Saturday, July 22, 2017

අපේ ගුරුවරු 1 - ත්‍රිපෝෂ , හයිබ්‍රිඩ් ටොකු සහ කොස් ගහේ මෙව්ව එක




අම්බලන්ගොඩයට ගුරුවරු ගැන පෝස්ටුවක් ලියන්න කාලෙක හිටං ඕනෑකම තිබුනත් ඒ ඕනෑකම දවසින්දවස මගෑරුනා කියමුකෝ. ඒ හින්ද ගොඩයා මේ ලකලැහැස්ති වෙන්නේ ගුරුවරු කීපදෙනෙක් ගැන මතකය අවධි කරන්න. ගොඩයා හිච්චි එකා සංදියේ හිටං උගන්නපු ගුරුවරුන් ඔක්කමලා ගැන විඩින් විඩේ ලියන්න ඕනෑ කියන හිතිවිල්ල ඔලුවේ තිබුනත් බ්ලොග් ලියවිල්ල එහෙම සැලසුම් කරගෙන කෙරෙන වැඩක් නෙවෙයි නිසා එවෙලෙට හිතට එන දේ ගැන ලියවෙනවා මිසක්ක සැලසුම් කරන එව්වා ලියවෙනවා බොහෝම අඩුයි කියමුකෝ. ඒ හින්ද ගොඩයා තීරණය කළා වෙලාව ලැබෙන විදිහට ගුරුවරුන් ගැන පොස්ටුවක් ලියන්න. 

ඉස්සෙල්ලම ගුරුවරුන් ගැන ලියන්න  පටා...........න් ගනිද්දී පෙර පාසැල් ගුරුවරිය ගැන යමක් සඳහන් නොකර සිටීම එතුමියට කරනා අසාධාරණයක්.  අයන්න ආයන්න ඩබල් රූල් පොතේ රූල් අතරේ ලියන්න පුරුදු කරපු මණුසීලි ටීචර් ගොඩයට මුණගැහෙන්නේ කලුවඩුමුල්ල ශ්‍රී විජයාරාමයේ තිබ්බ පෙරපාසලේදී. ඒ කිව්වේ එක්දහස් නවසිය අසූ දෙක වසරේ වෙන්න ඕන. ඒ කාලේ අද කාලේ වගේ හංදියක් හංදියක් ගානේ පෙරපාසල් තිබ්බ කාලයක් නෙවෙයි. ඒ වගේම ගොඩයාගේ නිවසට ආසන්නම පෙරපාසල වුනේ කලුවඩුමුල්ල පංසලේ පෙරපාසල තමා ඉතින්. ඔය පෙරපාසලේ ගුරුවරුන් දෙන්නෙක් හිටියා කියල මතකයේ තිබුනත් අනෙක් ගුරුවරිය කව්ද ඇයගේ නම මොකක්ද කියන එක ගැන ගොඩයාගේ මතකය හරීම දුර්වලයි. 

ඔය කියන ගුරුවරියන්ට ගොඩයා සම්භන්ධ පළමු අභියෝගය වුනේ අකුරු ලියවීම නෙවෙයි. අකුරු ලියන්න හත් ඉලව්වේ අම්බලන්ගොඩයාව පෙර පාසලේ ඉන්දගන්න එපැයි ඉතින්. කොහේ ඉන්දගැනිල්ලක්ද මයේ අම්මා ගොඩයා පන්සලේ ධර්මශාලාව ඇතුලට අතුල්කරපු ගමන්ම ගුරු දෙපොල යමපල්ලෝ දෙන්නෙක් වගේ දෙපැත්තෙන් ඉඳන් ධර්මශාලාවේ දොර වහනවා කියහන්කෝ. ඊට පස්සේ ගොඩයාගේ භාරකාරයා වෙච්චි පුංචි අම්ම එළියේ.. ගොඩයා ඇතුලේ.. ඉතින් කොහොමද මයේ අම්මා ඉවසාන ඉන්නේ.. ඉතින් ගොඩයා අඬනවා ධර්මශාලාවේ බිත්ති හතර දෙදරන්න. දැන් ඉතින් මේක කියවන උදවිය හිතයි ගොඩයා හෙන සාටර් පොරක් කියල. ගොඩයා විතරක් නෙවෙයි ආයුබෝවන්ඩ, එතන නිකම් මලගෙදරක් වගේ ළමයි භාගෙට භාගයක් ධර්මශාලාවේ දොර දෙපලු කරන්න හදනවා අම්මා ඉල්ලලා. එහෙම බැලුවාම ඒ සද්දෙට කලුවඩුමුල්ල ග්‍රාමය පෘථිවි ගෝලය උඩින් ගැලවිලා විසික් නොවුනා ඇති. මොන්ටිසොරියම එක සීරුවට අඬන්න තියාගත්තාම කව්ද යකඩෝ ළමයි තිහක් හතළිහක් නලවන්නේ. ඒකට මල පනින ටීචර්ලා දෙන්නා අම්මලාගෙන් වැඳ නොවැඳ ඉල්ලා හිටිනවා කියන තැනකට වඳින්නම් හත් ඉලව්වේ මේ ළමයින්ගේ පේන මානෙන් එහාට පලයව් කියල. අම්මලාත් ටීචර්ලාගේ අණ ඇහුනා නෑහුනා ගානට ඒ අස්සෙම ගැවසෙනවා තමුන්ගේ දරු පැටියව දාල යන්න තියන දුකටදෝ කොහේ. 

මුළු මොන්ටිසොරියම මල ගෙදරක් වගේ ධර්මශාලාවේ උළු හෙලවෙන්න අඬදදී ගොඩයා පරාද වෙයිද උන්ට. එහෙම වෙලා බෑනේ හිටං.. ඉතිං උන්ට සහයෝගයක් වශයෙන් ගොඩයත් උන්ට වඩා හයියෙන් අඩනවා පුංචි අම්මව ඉල්ලලා. අම්මලා එළියේ හිටං ළමයි අඬන දිහා බලාන හිනාවෙවී ඉන්න එක ඊටත් එහා ළමයින්ට කේන්තියි. ඇයි යකෝ එහෙම හොටු පෙරාගෙන අඬද්දී එහෙම සමච්චලේට හිනාවෙන එක සාධාරණ නැහැනේ. ගෙවල්වලින් එද්දී කොන්ඩ ලස්සනට පීරලා මුනේ පියරු දාල නළලේ පොට්ටුවක් හෙම තියල අරන් එන මල් වගේ දරු පැටවූ අපේ අප්පෝ ධර්මශාලාවේ දොරෙන් අතුල්කරපු ගමන් ඔක්කෝම මේකප් ආගිය අතක නැතිවෙනවා කියමුකෝ. එහෙම කල්පනා කරාම ශ්‍රී විජයාරාමේ ධර්මශාලාවේ දොරවල්වල කඳුළු තවරපු ළමයි කීයක්නම් ඔය අවට ඇතිද. ඔන්න ඔය අඬන සෙල්ලම ඉවර වෙන්න මාසයක් විතර ගියා කට්ටියටම. ටිකෙන් ටික මොන්ටිසෝරියේ ළමා කැල එකිනෙකාට හුරුවුනාම ගොඩයාත් ටිකෙන් ටික සාමාන්‍ය අතට හැරුනා ඉතිං. 

විවේක කාලයට ටීචර්ලා එකතුවෙලා පොල් ගාලා අනලා හදලා දෙන ත්‍රිපෝෂ ළමයින්ට අනිවාර්ය ආහාර වේලක්. තිහක් හතළිහක් විතර හිටපු ළමයි ලපටි ඔක්කොම පේලියට වාඩිකරවලා ටීචර් කෙනෙක් විසින් ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙක ගානේ බෙදාගෙන යනවා කියමුකෝ. ගෙදරින් ඉන්ටවල් එකට කන්න කෑම පෙට්ටියක් පුරවල මොනවහරි ලැබුනත් ඒ ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙක අනිවාර්යෙන්ම කෑ යුතුමයි. මොන්ටිසෝරියට සාපේක්ෂ මතකයන් තව බොහොමයක් තිබුනත් ඔය ත්‍රිපෝෂ ගුලි දෙකේ රස මතකයන් මොන්ටිසෝරියට වඩා ගොඩයාගේ මතකයේ අමරණීයයි කියලයි ගොඩයාගේ අදහස. ඒ තරම් රස ත්‍රිපෝෂ ආයේ කවදාවත් ගොඩයාට කන්න ලැබුනේ නැහැ කිව්වොත් එක ඇත්තම ඇත්ත කතාවක්. මොන්ටිසෝරි ඉවර වෙලා ගොඩයා පලවෙනි වසරට ඇතුලත් කරපු දවසෙත් ඊට දවස් කීපයක් යනකනුත් අම්බලන්ගොඩයා තාත්තගේ කලිසමේ එල්ලිලා හොටු පෙරාගෙන අඬන්න තියාගත්තේ ගොඩයා පුංචි එකා සංදියේ හිටන්ම සංස්කෘතියට, සභ්‍යත්වයට, චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර වලට ගරු කරන නිසාමයි. ඒ ඒ චාරිත්‍ර ඒ ඒ අවස්ථා වලදී සමරන්න ඕනනේ හිටං. 

අම්බලංගොඩයා ඊළඟට ලියන්නේ ලුෂන් සර් ගැන.  ලූෂන් සර් ගොඩයලාගේ පන්තියට ගණිතය උගන්වන්න එන්නේ නවය වසරේදී. අනෙකුත් ගණිතය ගුරුවරුන් අතරින් ලූෂන් සර් වෙනස් වෙන්නේ එතුමාගේ ගණන් ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදය වෙනස් නිසා. අනෙකුත් ගුරුවරුන් කළු ලෑල්ලේ ගන්න හදල ළමයින්ට උගන්වද්දී ලූෂන් සර්ගෙන් ගණන් ඉගෙනගත්තු ළමයින්ට සිද්දවුනේ ඒකෙ අනික් පැත්ත. ඒ කිව්වේ ළමයි කළු ලෑල්ලේ ගණන් හදල සර්ට ගණන් උගන්වන ක්‍රමයක් තමයි ලූෂන් සර් ඇති සාර්ථකව කරගෙන ගිය ගණන් ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදය. ඒක බොහොම අසීරුයි... කටුකයි... භයානකයි... හැබැයි අත්දුටුයි ප්‍රත්‍යක්ෂයි එකෙක්වත් ගණන් ෆේල් වෙනවා බොරු... ලූෂන් සර්ගේ ක්‍රමයට ගණන් ඉගෙනගන්න එකෙකුට ඊළඟ ආත්මෙත් ගණන් අමතක වෙන්නේ නැහැ වගේම ලූෂන් සර් අමතක වෙන්නෙත් නැහැ . 

සර් පන්තිය ඇවිත් ළමයි නැගිටලා ආයුබෝවන් කියනකොට ලූෂන් සර් කළු ලෑල්ලේ ගානක් ලියල ඉවරයි ආයුබෝවන්ඩ.. ඊළඟට ළමයි හැමෝම බොහොම ආසාවෙන් බලාගෙන ඉන්නේ කාටද පළමු දිනුම් වාරය ඇදෙන්නේ කියලයි. ඕන්න ඊළඟට ලූෂන් සර් පන්තියේ ඉන්න ගැහැනු පිරිමි මල් පලතුරු ඔක්කොමලා දිහා දානව ස්කෑන් පාරක්. ඒ වෙලාවට ළමයි හතලිස් පහේම හර්දය වස්තුවට ඉලෙක්ට්‍රික් ජෙනරේටර් එකක් හයිකරොත් රටටම කරන්ට එක දෙන තරමේ විදුලියක් නිපදවාගන්න පුළුවන් වෙන තරම් හයියෙන් හැම එකාගෙම හදවත් මෝල අධික වේගයෙන් ගැහෙනවා දෙයියෝ. ලූෂන් සර් පන්තිය දිහා දාන ස්කෑන් පාර නවතින තැන එකාට පළමු දිනුම ඇදෙනවා කොයිතරම් අකමැත්තෙන් වුනත්. ඉන් අනතුරුව සිද්දවෙන්නේ ලූෂන් සර් විසින් නම්කෙරෙන වාසනාවන්තයා කළු ලෑල්ල වෙත ඇවිදගෙන යාමත් ලූෂන් සර් පන්තිය පසුපසට වී ජයමල්ල හිමි එකා හෝ එකී කළු ලෑල්ලේ ගණිත ගැටලුව විසඳන ආකාරය බලා සිටීමත්.  ගණිතය වසනා ලොතරැයිය එතනින් අවසන් නැත පින්වතුනි. ගණන් සෑදු එකා හෝ එකිය ගණන සාදා කළු ලෑල්ල අසල ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩයක් සේ හිටගෙන ඉද්දි ඊළඟට ලූෂන් සර් පටා......න් ගන්නවා ආයෙත් සැනසිලි තෑගී දිනුම් සඳහා කුසපත් අදින්න. පළමු ජයමල්ල හිමිවීම ගණන සෑදු එකාට හෝ එකියට වුනත් සැනසිලි තෑගී ජය වාසනාව අඩුම තරමේ දහ දෙනෙකුටවත් හිමිවෙනවාමයි. ඒ දිනුම් හිමිවීම සිදුවෙන්නේ මෙන්න මේ ආකාරයෙන්. 

ලූෂන් සර් පටාන් ගන්නවා හිතෙන හිතෙන එකාගෙන් ගණන් සාදා ඇති ආකාරය සහ පිළිතුර නිවැරදිද යන ප්‍රශ්නය අහන්න. ඉන් අනතුරුව වැරදි පිළිතුරු දුන් සියලුම දෙනාටම  ලූෂන් සර්ගෙන අති අගනා හයිබ්‍රිඩ් වර්ගයේ ටොකු කිහිපයක මිහිර විඳ ගැනීමේ වාසනාව හිමිවෙනවා. මේ ටොකු වලට හයිබ්‍රිඩ් කියන වචනය විශේෂයෙන් කියන්න හේතුවුනේ මෙව්වා දවල් තරු එලොව පොල් යන පහසුකම් දෙකම එකට මුසුකිරීමෙන් සකසාගත් සුවිශේෂී දෙමුහුං ටොකු විශේෂයක් නිසා. විනාඩි හතලිහක ගණන් කාලපරිච්චේදය ඇතුලේ හතලිස් පහක් වෙච්චි ගැහැණු පිරිමි මල් පලතුරු සියල්ලන්ටම පිළිතුර වැරදීම යනු සැනසිලි තෑගී අනිවාර්යයි. ගණන සෑදු පින්වතාට හෝ පින්වතියට, තමා සෑදු ගණිත ගැටලුව වැරදිනම් සුපිරි ජයමල්ල වශයෙන් හයිබ්‍රිඩ් ටොකු තුනක මිහිර තනිව වින්දගනීමේ අවස්තාව නොමිලේම හිමිවෙනවා. ලොතරැයි ඇදිල්ල එතනින් ඉවරයි කියල හිතුවට ඉවර නැහැ පින්වතුනි.. කළු ලෑල්ලේ ගණන හදපු එකා හෝ එකිය හදපු ගණන වැරදිනම් සැනසිලි තෑගී වශයෙන් ඇසූ ප්‍රශ්නයට "ගණන වැරදියි" කියා කියූ එකෙකුට හෝ එකියකට එම ගණනම නිවැරදිව සෑදීම වාසනාව හිමි වෙනවා කියමුකෝ.. නැවතත් පෙර පරිදිම එම ගණන හරිද යන ප්‍රශ්නයට සැනසිලි තෑගී සඳහා කුසපත් ඇදීම ලූෂන් සර් විසින්ම සිදු කරනවා අයියෝ. ඉතින් ඔය අවදානම් සහගත ගණන් පීරියඩ් එක ඇතුලේ ගණන් පාඩමට අවධානය යොමු නොකර වෙනත් ලෝක වල සැරිසරනවා යනු ඔලුව උඩට වැහපන් දෙයියෝ ටොකු වැස්සක් කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා සමානයි. 


සතියකට දවසක් හෝ දෙකක් ලැබෙන බෝනස් එකක් වගේ ගණිතය ඩබල් පීරියඩ් තියෙනවා යනු ශ්‍රී එෆ් එම් එකේ රෑට යන මූසලම  මුසල අවාසනාවට ඇත්ත කතාවක් හා සමාන අවාසනාවන්තම අවාසනාවන්තම අවාසනාවන්තම සිදුවීමක්.. ගණිතය ඩබල් පීරියඩ් එක අවසන ජී පන්තියේ සියල්ලෝම ගණිතයෙන් පයිතගරස්ටත් එහා කෙල පැමිණි උදවිය වෙන්නේ ඒ පැය එකහමාර ඇතුලත එකෙක්වත් හුස්මක් ගන්නවත් තමුන්ගේ අවදානය ගණිතයෙන් එලියට ගෙනියන්නේ නැති නිසා. මොකද කියනවනම් ඒ හයිබ්‍රිඩ් ටොක්ක ඔලුව උඩට මෝටාර් වෙඩිල්ලක් පහත් වෙන තරමේ එකක් නිසා.


ඒ වගේ වාතාවරණයක් යටතේ "ලූෂන් සර් අද නිවාඩු " කියන ආරංචිය භාවනාවක් වගේ හිත නිවන ආරංචියක් ආයුබෝවන්ඩ. ඒත් ඉතින් ඒ වගේ හිත නිවන ආරංචි අහන්න අපි කරපු පිං මදිවුණා. මොකද කියනවනම් ලූෂන් සර් අවුරුද්දට දවස් දහයක්වත් නිවාඩු ගත්තේ නැහැ. ලූෂන් සර් මොකක්දෝ පුද්ගලික හේතුවකට ටික කාලයකට විදේශගත වීම හේතුවෙන් ගොඩයලාගේ පන්තියට දහය වසරේදී වෙනත් ගුරුවරයෙක් ආදේශ කෙරුණා කියමුකෝ. අවුරුද්දක් දෙකක් වගේ යද්දී ලූෂන් සර් ආයෙත් ඉස්කෝලේ ගණන් උගන්වන්න පටන් ගත්තත් ගොඩයලාට ආයෙත් හයිබ්‍රිඩ් ටොකු කන්න වාසනාව් නැතිවුණා. කැමැත්තෙන් උනත් අකමැත්තෙන් උනත් ගණන් පීරියඩ් එකේ පිස්සු නටන්න ලූෂන් සර්ගේ ක්‍රමය ඇතුලේ එකෙකුටවත් පුංචිම පුංචි ඉඩක්වත් තිබුනේ නෑ. එහෙම කරානම් ඌ එදා ගෙදර ගියේ ටොකු කාපු ඔලුව අතේ අරගෙන. ඔය හයිබ්‍රිඩ් ටොකු වාසනාවේ ජයමල්ල හෙවත් පළමුව කළු ලෑල්ලේ ගණන සෑදීමේ භාග්‍යය වැඩිපුරම දිනාගත් සාමාජිකයින් බොහොම සුළුතරයක් අතරින් අම්බලන්ගොඩයත් එකෙක් යකඩෝ. ලූෂන් සර් පන්තියට ඇවිත් කළු ලෑල්ලේ ගාන ලියල අහක් වෙලා ගොඩයා දිහාවට ඇඟිල්ල දික් කරලා "හ්ම්" කියල කියල ඔලුවෙන් කළු ලෑල්ල දිහාව පෙන්වනකොට ගොඩයාට හිතෙන්නෙම ඇයි දෙයියෝ මම මේ තරම් වාසනාවන්ත කියන සිතුවිල්ලමයි. ගොඩයාට වගේම, හික්කඩුවේ ඉඳන් ඉස්කෝලේ ආපු දැන් සම්පත් බැංකුවේ රාජකාරි කරන අපේ මිත්‍රයෙකුටත් පීරියඩ් එකේ පළමු දිනුමේ ජයග්‍රාහකයා වෙන්න සම සම අවස්තාව ලැබුනා ගොඩයාට මතකයි. මොකද කියනවනම් ලූෂන් සර් හැමදාම පලවෙනි ගාන හදන්න අල්ලාගත්තේ එක්කෝ ඌ නැත්තම් අම්බලන්ගොඩයාව. ඒ වගේ ස්වීප් ඇදෙන්න නම් ඉතින් සංසාරේ පිං කරලා තිබිය යුතුමයි. 


ඔන්න ඔය කාලේ ගොඩයාලාගේ පන්තියට සමාජ අධ්‍යයනය ඉගැන්නුවේ හොඳම හොඳ ටීචර් කෙනෙක්. බොහොම හොඳ වගේම සැර පරුෂ නැති ගුරුතුමියක් විදිහට තමා මිස්ට තිබුන පිළිගැනීම. ගොඩයලා දහය වසරේ ඉද්දි හිටපු පන්තිය තිබ්බේ ගොඩනැගිල්ලේ උඩ තට්ටුවේ. ඒ නිසා ඉගෙනගන්න ගමන්  අවට පරිසරයේ සිරි නරඹන්න ඕනෙනම් ඉතින් ඒකට කාගෙන්වත් තහනමක් නැහැ. ඕන් දවසක් මිස් සමාජ අධ්‍යයනය උගන්නන අතරේ ඉස්කෝලේ කෙලවරේ තියන කොලේජ් ලේන් එකෙන් එහාපැත්තෙ කොස් ගහක වඳුරු රැලක් දහමෙන් සෙමෙන් කොස් ගැට ටිකට වැඩේ දෙනවා කියමුකෝ. ඒ කාලෙට සාපේක්ෂව ඔය කියන සතාට කියන නමින්ම හඳුන්වපු මිත්‍රයෙකුත් ගොඩයාගේ පන්තියේ හිටපු නිසා පාරෙන් එහා පැත්තේ ගහේ වඳුරෝ ඉන්නවා යනු පන්තියේ ඉන්න ඥාති පුත්‍රයාට කොල්ලන්ගෙ අඩම්තෙට්ටමේ ඉවරයක් නැහැ. ටීචර් උගන්නද්දී උනත් අරූගේ පුටුවට යටින් පයින් ඇනිලි වගේ දේවල් නිමක් නෑ. මිස් ඉන්නේ කොලේජ් ලේන් එකේ වඳුරෝ ඉන්න ගහට පිටුපාල නිසා වඳුරු සෙල්ලම මිස්ට පෙන්නේ නැහැ. කොල්ලෝ හැම එකාම පාඩම අහගෙන හිටියට වඳුරු නඩයට ඇහැ ගහගෙන ඉන්නේ උන්ගේ පරපුරෙන් පැවත එන ඥාති පුත්‍රයෙක් පන්තියෙත් ඉන්න නිසා. ගෑල්ලමයිත් හොරෙන් හොරෙන් වඳුරු නඩයට ඇහැ දාන්නේ වඳුරු නඩය හා සමගාමීව පන්තියේ ඉන්න කොලු නඩයත් ටිකක් විතර නොසංසුන් බව දන්නා නිසා. මිස් සමාජ අධ්‍යයනය උගන්නගෙන ගියාට අන්තිම වෙද්දී මුළු පන්තියේම වැඩි අවධානය වඳුරු රැල දිහාවට. මෙන්න බොලේ එක පාරටම එතන හිටපු එක වඳුරෙක් අත්තක් දිගේ ඇවිදගෙන ඇවිත් දීපියකෝ වැඳිරි පෝතිකාවකට උම්මා එකක්.. අප්පද බෝල එතැන හිටං වැඩේ ෆුල් ඇඩල්ස් ඔන්ලි කියහන්කෝ.. මුළු පන්තියම සිනා සාගරේ .. ඔන්න මිස්ට වැඩේ අවුල්.. ඇයි යකෝ මේ යසට පාඩම අහගෙන හිටපු මල් වගේ ළමයි හතලිස් පහක් කිසිම නිමිත්තක් නැතුව බක බක ගාල හිනාවෙන්න ගත්තාම වැඩේ අවුල් නැද්ද මං අහන්නේ.. 

මිස්ට කොයිතරම් කේන්ති ගියාද කියනවානම් එදා පන්තියේම එවුන්ට ඇමතුවා අමතිල්ලක් බඩ කට පිරෙන්න. ඒත් මිස් බනින්න බනින්න මුන් හිනාවෙනා ඉවරයක් නැහැ. මොකද කියනවනම් ගහ උඩ වඳුරු ඩබල අනග රැඟුම් ඒ වෙද්දීත් ඉවර නෑ. ගෑල්ලමයි හොරාට ඇහැ දාල දැක්කේ නෑ වගේ උන්නට හිනාව නවත්තගන්න එක සුම්ම කියමුකෝ. මිස් බනිනවා බැනිල්ලක් අසූ හාරදාහට මල පැනලා උනාට ළමා ලපටි එකෙකුටවත් මෙලෝ ගානක් නැහැ . අන්තිමේ එකෙකුගේන්වත්, එකියකගෙන්වත් හිනහවීමට නිමිත්ත අහගන්න මිස්ට බැරිවුණ තැන මිස් තීරණය කරා ළමයි හිනාවුනේ මිස්ට කියලා. ඉන් අනතුරුව,  පාසල් ජීවිතේ අවුරුදු දහතුනටම මලාට හිනා නොවුන දෙතුන් දෙනෙක් ඇරෙන්න අනික් සියල්ලන්ටම පන්තියෙන් එලියට යන්න වුනා නිමිත්තක් නොමැතිව ටීචර්ට සිනහවීමේ වරදට. සීන් කොන් එකට මිස්ට කොයිතරම් මල පැන්නද කියනවනම් කේස් එක අංශභාර උසාවිය වෙත ෆයිල් කරලා දවස් කීපයක් පන්තියට එන එකත් වර්ජනය කරා. අන්තිමේ පන්තිභාර ගුරුවරියගේ මැදිහත්වීමෙන් සමාජ අධ්‍යයනය ටීචර්ගෙන් සමාව ගැනීමෙන් අනතුරුව වැඩේ සෙන්ට්මෙන්ටල් උනා. නඩුව ඇසීමේදී ළමයි හිනාවුනේ ටීචර්ට නොවෙන වග තදින්ම කියාසිටියත් සිනහවීමට හේතුව කියන්නට එඩිතර එකෙක් පන්තියේම හිටියේ නැහැ. කියන්න පුලුවනිද හත්ඉලව්වේ ඇහින් දැකපු දේ වචන වලට පෙරලුවානම් ඉස්කෝලෙන් ගෙදර එලවනවා එවෙලේම.


ලූෂන් සර්ලා වගේ ගුරුවරු අද වෙද්දී විශ්‍රාම ගිහිං ඉන්න එක ගැන අම්බලංගොඩයා එක පැත්තකින් සන්තෝසයි, ඒ මොකද කියනවනම් අද වෙද්දී ඒ විදිය ගුරුවරුන්ගෙ දඬුවම් වලින් තමුන්ගේ ළමයින්ට අධ්‍යාපනයක්, ශික්ෂණයක් හදනවා බලන් ඉන්න තරම් අද කාලේ දෙමාපියන් ශිෂ්ඨ සම්පන්න නැති නිසා සහ ගුරුවරුන් පාසල ඇතුලෙම දනගස්වන තැනට අපේ සුන්දර රටේ පාලනය මන්දබුද්ධික තත්වයට පත්වෙච්චි නිසා.

Tuesday, July 4, 2017

මිෂන් ඔෆ් ඊටින් හොරෙන්


අම්බලන්ගොඩයා මේ ලියනා පෝස්ටුව ගොඩයාගේ පාසල් කාලය සමගාමී පොස්ටුවක් ආකාරයෙන් ලියන්නයි මේ සුදානම. ගොඩයා පාසල් ගිය කාලයට අදාලව සිදුවීම් සහ ගුරුවර ගුරුවරියන් ගැන තියන මතක ටිකක් අකුරු කරන්න අම්බලන්ගොඩයා කාලයක හිටං හිතාගෙන හිටියත් දවසින් දවස වැඩේ කල්ගියා කියමුකෝ.. ගොඩයා හෝඩියේ පන්තියේ හිටං පහ වසරට පාසල් ගියේ දේවානන්ද විද්‍යාලයට නිසා දේවානන්ද විද්‍යාලයේ ගුරුවරුන් ගැනත් මතකයේ පවතින සිදුවීම් එකක් දෙකක් ලිව්වේ නැතිවුනොත් ඒක අඩුපාඩුවක් වේවි කියලයි ගොඩයාගේ සිතුවිල්ල. 

ගොඩයා දෙවානන්දේ ඉද්දි හෝඩියේ හිටං පහ වසර වෙනකල් ඉගෙනගත්තේ F පන්තියේ කියමුකෝ.. ඒ පංතියත් වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ගත්තොත් F ම තමා..  මේක කියවන උදවියට ඔය F අකුරට පිටිපස්සෙන් කැමති විදිහට ඉතුරු අකුරු දාගෙන තේරුම් ගත්තට ගොඩයා කිසිම අමනාපයක් නැත.. ඒ පන්තියේ කොයිතරම්ව සෞභාග්‍යමත් එකක්ද කියනවනම් ඩේස් එකකට පුටුවකට වලියක්, තුවාලයක් වෙනකං නැව් ගුටි ඇනගැනීමක් හෙවත් අභ්‍යන්තර අර්බුදයක්, එකෙක් අසනීප වී කලින් ගෙදර ඇරලීමක්, පිටස්තර පන්තියක් එක්ක කොසු ඉදල් කැඩෙනකල් ගුටි ඇනගැනිල්ලක් හෙවත් ජ්‍යාත්‍යන්තර අර්බුදයක්,  ඉන්ටවල් එකට කන්න ගෙනාපු කෑම පෙට්ටියේ කෑම අතුරුදන් වීමක්, පෑනක් පැන්සලක් මකන කෑල්ලක් අතුරුදන් වී වෙන එකෙකුගේ බෑගයේ තිබී හමුවීමක්, ටීචර්ලා නැති කාල වේලාවන්හීදී පාසල දෙවනත් වෙන්නට කෑගැහිල්ලට ප්‍රතිපලයක් විදිහට ප්‍රයිමරියේ ප්‍රින්සිබල් වෙච්චි සිරිසේන සර්ගේ වයර් වේවැල පශ්චාත් භාගය සිපගැනීමක් වගේ සුවිශේෂී සිදුවීමක් නැති දවසක් නැහැ. ඒ මුකුත්ම නැති දවසට කව්රුහරි වාසනාවන්තයෙකුට කලිසමේ වැසිකිලි යාමක් වගේ කටක් ඇරලා කියන්න බැරි වර්ගයේ සිදුවීමුත් නැත්තේම නෑ. 

ටීචර් කෙනෙක් නැති කාල වේලාවන්හිදී මල් වැනි අහිංසක කොල්ලන් හතලිස් පහක් එකතුවී ගොඩනැගිල්ලේ උළු හඳට විසික්වන්නටම නගන ඝෝශාවත් , ගුරුවරුන් ඉන්නා කාලපරිච්චේදයන්හිදී එකෙක් දෙන්නෙක් පන්තියෙන් එළියේ දන ගසාගෙන සිටීමටත් සාමාන්‍ය ස්භාවයක්. පැන්සලෙන් ඇනීම වගේ ක්‍රිමිනල් හයිකොට් වර්ගයේ එව්වත් සතියකට එකක් දෙකක් ෂුවර්. කොටින්ම කියනවනම් ඔය කියන පන්තියේ පන්ති භාර ගුරුවරු සියල්ලටම සිද්දවුනේ උගන්නනවාට වඩා කාලයක් නඩු හබ විසඳන්න තමා. ගොඩයා ඉතින් බෝ පැලේ වගේ අහිංසකයි රටක් වටියි වර්ගයේ හැන්ඩ්සම් කොල්ල නිසා ගහමරාගැනීම් වලදී ගොඩයා ඉන්නේ ජ්‍යාත්‍යන්තර රතු කුරුස කණ්ඩායම නියෝජනය කරමින්. ඒක එහෙම වෙන්නේ එෆ් පන්තියේ තිබ්බ ප්‍රථමාධාර කාර්ඩ්බෝර්ඩ් පෙට්ටියේ සියලු වැඩ කටයුතු ගොඩයා භාරයේ තිබ්බ නිසා. ඔය කියන පෙට්ටියේ ප්‍රථමාධාර ඖෂධ වගේම ප්ලාස්ටර් වගේ දේවල් ඉවරවුනේ උණු කැවුම් වගේ. ඒ මොකද කියනවනම් මල් වගේ අහිංසක එවුන් ගහමරාගන්න ගියාම අතට අහුවෙන එකෙන් දමල අනිද්දී මූට තුවාල වෙයි යකඩෝ කියල හිතන්නේ නැතිකම හින්දයි... හිටපු ගමන් ඔය කියන ප්‍රථමාධාර පෙට්ටියේ තියන ප්ලාස්ටර් කපන කතුරත් යුද අවියක් වශයෙන් අවභාවිතාවුනා ගොඩයට හොරෙන්. එකෙක් නැවකට කාලා ඇවිත් බෙහෙත් දාන්න කතුර හොයනකොට තමා ඉදිරිපෙළ සටන් කරුවන් තමුන්ගේ සාක්කුවේ ගන්ගගෙන ඉන්න කතුරු පොඩ්ඩ සාක්කුවෙන් එලියට අදින්නේ.

ඔය කියන F පන්තිය ගැන ලියද්දි අපේ බතලයා ගැන නොලිය ඉන්න එක බතලයාට කරන අසාධාරනයක්. මොකද කියනවනම් F පංතිය පුරාම තිබ්බේ බතලයාට අයිති වෙච්චි පුටු ඩෙස්ක් විතරමයි. ඒ ඇයිද කියල පැහැදිලි කරනවානම් බතලයා ඒ කාලේ ඉස්කෝලේ ආවේ බතලයාගේ අම්මගේ බාල සහෝදරයා එක්ක. අපි හැමෝම බතලයාගේ මාමිව හැඳින්නුවේ චූටි මාමා කියන ආදරණීය නාමයෙන්. ඒ බතලයාගේම ආමන්ත්‍රණය කොපි කිරීමක්. චූටි මාමා උදේට බතලයාගේ පොත් මල්ලත් කර තියාගෙන පන්තියට එනවා කියමුකෝ.. ඔන්න ඇවිත් හොයනවා බතලයාගේ ඩෙස්ක් එකයි පුටුවයි. ඒ හෙවිල්ලට සමගාමීව බතලයාගේ ඩෙස්ක් එකයි පුටුවයි කව්රුහරි එකෙක් අයිති කරගෙන වග චූටි මාමි තේරුම් ගන්නවා. ඔන්න ඊළඟට චූටි මාමි පන්තිය වටේ ගිහින් ඒ බැරිම උනොත් වෙන පන්ති වලට ගිහින් හරි අනික් ළමයින්ගේ මානව හිමිකම් උල්ලංගනය කරගෙන උස්සන් එනවා අලුත්ම අලුත් ඩෙස්ක් එකකුයි පුටුවකුයි. ඊට පස්සේ බතලයාගේ පොත් මල්ලෙන් ප්ලැටිග්නම් එකක් අරන් ඔය උස්සන් ආපු ඩෙස්ක් එකෙයි පුටුවෙයි කකුල් හතරේමයි උඩ ලෑලි වලයි ලියනවා බතලයාගේ අතිජාත නම. චූටි මාමගේ අකුරු හරිම ලස්සන රවුම් අකුරු කියමුකෝ. ඔන්න ඒ ලියල අහවර වෙද්දී මුළු පන්තියේම ඉන්න කොල්ලෝ චූටි මාමි වටේ වටවෙලා බතලයාගේ බුක්තියට සරිවෙන ඩෙස්ක් එකයි පුටුවයි දිහා පෙරේත බැල්මක් දාගෙන ඉන්නවා. ඔන්න ඊළඟට බතලයාට හිමි ස්ථානයෙන් මේ පුටුවයි ඩෙස්ක් එකයි තියල ඒ උඩින් බතලයාගේ පොත් මල්ලත් තියල බතලයාව එතනින්  මලක් වගේ පරෙස්සමට වාඩි කරලා චූටි මාම යන්න යනවා. ඒ යන්න කලින් චූටි මාමා කොල්ලන්ට පොඩි සුන්දර සත්තමකුත් දාන්න අමතක කරන්නේ නැහැ කියමුකෝ..

"ඔන්න අද ඉඳන් මේ ඩෙස්ක් එකයි පුටුවයි XXXXගේ  හොඳද.. කව්රුවත් ගන්නවා එහෙම නෙවෙයි.."

චූටි මාමි එහෙම කියල ගියාට ඔය කියන ඩෙස්ක් එකයි පුටුවයි දවසින් දෙකෙන් බ්ලේඩ් තලයකින් හීරිලා වෙන එකෙක්ගේ බුක්තියට සරිවෙන විත්තිය චුටි මාමි සහසුද්දෙන් දන්නවා. අපේ බතලයත් තමුන්ගේ ඩෙස්ක් එක හෝ පුටුව වෙන එකෙක් බලහත්කාරයෙන් අත්පත්කරගැනීම ධාරානිපාත වලියක් දක්වා දුරදිග අරන් ගියේ නැහැ කවදාවත්. ඒකට හේතුව චූටි මාමිගේ ඩෙස්ක් පුටු සේවාව බතලයාට නොමිලයේ සැපයෙන්නක් නිසා. ඔහොම කාලයක් යනකොට දේවානන්ද විද්‍යාලයේ තියෙන හොඳම පුටු සහ ඩෙස්ක් ගොඩයාගේ පන්තියට පැමිණෙනවා බතලයාගේ චූටි මාමිගේ කරෙන්. කොල්ලෝ බ්ලේඩ්තල වලින් බතලයාගේ නම සූරලා දාල ඩෙස්ක් එක පුටුව අයිතිකරගත්තට බතලයත් දන්නවා මුළු පන්තියේම තියෙන්නේ තමුන්ගේ නමට ලියවෙච්චි ඩෙස්ක් පුටු කියල. චූටි මාම හරිම අහිංසක සුන්දර මනුස්සය නිසා පුංචි එවුන් එක්ක රණ්ඩුවට යන්නේ නැතුව ඉස්කෝලේ පුරා ඇවිදලා කොහෙන් හරි අලුත් පහේ ඩෙස්ක් එකක් පුටුවක් හොයාගෙන එනවාමයි කියල බතලයා දන්නවා.



මේ සිදුවීම සිද්දවුනේ ගොඩයා පහ වසරේ ඉද්දි. ඉන්ටවල් එක ලංවෙද්දි පුංචි එවුන්ට බඩගිනි උහුලන් ඉන්නේ ඉතින් සෑහෙන්න අමාරුවෙන්. ඒ හින්ද ඉන්ටවල් එකට කන්න ගෙනියන කෑම එක ගුරුවරු උගන්නන අතරේම හොලා වගේ කෑල්ලෙන් කෑල්ල කටේ ඔබාගනීම සාමාන්‍ය සිරිතක් කියමුකෝ.. ඔන්න අම්බලන්ගොඩයා පහ වසරේදී වගේ ඉංග්‍රීසි උගන්නන්න ආව ඉංග්‍රීසි ටීචර් කෙනෙක්. බුදු අම්මෝ හොස්ස ලඟින් මැස්ස යන්න බැහැ ටීචර් කොච්චි කරලක් වගේ සැරම සැරයි. ටීචර් ඉංග්‍රීසි උගන්නන පීරියඩ් එක ආයේ පන්තියට හිට්ලර් ආව වගේ තමා. ඉංග්‍රීසි ටීචර් කොයිතරම්නම් භීෂණයක් පන්තිය පුරා පැතිරුවාද කියනවනම් ඉංග්‍රීසි ටීචර් ඉන්න වෙලාවට එෆ් පංතිය පන්සලක් වගේ නිස්කලංකයි, ළමයි මල් වගේ අහිංසකයි. කොටින්ම කියනවනම් මීක් සද්දයක් නෑ හැමෝම ඉංග්‍රීසි වලට හෙන උනන්දුයි. ඒ මොකද කියනවනම් හැම එකාම ඉන්නේ කොයි වෙලාවේ වේවැල් පාර පිට මැදට පතබෑවෙයිද කියන සිතුවිල්ලෙන්. ටීචර් පන්තියේ ඉංග්‍රීසි උගන්නන වෙලාවට ගහකින් කොළයක්වත් බිමට වැටෙන්නේ නැති තරම් අහල පහල ගස් වැලුත් ටීචර්ට බයයි.

ටීචර් කෙනෙක් උගන්නන වෙලාවට වතුර තිබහක් එහෙම ආවාම පොත් මල්ල ඇතුලේ තියන වතුර බෝතලෙන් වතුර උගුරක් බොන එක ළමයින්ගේ සාමාන්‍ය ස්භාවයක් කියමුකෝ. ගොඩයා එක්ක හිටියා ඒ කාලේ තරංග කියල යාලුවෙක්. ඕන් එක්තරා දවසක ඉස්සරහ පේලියේ කට්ටියට පිලිවෙලින් මෙහෙමයි.. පළවෙනියට ටීචර් ලඟම ඉන්නේ මනින්නා පොස්ටුවේ සඳහන් වෙන, වීරවිල ගුවන් හමුදා කඳවුරේ ලොකු නිලයක් හොබවපු අපේ මිත්‍රයා. ඊළඟට මේ කලින් කියපු තරංග, ඊළඟට ගොඩයා, ඊළඟට අපේ බතලයා, ඊළඟට හිටපු කෙනා මතක නැහැ කියමුකෝ. ඉංග්‍රීසි ටීචර් ඉංග්‍රීසි උගන්නන අතරේ අපේ තරංගට වතුර තිබහක් ඇවිත් වතුර බෝතලේ අරන් වතුර උගුරක් බිව්වා විතරයි ඉංග්‍රීසි ටීචර්ගේ රේඩාර් පද්ධතියට තරංගයා මාට්ටු..

උඹ හිතුවද බූරුවෝ උඹ  ට්‍රිප් එකක් යනවා කියල මම මෙතන උගන්නද්දී උඹ වතුර බොන්නේ  .. නැගිටපිය..

අපේ තරංග කරන්ට් එක වැදුන වගේ හෙල්ලිලා ගියා .. ඒ මොකද කියනවනම් ටීචර්ගේ සද්දෙට බිල්ඩිමත් හෙලවෙන එකේ තරංග හෙලවෙන එක අහන්න දෙයක්ද..

නැගිටපිය.....දාපිය වතුර බෝතලේ බෑග් එකට.. 

එකෙක් හරි මම උගන්නන අතරේ වතුර බීල එහෙම අහුවුනොත් හම ගහනව දැනගනිල්ලා.. ඒකට තමයි විවේක කාලයක් දීල තියෙන්නේ..

තරංග වතුර බෝතලේ බෑග් එකට දාගත්තාවුනාට ඉංග්‍රීසි පීරියඩ් එක ඉවර වෙනකල් හිටගෙන ඉන්න වුනා.. බෝනස් එකක් විදිහට වේවැල් පාරවල් දෙකකුත් ලැබුනා කියමුකෝ.. එදායින් පස්සේ ඉංග්‍රීසි මිස් පන්තියේ උගන්නන වෙලාවට දිව ගිලෙන්න ගියත් එකෙක්වත් කෙලවත් ගිල්ලේ නැහැ.. කොටින්ම කියනවනම් ඉංග්‍රීසි ටීචර් පන්තියේ ඉන්න වෙලාවට බිල්ඩිම උඩින් කුරුල්ලෙක්වත් ඉගිල්ලුනේ නැහැ කිව්වොත් තමයි හරි. 

ඔය කියන ඉංග්‍රීසි පීරියඩ් එක තිබ්බේ හරියටම ඉන්ටවල් එකට කලින් පීරියඩ් එකේ.. ඒ වෙලාව ගැන විශේෂයෙන් කියනවනම් බඩේ පනුවෝ එකතුවෙලා ලිෆ්ටන් වටරවුම ගාව පිකට් කරන වෙලාව. ඒ වෙලාවට බෑග් එකේ තියන කෑම පෙට්ටිය තමයි ඉංග්‍රීසි ටීචර්ගේ ඉංග්‍රීසි ඉගැනිල්ලට වඩා වැදගත්. ඉංග්‍රීසි කවදා ඉගෙනගන්න බැරිද කියල ඒ වෙලාවට කෙරෙන්නේ කෑම පෙටියේ තියන කෑම ජාතියෙන් කෑල්ලක් කටට දාගන්නේ කොහොමද දෙයියෝ කියල කල්පනා කරන එක විතරයි.

ටීචර් උගන්නන අතරේ හොරාට කෑම කෑමත් එක්තරා කලාවක්. පළමුවෙන්ම පොත් මල්ල ඇතුළට අතක් දාල කෑම පෙට්ටිය ස්තානගත්වෙලා තියන ස්ථානය ගැන නිසි අවබෝධයක් ලබාගැනීම ඉතා වැදගත්. ඉන් පසුව ටීචර්ට හොරෙන් පොත් මල්ල ඇතුලේ තියන කෑම පෙට්ටිය හරස් අතට තබාගත යුතුයි. මොකද කියනවනම් තිරස් අතට තිබෙන කෑම පෙට්ටිය පොළොවට සමාන්තරව තබාගැනීම වැදගත්. ගොඩයාට ඉන්ටවල් එකට කන්න ගෙදරින් දාලා දෙන කෑම පෙට්ටියේ තියෙන කෑම වර්ගය කුමනාකාරයක කෑමක්ද කියන එක ගොඩයා නොදන්නා නිසා බෑගයේ තිබියදී කෑම පෙට්ටිය විවෘත කිරීම බොහොම භයානක කර්තව්‍යක්. ඔය හොරෙන් කෑම කන වැඩේ පටන්ගත්තු මුල් කාලේ ඇතුලතම ගොඩයා ඉගෙනගත්තු පලවෙනි පාඩම තමා කෑම පෙට්ටිය පොළොවට සමාන්තර ස්ථානයක හොඳින් ස්තානගතකර විවෘත කිරීමෙන් වැඩි උපයෝගීතාවයක් ලබාගත හැකියි කියන කාරණය. මුල් කාලේ එහෙම නොදැන කෑම පෙට්ටිය තිරස් අතට තියාගෙන විවෘත කරපු වේලාවන් වල කඩල, කවුපි, මුන්ඇට වගේ දේවල් පොත් මල්ල පුරා සීසීකඩ ගියාම ගොඩයා දැනගන්නවා වැඩේ නාගත්ත කියල. එදාට ඉතින් ඉන්ටවල් එකට කන්න වෙන්නේ පොත් මල්ලට ඔලුව ඔබාගෙන කුකුළා වගේ අහුලාගෙන තමා. ඒ වගේ දවස් වලට පොත් පෙන්නන්න ටීචර්ලා ලඟට ගියාම ටීචර් පොත පෙරලද්දී කඩල කව්පි ඇට පොත් අස්සේ තිබිල බිමට රෝල් වෙනවා කියහන්කෝ. ඉතින් ටීචර්ලා පොත උස්සලා බිමට ගැසුවාම මේන් කඩල, කවුපි, මුන්ඇට බිම පුරා රෝල් වෙනවා. ඒ වෙලාවට ගොඩයාට සිද්දවෙනවා ටීචර්ගේ විධානයෙන් කොස්ස අරන් ඇවිත් එව්වා පිහදාල කුණු බක්කියට දාන්න. එදාට ඉතිං ගෙදර යනකම් ගොඩයා බඩගින්නේ.


 ඔය හොරාට කෑම පුරුදු උනායින් පස්සේ ටීචර් උගන්නද්දී හොඳ බබා වගේ ඉඳගෙන පොත් මල්ලට අත ඔබලා කෑම පෙට්ටිය ඇතුලේ තියෙන්නේ කුමනාකාර කෑමක්ද කියලා අවබෝධයක් ගැනීම සිම්පල් වැඩක්. ඒ වෙලාවට ගොඩයාගේ අත කෑම පෙට්ටිය සීරුවට විවෘත කරගෙන ඒක ඇතුලේ තියන කෑම ජාතියේ හැඩය, වර්ගය, සාදා තිබෙන ආකාරය වගේ සාධක සියල්ලම ස්පර්ශය මගින් නිරීක්ෂණය කරනවා. කොටින් කියනවනම් ඒ වෙලාවට ගොඩයයි ගොඩයාගේ අතයි කියන්නේ දෙන්නෙක් කිව්වොත් තමා හරි. ගොඩයා හොඳ බබා වගේ ඉංග්‍රීසි ඉගෙනගන්න අතරේ අත වෙනම මිෂන් ඔෆ් හොරෙන් කෑම සක්සස් කරගන වෙහෙසෙනවා.


හොරෙන් කෑම කන එක බොහොම සූක්ෂමව කලයුතු කාරියක් නිසා පළමුව කල යුත්තේ කෑම පෙට්ටිය තිරස් අතට තබා විවෘත කරගෙන ඇතුලේ තිබෙන්නේ කුමනාකාර කෑම වර්ගයක්ද යන්න ස්පර්ශය මගින් නිරීක්ෂණය කිරීම. ඊළඟට කල යුත්තේ එක කටට ගිල දැමිය හැකි කොටසක් කෑම එකෙන් කඩා වෙන්කර ගැනීම. උදාහරණයක් විදිහට කියනවනම් කෑම පෙට්ටියේ තිබෙන්නේ පාන් වැනි ද්‍රව්‍යයක් නම් එයින් කුඩා කොටසක් කඩා වෙන්කරගැනීම. ඉන් පසුව ටීචර්ට නොදැනෙන්න පොත් මල්ලේ ඇතුලේ තියන අත අර කඩාගත්තු කෑම කොටසත් සමග එලියට ගත යුතුයි. දැන් ඊටින් හොරෙන් කෑම මිෂන් එකේ පලවෙනි කොටස සාර්ථකව අවසන් වෙලා අහවරයි. 

ඊළඟට තියෙන්නේ ඔබ්සර්වේෂන් පාර්ට් එක හෙවත් නිරීක්ෂණය කිරීමේ කොටස. මෙතැනදී නිරීක්ෂණය වෙන්නේ ටීචර්ගේ බිහේවියර් එකයි. ඒ කිව්වේ ටීචර්ගේ හැසිරීම. ටීචර්ලාගේ විෂන් රේන්ජ් එක වයිපරේ දැම්ම වගේ දෙපැත්තට විහිදෙන වර්ගයේ එව්වා වෙන්නේ ටීචර් උගන්නනකොට මුළු පන්තියේම ඉන්න ළමයින් දිහා හොඳින් නිරීක්ෂණය කරන නිසා. ඒ නිසා මේ ඔබ්සර්වේෂන් පාර්ට් එකේදී ගොඩයා විසින් නිරීක්ෂණය කරන්නේ කුමනාකාර රටාවකින් සහ කාල පරාසයකින් ගොඩයා ඉන්න දිහාවට ටීචර්ගේ රේඩාර් පද්ධතිය යොමු කරනවාද කියලයි. ගොඩයා ඉන්නේ ටීචර්ගේ දකුණු අත පැත්තේ නිසා ටීචර් උගන්වන ගමන් දකුණේ ළමයින් නිරීක්ෂණය කරලා වමේ ඉන්න ළමයින් නිරීක්ෂනය කරන කාල අන්තරය අතර තත්පරයක නිමේෂයෙන් ගොඩයාගේ අතේ තියෙන කෑම කොටස තත්පරයට හැතැක්ම දහස් ගණනක වේගයෙන් කට ඇතුලට එබෙනවා.  දැන් කෑම කෑවා දැන් වැඩේ ඉවරයි කියල කිව්වට එහෙම නෑ..

ඊළඟට තියන කාර්යය තමයි කටේ නිරුපද්‍රිතව තිබෙන කෑම කොටස රස විඳ  හොඳින් විකා උගුරෙන් පහලට තල්ලු කිරීම. ඒ කොටසත් සෑහෙන්න අවදානම් කටයුත්තක් වෙන්නේ කට හෙලවෙනවා ඉංග්‍රීසි මිස්ට මාට්ටු වීම යනු පෙරේදා කාපුවත් එක්කම එලියට දාන්න වෙන තරමට වේවැල් කසාය බොන්න නොමිලේ ලැබෙන අවස්ථාවක්. ඒ නිසා අර කලින් කරපු ඔබ්සර්වේෂන් පාර්ට් එක කරන ගමන්ම ටීචර් වම් පැත්තේ ළමයින් දිහා බලන අල්ලපනල්ලේ කොටස් වචයෙන් මතු සම්භන්ධයි ආකාරයෙන් කටේ තිබෙන කෑම ටික විකමින් රස විඳිය යුතුයි. කට ඇතුලේ ඒ සියල්ල සිද්දවෙන අතරේ හොඳ පුතා වගේ ඉංග්‍රීසි ඉගෙනගන්න ආකාරයෙන් ටීචර් දිහා බලාගෙන සිටීම ඉතා වැදගත්. ඒ රස වින්ද කෑම ටික උගුරෙන් පහලට යැවීමත් ඒ වගේම පරෙස්සමට කරන්න ඕන කාරණයක් වෙන්නේ තරංග වතුර බීපු දවසේ හිටං ඉංග්‍රීසි පීරියඩ් එකේදී ටීචර්ට පෙනෙන්න එකෙක්වත් කෙළ ජුන්ඩක්වත් උගුරෙන් පහලට නොයවන්න වග බලාගන්න හින්ද. 


ඔය වැඩේ තියන ලොකුම අවාසිය තමා ඉන්ටවල් එකේදී සප්‍රයිස් වෙන්න නොමිලේ ලැබෙන අවස්ථාව. ඒ කොහොමද කියනවනම් එතෙක් වෙලා සෑහෙන්න දුකක් විඳගෙන හොරෙන් බඩට දමාගත් ආහාරවේල නිත්‍යානුකූලවම කන්න ලැබෙන විවේකයේදී ඔය කියන කෑම පෙට්ටිය විවෘත කරලා බැලුවාම තමයි දැනගන්න ලැබෙන්නේ දන්නෙම නැතුව ඔක්කොම කාලා කියල.  හුඟක් දවස්වලට ඉන්ටවල් එක වෙද්දී ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ කෑම පෙට්ටියයි පියනයි විතරයි කියමුකෝ. 

ඔන්න ඔයාකාරයෙන් ඔය වැඩේ පුරුද්දක් විදිහට බහුතරයක් එවුන් කරගෙන යනවා ටීචර් කොයිතරම් සැරපරුෂ උනත්.. ටීචර් හිට්ලර් වගේ උනත් බඩපනුවන්ට හිට්ලර් කොයිතරම් සැර පරුෂද කියන එක අදාළ නෑ. හිටපු ගමන් පන්තිය ඇතුලේ එන කෑම සුවඳවල් වලට බඩගින්න උහුලගන්න බැරුව ඉන්න අනික් එවුනුත් මිෂන් ඔෆ් ඊටින් හොරෙන් වැඩේට බහින්නේ අවධානම සියතින් අරගෙනයි. ටීචරුත් හිටපුගමන් නාසයට දැනෙන කෑම සුවඳවල් වලට තමුන්ගේ  රේඩාර් සංවේදක සුසර කරලා බැලුවට කොල්ලෝ ඔක්කොම බෝ පැල වගේ බොහොම අහිංසක ලීලාවෙන් ඉංග්‍රීසි ඉගෙනගන්න වග තමුන්ගේ මුහුණු වලින් පෙන්වනවා. පංතිය දිහා බැලුවාම ඒ තරම් ඉංග්‍රීසි ඉගෙනගන්න උනන්දුව තියෙන සිසුන් එංගලන්තේත් නෑ කියල ටීචර්ට හිතෙන තරමට අපේ එවුන් අහිංසක ලීලාවෙන් ටීචර් දිහා බලාන ඉන්නවා.

 ඔන්න දවසක් ගොඩයා හතරවෙනි පීරියඩ් එකේ  මිෂන් ඔෆ් ඊටින් හොරෙන් වැඩේ කරන යනවා සෑහෙන්න සූක්ෂමව. ටීචර්ගේ රේඩාර් සංවේදක වම් පැත්තට හැරුන විගහින්ම ගොඩයා අතේ තිබ්බ බටර් පාන් කොටහ කටේ ඔබාගත්තා කියමුකෝ. වැඩේ සක්සස් ටීචර්ට මාට්ටු නෑ. මෙන්න බොලේ ටීචර් ගොඩයා දිහාවට හැරිලා අහපි එංගලන්තෙට ඉංග්‍රීසියෙන් කියන නම මොකක්ද ස්පෙලින්ග්ස් කොහොමද කියල.. දැන් දීපන්කො උත්තර. කටේ බේකරියක් ගානට පාන්. මග හිටියොත් තෝ නසී ගෙදර ගියත් ඒත් තෝ නසී වර්ගයේ අලන්කලන්චියක් නිසා ගොඩයා ගල් ගිල්ල වගේ ඉන්නවා. උත්තර දෙන්න ගිහින් කටේ තියන පාන් ටීචර්ට හසුවීම වේවැල් පාරවල් කීයක් කන්න වෙන වරදක්ද කියල ගොඩයාට උපකල්පනයක් නැති උනාට ඒ වගේ වරදක් කරලා හසුවීම නිල මට්ටමින් වේවැල් පාරවල් අවමය මෙච්චරයි උපරිමය මෙච්චරයි කියන රීති රාමුවකට යටත් නැහැ කියල ගොඩයා දන්නවා. ඒත් උත්තරයක් බැරිවීම වගේ වරදකට ලැබෙන්නේ උපරිම උනොත් වේවැල් පාරවල් දෙකක් හෝ තුනක්. ඒ නිසා ගොඩයා තීරණය කරනවා ගොඩයාට වැඩියෙන්ම ලාභ ලැබෙන වේවැල් පාරවල් ගණන තෝරාගන්න.

තමුසෙට ඇහුනද මම අහපු ප්‍රශ්නේ.. 

ම්හ්.. ගොඩයා සද්දයක් නෑ.. මුළු පන්තියම සිනා සාගරයක්... මොකද පන්තියේ උන් දන්නවා ගොඩයා ගල් බිල්ලා වගේ ඉන්නේ කට ඇතුලේ මොනවහරි පුරවාගෙන කියලා.

උත්තර දෙනවා.. තමුසේ පාඩම අහගෙන නෙවෙයිද හිටියේ..

ම්හ්.. ගොඩයා නෙවෙයි කට හොලවන්නේ.. ටීචර් අල්ලයි මානානේ කොක්කු කිව්වලු..

පන්තියේ ඉන්න කොල්ලෝ හතලිස් හතරම ගොඩයට හිනාවෙනවා උනාට ටීචර් උන් දිහාට දාන යක්ස බැල්මෙන් උන් ඔක්කොම මීයට පිම්බා වගේ සද්දේ වහගන්නව. උන්ට විනෝදෙ.. ටීචර් ගොඩයට රේඩාර් එක ෆෝකස් කරන අල්ලපනල්ලේ ටීචර්ගේ වම් පැත්තේ ඉන්න එවුනුත් තමුන්ට ලැබිච්ච චෑන්ස් එකෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනය අරගෙන මිෂන් ඔෆ් ඊටින් හොරෙන් ලෙසටම කරගෙන යනවා. ඒ අස්සේ ටීචර් ඉන්න තැනින් ගොඩයා ගාවට ඇවිත් වේවැල ලෙළදෙවමින් තමා ගොඩයාව ප්‍රශ්න කරන්නේ.

අයිසේ මට තමුසෙව හුරතල් කරන්න වෙලාවක් නැහැ.. කියනව මම අහපු ප්‍රශ්නෙට උත්තරේ.. 

ඉතින් හත් ඉලව්වේ එංගලන්තෙට ඉංග්‍රීසියෙන් කියන්නේ ඉංග්ලන්ඩ් කියල ගොඩය දන්නවා. එංග්ලන්ඩ් වලට අකුරුත් ගොඩයා දන්නවා.. ඒත් කියන්නේ කොහොමෙයි කටේ තියන බටර් පාන් එක්ක. එහෙම උනොත් කියන්න වෙන්නේ එංගලන්තෙට ඉංග්‍රීසියෙන් කියන්නේ බටර් පාන් කියල තමා.

ටීචර් ගොඩයා ගාවටම ඇවිත් ගොඩයාගේ පස්ස පැත්තටත් එබීල බලනවා.. මොකද කියනවනං ඔය කතා නොකර ගල්බීත වෙන රෝග ලක්ෂණ වලින් පෙන්නුම් කරන්නේ කුමනාකාර අසනීපයක්ද කියලා ප්‍රාථමික ගුරුවරුන් දන්නා කියන නිසා..

ටීචර්ගේ ඉවසීම අවසන් වෙච්චි තැන එච්චර වෙලා ලෙළදෙවමින් හිටපු වේවැල් රාජයා ගොඩයාගේ පිට හරහා කිහිප වාරයක් ස්පර්ශ කරගෙනම ගොඩයා පන්තියෙන් එලියට විසික් වෙනවා. ගොඩයට වෙන්න ගිය අලකලංචියට අනුව වෙච්චි අලකලංචිය දාහෙන් සම්පතයි කියමුකෝ. වැඩේ මාට්ටු නොවී වේවැල් පාරවල් කීපයක් කාගෙන පන්තියෙන් එලියට තල්ලු කරලා දානකොටම ඒ අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජනය ගන්න ගොඩයා එතෙක් වෙලා කටේ හිරවෙලා තිබ්බ බටර් පාන් කෑල්ල ගලනාලය හරහා අමාශගත කරගන්න සමත් වෙනවා..

ඉංග්ලන්ඩ්... ඊ එන් ජී එල් ඒ එන් ඩී..

මොකක්..

ඉංග්ලන්ඩ්... ඊ එන් ජී එල් ඒ එන් ඩී..



තමුසෙලාට දෙකක් අනිනකල්ම උත්තර මතක් වෙන්නේ  නෑ.. වාඩි වෙනවා ගිහින්.. මුන්ව හදන්නනම් දෙකක් නොගහ හරියන්නෙම නෑ.

ගොඩයා ඇස් ගෙඩි දෙක ලොකු කරගෙන ටීචර් දිහා බලාන ඉන්නවා. ටීචර් හිතන්නේ පිට හරහා දීපු වේවැල් පාරවල් කීපයට ගොඩයා ඇස් දෙක ලොකු කරන් බලාන ඉන්නවා කියලා වෙන්න ඇති . ඒත් ඒ, විකන්නෙත් නැතුව ගුඩුස් ගාලා ගිලපු බටර් පාන් ගුලිය ගල නාලය ඉරාගෙන පහලට යන අමාරුව නිසා වග දන්නේ ගොඩයා පමණයි. පාන් ගුලිය ගලනාලය ඉරාගෙන පහලට යන අමාරුව වේවැල් පාරවල් දෙතුන් සීයකටත් එහා කියලයි ගොඩයාගේ අනුමානය.

තරංග ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා කොළඹ ඉස්කෝලෙකට ගියා. අම්බලංගොඩයයි, බතලයයි, අපේ ගුවන් හමුදාවේ මිත්‍රයයි, තවත් එක මිත්‍රයෙකුයි ධර්මාශෝකයට ආවා. එදා හිටන් අද වෙනකම් තරංග ගැන කිසිම ආරංචියක් අම්බලන්ගොඩයට දැනගන්න ලැබුනේ නැහැ. 

බටර් පාන් ඉඳල හිටලා කෑම පෙට්ටියට වැටුනා උනාට ඒ කාලේ ගොඩයට ගෙදරින් වැඩිපුරම ලැබුනේ ධාන්‍ය වර්ග පමණයි. ධාන්‍ය වර්ග කොයිතරම් ලැබුනද කියනවනම් ඒ කාලේ දෙවානන්දේ කොල්ලෝ ගොඩයට කිව්වේ කවුපියා කියල. ඒ ඉතින් ගොඩයට වැඩිපුරම ගෙදරින් ලැබුනේ කවුපි හින්දත් කවුපි කියන වචනය ගොඩයාගේ නමේ කෑල්ලක් එක්ක යාන්තමට ගැලපෙන හින්දත් නිසයි. ඒ කාලේ ගොඩයා කොච්චර කවුපි කෑවද කියනවනම් අද වෙද්දීත් කවුපි කියන්නේ ගොඩයට දැක්කාම මල පනින කෑමක්. 

පින්තුරය ගත්තේ මෙතනින්
http://clipartix.com/

Tuesday, June 27, 2017

බැච් මේට්ගේ මොණර නැටුම 18+



අම්බලන්ගොඩයාගේ කම්මැලිකම සහ ටීවී සීරීස් බැලිල්ලට තියෙන රුචිකත්වය නිසා පහුගිය ටිකේ බ්ලොග් ලිවිල්ල සෑහෙන්න අලවෙලා තිබුනා කිව්වොත් තමා හරි. ඒත් අහම්බෙන් මුහුණු පොතේ සිදුවෙච්ච සිදුවීමක් මේ ලියවෙන පෝස්ටුවට ඔක්සිජන් සැපයුවා කිව්වොත් තමා නිවැරදි. පෝස්ටු කීපයක්ම භාග භාග ලියවෙලා බ්ලොග් අඩවියේ අල වෙවී තිබුනත් එව්වා සම්පූර්ණ කරලා පබ්ලිෂ් බොත්තම ඔබන්න ගොඩයාගේ කම්මැලිකම තදින්ම හරස්වුනා. ඔය ටීවී සීරීස් කියන එව්වත් ලෝක ස්භාවයට යටවෙලා අනිත්‍ය දහමට හිස නමාගෙන කවදාක හරි අවසාන වෙන නිසා පහුගිය සති අන්තය තදින්ම අලවෙන්න තමා නියම වෙලා තිබුනේ. කොටින්ම කියනවානම් ඒක නිකම්ම නිකම් අලවීමක් නොවෙන අල ගෝනියක් වෙන කාලගුණ තත්ත්වයක්. ඔන්න ඉතින් වෙන කරන්නම වැඩක් නැති නිසා ගොඩයා මුහුණු පොත පැත්තේ රවුමක් දැම්මා කියමුකෝ. ඒ බුකිගතවීමේ ප්‍රතිපලයක් විදිහට තමා ආතල් කෝටියක් සපයන පෝස්ටුවක් දැකල ගොඩයා එතැන මදකට නැවතෙන්නේ . 

ඔය කියන පෝස්ටුව දාල තිබුනේ ගොඩයාගේ පාසල් සගයෙක් වෙච්චි හාදයෙක්. මේ කියන හාදයා කව්ද කියලවත් අම්බලන්ගොඩයට මතක තිබුනේ නැතිවුනත්, මීට අවුරුදු ගණනාවකට කලින් ගොඩයාගේ මුහුණු පොත් ගිණුමට ආපු ෆ්‍රෙන්ඩ් රික්වෙස්ට් එකක් නිසා තමා ගොඩයා දැනගත්තේ මේ කව්ද කියන එක. ගොඩයා සාමාන්‍යයෙන් නොදන්නා අයවලුන් මුහුණු පොත වෙත එකතු කරගන්නේ නැති නිසා, නොදන්නා කෙනෙකුගෙන් ලැබෙන ෆ්‍රෙන්ඩ් රික්වෙස්ට් එකක්  දැකපු ගමන් ගොඩයා කරන්නේ අතරමැද ඉන්නා දන්නා කියන මියුචුවල් ෆ්‍රෙන්ඩ් හාදයෙකුගෙන් "මූ  මොකාද බං" කියලා විමසන එක. අන්න ඒ ක්‍රියාවට ප්‍රතිපලයක් විදිහට කරපු විමසුමට උත්තර ආවේ " ඔය මචං අපේ ක්ලාස් වල හිටපු අහවලා.. දැන් ඌ දොස්තර කෙනෙක්" කියන උත්තරේ.

ප්‍රතිපත්තියක් විදිහට ෆ්‍රෙන්ඩ්  රික්වෙස්ට් එක එවන කෙනා කොතන හරි සම්භන්ධයක් තියෙන කෙනෙක්නම්, සහ දන්නා කියන කෙනෙක්නම් ගොඩයා කරන්නේ බොහොම ආචාරශීලී විදිහට ෆ්‍රෙන්ඩ් රික්වෙස්ට් එක අනුමත කරන එකයි. මොකද කියනවනම් එහෙම නොකර ඉන්න හේතුවක් නැති නිසා. ගොඩයා හා සමවයස් කාණ්ඩයේ අධ්‍යාපනය හදාරපු, ලංකාවේ වෛද්‍ය විද්‍යාල වලට සුදුසුකම් ලැබුවාවූ අයවලුන් ගොඩයා පුද්ගලිකව දන්නා නිසා ඔය කලින් කරපු විමසුමේදීම කියවුන කාරණයක් තමයි, මේ කියන මුහුණුපොත් මිත්‍රයා විදේශ රටකින් වෛද්‍ය උපාධිය ලබාගෙන ඇවිත් ලංකාවේ රෝහලක සේවය කරන කාරණයත්.

වෘත්තීය කියන කාරණය මිත්‍රකමකට කොහෙත්ම අදාළ නැති නිසා, මේ කියන පුද්ගලයා දොස්තරද කොන්දොස්තරද කියන කාරණාව, ගොඩයාට කොහෙත්ම අදාළ කාරණාවක් වෙන්න විදිහක් නෑ. ඒත් වසර කිහිපයකට කලියෙන් සිදුවූ එම පුද්ගලයාගේ බුකියාගමනයෙන් පසු  අද දක්වාම, එම පුද්ගලයා සමග කිසිදු ආකාරයක පුද්ගලික සම්බන්ධයක් පවත්වන්නට ගොඩයාට අවශ්‍යතාවයක් ඇතිවුනේ නැහැ. අඩුම තරමේ එම මිත්‍රයා පල කරන ෆේස්බුක් පෝස්ටුවක් ගැනවත් ගොඩයාගේ විශේෂ අවධානයක් තිබුනේ නැහැ. මොකද බුකිගතවෙලා ඉන්න මිත්‍රයින් සියල්ලටම ගොඩයා විසින් පිරිනැමුවේ සමතැන. 

අම්බලන්ගොඩයා වෛද්‍ය වෘත්තිකයින් සමග රැකියාව කලේ එක්දහස් නවසිය අනූ හතේ කාලයේ හිටං නිසා ගොඩයාට වෛද්‍ය වෘත්තිකයින්ගේ ඇසුර  අසාමාන්‍ය දෙයක් නෙවෙයි. ඒ නිසා වෛද්‍ය වෘත්තිකයින් ගැන ලියනවානම් ලියන්න තියන කතා ගොඩයාගේ මතකයේ බොහෝමයි. ත්‍රස්තවාදී කෝලාහල පැවති කාල වකවානුවේ ගොඩයා අනුරාධපුරෙන් උඩහට සහ දුෂ්කර පලාත්වල සේවයට යද්දී නවාතැන් සැපයුනේ බොහෝවිට රෝහලේ වෛද්‍යතුමෙකුගේ නිල නිවසේ. මොකද කියනවනම් ඒ පලාත්වල නිවාඩු නිකේතන කියන සුන්දර නමින් හැඳින්වෙන කාමර කුලියට දෙන අසුන්දර ස්ථාන බොහොම විරල නිසා. එවන් රාත්‍රීන් වලදී වෛද්‍යතුමන්ලා මධුවිතක් තොලගාන්නට ගොඩයාට අරාධනා කිරීමත්, සමහරක් දිනවලදී සිදුවන සිදුවීමක්.  

එක්තරා රාත්‍රියක ඔය වගේ මධුවිතක් තොලගාමින් ඉන්න වෙලාවක තමා මේ කියන සිදුවීම සිද්දවුනේ. මේ කියන රෝහල තිබුනේ කොටි කටක කිව්වොත් තමයි හරියටම හරි. ඒ පලාතට යාම කොයිතරම් අවදානමද කියල කියනවානම් ගොඩයාගේ කොම්පැනි වාහනය අතරමැද රෝහලක ගාල් කරලා, රෝහලෙන් එවන ගිලන් රථයෙන් තමයි අදාළ රෝහල වෙත ගොඩයා ප්‍රවාහනය කෙරුනේ. ඒකට හේතුව උනේ ගිලන් රථයට ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර එල්ලවීමේ අවදානම ඉතාමත්ම අඩු අගයක් ගැනීම. 

මේ කියන නිල නිවාසය දොස්තරවරු සහ එම රෝහලේම සේවය කරන අනෙකුත් පිරිමි වෘත්තිකයන් ලැගුම්ගන්නා ස්ථානයක් කිව්වොත් තමයි නිවැරදි. රාත්‍රී කාලයේදී රාත්‍රී සේවා නොකෙරෙන උදවිය එකතුපහදුවෙලා පුංචි පහේ මාධු සාදයක් පවත්වන්න ලොකු දොස්තර මහත්මයා සුදානම. සාදය පැවත්වෙන අතරේ එතනම ලැගුම් ගන්නා වෙනත් වෛද්‍යතුමෙක් රාත්‍රී සේවා මුරය වෙනුවෙන් පිටත්ව යන්නේ ඔන්න ඔය අතරේ. එතුමා පිටත්වගිය වහාම, මධු සාදය පැවැත්වෙන වට මේසයෙන් නැගිටගන්නා ලොකු දොස්තර මහත්මයා එතැන ඉන්න අයෙක් අමතලා කියනවා මෙන්න මෙහෙම්..

මුරුගේසු... කතාකරනවා ඔය පාරේ යන මනුස්සයෙකුට...

ඕන්දයි ෂර්... කියාගෙන එලියට යන මුරුගේසු පැමිණෙන්නේ පාරේ ගමන් කරමින් ඉන්න තවත් ද්‍රවිඩ ජාතිකයෙක් කැඳවාගෙන..

නම මොකක්ද... ලොකු දොස්තර මහත්තයා අහනව...

වේලු ෂර්...

ළමයි ඉන්නවද වේලුට ..

අතරක් තමා ඉන්නවා ෂර්..

හොඳයි... එහෙනම් වේලු මෙන්න මේ පාර්සලේ සොසේජස් වගයක් තියෙනවා.. ගෙදර ගිහිං හාමිනේට කියල ළමයින්ට හදල දෙන්න..

පෙරිය ෂන්තෝශම් ෂර්...

හොඳයි එහෙනං වේලු යන්න..

ඔන්දයි ෂර්...

උනේ මොකක්ද කියලා ගොඩයට පැහැදිලි නැති නිසා ලොකු දොස්තර මහත්තය සිද්දිය ගොඩයා වෙත පැහැදිලි කෙරෙන්නේ ඉන් අනතුරුව.

අර මෙහෙ ඉඳල ඉස්පිරිතලේට ඩියුටි ගිය දොස්තර ඉන්නවනේද.. අන්න එයාගේ තමයි ඔය පිටිපස්සේ බැඳලා ඉන්න බලු නාම්බා.. මේ පිස්සු මනුස්සයා අර බල්ලට කන්න දෙන්න දවසගානේ මස් මාළු උස්සන් ඇවිත් ෆ්‍රිජ් එකේ දානවා.. ඒ උනාට අසරණ මනුස්සයෙකුට පාන් කෑල්ලක් කන්න රුපියලක් දෙන්න ලෝභයි.. මේ ඉස්පිරිතාලෙ අවට ඉන්නේ එදාවේල කන්න නැති මිනිස්සු බං. බල්ලට කන්න දෙනවට වඩා නරකද බං අසරණ මනුස්සයෙකුට කන්න දුන්නාම. උගේ බලු නකුට්ටා තුන් වේලම හොඳට කනවා දෙන ඕනෑම දෙයක්.. ඒත් මේ ඉස්පිරිතාලෙට බෙහෙත් ගන්න එන මිනිස්සු සමහර වෙලාවට දවසට කන්නේ එක වේලයි බං.. ඒ මනුස්සයෙකුට තේ වතුර එකක් බොන්න කියල රුපියල් දහයක් සාක්කුවට දාන්න හිතෙන්නේ නැති මූ මේ බලු නකුට්ටේකුට තුන්වේලට හැම් බේකන් කවන එක සාදාරන නැහැ බං.. 

දැන් උදේට ඇවිත් හොයයිනේ ඩොක්ටර්...

හොයද්දෙන් බං .. හෙව්ව කියල  ඌ මගෙන් අහන්නේ නැහැනේ .. ඒ හින්ද හොයල ඉවරවෙලා නිකං ඉඳියි වෙනද වගේම..

අල්ලාප සල්ලාපයෙන් මධු බඳුන අඩිය වෙත ළංවෙද්දී උනත් එතන හිටපු එක් අයෙක්වත් දොස්තරට මචන් ඩොක්ටර් කියල ඇමතුවේ නැහැ. ඒත් ඩොක්ටර් මධු සාදය ඇමතුවේ බං මචං භාෂාවෙන්.. එතන තිබ්බේ වෘත්තීය ගෞරවයට වඩා එහා ගිය මනුස්සකමේ ගෞරවය කියලයි ගොඩයාගේ අදහස. 

ඒ කාලේ සමහරක් අත්‍යවශ්‍ය යන්ත්‍ර අලුත්වැඩියා වෙනුවෙන් ගොඩයාට දුරබැහැර ප්‍රදේශ වලට යන්න කොම්පැනි වාහනේ නැතුව ගමන දවසින් දවස කල් යද්දී උතුරු මැද පළාතේ ඉඳන් සහ උතුරු පළාතේ ඉඳන් තමුන්ගේ පුද්ගලික වාහනේ කොළඹට තනියම එලවාගෙන ඇවිත් ගොඩයා සහ අවශ්‍ය අමතර කොටස් තමුන්ගේ රෝහල වෙත රැගෙන ගිය දොස්තර මහත්තරුත් ඒ කාලේ උන්න. ඒ වගේම ගොඩයා කොටි කටවල්වල යන්න වෙන රාජකාරීන් වලදී ගොඩයාව තනියම ඇම්බියුලන්ස් රථයේ යවන්නේ නැතුව, අදාළ රෝහල වෙත පිටත්ව යන ගොඩයා සහ රියදුරාගේ තනියට ඇම්බියුලන්ස් එකේ ගොඩවෙලා ගියපු දොස්තරලත් ඒ කාලේ ඒ පැතිවල උන්නා. දැනුත් ඒ වෛද්‍යතුමන්ලා තමුන්ගේ ඇඟේ තියන අන්තිම ශක්තිය බිංදුව දක්වා කොහේ හරි රෝහලක ලෙඩ්ඩු වෙනුවෙන් වැයකරනවා ඇති කියලයි අම්බලන්ගොඩගේ අනුමානය. ඒ වගේ වෛද්‍යවරු රටකට වාසනාවක් නෙවෙයිද මං අහන්නේ..

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ එක්තරා රෝහලක දන්ත වෛද්‍ය සායනයේ අත්‍යවශ්‍ය උපකරණ සතියකට වතාවක් ක්‍රියාවිරහිත වෙන තත්වයක් යටතේ ගොඩයා සේවය කරපු කොම්පැනියට බාල බඩු විකුනලා යන චෝදනාවක් ආවා කියමුකෝ. මේ අමන දොස්තරයා කරන්නේ ඉස්පිරිතාලේ තියන යන්ත්‍ර ක්‍රියාවිරහිත කරලා ඒ උන්දෑගේ පුද්ගලික සායනයට ලෙඩ්ඩු පොම්ප කරන එක.

අදාළ යන්ත්‍ර අලුත්වැඩියා කරලා කරලා කරලා බැරිම තැන ගොඩයාට සිද්දවුනා සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ඉහලම ඉහලම ඉහ.............ලම නිලධාරියෙකුට දුරකතනයෙන් අමතලා කියන්න " ඉස්පිරිතාලෙට පාරෙන් එහා පැත්තේ තියන, ඉස්පිරිතාලේ දත් දොස්තර මහත්තයාගේම පුද්ගලික සායනය වහපු දවසට ඉස්පිරිතාලේ යන්ත්‍ර කැඩෙන එක නවතියි" කියල කියන්න. අන්න ඒ දුරකථන ඇමතුමෙන් පස්සේ ඒ රෝහලේ උපකරණ කැඩුනානම් කැඩුනේ බොහොම කලාතුරකින්.. හැබැයි ඒ දොස්තර මහත්තයට පුදුම හැකියාවක් තිබ්බ යන්ත්‍ර ස්භාවිකව කැඩෙනආකාරයෙන් ක්‍රියාවිරහිත කරන්න. Hydraulic පීඩනය නවතාගෙන ඉන්න වෝල්ට් විසි හතරේ සොලොනොයිඩ් ස්විච වල තියෙන කොයිල් පිච්චිලා යන්නේ හරියට වෝල්ට් තිස්තුන්දාහෙන් වැඩ කරන එව්වා ගානට. කර්මාන්ත ශාලාවේදී එකින් එක කිලෝ තුන්සීයක් බර එක්ක එක දිගට පැය දෙකක් ක්‍රියාත්මක කරවලා තත්වය මැනලා එවන දන්ත ශල්‍ය පුටුවල Hydraulic බට පැපොල් බට වගේ පැලීල යන්නේ මාසෙකට දෙතුන් වාරයක්.. ගොඩයට එව්වා හදන්න ගියාම හිතුනේ දොස්තර මහත්තයා අහල පහල කිරි දෙන්නුන්ගේ දත්වත් ගලවනවද කියල. මොකද කියනවනම් කිලෝ තුන්සීයට වඩා බර මිනිස්සු ලංකාවේ ඉන්නවා කියල ගොඩයට හිතාගන්නවත් බෑ. අන්න ඒ දක්ෂතාවයට ඒ දොස්තර මහත්තයට වෙනම සම්මානයක් දෙන්න ඕනි කියලයි ගොඩයාගේ අදහස. 


ඊළඟට තව දොස්තර සිද්දියක්.. දවසක් බොහොම හදිසියේ ගොඩයට සිද්දවුනා එක්තරා ශික්ෂණ රෝහලක නේවාසිකව ඉන්න ඥාති කෙනෙකුට රාත්‍රී කෑම එකක් ගෙනිහින් දෙන්න. ඒ සිද්දියට හේතුවුනේ ගොඩයාගේ ඥාතියා රැකියා ස්ථානයේදී අසනීප වීම හේතුවෙන් රෝහල්ගත කිරීමත්, අදාළ ඥාති නිවසට පණිවුඩය ලැබෙනාවිට සවස රෝගීන් බැලීමේ කාලය ඉකුත්ව ගිහින් තිබීමත් නිසාත්. ඒ දුෂ්කරතාවයට සහනයක් විදිහට ගොඩයා යනවා ඥාතියාට බත් පත ගෙනිහින් දෙන්න. ගොඩයා එවකට දැරූ තනතුර අනුව ගොඩයා සතු හැඳුනුම්පතෙන් ඕනෑම වෙලාවක රෝහලකට ඇතුල් වීම කිසිම අසීරුවක් නැතුව කරන්න පුළුවන් දෙයක් වීම නිසාම තමයි, ඥාති නිවසෙන් ගොඩයාගේ සහය පතන්නෙත්.

රාජකාරී හැදුනුම්පතක් තිබු පමණින් රාජකාරී නොවන කටයුත්තකට රෝහලක වාට්ටුවකට අවේලාවේ ඇතුළුවීම බොහොම ආචාරශීලීව කල යුත්තක්. ඒ ආචාරශීලීභාවයට හිස නමලා ගොඩයා අදාළ වාටුවේ වෛද්‍යතුමා පළමුව හමුවෙලා හැදුනුම්පත පෙන්නලා තමුන් ආ කාරණය පැහැදිලිකලාම වෛද්‍යතුමා කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව බත් පත ඥාතියා වෙත ලබාදීමේ අවසරය ගොඩයා වෙත හිමිවෙනවා. ඔන්න දැන් ගොඩයා බත් පත ඥාතියාට දීල ආපහු වාට්ටුවෙන් පිටතට එන්න එනවා කියමුකෝ.. ඊළඟට වෙන සිද්දියේ දෙබස මෙන්න මෙහෙමයි..

මේ හලෝ.. ඔහොම නවතිනවා...

පස්ස හැරිලා බැලින්නම් වෙද නලාවක් කරේ පැළඳගෙන ඉන්න තරුණ දොස්තරවරියක්.. 

ඇයි ඩොක්ටර්..

තමුන්ට පෙන්නේ නැද්ද මේ වෝර්ඩ් එකට සෙරෙප්පු දාගෙන එන්න එපා කියල බෝර්ඩ් එකක් ගහල තියෙනව..

කෝ ඩොක්ටර් මම දැක්කේ නැහැනේ..

අර තියෙන්නේ.. ඇස් පේන්නේ නැද්ද ..

ගොඩයා බෝර්ඩ් එක දිහා බැලුවාම ඒක බිත්තියේ ගහල තියෙන්නේ වාට්ටුවේ ඇතුල් පැත්තේ.. ඒ කියන්නේ ඒ බෝර්ඩ් එක පෙන්නේ වාට්ටුවට ඇවිල්ල යනකොට..

ඉතින් ඩොක්ටර් බෝර්ඩ් එක ගහල තියෙන්නේ වාට්ටුවේ ඇතුලේ පැත්තෙනේ.. ඉතින් ඕක පේන්නනම් වාට්ටුව ඇතුලට එන කෙනෙකුගේ ඔලුවේ පිටිපස්සේ ඇස් තියෙන්නෙපැයි..

කට වැඩියි තමුන්ගේ.. අවේලාවේ වාට්ටුවට ආව මදිවට එනවා මෙතන කටගහන්න..

දැන් ගොඩයාගේ ඉවසීම අහවර වෙන්න ඔන්න මෙන්න.. ඒ නිසා ගොඩයා දොස්තර නෝනාගෙන් අහනවා ප්‍රශ්නයක් මෙන්න මේ විදිහට..

ඉතින් ඩොක්ටර් ඔයාත් සෙරෙප්පු දාගෙනනේ ඉන්නේ.. ඉතින් මම දාගෙන හිටියට මක් වෙනවද..

මේ හලෝ..අපි අපේ ගෙදරින් කාර් එකේ නැගල එන නිසා අපේ සෙරෙප්පු සපත්තුවල විෂබීජ නැහැ කියල අපි දන්නවා..

ඉතින් ඩොක්ටර් මමත් එහෙම තමයි.. මමත් මගේ ගෙදරින් කාර් එකේ නැගලා ඇවිත් තමා මෙතනට ආවේ..

මේ හලෝ තමුන්ලා පාරවල් වල අයින්වල වාහන නවත්තලා එද්දී මොන මොන විෂබීජ මේක ඇතුලට ගේනවද කියල තමුන් දන්නවද..

අයියෝ නැහැ ඩොක්ටර්.. මමත් ඔයා කාර් එක නවත්තපු තැනම තමා කාර් එක නවත්තල ආවේ.. 

මේ අයිසේ බොරු බේගල් ඇදබාන්න නැතුව ඉන්නවා.. අල්ලලා දෙනවා මම තමුන්ව රෝහල් පොලිසියට දන්නවද..

මේ හලෝ ඩොක්ටර්.. මමත් අර ඉස්සරහ ගේට්ටුවේ ඉන්න සිකුරිටිට මගේ ඔෆීෂියල් අයි ඩී එක පෙන්නලා මගේ වාහනේ, තමුන් වාහනේ නවත්තන තැනම නවත්තලා තමා මෙතනට ආවේ.. ඒ නිසා තමුන්ට මේක ඇතුලේ සෙරෙප්පු දෙකක් දාගෙන ඉන්න අයිතිය තියෙනවනම් මටත් ඒ අයිතිය තියෙනවනේ.. මීට පස්සේ වාටුවට එන මිනිස්සුන්ට පේන්න දැන්වීමක් දානකොට ඒක වාට්ටුවේ එළියේ බිත්තියේ අලවන්න ඩොක්ටර්.. මොකද වාටුව්ට ඇවිල්ල යද්දී පිටවෙනකොට මේ දැන්වීම දැක්කම ඉතිං අපිට සිද්දවෙන්නේ ගෙදර යද්දී සෙරෙප්පු දෙක වාට්ටුවේ තියල ගෙදර යන්නනේ..

ඔන්න එතකොට තමා දොස්තර නෝනා, දොස්තරකම අමතක කරලා ගැහැනුකමට උපතින්ම හිමිවෙන ගැස්සිල්ලක් දාල, හුහ් ගාල නාහෙන් පිඹලා එතනින් මාරුවුණේ..දොස්තර නෝනා පිම්බ පිඹිල්ලට අම්බලන්ගොඩයට හිතුනෙම දොස්තර නෝනගේ නාස්පුඩු දෙක ගැලවිලා ගාලුපාරට විසික්වුනා කියලමයි.

ඊළඟ කතාවත් සෙරෙප්පු කතාවක් උනාට ඒකෙ ප්‍රතිචාරය වෙනස්.


එක්තරා දිනයක ගොඩයා සමග රාජකාරියේ යෙදුන සහෝදර සේවිකාවකගේ දරුවා හදිසි අසනීප තත්වයක් උඩ කොළඹ ජාතික රෝහලට ඇතුලත් කෙරුනා. දරුවා දැඩි සත්කාර ඒකකයේ ටික දිනක් ඉඳල යම්තාක් සුව අතට හැරුනායින් අනතුරුව ගොඩයා ඇතුළු කීපදෙකෙන් දිවා විවේකයේදී යනවා මේ දරුවා බලන්න. මේ යන්නේ රැකියා ස්ථානයේ වාහනයක නිසා ලෝකප්‍රසිද්ධ මහාචාර්යවරියකුත් ඒ වාහනේම යනවා මේ දරුවා බලන්න. රෝහලේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ නීතියට අනුව පාවහන් ගලවා ඇතුළුවියයුතු නිසා ගොඩයා ඇතුළු පිරිස එකවර දෙදෙනා බැගින් ඇතුලට යනවා සහෝදර සේවිකාවගේ දරුවාගේ සුවදුක් විමසන්න. ගොඩයා ඇතුලට යන වාරයේදී ගොඩයා සමග ඇතුලට යැවෙන්නේ මේ කිව්ව මහාචාර්යවරිය වුනත් මහාචාර්ය කම නිසා එතුමිය පාවහන් නොගලවා ඇතුලට පියමනින අල්ලපනල්ලේ ගොඩයා රෝහලේ නීතියට හිසනමා සපත්තු කුට්ටම් එළියේ තබා මේස් දෙක පිටින් ඇතුලට පියනගනවා. ඔන්න එතකොට තමයි දොස්තර වරියක් අප දෙදෙනා ඉදිරියට පැමිණෙන්නේ..

එළියේ බෝර්ඩ් එකක් දාල තියනව අයි සී යූ එක ඇතුලට සෙරෙප්පු දාගෙන එන්න එපා කියල.. ඇයි සෙරෙප්පු දාගෙන අවේ..

මම ප්‍රොෆෙසර් අහවලා...

සොරි මැඩම්..අයි කාන්ට් අලව් යූ ටු ගෝ ඉන්සයිඩ්... යු හැවුටු ගෝ අවුට් ඇන්ඩ් කම් බැක් විතවුට් යුවර් ෂූස්...

අන්න ඒ දොස්තර නෝනා කලින් දොස්තර නෝනා වගේ නෙවෙයි.. එයා උන්නේ බොහොම ආදර්ශමත් විදිහට උන්නේ සපත්තු ආවරණ දෙකක් දාගෙන.. ඒ දොස්තර නෝනට කොන්ද පන තිබුනා ලෝකප්‍රසිද්ධ මහාචාර්ය වරිය දැඩි සත්කාර ඒකකයෙන් එලියට එලවල දාන්න.. එහෙව් කොන්ද පන තියන උදවිය බොහොම විරලයි..

කුරුනෑගල පැත්තෙ රෝහලක දන්ත සායනය වෙත සැපයුණු උපකරණ කට්ටලය එක්ක සැපයෙන දන්ත වෛද්‍යවරයා වාඩිගන්නා ස්ටූලය නියමාකාරයෙන් ක්‍රියාකරන්නේ නැතිය යන පැමිණිල්ල විභාග කරන්න ඔය කියන රෝහලට අම්බලන්ගොඩයාට යන්නවුනා කියමුකෝ.. ගොඩයා අදාල ස්ටූලය පරීක්ෂා කරලා බලද්දී ගොඩයාගේ ඥානයට අහුවෙන රෝගාභාධයක් ඒකෙ නැහැ . ඒත් චෝදනාව ආයතනයට සහ ගොඩයා වෙතම එල්ලවෙන්න තියන ඉඩ තමයි වැඩි. අකමැත්තෙන් උනත් ස්ටූලය වැඩ නොකරන සත්තම සත්ත හේතුව දොස්තර නෝනාට කියන්නම අන්තිමේ සිද්දවුනා කියමුකෝ . ඇත්තම කියනවනම් මේක කොහොම කියනවද කියල දහස් වාරයක් කල්පනා කරලා කරලා කරලා තමා ගොඩයා දොස්තර නෝනට හේතුව කිව්වේ..

ඩොක්ටර්.. මේ ස්ටූල් එක වැඩකරන්න කිලෝ හතළිහක් බර තියෙන්න ඕන..

චූටිම චූටි දොස්තර නෝනා මුණ රතුකරන් හිනාවුනා... ගොඩයට ඉතින් දුකේ බෑ..

තව ලියන්න දොස්තර කතා බොහොමයක් තිබුනත් පඳුරු තලලා තලලා තලලා පෝස්ටුව සෑහෙන්න දිග වෙලා තියෙන නිසා පෝස්ටුවේ මාතෘකාවට උක්තවෙච්චි අපේ බැච් මේට්ගේ මොණර නැටුම සිද්දිය ලියන්න හදන්නේ..

ඔන්න මුලින්ම කියල තිබ්බ පහුගිය සති අන්තයේ සෙනසුරාද උදේ වරුවේ තමයි අපේ බැච් මේට් දොස්තර මහත්තයා මුහුණු පොතේ මොණරා නැටුමක් නටලා කියල ගොඩයාගේ ඇහැ ගැටෙන්නේ. මෙලොව උපන් ඕනෑම මනුසතෙකුට තමුන්ගේ අදහස් හෝ තමුන් යමක් ගැන දරන මතය ඉදිරිපත් කිරීමට ඇති අයිතිය මානව හිමිකමක් විදිහට ගොඩයා පිලිගන්නවා. ඒ වගේම මෙලොව උපන් ඕනෑම මනුසතෙකුට තමුන්ගේ මතය ඉදිරිපත් කිරීමේ අයිතිය තිබිය යුතුමයි. එය සර්ව සාධාරණ අයිතියක් වුනත් තමුන් ඉදිරිපත් කරනා අදහස හෝ කාරනාව සභ්‍ය ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමේ ස්වයං විනයක් දියුණු සමාජයක පැවතිය යුතුයි. එහෙම නෙවෙයිද හා..

උදාහරණයක් විදිහට කියනවනම් ඕනෑම පුද්ගලයෙක් ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයක තමුන්ගේ මතය අසභ්‍ය නොවෙන ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කරනවානම්, එය ගොඩයාට අදාළ නොවෙනතාක්, එය නොසලකා හැරලා තමුන්ගේ වැඩක් බලාගෙන පාඩුවේ ඉන්න එක අම්බලන්ගොඩයට සිම්පල්. ඒත් ඒ පුද්ගලයාම තමුන්ගේ අදහස ඉදිරිපත් කිරීමේදී සමාජ සම්මත සභ්‍යත්වයේ සීමාව ඉක්මවා යනවානම් ගොඩයා එකෙන්ම ඉදිරිපත් වෙනවා ඒ අදාළ පුද්ගලයාට තේරුම් කරලා දෙන්න තමුන් සිටිය යුත්තේ සාමාන්‍ය ජන සමාජයේ නොවෙයි මානසික රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබමින් කියන කාරනාව. 


එතනින් එහා මේ සංවාදය ඇතුලත් ස්ක්‍රීන් ෂොට් ජාතකය සහිත  තොරන් රාජයා නරඹන්න බ්ලොග් වාසී සැමටම ඔන්න අම්බලන්ගොඩයාගෙන් ආරාධනාව.. ( මෙම තොරණේ පලවෙනි කොටුවෙන් පෙන්වන චිත්‍රයේ වැඩිහිටියන්ට පමණයි වර්ගයේ කරුණු කාරනා අඩංගු බැවින් කුඩා දරුවන් පරිඝනකය අවට ගැවසෙනවානම් දරුවන් එහා මෙහා වනතුරු සිට තොරණ නරඹන ලෙස තරයේ අවවාද කරමි.)

ඩුං ට්‍රපටප ඩුං ට්‍රප ට්‍රප
ඩුං ට්‍රපට්‍රප ට්‍රපටපටං
ඩුං ඩුඟරක් ඩුං ඩුඟරක්
ඩුං රක් රක් ඩුම්ම්ම්.......

පලවෙනි කොටුවෙන් පෙනෙන්නෙ පිනවතුනී.....අපේ  බැච් මේට් දොස්තර හාදයා තමුන්ගේ හැදියාව පෙන්වන චිත්‍රය..
 මෙන්න මේ ආකාරයෙන් තමයි ඒ උන්නැහේ  තමුන්ගේ ෆේස්බුක් මිතුරන්ට තමුන්ගේ සභ්‍යත්වයේ සහ සාහසිකත්වයේ  පරිමාව පෙන්නලා තිබ්බේ .. 




ඔන්න අම්බලන්ගොඩයට අසූහාරදාහට මල පනිනවා.. මොකද කියනවනම් අපේ බැච් මේට් මිත්‍රයාට කව්රුහරි බුකි සගයෙක් එක්ක පුද්ගලික කෝන්තරයක් තියෙනවනම් මාර්ක් සකර්බර්ග් බොහොම ලෙහෙසියෙන් නොමිලේ පහසුකම සපයලා තියෙනවා පුද්ගලික පණිවුඩයක් මගින් බුකිය හරහා තමුන්ගේ අදහස් හුවමාරු කරගන්න. ඒත් අපේ බැච්මේට් හාදයා ඒ වෙනුවට කරන්නේ ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් දෙයක්. ඇයි හත් ඉලව්වේ අල්ලපු ගෙදර එකා එක්ක තියෙන කෝන්තරයකට තමුන්  මලපහ කරපු සිලි සිලි මල්ලක් උන්දැගේ මිදුලට
වීසිකරන එක තමුන්ගේ කැමැත්තක් වගේම ඒ අමන ක්‍රියාවට උගෙන් නැවකට ඉල්ලගෙන කන එක තමුන්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතියක් ..ඒ ගැන ගොඩයට විවේචනයක් නැහැ ඒක එයාලගේ පුද්ගලික ගනුදෙනුවක් නිසා... ඒත් අල්ලපු ගෙදර එකා එක්ක තියන තරහට මලපහ කරපු සිලිසිලි මල්ල අහල පහල ගෙවල් ඔක්කොටම විසික් වෙන්න ඔලුව වටේ කරකවනවානම් ඒක සාධාරණ නැහැනේ.. එහෙම උනාම අහල පහල උදවියට මල පනිනවනේ.. පිංවතුන්ට තේරෙනවනේ.. 

ඔන්න පිංවතුනි ස්ක්‍රීන් ෂොට් තෝරන් රාජයාගේ දෙවැනි කොටුව බලන්න.. ඒ කොටුවෙන් පෙනෙන්නේ මේ අමන මරි මෝඩ ක්‍රියාවට අනුකම්පා හිතුන අම්බලන්ගොඩයා විසින් දමනා ලද කොමෙන්ටුව.. ඔය වික්ටර් රත්නායකගේ ගීත කොටසේ මුල් පද පේලි හතර විතරක් ඔන්න ඔහේ ලියල දැම්ම අයියෝ තමුන්නැහේ වගේ ගොන් මරි මෝඩ රජෙක් කියන එක නොකියා ඉන්න එක ෆේස්බුක් යාලුකමකට ඔබින්නේ නැති නිසා.. (පහුගිය කාලේ වික්ටර් රත්නායක සැමගේ ද්වේශයට ලක්වුණු ගායකයෙක්වුන නිසා ඒ සිංදු කෑල්ල ලිවීම සම්භන්ධයෙන් අපේ බැච්මේට් හාදයාට කේන්ති ගියාද මන්ද.. ඒ උනාට ඔය අවුරුදු හැත්තෑව අසූව වයස්වල  ඉන්න උන්නැහේලාට තිහේ තිස් එකේ භාරියාවක් දෙන්නද ඇහුවොත් කී දෙනෙක් එපා කියයිද????? ඔන්න ඕකයි පින්වතුනි රටේ තත්වේ.. )





අනේ ඉතිං පිංවතුනි.. අම්බලන්ගොඩයාගේ කොමෙන්ටුව දාපු ගමන්ම අපේ බැච්මේට් හාදයා මෙන්න මෙහෙම රිප්ලයි කරනවා.. බලන්න පින්වතුනි ස්ක්‍රීන් ෂොට් තොරණේ තුන්වෙනි කොටුව.. 





මේ සා ගොන් මරි මෝඩ වහු පැටියෙක් බුකියේ තබාගැනීම කිසිම තේරුමක් නැති කටයුත්තක්බව ගොඩයට වැටහුනත් ගොඩයට එවෙලේම ඇතිවුන ප්‍රශ්නාර්ථය තමයි ඇයි යකඩෝ අන්ෆ්‍රෙන්ඩ්  බොත්තම තියෙන්නේ ගොඩයාගේ බුකියේ විතරද කියන එක.. මාර්ක් සකර්බර්ග් අන්ෆ්‍රෙන්ඩ්  බොත්තම ගොඩයට විතරක් දීල අපේ බැච්මේට් හාදයට දීල නැද්දවත්දෝ කියල හිතිලා ගොඩයට සකර්බර්ග් එක්කත් නප්පියටම තදවුනා.. ඇයි යකෝ එහෙම කරන එක අසාධාරණයිනේ .. මොකා උනත් ඌත් අපේ ඉස්කෝලෙට ගිය එකෙක්නේ.. 

ඔන්න ඒ අතරේ තවත් අපේ මිත්‍රයෙක් කොමෙන්ටුවක් දානව අපේ බැච්මේට් හාදයා ගැන උපන් පහන් සංවේගයෙන්.. බලන්න පින්වතුනි හතරවෙනි  කොටුව..





ඔන්න පින්වතුනි අපේ බැච් මේට් හාදයා අපේ කලින් කොමෙන්ට් කරපු හාදයට දානවා මෙන්න මේ වගේ පිළිතුරක්.. ඒ පිළිතුරේ සාරාංශය ගත්තොත් අපේ මිත්‍රයා පවසා සිටින්නේ දොස්තරවරුන්ගේ සමාජ තත්ත්වය ගැන ඉරිසියාවෙන් පැලෙන්න යන කිහිප දෙනෙකුගේ ෆේස්බුක් පොස්ට් හේතුවුනා කියල මේ වගේ අමන පෝස්ටුවක් ලියන්න.. එහෙම බැලුවාම ලංකාවේ රජයේ රෝහල් අවට ඉන්න මිනිස්සු සේරෝම ඉරිසියාවේ පැලී..........ලා මැරිලාදෝ කියලත් ගොඩයට හිතුනේ නැතුව නෙවෙයි. ඒ කෙසේ වෙතත් අපේ බැච්මේට් මිත්‍රයා කව්රුන් හෝ වෙනත් පාර්ශවයක් එක්ක තියෙන හිත අමාරුවක් අරභයා සියලුම ෆේස්බුක් මිතුරන්ට තමුන්ගේ නියම චරිත ස්භාවය පෙන්නා හිටලා.. ඒ කොමෙන්ටුවේ තේරුම තමුන්ට කුමන හෝ අරියාදුවක් කරන පුද්ගලයෙකුට කෙලින්ම අමතන්න තමුන්ගේ කශේරුකාවේ ශක්තිමත්කම මදි කියන එකද කියල ගොඩයාට නිකමට හිතුනා පින්වතුනි..  පින්වතුනි බලා..........න්ට පස්වෙනි කොටුව දිහා.....





ඔන්න පිංවතුනි මේක දැකපු අපේ බැච්මේට් හාදයාගේ මිතුරියක් හනික ඇවිත් දානවා මෙන්න මේ වගේ කොමෙන්ටුවක්... ඒ දැරිවි කියන ආකාරයෙන් එයාලට එරෙහි මත දරන්නන්  එයාව තව තවත් ප්‍රබෝධයට පත්කරනවාලු පිංවතුනි.. එයාගේ භාෂාවෙන් කියනවනම් පට්ට විදිහට බූස්ට් වෙනවලු එයාව.. ඒක දැක්කම ගොඩයාටත් හිතුන මටත් ටිකක් ඒ කියන විදිහට බූස්ට් වෙන්න තියෙනවනම් කියල... ඒත් ඉතින් එහෙම බූස්ට් වෙන්නේ කොහොමද කියල අහන්නත් මොකක්ද මොකක්ද වගේ නිසා ගොඩයා ඔන්න ඔහේ බූස්ට් වීම අමතක කරලා දැම්ම..

 ඒ ඇත්ති කියන විදිහට එයාලට එරෙහි කොමෙන්ට් කරුවන් ඔප්පු කරනවලු එයාල සමාජයේ ඉහලින් ඉන්නා උදවිය බව.. ඒ මදිවට ඒ ඇත්ති තව කියනව එයාලගේ මතයට එරෙහි උදවිය ඉරිසියාකරුවන් බවත් එයාලව අන්ෆ්‍රෙන්ඩ් නොකර ඒ උදවියගේ ඉරිසියාවෙන් විනෝද වෙන්න කියලත්.. ඒ වගේම තව කියනවා ඉරිසියා කරුවන්ට පුළුවන් සමාජජාල ඇතුලේ බුරන්නත් වමනය කරන්නත් පමණයි කියල... අහෝ පින්වතුනි එහෙම මෝඩකමක්.. සංසාරේ සංසාරේ... ඒ අත්ති ගැන මෛත්‍රී සිතින් බලන්න පින්වතුනි ඊළඟ කොටුව දිහා..





අම්බලන්ගොඩයා මුලින්ම දාපු කොමෙන්ටුව දැම්මේ මේ සංවාදය  වාදයක් කරගෙන එකිනෙකාට මඩ ගසාගැනීමේ අරමුණින් නොවෙයි . වෘත්තියයි පුද්ගලික ජීවිතයයි තෝරාබේරා ගන්නබැරුව  පඹ ගාලක පැටලිලා ඉන්න මේ සමනල් පැටවුන්ට තව සුට්ටක් මේක පැහැදිලි කරලා දීම යුතුකමක් වශයෙන් හිතල ගොඩයා දානවා මෙන්න මේ වගේ කොමෙන්ටුවක්... ඔන්න පින්වතුනි බලන්ට හත්වෙනි කොටුව ...




ඔන්න පින්වතුනි එතකොට තමා කොහේදෝ නොදන්නා දොස්තර කෙනෙක් මේ සංවාදය මැදට පැනලා ගොඩයගේ ඉහත කොමෙන්ටුවට මොකක්දෝ නොතේරෙන දෙමළයක් ලියාගෙන යන්නේ ඉංග්‍රීසියෙන්.. මුළු රටම සහ රජය තීරණය කරලාලු මේක ප්‍රශ්නයක් කියල.. මෝඩයින් විතරක් කිසිම දෙයක් දන්නේ නැතුව ඉරිසියාවට බුරනවලු බල්ලෝ වගේ... ඒක කියවාගෙන යද්දී අම්බලන්ගොඩයට හිතුනේ ඇයි යකඩෝ අපේ බැච්මේට් හාදයා බුකියේ ලියපු අසික්කිත කතාව ඒ ජුන්ඩට ආණ්ඩුවත් දැනගෙනද කියල. ඒ අතරේ ගොඩයා කලින් කොමෙන්ටුවේ ලියපු වචනෙකුත් අල්ලාගෙන මේ යෝදයා කියන කුනුහරුපේ මොකක්ද කියන එක හරියටම තේරුම් ගන්න ගොඩයා මේ දොස්තර හාදයා ලියපු කොමෙන්ටුව කිහිප වතාවක් කියෙව්වා. අද කාලේ ෆේස් බුක් එක කියන්නේ යාළුවන්ගේ ෆෝරම් එකක් නෙවෙයිලු.. ඔන්න ඔය වගේ හතරබීරි කතාවක් කියාගෙන ගියත් මේ යෝදයා ලියන ඉංග්‍රීසි වචනත් සමහරක් එව්වා වැරදියි. මේ යෝදයා මොකක්ද කියන්නේ කියල ගොඩයා තේරුම් ගන්නේ සමහර වචන අහවල් වචනය විය යුතුයි කියන අනුමානය වශයෙන් අරගෙන. එක තැනක මේ යෝදයා කියනවා"වෘත්තීය අමනෝඥ්ඥ භාවය අනික් වාට්ටු වලට වඩා වෙනස්" වගේ හතරබීරි කතාවකුත්. මේ යෝදයා ලියල තියන සමහර ඉංග්‍රීසි කොටස් ඇතුලේ තියන සමහර වචන වල තේරුම හරියට පරිප්පුයි කෙසෙල්ගෙඩියි වගේ ගලපෙන්නෙම නැහැ. පින්වතුන් ඔන්න අටවෙනි කොටුව බලල පුළුවන් ආකාරයෙන් තේරුම් ගන්න මේ යෝදයා මේ කියන්නේ මොකක්ද කියන එක.. ඔය තියෙන්නේ කීප වතාවක් ඒ යෝදයා විසින් එඩිට් කරන ලද එක මිසක් ඔරිජිනල් එක නෙවෙයි..




ඒ අතරේම මේ සහයට දොස්තර හාදයා ගොඩයාට පිළිතුරු දාපු කොමෙන්ටුවට අමතරව යට ප්‍රධාන කොමෙන්ටු දමන තැනත් මෙන්න මේ වගේ කොමෙන්ටු දෙකකුත් දානව එයාගේ අනෙක් සගයින්ට පණිවුඩ විදිහට.. ඒ කොමෙන්ටු පහත කොටුවෙන් බලා............න්ට පින්වතුනි..






ලිව්වේ පරිප්පුයි කෙසෙල් ගෙඩියි වගේ නොගැලපෙන මල හත් ඉලව්වක් උනාට ගොඩයත් ඒ හාදයා ලියපු කොමෙන්ටුවට උත්තරයක් දානව වැරදිච්ච වචන ගැන සඳහන් නොකර. මොකද කියනවනම් ඉංග්‍රීසි භාෂාව කියන්නේ අපේ මවු භාෂාව නොවෙන නිසා ඉංග්‍රීසි වැරදීම සමච්චලයට කාරනාවක් වියයුතු නැති නෑ.. මේ යෝදයාගේ කොමෙන්ටුවට උත්තරයක් නොදා ඉන්න විදිහකුත් ගොඩයට නැහැ ඒ හාදයා කොමෙන්ටුව දැම්මේ ගොඩයාගේ කොමෙන්ටුවට උත්තරයක් විදිහට නිසා.. ඔන්න පින්වතුනි ගොඩයා විසින් දමනා කොමෙන්ටුව දහවෙනි කොටුවෙන් බලන්ට ඕන..




ඔන්න පින්වතුනි ඒ කොමෙන්ටුව දාල විනාඩි කිහිපයක් යන්න කලින් මෙන්න ආයෙත් මේ දොස්තර හාදයා දානවා තවත් කොමෙන්ටුවක්.. ඒ කොමෙන්ටුවේ සාරාංශයක් විදිහට කියවෙන්නේ "වෘත්තීය අමනෝඥ්ඥ භාවය " කියන වචනය අම්බලන්ගොඩයාට කන්න වෙන්වලුය.. එයාගේ මිත්‍රයා වෙච්චි අපේ බැච්මෙට් දොස්තර සගයා කරපු කියාව හරි කියල ඔප්පු වෙනවලු.. හත් ඉලව්වේ මේ යෝදයා මේ කියන්නේ  මහා ලොකු ස්ටේටස් තියනවා කියන සමාජයේ අනෙක් පුද්ගලයින්ට වැඩිය ඉහලින් ඉන්නවයි කියන අපේ බැච්මේට් හාදයා ප්‍රසිද්ධියේ අසික්කිත භාෂාවකින් ලොකු පොඩි සැමට එක සේ අමතපු එක එක හරි කියන කතාවක්. ඒ විතරක්නම් මදැයි..  අපේ බැච්මේට් හාදයා පුන පුනා කියද්දී "අපි ඔයාලට වඩා වෙනස් ... අපි උඹලට වඩා හෙන ඉහල තලයක ජීවත් වෙන උදවිය යාලෝස් " කියල මේ සහයට ආපු දොස්තරයා අන්තිමට කියනවා අපේ බැච්මේට් දොස්තර හාදයා දුර්වලකම් තියන සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් කියල.. ඒක දැක්කාම අම්බලන්ගොඩයට දුකේ බෑ අපේ එකා ගැන.. ඇයි යකෝ මෙහෙම යාලුවෝද මේ යෝදයා ආස්සරේ කරන්නේ කියල.. අපේ බැච්මේට් දොස්තර යාලුවට සහයට වගේ ඇවිත් හීන් නූලෙන් බෙල්ල කැපුවාවත්ද කියලත් අම්බලන්ගොඩයට හිතුන.. ඔන්න පින්වතුනි බලා.......න්ට ඊළඟ කොටුව ..




ඔන්න පින්වතුනි ඊළඟ කොටුවෙන් පෙනෙන්නේ ඒ යෝදයාම එක පාරටම පුංචි පහේ ශේප් කාර්ඩ් එකක් ගහගෙන සංවාදයෙන් මාරුවෙන්න යන ආකාරයක් ..




ඔන්න ඊළඟ කොටුවෙන් තමයි පින්වතුනි අමුතු ආකාරයේ සිදුවීමක් සම්භන්ධයෙන් අම්බලන්ගොඩයා තමුන්ගේ විමසිලිමත්භාවය ටිකක් සුසර කරලා මේ සංවාදය දිහා බලන්නේ.. ඔන්න එතකොට අම්බලන්ගොඩයාගේ ඥානයට වැටහෙනවා ඔය සහයට දොස්තර උන්නැහේ පළවෙනියට දාපු කොමෙන්ටුවේ තිබ්බ හතරබීරී ඉංග්‍රීසි වචන ටිකක් එඩිට් කරලා කියල.. තමුන්ට වැරදියට ලියවෙච්චි වචනයක් නැවත සෑදීම මහා ලොකු දෙයක් නොවුනට ඒබව ගොඩයා දැනුවත් උනා කියලා කියන්න ගොඩයා මෙන්න මේ කොමෙන්ටුව දානව ඊළඟ කොටුවෙන්..




ඔන්න ඊළඟට පින්වතුනි මේ කියන දෙවැනි සහයට දොස්තර මහත්තයා දාපු කොමෙන්ට් දෙකම එක පාරටම පෝස්ටුවෙන් නොපෙනී යනවා කියමුකෝ.. දැන් පෝස්ටුව බලන කෙනෙකුට පෙනෙන්නේ අම්බලංගොඩයා පිස්සුවෙන් කොමෙන්ට් දාපු විදිහට.. මේ කියන සහයට දොස්තර හාදයා හිතාන ඉන්න ඇත්තේ අම්බලන්ගොඩයා යනු  උන්නැහේගේ යාලු මිත්‍රයා වගේ ගොන් මැට්ටෙක් කියලා වෙන්ටෑ.. ඒ නිසා එතුමා ප්‍රබෝධයටපත්කරනුවස් අම්බලන්ගොඩයා ඊළඟ කොමෙන්ටුව මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ලියල දානවා.. බලන්න පිංවතුනි 
ඊළඟ කොටුව.. 




ඔන්න පිනවතුනී ඊළඟට මේ සහයට දොස්තර මහත්තයා වැරදි ඉංග්‍රීසි ලියපු කොමෙන්ට් දෙක තුනම මකාගෙන බුකියෙන් මාරුවෙනවා කියමුකෝ..ගොඩයා සියලුම සංවාද කොමෙන්ට් වල ස්ක්‍රීන් ෂොට් අරගෙන කියල දැනගත්තාම සහයට දොස්තර මහත්තයා දැනගන්නවා හැමෝටම ගහන ඉන්ජෙක්ෂන් එක අම්බලන්ගොඩයට ගහන්න ගිහින් වැඩේ වැරදිලා කියල.. සහයට දොස්තර මහත්මයා අවසාන කොමෙන්ටුව දමල පැය පහ හයකට පස්සේ මතුවෙනවා එතුමා හදිසියේ ෆේස් බුක් එකවුන්ට එක Deactivate කරාය කොමෙන්ට් මැකුවේ නැහැය, ඒ හාදයා ලියපු වැරදි ඉංග්‍රීසි ලිව්වේ මේ කාරනාව සම්භන්ධයෙන් ඒ තරම් ඇල්මක් නැති නිසාය, බුකියේ ලියන ඉංග්‍රීසි වලින් සාමාන්‍ය ජීවිතයේ නිරවද්‍යභාවය මනින්න බැහැය, අම්බලන්ගොඩගේ බුද්ධිමත්භාවයේ පරිමාව ගැන කනගාටු වෙනවාය, හිංසා කිරීමෙන් තවතවත් සන්තෝසය ලබන්නය, ගොඩයා සමග සංවාදයේ යෙදීමෙන් ඒ උන්දෑගේ කාලය නාස්ති කරගත්තාය කියාගෙන.. අන්තිමට සහයට දොස්තර මහත්තයා කියනවා ඵල ඇති රුකටලුනේ  ගල් ගහන්නේය කියන කතාවකුත්.. කතාවේ මුල් එව්වට පස්සේ උත්තරයක් ලියන්න හිතන අතරේ අම්බලන්ගොඩයාට හිතුනෙම මේ වගේ මෝඩ මරි එවුන්ට කියන්නේ ගෙඩි තියන ගස්  කියලනම් තැන නොතැන නොබලා තමුන්ගේ අමනකම පෙන්වන මේ වගේ වල් පඳුරු වලට ගල් ගහලා මිනිස්සු කුමන ආකාරයේ ඵලයක් නෙලන්නද කියල. ඕන් පිංවතුනි ඊළඟ කොටුවෙන් ඒ විස්තරේ..




තමුන්ගේ මිත්‍රයා ප්‍රසිද්දියේ අසභ්‍ය වචනයෙන් තමුන්ගේ අමනකම ලෝකයාට පෙන්වීම සාධාරණීකරණය කරපු සහ තමුන්ගේ වරද වංචාවෙන් යට ගසාගෙන බාහිර  පාර්ශවයන් රැවටීමට ලක්කරන්න හදන මේ වගේ මෝඩයින් එක්ක සංවාද කරන එක තේරුමක් නැහැ කියල අම්බලන්ගොඩයා ඊළඟ කොමෙන්ටුව දාල සංවාදයට නැවතීමේ තිත තියනව.. ඔන්න පින්වතුනි ඒ දීර්ඝ කොමෙන්ටුව ඊළඟ කොටු කිහිපයෙන්.. 










මෙන්න පින්වතුනි ඊළඟ කොටුවෙන් තමයි පෙන්නේ සහයට දොස්තර මහත්තයා  ෆේස්බුක් එක Deactivate කරලා තියෙද්දී අද්බුත බලයකින්දෝ පළමු කොමෙන්ට් නොපෙනී යද්දී ඒ උන්නැහේට ඉවත් කරන්න අමතක වෙච්චි කොමෙන්ට් දෙක..




අන්තිමේ තවත් කොමෙන් කරුවෙක් කොමෙන්ට් කරනවා කෙලින්ම ගොඩයාව අමතලා " මුන්ට මේවා කියල දෙනවාට වඩා හොඳයි වහු පැටවූ දෙන්නෙක් අල්ලාගෙන අවකලනය උගන්වන්න උත්සහ කරන එක" කියලා.. ඒ කොමෙන්ටුවේ ස්ක්‍රීන් ෂොට් එක ගන්න අම්බලන්ගොඩයාට නොහැකිවුනා ඒ වෙලාවේ අම්බලන්ගොඩයා වෙනත් වැඩක හිටපු නිසා.. ලංකාවට සඳුදා වෙද්දී අම්බලන්ගොඩයාට බැච්මේට් දොස්තරගේ බුකිය නොපෙනෙනා ආකාරයෙන් තහංචි පැනවුනා.. මාර්ක් සකර්බර්ග් අපේ බැච්මේට් හාදයාට අන්ෆ්‍රෙන්ඩ් බොත්තම දීලද කොහෙද ගොඩයාගේ බුකි යාලු මිත්‍ර ලැයිස්තුවෙන් බැච්මේට් දොස්තර නොපෙනී ගියා. 

 අපේ බැච්මේට් දොස්තර හාදයා එයාලගේ අමනකම සහ මෝඩකම ලෝකයාට පෙන්වන කොමෙන්ට් සියල්ලම මකා දමලා එයාලාට ප්‍රබෝධය ගෙනදෙන කොමෙන්ටු පමණක් ඉතුරු කරගෙන මේ තොරණ වෙනස් ආකාරයෙන් ඒ උන්දැගේ බුකියේ ප්‍රදර්ශනයට තබලාය කියන පණිවුඩය අම්බලන්ගොඩයාට එවන්නේ මියුචුවල් ෆ්රෙඩ්ස් තනතුරේ ඉන්න හාදයෙක්. අන්න ඒ වෙලාවේ තමයි අම්බලන්ගොඩයා තීරණය කරන්නේ මේ අමන ක්‍රියාව ලෝකයාටම පෙන්වන්න බ්ලොග් පොස්ට් එකක් ලියන්න.. 

අපේ බැච්මේට් දොස්තරගේ අමන ක්‍රියාව පැත්තක තියලා සහයට ආපු දෙවැනි දෙස්තර මේ ලියපු කොමෙන්ටුවෙන් කියන්නේ එයාලට  එහෙයි නොකියන ගොඩයා වගේ උදවියට අසනීපයක් උනාම බෙහෙත් කරන්න එපා කියන එකද කියන එක ගොදයාට මාර ප්‍රශ්නයක් අප්පා.. 




 එහෙම බැලුවාම බස් ගැමුණු මීට වඩා සාධාරණයි කියල ගොඩයාට හිතෙනවා.. මොකද කියනවනම් බස් ගැමුණු අහිංසක මගීන් මහමග රස්තියාදු කරලා තමුන්ගේ සාක්කුවේ වාසිය හෙව්වට බස් කොන්දොස්තරලාට කියන්නේ නැහැ බස් වර්ජනයට විරුද්ධ මගීන් පහුවදාට බස් එකට ගන්න එපා කියල.. එහෙම තර්කයක් ගොඩනැගුවොත් බස් ගැමුණුගේ අධ්‍යාපන මට්ටම අපේ සහයට දොස්තරගේ අධ්‍යාපන මට්ටමට වඩා ඉහලින් තියෙනවාදෝ කියලත් ගොඩයාගේ ඔලුවේ ප්‍රශ්නාර්ථයක් තියෙනව..




දැන් කියමුකෝ මේ පොස්ට් එකට මොනර නැටුම කියන නම ගෑව්වේ මොකද කියල..


මොනරා කියන්නේ පිල්විදහාගෙන නටනකොට බොහොම ලස්සන සතානේ . ඒ උනාට ඔය මොනර නැටුම බහුතරයක් මිනිස්සු දකින්නේ ඉස්සරහින් විතරයි.. ඕක පිටිපස්සෙන් බැලුවොත් තමා දකින කෙනාට පේන්නේ යකඩෝ මූ ඉස්සරහ පැත්තෙන් මාර හැන්ඩ්සම් සතා උනාට පස්ස පැත්තෙන් ඔක්කොම හෙළුවෙන් නේද කියන එක.. අන්න ඒ සීන් කොන් එක දැක්කොත් ආයේ අපේ ගෑල්ලමයි එහෙම දුවන්නේ ඊ...............ක්  ගාගෙන.. ඒ වගේම තමා අපේ බැච්මේට් දොස්තර මිත්‍රයාගේ ක්‍රියාවත්..

ඒත් ඉතින් අපේ බැච්මේට් දොස්තර හාදයා සමාජවාදී රටකින් දොස්තරකම ඉගෙනගෙන ඇවිත් ලංකාවේ රජයේ රෝහලක දොස්තර උනේ උගේ තියන දක්ෂකමටනේ . කාක්කගේ කුඩුවේ කොහා බිත්තර දැම්ම වගේ ඔව්ව ඇතුලේ තියන පක්ෂ භේද , ජාති භේද, කුල භේද, විදේශීය දොස්තර භේද ගැන ගොඩයා දන්නේ අපේ බැච්මේට් මිත්‍රයා දොස්තර වෙන්න හුඟ කාලෙකට කලින්. ඒත් ඉතින් ඔව්ව ඇතුලේ තියන කැපිලි කෙටිලි වලින් බේරිලා මමත් උඹලාගේ එකෙක්ම තමයි කියන්ට වෙන්ටෑ මේ තරම් මොරගාන්නේ.. ඒත් ඉතින් හත්ඉලව්වේ ඔතන පොරක් වෙන්ට බුකියේ ඇවිත් යාලු මිත්‍රයින්ට අංගජාතය පේන තරමට සරොම කරට අරන් කුණුහරුපෙන් කෑගහන්න ඕනෙද මං අහන්නේ ..... සංසාරේ... සංසාරේ.... මතක්වෙනකොටත් අනුකම්පාවේ බෑ.. ඔහොම කරාම ලංකාවේ ඉන්න බහුතරයක් හොඳ දොස්තර මහත්තරුන්ටයි එතුමන්ලාගේ වෘත්තියටයි නේද අගෞරවේ... එහෙම නැද්ද හා...

අරෙහෙම ඉංග්‍රීසි වරද්දන සහයට දොස්තර මහත්තයගෙන් බෙහෙත් ගන්න ලෙඩ්ඩුන්ට ඉතින් අබ සරණයි (ඥානසාරtm) නෙවෙයිද හා... අපේ බැච්මේට් දොස්තර හාදයා ලෙඩ්ඩුන්ට කුමනාකාර භාෂාවකින් අමතනවා ඇතිද ???
... ඒ ඔක්කොම පැත්තකින් තියල අම්බලන්ගොඩයා මේ දහ අතේ කල්පනා කරන්නේ අර පට්ට විදිහට බූස්ට් වෙනවයි කිව්ව දැරිවිගෙන් බූස්ට් කරන ක්‍රමේ අහන්නේ කොහොමද කියල.. එව්වා ඉතින් සාමාන්‍ය ජන ජීවිතයට වැදගත් දේවල් නෙවෙයිද අපේ හාමුදුරුවනේ..

වෙනද වගේම කොමෙන්ට් එකක් දාගෙන යමු යාලෝස්...

(අනුමානේටවත් නම් ගම් සඳහන් කරලා කමෙන්ට් දාන්න එපා කියල මම ඉල්ලා හිටිනවා.. මොකද කියනවනම් මේ පෝස්ට් එකේ මතු කරේ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාව විතරයි. ඒ නිසා නම් ගම් ලියල පුදගලිකව මේ මෝඩ මිනිස්සු අපහසුතාවයට පත්කරන්න උවමනා නැහැ)


Thursday, June 8, 2017

සෙකන්ඩ් ඉන්කම් සහ නාන කතා..




ඔන්න ඒ කාලේ අම්බලන්ගොඩයා  රැකියාව කලේ අයියෝ අමාරිස් පෝස්ටුවට අදාළ ආයතනයේ. එකම ආදායමකින් යැපීම ගොඩයාගේ සිරිත නොවෙච්ච නිසා ගොඩයා රස්සාවක් කරන්න ගතපු දා හිටන්ම දෙවැනි ආදායමක්  නිර්මාණය කරගත්තා කිව්වොත් නිවැරදි. මොකද කියනවනම් එකම එක ආදායමකින් යැපීම යනු වැඩි කාලයක් ඉක්ම  යන්නට මත්තෙන් එම ආදායම් මූලාශ්‍රයේ වහලෙකු වීම වැළක්විය නොහැකි කාරණයක් නිසා. සිරිබර සිරිලංකාවේ බහුතරයක් ආයතන ප්‍රධානින් කැමති අන්න ඒ වහල් භාවයට නිසා එකම එක පඩි පතකින් යැපෙන සේවකයින්ට ආයතන ප්‍රධානින් හරීම සෙනෙහෙවන්තයි. ඒ මොකද කියනවානම් කුමනාකාර අසාධාරණ ක්‍රියාවක් ඉදිරියේ වුනත් විකල්ප ආදායම් නැති සේවකයින් ලොක්කාට එරෙහිව නොයා තම රැකියාවේ පැවැත්ම ආරක්ෂා කරගන්න දෙපාරක් නොහිතන නිසා.

මිනිසාගේ මූලිකම අවශ්‍යතා විදිහට ගොඩයා කුඩා එකා කාලේ සමාජ අධ්‍යයනයට ඉගැන්නුවේ ආහාර, ඇඳුම් , නිවාස කියන මූලිකම කාරනා තුන නිසා ඒ න්‍යායට අදාලව හිතල බැලුවාම රැකියාවක් කියන්නේ ආන්න ඒ මුලික අවශ්‍යතා සහ සෙසු අවශ්‍යතා  සපුරා ගැනීමට පිරිවැය උපයාගැනීමේ මාධ්‍යයක් කියලයි අම්බලන්ගොඩයාගේ අදහස. ඒ  කිව්ව දේ සරල ශුද්ධ සිංහලෙන් කියනවනම් රස්සාවක් කරන්නේ ජීවත් වෙන්න සල්ලි ටිකක් උපයාගන්නනේ හත් ඉලව්වේ.. එත් ගොඩයා එක්ක රස්සාව කරපු සමහරක් (සම හරක්) එවුනුයි ආයතන ප්‍රාධානින් බහුතරයකුයි ජීවත්වුනේ රස්සාව කරන්න කියල මතක් වෙද්දී අම්බලන්ගොඩයාගේ හිතේ ඇතිවෙන්න උන්දලා ගැන අනුකම්පාවක් විතරයි.  ඔය කියපු වර්ගයේ උදවිය උදේට අවදි වෙන්නේ  අද වෙලාවට රස්සාවට යන්නේ කොහොමද සහ රස්සාවට ගිහින් කරන කියන දේ ගැන හිතමින් කිව්වොත් තමා නිවැරදි. එතනින් එහා මුළු දවසම ගත වෙන්නේ රස්සාව ගැන හිතන්න විතරයි. ආයේ මලාටවත් ඒ වගේ චරිත තමුන්ගේ පුද්ගලික ජීවිතේ ගැන සහ තමුන්ගෙන් යැපෙන එවුන් ගැන හිතන්න කාලයක් ගන්නෙම නැති තරම්. 

දැන් අම්බලන්ගොඩයා එහෙම කිව්වම ඒ කතාවට එකඟ නොවෙන එවුන් කියාවි ඇයි යකඩෝ මැරීගෙන රස්සාව කරන්නේ උන්ට කන්න අඳින්න දෙන්නනේ කියල. මේ කතාවට වැඩියෙන්ම මල අසූ හාරදාහට පනින්නේ අපේ තඩියට. මොකද කියනවනම් තඩිය අවුරුද්දට දෙතුන් වතාවක් දරුමල්ලෝ බලන්ට කියල ලංකාවට මන්ගච්චන නිසා. ඒ කතාව කෙසේ වෙතත් තඩියා හදිසියේ ලංකාවට දවස් පහේ හයේ සතියේ වගේ නිවාඩු අරන් ලංකාවට  දුවන්නේ දරු කෙසේ වෙතත් මල්ලෝ බලන්න කියලයි රට්ටු කියන්නේ. තඩියා ඔය කියන චරිත ස්භාවයන් වලට කොහෙත්ම අදාළ නොවුනට  ගොඩයා විසින් හදාරන ලද වෙනත් සුවිශේෂී චරිතසොභාවන්ට අනුව ඒ ඒ චරිත හිමි පුද්ගලයන් හිතන්නෙත් ඒ වාගේම තමා.. සල්ලි හම්බු කරලා දුන්නාම සියල්ල හරි කියන කාරනාව මුදුන්පත් කරගෙන යන ජීවන ගමනේ තමුන් රැකියාව වෙනුවෙන් ජීවත් උනාදෝ යන්න වෙන්කර හඳුනාගන්න ඔයින් බොහොම සුළු පිරිසකට පුළුවන් වෙන්නේ රැකියාවෙන් විශ්‍රාම ගිය දවසින් පස්සේ තමා. එත් ඒ වෙද්දී තමුන්ගේ යැපෙන්නන්ගේ චිත්තප්‍රීතිය වෙනුවෙන් ඒ චරිත කරලා තියෙන්නේ මුදල් සම්පාදනය කිරීම පමණයි.. තමුන්ගේ යැපෙන්නන් සන්තෝස කරන්න ඊට වඩා කොයිතරම් දේවල් කරන්න තිබ්බද කියල නවතිල්ලේ හිතන්න කාලය ලැබෙන දවසට ජීවිතේට රිවස් නැහැ දෙයියෝ ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ තට්ටේ විතරයි  කියන එක ප්‍රායෝගිකව වැටහිලා හමාරයි. ආන්න ඒ නිසයි ගොඩයා ඕනෑම යාළුවකුට කට පුරා කියන්නේ මනුස්සයෙකුට විකල්ප ආදායමක් තිබියයුතුයි සහ නිරන්තරයෙන් උත්සහ කලයුතුයි කියන කාරනාව. එහෙම උනාම තමා රැකියාව සහ ලොක්කා වන්දනාමාන කිරීමෙන් මිදිලා තමුන්ගේ යැපෙන්නන්ගේ සතුට වෙනුවෙන් බොහෝ දෑ කරන්න පුළුවන් නේදෝ කියල හිතන්නේ. ඊට අමතරව ඔය හෝල් සේල් ලොක්කන්ට කඩේ යන පොරවල් ගැන සහ රැකියාව ජීවිතේ කරගෙන සේවකයින්ට උඩ පැනලා තලන ලොක්කන් ගැන සුන්දර අනුකම්පාවක් දැනෙන්නෙ ඒ වගේ විකල්ප ආකල්ප තියන මිනිස්සුන්ට විතරයි . 

ලියන්න ගිහිපු පොස්ට් එක කලේ කඩාගෙන ගිහිං කියල දන්නේ උඩට ගිහින් කියවගෙන ආවාම. ඒත් ඉතින් ලියපු දේවල් ඔන්න ඔහේ තියෙද්දේ කියල ඔන්න දැන් ලියවෙන්නේ ඒ පොස්ට් එක තමා.. ඔන්න ඔය කියන කාලේ ගොඩයා රස්සාව කරන අතරේ ගොඩයාගේ වෑන් එකක් හෙවත් අර ගොඩයාගේ සුදු අයිය පොල් ගස් ගියපු වෑන් කොටේ ගොඩයගේ යාලුවෙක් හයර් දුවනවා කියමුකෝ. 

ඔන්න වැඩේ සිද්ද වෙන්නේ මෙහෙමයි. 

ගොඩයා උදේම අවධිවෙලා ලක ලැස්ති වෙලා සමුද්‍ර දේවියේ නැගීල කොළඹ එන්න පිටත් වෙන්න ඕනනේ.. උදේම කිවේ සමුද්‍ර දේවිය ඒ කාලේ අම්බලන්ගොඩ ස්ටේෂන් එකෙන් පිටත් වෙන්නේ හයයි විස්සට වගේ තමා මතක. ගොඩය හයයි විස්සට කෝච්චියේ නගින්න අවධි වෙන්නේ පහමාරට කියමුකෝ..පහමාර කිව්වට ඉතින් ඒ එලාර්ම් ඔරලෝසුවේ වෙලාව උනාට ගොඩයා ඇඳෙන් බහින්නේ බොහෝ දුරට තව හීන දෙකයි කාලක් විතර බලල තමා.. ඒ හීන ගාන අඩ ගානක් හෙවත් සම්පූර්ණ නොවෙන ගානක් වෙන්නේ අන්තිම හීනේ සම්පූර්නෙන් බලලා අහවර කරන්න කලින් ගොඩයාගේ මෑණියන් මැදට පැනලා ඒ ලස්සන සුන්දර හීන බොඳ කරලා දාන නිසා. එහෙම කාලවල් භාගවල් බලපු හීන සතියට අනිවාර්යෙන් පහක්. මාසෙට විස්සක්. ටෙක්නිකලි අවුරුද්දට දෙසීය හතළිහක්.. ඒත් රජයෙන් හිමි නිවාඩු හතලිස් පහයි, සතිය මැදට වැටෙන නිවාඩුයි අඩු කරාම හීන භාග දෙසීයට අඩු වෙන්න ඇති. ඒ මොකද කියනවනම් රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ අනුව සේවකයින්ට දෙන නිවාඩු හතළිස්පහ නොගෙන සිටීමෙන් ඔය චක්‍රලේඛ හදන නෝනා මහත්තුරු අමනාප උනොත් හෙම කියල ගොඩයා නිවාඩු හතලිස් පහට විදින්නේ අගෝස්තු වෙන්නත් කලින්. නිවාඩු හතලිස් පහ අහවර උනායින් පස්සේ ගොඩයා යනු රැකියාවට යන්න හෙන උනන්දු පොරක්.. ඒ වෙන කාරනාවක් නිසා නෙවෙයි.. ගොඩයාගේ දෙමාපිය දෙපොලම අවුරුද්ද මුල හිටන්ම ගොඩයාගේ නිවාඩු ගණන් හිලව් තබාගෙන ඉන්න හින්දා හිටං.. එතනින් එහා ආයේ කක්කල් කැස්ස, වසූරිය, පැපොල, සරම්ප වගේ භයානක රෝගයක් හැදුනත් ගොඩයා ගෙදර ඉන්නවා කියන්නේ උදේ හිටන් හවස් වෙනකනුත් ඊට සතියක් දෙකක් යනකනුත් කනක් ඇහිලා ඉන්නවා බොරු.. ආයේ ගොඩයා උදේට මලත් ඩේඩ් බොඩි එක හරි රස්සාවට යනවා අනිවා.. ආයේ නොගියොත් හෙම ඩේඩ් බොඩිය උනත් කනක් ඇහිලා ඉන්නවා බොරු..  

ඒත් සමහරක් දවස්වලට හීන කාලෙන් භාගෙන් අවධි වුනත් සමුද්‍ර දේවිය හරි වෙලාවට අම්බලංගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට වාර්තා කරා කියන්නේ ගොඩයා කෝච්චියේ නගින එක තවත් හීනයක් විතරයි. සමුද්‍ර දේවිය නලාව හඬවන සද්දේ ගොඩයාගේ ගෙදරට ඇහෙන නිසා අම්බලන්ගොඩින් සමුද්‍ර දේවිය අල්ලන්න බැරි  දවසට ගොඩය කරන්නේ බැනුම් එක් කෝටි විසිපන්ලක්ෂයක් අහගෙන හරි පියාණන් වහන්සේගේ සහය පැතීම. අම්බලන්ගොඩින් සමුද්‍ර දේවිය පිටත්වෙන්න නලාව හඬවනකොටම මෝටාර් සයිකල් රාජයාට ගොඩවෙන ගොඩයා තමුන්ගේ පියාණන් වහන්සේවත් පටිපස්සේ ආසනයේ ඉන්දවගෙන සැර දාගෙන ඉගිල්ලෙන්නේ හෙමින් ගිහිං කන්දෙගොඩ ස්ටේෂන් එකෙන් කෝච්චිය අල්ලන්න බැරි හින්ද. ඒ වගේ වෙලාවට අපේ තඩියයි බතලයයි කුඩුපට්ටම් කරලා දාපු තාත්තගේ පිෂ්ටිය පිකප් වෙන්නේ ඉස්සරහ රෝදේ උස්සගෙන. ගියර් තුනකින් සමන්විත සුපර් කබ් ෆිෆ්ටිය පලවෙනි ගියර් එකේ උපරිම ආර් . පී . එම් එකක් හෙවත් විනාඩියට එන්ජිම කැරකෙන වට ගාන උපරිමේටම රේස් කරලා පිකප් කරගත්තේ නැති උනොත් ආයේ ඉතින් කෝච්චිය ඇල්ලිලි බොරු. ඇයි හත්ඉලව්වේ අච්චර බරසාර එම් එයිට් ඩීසල් එන්ජිමකින් අම්බලංගොඩ ස්ටේෂන් එකෙන් පිකප් වෙන සමුද්‍රදේවී යකඩ ගොඩ එක්ක රේස් යන්න තනි පිස්ටන් එකේ සුපර් කබ් ෆිෆ්ටි බයිසිකල් කටුවකින් ගේම ඉල්ලනවා කියන්නේ සෙල්ලම්ද මං අහන්නේ. ආන්න ඒ වෙලාවට ගොඩයා විසින් පදවන සුපර් කබ් පිෂ්ටිය තුන්වෙනි ගියර් එකට වැටෙනවා කියන්නේ ආයේ ඉතින් ලෝක මෝටර් සයිකල් ධාවන සුරයින් කැලේ. සියලුම හන්දි සහ වංගු ගොඩයා දන නමලා කනේ වැලි ගෑවෙන්න ගනිද්දී පස්සේ සීට් එකේ ඉන්න ගොඩයාගේ පියාණන් ගොඩයාට අමතන අමතිල්ල අහගෙන ඉන්න වෙනවම සතියක් දෙකක් නිවාඩු දාන්න වෙනවා කියමුකෝ. එව්වයේ අන්තර්ගතය සාරාංශයක් වශයෙන් ගත්කල ඉතින් රෑ දෙගොඩ හරිය වෙනකල් පිචර් බැලීම, රෑ තිස්සේ කොම්පියුටර් ගේම් ගැසීම, රස්තියාදුවේ යාම වගේ හොද වැඩවලට ලැබෙන ඇගයීම තමා. එව්වා ඉතින් මෙලෝ පන තියන පුතයෙකුට අහං ඉන්න පුළුවන් එව්වා නෙවෙයි ආයුබෝවන්ඩ. ගොඩයා ඉන්නේ සමුද්‍රදේවිය එක්ක හෙන ගේමක් ඉල්ලන ගමන් නිසාත් මාසෙට දෙතුන් වරක් සිද්දවෙන සුලභ ක්‍රියාකාරකමක් නිසාත් ගොඩයා ඇහුනා නෑහුනා ගානට මෝටර් ක්‍රොස් එක පදිනවා පැදිල්ලක් ෆිෂ්ටියේ එන්ජිම උණු වෙලා වැක්කෙරෙන්නම. ගොඩයා කන්දෙගොඩ ස්ටේෂන් එකට ලංවෙනකොට ගොඩයාට සමගාමී කෙටිදුර ධාවන ශුරයිනුත් මෝටර් ක්‍රොස් එකට දෙවැනි නෑ. සමහරු සපත්තු කරේ තියාන දුවන අතරේ කාන්තා පාර්ශවයත් සාරි කරට අරං දුවන දිවිල්ල අද මතක් වෙද්දී ගොඩයට හිතෙන්නේ  සුසන්තිකා විතරක් ඔලිම්පික් යන්න තේරුනේ රටේ ධාවන ශුරයින් ගැන නිසි අධ්‍යයනයක් සිදුවුනේ නැති නිසා කියලයි. උදේ හවස කෝච්චිවලට දුවන උදවිය අතරේ උසේන් බෝල්ට්ලා සුසන්තිකාලා දුවපු දිවිලිත් දිවිලිද අප්පා. ක්‍රීඩා අමාත්‍යංශය අනුග්‍රහයෙන් ස්ටේෂන් ආසන්නයේ CCTV ටිකක් හයිකරානම් ඔලිම්පික් පදක්කම් දෙතුන්සීයක් සිම්පල්.

ඔය කෝච්චියට දිවිලි අතරේ පලවෙනි තැන ගන්න කීප දෙනා අතරේ ඉන්නේ ගොඩයාගේ ලොකු අප්පච්චිගේ බාල පුතණ්ඩිය. මෑන්ස් කොච්චර දිවිලි සූරයාද කියනවානම් සපත්තු මේස් කමීස අතේ අරං තමා ගෙදරින් පිටත් වෙන්නේ. ඔය කියන අයියන්ඩි පදිංචිය කන්දෙගොඩ ස්ටේෂමට මීටර් දෙතුන්සීයක් දුරින් උනාට හැමදාම කෝච්චියට එන්නේ හන්ද්‍රඩ් මීටර්ස් ඉවෙන්ට් එක ලෙසටම කරගෙන තමා. ඒකට හේතුව ඒ කියන අයියන්ඩි ගොඩයා වගේ හය වෙනකල් හීන බලන නිසාවත් රෑ දෙගොඩ හරිය වෙනකල් නිදි වරණ නිසාවත් නෙවෙයි. මෑන්ස් උදේ නැගිටින්නේ හතරට කියමුකෝ.. සමුද්‍ර දේවිය හයයි තිහට ආවට උදේ හතරේ හිටන් අපේ අයියන්ඩි කරන්නේ නාන එක තමා. ඔව් ඔව් හත්ඉලව්වේ බාර්ත් රූම් එකට වෙලා උලනවා සබන් ගානවා ආයේ නානවා ආයේ කෑල්ලෙන් කෑල්ල සබන් ගානවා ආයේ උලනවා ආයේ නානවා ඉවරයක් නෑ යකඩෝ. ආන්න ඒ සුපිරිසිදු නෑම නිසා තමා හැමදාමත් සපත්තු කමීස කරේ තියාන කෝච්චියට විදින්නෙ. අපේ ලොකු අම්ම කියන්නෙම මූ කවද හරි මැරෙන්නේ දියවෙලා කියල. ඒ මොකද කියනවනම් උදේට වගේම රෑටත් අපේ එකා පැය දෙකක් නානවා කියහන්කෝ. ඉතින් ලොකු අම්ම කියන්නෙම දවසට පැය හතරක් වතුරේ ඉන්න එකා දියවෙනවා ඇරෙන්න වෙන මක් වෙනවද කියලයි. ඔන්න දැන් ඔය කියන අයියන්ඩි ඉන්නෙත් ගොඩයා ඉන්න රටේම තමා.. ඒත් ගොඩය ඉන්න නගරෙට වඩා හැතැක්ම දාහක් හමාරක් එහා නගරෙක. මාසෙකට දෙතුන් වතාවක් කෝල් දීල හෙම සැප දුක හොයද්දි අපේ නෑනන්ඩි අයිය බාර්ත් රූම් එකේ කිව්වොත් ගොඩයා ආයේ මලාට එදා කෝල් ගන්නේ නැහැ. මොකද ඌ බාර්ත් රූම් එකට ගියා කියන්නේ විසි තිස් දෙනෙකුට නාන්න යන වතුර පාවිච්චි කරලා සබන් කෑලි දෙකතුනක් ඉවර වෙන්නම ගාලා සරීර කුඩුවේ උඩු හම ගලෝල බිම දාල සබන් ගාල, ගලේ ගහල හෝදලා ආයේ ඇඳගෙන ආයෙත් නාල ආයෙත් සබන් ගාල පැය දෙකතුනක් දිය කෙලියේ යෙදෙනවා කියන එක සුප්‍රසිද්ධ කාරණයක් නිසා. 

ගොඩයා ඔය කලින් ලියපු පොස්ට් එකක හිටපු අර ගෝල්ෆේස් එක ළඟ ක්‍රෝටන් ගහක් උඩ මල පහ කරපු සෙට් එකේ යුරාජුත් එහෙම නෑම් කාරෙයෙක් තමා. ආයේ දන්නා කියන එකෙක් කුලියට කාමරයක් දෙන්නේ නැහැ මු කාමර කුලියට වඩා දෙතුන් ගුනේක වතුර නාන නිසා. යුරාජ් එක්ක සංගීත වැඩකට දුර ගිහින් හෝටල් කාමරේක නතරවුනා කියන්නේ යුරාජ් නැගිටින්න කලින් අවධිවෙලා බාර්ත්රූම් යන්න ඕන කාරණයක්. මොකද යුරාජ් ඉස්සෙල්ල බාර්ත්රූම් එකට රිංගගත්තොත් ආයේ ඉතින් එදාට හෝටලේ බ්‍රක්ඵස්ට් බුෆේ එකෙන් නොමිලේ කෑම කන එක හීනයක්. ඇත්තටම ලෝකේ නාන තරගයක් තිබ්බනම් ගොඩයා අනිවාර්යෙන් අතින් ගෙවල මුන් දෙන්නව යවනවා කප් එකයි ෆස්ට් රනර් අප් එකයි අරන් වරෙල්ල කියල. මොකද කියනවනම් එහෙම නාන්න පුළුවන් එවුන් බොහොම දුර්ලභයි. ඒ වගේම ලෝකේ කවද හරි වතුර අහවර උනොත් මේ කියවන අයයි මේ ලියන ගොඩයයි මැරෙන්නේ බොන්න වතුර නැතුව උනාට මුන් දෙන්න ඊට මාස ගානකට කලින් මැරෙනවා නාන්න වතුර නැතිවෙන හින්ද. 

ආයේ පඳුරු වටේ ගියා නෙව..ගොඩයාගේ වැඩිහිටියන් නිවාඩු ගැනීම ගැන නිරන්තරයෙන් ඇහැ ගහගෙන ඉන්නේ නෝ පේ යාම හෙවත් වැටුප් රහිත නිවාඩු ලබාගැනීම යනු රාජ්‍ය සේවයේ භයානකම භයානකම භයානකම දඬුවම් වලට මුහුණ දෙන්න වෙන වරදක් නිසාලු. ඒත් ඔය කියන කෙහෙල් මල් නෝ පේ යාම යන වරදට දඬුවමක් වශයෙන් සිද්ද වෙන්නේ වාර්ෂික වැටුප් වර්ධයකය අහිමිවීම පමණක් වෙන නිසා ගොඩයාට ඕක ඔය කියන තරම් මහා ලොකු දඬුවමක් නෙවෙයි. ඇයි හත් ඉලව්වේ ඔය කියන වැටුප් වර්ධකය ගන්න ඔය හැටි කඩේ යන්න ඕනෙද??? දැන් ඔය කියන නෝ පේ එකක්වත් නොගෙන නිවාඩු හතලිස් පහෙන් විතරක් පිරිමහගෙන හිටිය උනාට ගොඩයාගේ එක්තරා ලොක්කෙක් අවුරුදු තුනක් ගොඩයට ඔය කියන වැටුප් වර්ධකේ දුන්නෙම නැහැ කියමුකෝ.. ඒ වෙන වරදක් නිසා නෙවෙයි.. ලොක්කට එහෙයි නොකියන නිසා.. ලොක්කගේ කාමරේ සැලුන් දොරෙන් ඇතුලට යද්දී දෙකට නැවිලා නොයන නිසා.. ලොක්කව ප්‍රසිද්දියේ විවේචනය කරන නිසා..  වැඩේ කියන්නේ හතරවෙනි අවුරුද්ද අවසානයේ වසර හතරකම වැටුප් වර්ධක සියල්ලම හිඟ මුදල් සමගම ගොඩයාට ගෙවන්න ආයතනයට සිද්දවුනේ කරපු කිසිම වරදක් නැතුවම ඒ වැටුප් වර්ධක නවතාගෙන හිටපු ලොක්කට පරාජය භාර දෙමින් උනාට එවුන් ලැජ්ජාවක් ගෑවිලාවත් නැති ජාතියක් කියමුකෝ. වැටුප් වර්ධකේ සුට්ට සුට්ට දෙනවා වගේද යකඩෝ අවුරුදු හතරක් එකතු කරලා දුන්නාම.. හරියට නිකම් ශනිදා වාසනාව අදුන වගේ නැද්ද හා... ආන්න එහෙම ඒ මුදල් ටික දෙන්න ඒ ලොකු තැන කරපු උදව්ව සුළුපටුද මං අහන්නේ..ආන්න ඒ මුදල් ටික ලැබුන ගමන් ගොඩයා නෝ පේ යන්න ගත්තේ සනත් ජයසූරිය පලවෙනි ඕවර පහළොවට ඇට්ටි හැලෙන්න ගහනවා වගේ.. ටිකක් නෙවෙයි.. නො පේ හැත්තෑ එකක් ප්ලස් නිවාඩු හතලිස් පහක්.. ඒ කියන්නේ නිවාඩු එකසිය දාසයක්.. අවුරුද්දක් ඇතුලත ... මදි නෑ නෙහ්.. ආන්න ඒ නිවාඩු එකසිය දාසයට පින් සිද්ද වෙන්න තමා අවුරුදු පහක් තිස්සේ "අනුප්‍රාප්තිකයකු නොමැතිව නිදහස් කල නොහැක" යන තේමාවෙන් ලොක්කා විසින් අත්සන් තබා තිබු ගොඩයාගේ ස්ථාන මාරුව සති දෙකෙන් ක්‍රියාත්මක වුනේ.. කොළඹට ස්ථාන මාරුවීම් එන්න ඕනෑතරම් පිරිස් සුදානම්ව හිටියත් මෙලෝ පන තියන එකෙක්වත් අවුරුදු පහක් පුරා ඒ කියන දෙපාර්තමේන්තුවට එන්න අකමැති වුනේ ඔය කියපු ලොක්කා විසින් ආයතනය වටා ගොඩ නැගු කීර්තිනාමයේ ආදිනවයට නේන්නං.. අන්න සම්මාන දෙන්න වටිනා මිනිස්සු.. 

ආයේ පඳුරු වටේ..

ඔන්න වෑන් හයර් කිරිල්ල කෙරෙන්නේ මෙහෙමයි.. ගොඩයා උදේට ටිකක් කලින් නැගිටලා වෑන් රථය පදවාගෙන නිශාන්තගේ නිවසටත් එතනින් නිශාන්ත ගොඩයාව දුම්රිය ස්ථානයට ඇරලවා යාමත් තමා කෙරෙන්නේ. එතැනින් එහා නිශාන්ත වෑන් රථය කොන්ඩයාගේ වෙළඳ සැල සහ නිශාන්තගේ වෙළද සැල අසල තබාගෙන පොඩි ප්‍රමාණයේ හයර් දිවීමත් හවසට නිශාන්ත විසින් වෑන් රථය ගොඩයාට දුම්රියට ගෙනවිත් දීමත් දිනපතා සිදුවුණා වූ ක්‍රියාවක්. ගනුදෙනු බේරුනේ ආදායමෙන් ඩීසල් මුදල් අඩුකොට තුනෙන් එකක් නිශාන්තටත් තුනෙන් දෙකක් ගොඩයාටත් හිමිවීමෙන්. නිශාන්තත් වැඩේ කරගෙන යන්නේ අමතර ආදායමක් විදිහට නිසා දෙන්නටම හවසට පොඩි ගතමනාවක් සෙට් උනා කියමුකෝ. හැබැයි හයර් කිව්වට ඔය වෑන් කටුවට වදින්නේ උපරිම දුර කරාපිටියට වගේ හයර් කෑල්ලක් තමා. එයින් දෙකක් දවසට ගියාම ඉතින් නිකම් තියන වාහනේට මාසෙට දහ පාලොස්දාහක ආදායමක් එනවා කියමුකෝ. නිශාන්තත් කරගෙන යන ගල් වැලි බිස්නස් එකට අමතරව කරන නිසා ලැබෙන ගානෙන් නිශාන්තත් සන්තෝසයි. 

ඔන්න දවසක් හවස නිශාන්ත ගොඩයා ගන්න ස්ටේෂන් එකට ඇවිල්ල කියපි කතරගම හයර් එකක් ආව කියල. වාහනේ නිතර කැඩෙන නැකතක එකක් නිසා ගොඩය ආසයි බයයි වෑන් කොටේ කතරගම යවන්න. මොකද කියනවනම් කතරගමට කිට්ටුවෙන් වාහනේ කොහේ හරි සෙත්තපෝච්චි වුනොත් හයර් එකේ ගාන වගේ තුන් හතර ගුණයක මුදලක් ගෙවල මාස ගානක් ගමට ඇදන් එන්න වෙන පරිප්පු නැවක් නිසා. ඒත් නිශාන්තය හයර් එකට ඇඩ්වාන්ස් අරගෙන නිසා ගොඩය අකමැත්ත පෙන්නුවේ නැහැ එහෙම කරන එක නිශාන්තගේ කීර්ති නාමයට හොඳ නැති වැඩක් නිසා. 

හයර් එකේ පොරොන්දුව හාරදාස් හාරසීයි.. ඒ කියන්නේ දවස් දෙකක ගාන.. මොකද හැමෝම කතරගම යන්නේ පලවෙනි දවසේ ගිහින් දෙවැනි දවසේ එන්නනේ. ඒත් නිශාන්තගේ සේවා ලාභියාගේ ඉල්ලීම වුනේ එකදවසින් කතරගම ගිහින් එන්න. නිශාන්තට එලවන්න පුලුවන්නම් යන එවුන්ට එක දවසින් ගිහින් එන්න ඕනෙනම් ඒ ගමනට අකුල් හෙලීම ගොඩයාගේ කාර්යක් නොවේ කියමුකෝ. ඔන්න නිශාන්තයා සෙනසුරාදාවක උදේ පාන්දර නඩය පටෝගෙන කතරගම යන්න පිටත්වුනා. ගොඩය ගොඩයාගේ වැඩක් බලාගෙන ගෙදරට වෙලා උන්න. ඒ කාලේ අතේ ගෙනියන සෙලියුලර් දුරකථන තිබ්බ උනාට එව්වා ගෙනියන්න වෙනම වාහනයක් ඕන.. ඒ කිව්වේ මොටෝරෝලා ත්‍රිපල් එයිට් එක හෙන සයිස් සිංහල ගඩොලක් විතර ඇති කියමුකෝ. ඒ හින්ද ගොඩය ගාවත් නිශාන්ත ගාවත් හෑන්ඩ් ෆෝන් නැත. ගමන ගිහිපු එකා ගෙදර එනකල් අහස දිහා බලාන ඉන්නවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් නෑ.. ආවේ නැති උනොත් පහුවදා රේඩියෝ එකේ හදිසි අනතුරු සහ අවමංගල්‍ය දැන්වීම් වලට කනදීගෙන ඉන්න ඕන. ඔන්න රෑ දහය උනා.. ගොඩයාගේ ඇස්තමේන්තුවේ හැටියට වෑන් කොටේ රෑ දහය වෙද්දී ගෙදර එන්න ඕන.. ම්හ්.. මොන.. දහය එකොළහ උනා.. එකොළහ දොළහ උනා.. වෑන් කොටේ එන පාටක් නෑ.. ගොඩයත් දැන් ටිකක් පාරට හෙම බැහැල බලාන ඉන්නව දැන් එයි දැන් එයි කියල.. ඔන්න බොලේ රෑ එකට විතර ගොඩයාගේ ගෙවල් වලට එන පාරේ කන්ද උඩින් ලයිට් පාරක් වදිනවා.. පරිසරය නිසල නිසා සද්දෙන්ම දන්නවා මේ එන්නේ නිශාන්තය කියල.. ඔන්න නිශාන්තය ඇවිල්ල නැවැත්තුව..

මොකෝ බං රෑ වුනේ..

............................................
නිශාන්ත සද්දයක් නෑ..

මොකෝ බං උනේ...

........................................
ම්හ්.. නිශාන්තයා බලාගත්තු අත බලාන ඉන්නවා වාහනෙන් බැහැල..

මොකෝ බං ගල් ගිලල වගේ.. මොකද උනේ..

...........................................
ම්හ්.. නිශාන්ත ඔහේ බලාන ඉන්නවා..

යකෝ කියහන් මොකෙක් හරි හප්පුනද ...

නෑ...

එහෙනම් මොකෝ උඹ මේ ගල් ගිලල වගේ...

මාර ප්‍රශ්නයක් උනා බං...

මොකද්ද කියහන්කෝ ඉතින්..

සල්ලි ප්‍රශනයක් බං..

හරි බං ඉතින් සල්ලි ප්‍රශ්න නැත්තේ කාටද.. දැන් උඹට මොකක්ද වෙන්න ඕන..

මට නෙවෙයි බන්.. මේ....මේ...

මේ මේ ගගා කෙකර ගාන්නේ නැතුව කියහන්..

මූ මාව කෑවා බං...

කව්ද..

කතරගම ගියපු එකා...

ඇයි මොකද්ද ඌ උඹට කරේ..

හයර් එක බේරුවේ නැහැ බං හරියට.. ඕකව මම යටකරනවා පාරේදී අහුවුනොත් ..

දැන් පැහැදිලි සිංහලෙන් කියහන් මොකක්ද උනේ කියල..

ඌ මට දුන්නේ දෙදාස් දෙසීයයි..

ඒ මොකෝ බන්.. උඹ හයර් එක පොරොන්දු උනේ නැද්ද ඌ එක්ක..

පොරොන්දු උනා බං..

කොහොමද පොරොන්දු උනේ..

හාරදාස් හාරසීයයි..

එතකොට ඌ මොකද්ද උඹෙන් ඇහුවේ කියහන්..

ඌ ඇහුවේ කතරගම ගිහින් එන්න කීයක් ගන්නවද කියල..

ඉතින් උඹ මොකද කිව්වේ..

ඉතින් මම කිව්වා දවස් දෙකට හාරදාස් හාරසීයයි කියල..

ඊටපස්සේ 

ඌ ඇහුව එක දවසින් ගිහින් එන්න පුලුවනිද කියල..

ඉතින් මම කිව්වා ඔයාලට අමාරු නැත්තම් මට ප්‍රශනයක් නෑ කියල..

ඉතින් දැන් මොකද උනේ කියහන්..

ඌ ගිහින් ඇවිත් දෙදාස් දෙසීයක් දුන්න..

ඉතින් හරිනේ බං.. හක්... හක්..... හා.....

මං ඕකව මරනවා පාරේ අහුවුනොත්...

ඌ මරන්න දෙයක් නෑනේ බං.. උඹ දවස් දෙකට ගාන කිව්වා.. ඌ එක දවසෙන් ගිහින් එන්න ඇහුවා.. උඹ කැමතිවුනා .. ඉතින් ගාන හරි... හක්.. හක්.. හා... යමන් උඹ  දාල එන්න..

ඔන්න ඔහොමයි අපේ නිශාන්ත කතරගම හයර් එක ගිහින් ආවේ.. දවසක් තිස්සේ කිලෝමීටර් හාරසීයක් පන්සීයක්  වාහනේ එලවපු එකා හිස් අතින් ගෙදර බස්සන්න බැරි නිසා බලෙන්ම රුපියල් දාහක් සාකුවට දාල ගොඩයා විසින් නිශාන්තව ගෙදරට බැස්සුවා.  එන ගමනේ අම්බලන්ගොඩ බස්ටෑන්ඩ් එක ඉස්සරහ ඉන්දන පිරවුම් හලෙන් ඩීසල් ටැංකිය පිරෙව්වාම ගාන එක්දාස් තුන්සීයයි කිව්වා. ඒ කියන්නේ අරුන් කතගම වන්දනාවේ යවන්න ගොඩයා අතිනුත් සීයක් වියදම් කරලා. ආන්න එහෙමයි බිසිනොස් කෙරුවාව. එහෙම කියල ගොඩයා සැලෙන්නේ නැහැ.. ඒ මොකද කියනවනම් අටලෝ දහම නොදැන ව්‍යාපාර කෙරුවාව කරොත් පාඩු සිද්දවෙන තැන් වලදී හිතේ සැනසීම, ආතල් පහට ටී වී එක දැම්ම වගේ හීන බල බලා නිදාගන්න නින්ද, හිතවත්කම් සියල්ලම නැතිවෙන්න ඉඩ තියෙන හින්ද. 

ගොඩය මුලින් කිව්වා වගේ උත්සහ කිරීමයි විකල්ප ආදායම් සෙවීමයි හොඳින් පල දරලා අද වෙද්දී අපේ නිශාන්තයා ලොකු යෝගට් කර්මාන්තයක හිමිකාරයෙක්. ඩිස්කවුන්ට් මිලට වන්දනාවේ එහෙම යන්න ඕනෙනම් ගොඩයා මැදිහත් වෙලා නිශාන්තයව සම්භන්ද කරලා දෙන එක සුළු දෙයක්. ඒ වගේද අර හයර් එක ගියපු එකා.. ඌ ගල් පලන් මද කාපු වදුරන්ගෙන් බන අහල ජේතවනාරාමෙටත් ගල් ගහල ආපු එකෙක්. අපේ නිශාන්තයා මාස ගානක් ඌ පස්සෙන් වැටිලා දකින දකින තැන හිඟ මුදල ඉල්ලුවත් ඌ නෙවේ අද වෙනකම් සල්ලි දුන්නේ. හැබැයි ඌ කිව්වේ නෑ සල්ලි දෙන්න බෑ කියල.. ඌ කිව්වේ අද දෙන්නම් හෙට දෙන්නම් අනිද්දා දෙන්නම් කියල.  ගොඩයා ඔය ගනුදෙනුවට මැදිහත් නොවුනා වුනත් නිශාන්තයා නිරන්තරයෙන් ගොඩයා වෙත අප්ඩේට්ස් ගේන නිසා කතරගම හයර් එක ගැන යාවත්කාලීන වෙච්ච දැනුමක් ගොඩයටත් තිබ්බ. ඒ හාදය දන්නවා ගමන ගියේ ගොඩයාගේ වෑන් කොටේ කියල. අද උනත් ඒ හාදය පාරේ හම්බුනාම ගොඩයා දිහා බලන්නේ හරියට ගොඩයා උගේ වෑන් එකේ ණයට කතරගම ගිය ගානට. ඔන්න එතකොට ගොඩය ඌ දිහා නොබලා අහක බලාගෙන පාඩුවේ යනවා ඌට ලැජ්ජාවක් නැති උනාට ගොඩයට ලැජ්ජාව කියන එක යාන්තමට තියන නිසා.

අපේ අර නාන අයියන්ඩි කෝච්චියට දුවනවා කිව්වට ඒක එසේ මෙසේ දිවිල්ලක් නොවී විදිල්ලක් වෙන්නේ ඒක වෙනස්ම ආරේක දිවිල්ලක් නිසා.. මොකද කියනවනම් අපේ අයියන්ඩි කෝච්චියට දුවන්නේ බූරු පොලට පොලිසියෙන් පැන්නාම බූරු කාරයෝ දුවන්නැහේ.. බූරු කාරය සාමාන්යෙන් දුවන්නේ රෙදි කරට අරගෙන වැටවල් කඩාගෙන.. අපේ අයියන්ඩිත් එකෙන් වෙනස් වෙන්නේ අයියන්ඩි දුවන්නේ බූරු ගහල නොවෙන හින්ද. හැබැයි බූරු කාරයෝ වගේමයි.. ඇඳුම් වලින් භාගයක් අතේ.. සමහරවිට භාගෙටත් වඩා.. දිවිල්ලේ තියන අනික් බූරු ලක්ෂණය තමා අහස් දුරෙන් දුර මැනගෙන දිවීම. ඒ කියන්නේ ඇල්පිටි පාරේ ඉහත්තාවේ හිටන් බැලුවාම කන්දෙගොඩ රේල් ගේට්ටුවෙන් සමුද්‍ර දේවි කොළඹ දිහාට යන්න ස්ටේෂමට සේන්දුවෙනවාත් එක්කම තමා අපේ අයියන්ඩි ඇඳුම් ටිකත් කරේ අරන් උසේන් බෝල්ට්ටත් වඩා වැඩි වේගෙන් ඇල්පිටි පාරට සේන්දු වෙන්නේ . එතන හිටන් අපේ අයියන්ඩි දුර මනින්නේ ගූගල් මැප් එකේ අහසින් දුර මනිනවා වගේ. ඒ කියන්නේ රේල් ගේට්ටුව දිහාවෙන් සමුද්‍ර දේවි දැක්ක ගමන් අපේ අයියන්ඩි ඇල්පිටි පාරෙන් දකුණට විතැන් වෙලා අහල පහල තියන වතුපිටි මැද්දෙන් වැටවල් උඩින් කෙලින්ම දුවන්නේ රේල් පාර දිහාවට. එතැනදී අපේ අයියන්ඩිට වැදගත් වෙන්නේ තමුන්ගේ රෙදි කඩමාලු ටිකයි මුණ බලන්න පොලිෂ් කරපු සපත්තු කුට්ටමයි අතින් කටින් අරගෙන කෝච්චියේ කොතන හරි එල්ලෙන එක විතරයි. උදේට ඉස්කෝලේ යන්න ඇහැරිලා ගෙවතුවල පිළිකන්නේ දත් මදිමින් ඉන්න පුංචි එවුන් දත් මදිල්ල නවත්තල විනාඩියක් දෙකක් ගල්බීත වෙලා බලාන ඉන්නේ ඇත්තටම කව්රුහරි භාගෙට ඇඳගත්තු එකෙක් වත්ත මැදින් දිව්වද නැත්තම් හිතලුවක්ද කියල හරියට තෝරාගන්න බැරුව. මොකද කියනවනම් එහෙම වේගෙකින් දුවන්න පුළුවන් රෝඩ් රනර් ෂෝ එකේ පී පීක් ගාන කුරුල්ලට විතරයි. 

සිල්ලරට හයර් දුවන එක ඔය වගේ අල වෙන්න ගතපු නිසා අපේ නිශාන්තයා ඊළඟට හොයන ආපු විකල්ප හයර් එකයි ඊට පසු විස්තරෙයි පසුවට... මේකටම ලිව්වොත් දිග වැඩියි නෙව..

පොඩි එවුන්ටත් කියවන්න පුළුවන් වෙන කොමෙටුවක් ඉතින් එපා කියන්නේ නෑ....