ගුරුවරියගේ මැදිහත්වීමෙන් සමාජ අධ්‍යයනය ටීචර්ගෙන් සමාව ගැනීමෙන් අනතුරුව වැඩේ සෙන්ට්මෙන්ටල් උනා. නඩුව ඇසීමේදී ළමයි හිනාවුනේ ටීචර්ට නොවෙන වග තදින්ම කියාසිටියත් සිනහවීමට හේතුව කියන්නට එඩිතර එකෙක් පන්තියේම හිටියේ නැහැ. කියන්න පුලුවනිද හත්ඉලව්වේ ඇහින් දැකපු දේ වචන වලට පෙරලුවානම් ඉස්කෝලෙන් ගෙදර එලවනවා එවෙලේම.


ලූෂන් සර්ලා වගේ ගුරුවරු අද වෙද්දී විශ්‍රාම ගිහිං ඉන්න එක ගැන අම්බලංගොඩයා එක පැත්තකින් සන්තෝසයි, ඒ මොකද කියනවනම් අද වෙද්දී ඒ විදිය ගුරුවරුන්ගෙ දඬුවම් වලින් තමුන්ගේ ළමයින්ට අධ්‍යාපනයක්, ශික්ෂණයක් හදනවා බලන් ඉන්න තරම් අද කාලේ දෙමාපියන් ශිෂ්ඨ සම්පන්න නැති නිසා සහ ගුරුවරුන් පාසල ඇතුලෙම දනගස්වන තැනට අපේ සුන්දර රටේ පාලනය මන්දබුද්ධික තත්වයට පත්වෙච්චි නිසා.