පාසල් සතිය, හාවා සහ ඉබ්බෝ

ජනවාරියේ පටාන් ගන්න පාසල් වාරය ක්‍රීඩාවට බර පාසල් වාරයක් හින්ද අපි පාසල් සතිය සහ නිවාසාන්තර ක්‍රීඩා උළෙලට කරපු හපන්කම් ලියන්න කියල හිතුවේ. දැන් කාලේ වෙද්දී කොහොමද කියල දන්නේ නැති උනාට අපි ඉස්කෝලේ ගියපු කාලේ නම් පලවෙනි පාසල් වාරය කියන්නේ ටිකක් වැඩියෙන් ඉස්කෝලේ ඇතුලේ රස්තියාදු ගහන්න ලැයිසම ලැබෙන කාලයක්. මුලින්ම පටන් ගන්න පන්ති පිරිසිදු කිරීම, පින්තාරු කිරිලි, කළු ලෑල්ල කළු කිරිලි වගේ දේවල් පාසල් සතිය පුරා ක්‍රියාත්මක වෙන නිසා පාසල් සතිය කියන්නේ දවස පුරාම ඉස්කෝලේ ඇතුලේ සහ එළියේ හිතේ හැටියට රස්තියාදු ගහන්න ලැබෙන නිදහස් කාලයක්. කෙරෙන කුමනාකාරයේ වැඩකට උනත් එළියෙන් උවමනා වෙන පින්සලක්, කොස්සක්, ඉදලක් වගේ දේවල් ගේන්න යන්න ඉදිරිපත්වෙන සත්ගුණවත් පරිත්‍යාගශීලී පින්වතුන් සවලෙන් එකතු කරන්න තරම් සුලභයි මේ කියන කාලේ.

වැඩක් කරන එවුන්ට වඩා වැඩි කොටසක් සුපර්වයිසර් වරුන් වෙද්දී පන්තිභාර ගුරුභාවතාගෙන් අධික ලකුණු ප්‍රමාණයක් රැස්කරගනීමේ උවමනාව තියන උන්දලා සහ නව වාරයේ පන්ති නායක කමට ඉව අල්ලන එවුන් දාඩිය මුගුරු දාගෙන වැඩ. සැරිසරන්න කැමති උදවිය අවශ්‍යවෙන දේවල් ගේන්න කාගේ හරි බයිසිකල් කටුවක් ඉල්ලගෙන ඉගිලෙන්නේ කළුවා මාරපන් ගියා වගේමයි කියල කියන්න වෙන්නේ, බයිසිකල් අරගෙන එලියට පැනගත්තට යන්නේ මොකටද  කියලවත් සමහරුන්ට අමතක නිසා. 

මේසන් හැඳි වගේ එව්වා ගෙන්න කියල ඉස්කෝලෙන් පැනපු එවුන් මේසන් හැඳි හම්බුනේ ඥේ ... කියාගෙන ආයේ ඉස්කෝලෙට එන්නේ ඉස්කෝලේ ඇරෙන වෙලාව අල්ලලයි. 

කොසු ඉදල් උදලු, තාච්චි, කැති, පිහි ගෙනාපු එවුන් ආයෙත් ගෙදර ගෙනියන්නේ ගෙදරින් ගෙනාපු කොස්ස ඉදල උදැල්ල තාච්චිය නෙවෙයි වෙන්න තියන ඉඩකඩ බොහොමයක් නිසා පාසල් සතිය අවසාන වෙද්දී දෙතුන් දෙනෙකුගේ ගෙදර කැති, පිහි, උදලු, අලවංගු, තාච්චි ආයේ නැවත ගෙදර යන්නෙම නැහැ. යනවනම් ගෙනාපු එක නෙවෙයි වෙන එකක්. කොසු ඉදල් වලටනම් ඇඩ්‍රස් නැත.

පන්තියේ උන්ගේ සල්ලි ටික එකතු කරගෙන සිමෙන්ති ටිකක්, හුණු ටිකක් වගේ අමුද්‍රව්‍ය ගෙන්න එලියට යන එවුන් වැඩිහරියක් කෙලින්ම යන්නේ මැජස්ටික් හෝටලේට වෙන්නේ එකතුකරපු සල්ලි වලින් ඉස්කෝලේ කැන්ටිමෙන්ම කන එක සදාචාර විරෝදී නිසාත් පාසල් සතිය තියා මොන සතිය උනත් අම්ම මුත්තේ කිව්වත් ඉන්ටවල් බෙල් එකට කලින් කැන්ටිමෙන් කෑම දෙන්නේ නැති නිසාත්. (කැන්ටිමේ කෑම ගැන සවිස්තරාත්මකව  ලියවුනු " සීය දෙසීය කිරීමේ කලාව " පොස්ට් එක මෙතනින් බලන්න). 

දැන් අම්බලන්ගොඩ ෆූඩ්සිටිය තියන තැන කාර් පාර්ක් එක තියන තැන ඒ කාලේ තිබ්බේ මැජස්ටික් කියල සයිවර් හෝටලයක්. අඩු මුදලකින් වැඩියෙන් බඩ පුරවන්න තොසෙ වලට විශේෂ හැකියාවක් තියෙන නිසා බඩගිනි වෙන වෙලාවක ගේට්ටුවෙන් බත් පාර්සලයක් උස්සගන්න බැරි උනොත් හැම එකාගෙම අතේ තියන පිච්චිය එකතුකරලා සහයෝගෙන් ගොඩවදින්නේ ඔන්න ඕන සයිවර් කඩේට තමා. අතේ සල්ලි තියෙනවනම් ඉස්කෝලෙන් එලියට යන එන එක ගැන ඒ කාලේ ඒ තරම් ප්‍රශ්නයක් උනේ නැත්තේ අපි කව්රුත් බිත්ති දිගේ බඩගෑමේ සහ තාප්ප දිගේ බඩගෑමේ කලාව සුපිරියටම ප්‍රගුණ කරපු එවුන් වෙච්චි නිසා. (තාප්පෙන් පනිද්දී අපේ රවියට වෙච්චි ඇබැද්දිය ගැන රවීගේ පැරිෂුට් පිම්ම මෙතනින් කියවන්න) 

නිල වශයෙන් ඉස්කෝලෙන් එලියට යන්න අවසර ලැබුනත් ගේට්ටුවෙන් යන්න දහසක් පොත්පත් වල නම ගම ලියල ගුරුවරුන් කීප දෙනෙකුගෙන් අත්සන් අරගෙන ගේට්ටුවේ සිකුරිටි අංකල්ටත් පින්සෙන්ඩු වෙන්න වෙන, විශ්වවිද්‍යාලෙ යනවාටත් වඩා අමාරු රාජකාරියක් නිසා පුහුණුව සහ පළපුරුද්ද තියන උදවිය තම ගමන් පහසුව සලසගත්තේ කොලේජ් ලෙන් එකේ තාප්පෙන්ම තමයි. (ගේට්ටුවෙන් බත් පාර්සල් ගන්නා කලාව සහ සිකුරිටි අංකල් අපි වෙනුවෙන් දක්වපු සහයෝගය ගැන ලිව්ව " ටෙම්පරි පියානෝ " පොස්ට් එක මෙතනින් කියවන්න )

සෙට් එකේ ඉන්න ගණන් පුළුවන් පයිතගරස් කෙනෙක් මුල් වෙලා අතේ තියන මුදල හොඳින් විමසල කන්න පුළුවන් තොසේ ගණන ගැන ගණන් හිලව් හදාගෙන තරයේ හැමදෙනාටම අවවාද දීල කඩේට ගියාට අපේ එවුන්ට පයිතගරස් අමතක වෙන්නේ තෝසෙ ටිකයි සාම්බාරු බාල්දියයි දැක්ක ගමන්. ඊට පස්සේ අමාශයේ අඩියෙ ඉඳන් ගල නාලයේ උඩම කෙලවර තියන ස්වරාලය ලඟට වෙනකම්  තෝසෙ සහ සාම්බාරු ගිලින අපේ එවුන්ට මූත්‍රා බර වෙන්නේ වේටර් ගේන බිල දැක්කාමයි. 

මම බොට කිව්වනේ එකාට කන්න පුළුවන් තොසෙ එකයි කාලයි කියල..

ඉතින් උඹ හිතන්නේ දැන් මම මේ ඔක්කොම තොසේ කෑවා කියලද යකෝ.. එකෙක් තොප්පිය දාගනියි 

මේ මේ බොල මාව අල්ලගන්න එපා ඕකට.. මම කෑවේ තොසේ දෙකයි..

එකයි කාලක් කන්න කියල තියෙද්දිත් උඹ මොකද දෙකක් කෑවෙ කියපන්..

කන්න ගියාම ඕව ගණන් හද හද ඉන්නේ කව්ද බන්.. 

යකෝ අපි මෙච්චර කෑවේ නැහැනේ බන්..

කතාකරපන් වේටර්ට ..මේ බිල වැරදියි..

වේටර්.. අපි තොසෙ කීයක් කෑවද ..

දොළහයි ෂර් ..

හෑ ... වෙන්න බෑ ... අපි එච්චර කෑවේ නෑනෙ ..

නැත්තේ මොකද ෂර්... ඉෂ්ශේල්ලම තෝශේ අතරක් තමා තිබ්බා ෂර්ලා අතරදෙනාට .. ඒ අතරම ෂර්ල එක්ක කට්ටට කෑවා තමා.. ඊට පශ්ශේ තෝශේ පාක් තමා තිබ්බා.. ඊට පශ්ශේ ෂර්ල තව තොශේ තුනාක් තමා යිල්ලුවා..එක්කොම තෝශේ දොලායි ..ප්ලේන්ටී අතරයි..එතකොට ගාන තමා අරි ෂර්..

මම බොලාට කිව්වනේ තෝසෙ පහයි ප්ලේන්ටී හතරයි කියල.. 

මාගාව වෙන සතයක්වත් නෑ ..

මාගාවත් නෑ ..

අතේ වෙන සතයක්වත් නැහැ කියල දහ අතේ දිවුරන එවුන්  හංගලා තියන දහේ කොළ විස්සේ කොළ, මාරු කාසි ඔක්කොම එකා එකා එලියට ඇදලත් බිල ගෙවෙන තරමට සල්ලි නැතිවුන දවස් අප්‍රමානයි. මැජස්ටික් හෝටලේ කළමනාකරණය කොයිතරම් සුහදශීලීද කියනවනම් හැමදාම එන ගනුදෙනුකරුවන් වෙන පාසල් සිසුන් පසුව නය බේරන පොරොන්දුව මත අතැරලා දාන්නේ පිඟන් හොදන්නවත් අපේ එවුන් අරන් වැඩක් නැති නිසා. ඒත් කිසිම දවසක මැජස්ටික් හෝටලෙන් ණය මුදල් එකතු කිරීමක් නම් සිද්ද උනේ නැහැ. ඒකට හේතුව වෙන්න ඇත්තේ සතියකට කිහිප වාරයක් පැමිණෙන කස්ටමර්ලා නැවත නෑවිත් අරීවිදෝ කියන සැකයත් ඉවක්බවක් නැතුව තොසේ කන කොල්ලන් කාපු තෝසෙ ගන්නට වැඩිපුරත් කිහිපයක් නිරන්තරයෙන් එකතුවෙච්ච නිසා වෙන්න ඇති. 

ඉස්කෝලෙන් පනින එවුන් අල්ලන්න තක්කඩි කොල්ලන් හොයාගෙන හදිසියෙන් වීදි සරණ විනභාර ආචාර්ය තුමන්ලා මේ කියන මැජස්ටික් හෝටලේට විසිට් කරන්න අමතක නොකරන්නේ තමුන් හොයන්නාවූ තක්කඩියන් මැජස්ටික් හෝටලයේ සිට අල්ලාගැනීමට තිබෙන සම්භාවිතාවය වැඩි අගයක් ගන්නා නිසා. තාප්ප රාජයා තරණය කරගෙන ඇවිත් තෝසෙ ගිලින එවුන් නිරන්තරයෙන් හෝටලයේ ඉදිරිපස ගැන අවදානයෙන් පසුවෙන්නේ කොයි වෙලාවේ හරි විනය භාරට හෝ අංශභාරට හසුවීමේ අවදානමෙන් මිදෙන්නයි.

අතේ සතයක්වත් නැතුව මැජස්ටික් හෝටලෙන් කාල සතයක්වත් නොදී පන එපා කියල පැනල දුවපු එවුනුත් නැත්තේම නැහැ. එහෙව් දක්සකම් කරපු එවුන්ගේ නම් ගම් ලිව්වොත් උන්ගේ ගෑනු සියදිවි නසාගන්නවා තමුන් දීග ඇවිත් ඉන්නේ මේ සා නීල කාස හොරෙක් එක්කද කියන කලකිරීම උඩ . 

තෝසෙ කාල බීල අහවර වෙද්දී ගෙනියන්න ආපු දේවල් ගන්න තියා කලිසම බේරාගන්නෙත් බොහොම අමාරුවෙන් වෙච්චි, එකතුවෙච්ච සල්ලිත් නැතුව ගෙනියන්න ආපු දේවලුත් නැතුව ඉස්කෝලෙට යන්නත් බැරිවෙච්චි තැන ඊළඟට පටන් ගන්නේ හිඟමන් අයදින්නයි. ගෙයක් හදන තැනක්, ගොඩනැගිල්ලක් හදන තැනක් වගේ බලල ඉස්කෝලේ නම ලාභෙට විකුණලා සිමෙන්ති ටිකක් හුණු ටිකක් වැලි ටිකක් හොයාගන්න එක ලොකුම අමාරු වැඩක් වෙන්නේ නැත්තේ ඉස්කෝලේ ඇඳුමෙන් ඉන්න ළමයි ටිකක් ඇවිත් සිමෙන්ති ටිකක් වැලි ටිකක් ඉල්ලුවට නොදී  ඉන්න තරම් අවට ජනතාව නරක මිනිස්සු නෙවෙන නිසා සහ ඉස්කෝලෙ කීර්තිනාමය නිසාත්.

එක්දහස් නවසිය අනූව මුල් භාගයේ අවුරුද්දක කොහොමින් කොහොමින් හරි පාසල් සතිය අවසන් වෙලා නිවාසාන්තර ක්‍රීඩා උළෙල ආව කියමුකෝ. ඔන්න කට්ටියම තමුන් නියෝජනය කරන නිවාසයේ ක්‍රීඩාවන් වෙනුවෙන් තමයි ඊළඟ ඉලක්කය. මේ කියන කාලේ අපේ පන්තියේ හිටපු ඉස්කෝලේ ජනප්‍රිය එකෙකුට දෙයියනේ කියල ඕන උනා මැරතන් එකට සහභාගී වෙන්න. නිවාසය මොකක් උනත් අපේ පන්තියේ එකා දිනවීම අපේ අරමුණ නිසා අපි එකතුවෙලා ගැහුවා ප්ලෑනක් මැරතන් එකෙන් අපේ එකාව පළවෙනිය කරන්න. අපේ එකා දුවන්න දක්ෂ උනාට ඒ සා දුරක් දුවල ජයගන්න හැකියාවක් තිබ්බ එකෙක් නොවුනත් තියන කීර්තිනාමය වෙනුවෙන් තරඟය ජයගැනීම අත්‍යාවශ්‍ය දෙයක් උනා.

අපේ සැලසුම වුනේ අපේ ධාවකයා දිවිල්ල අතරමගදී බයිසිකලේක නග්ගගෙන ෂෝර්ට් කට් එකකින් ගිහිං මැරතන් එකේ මුලින් තැබීම. දැන් මේ පොස්ට් එක කියවන මැරතන් ගැන දන්නා උදවිය හිතයි ඒක කීයටවත් කරන්න බැහැ අතරමග විශේෂිතවූ චෙක් පොයින්ට්  වලින් තරඟ  කරුවන්ගේ අංක සඳහන් කරගන්න නිසා කියල. අපි ඒ ගැටලුවට යොදපු උත්තරය වුනේ වෙනත් අයෙක් ඒ අංකයම ගහගෙන අදාළ මාර්ගය දිගේ චෙක් පොයින්ට් හරහා දුවන්නයි. 

අදාළ ෂෝර්ට් කට් එක බයිසිකල් පැදගෙන වේගයෙන් යන්න බැරි තරම් දුරක් නිසා හැමදෙනාගේම යෝජනාව උනේ මගේ පියාණන්ගේ මෝටර් සයිකලයෙන් අපේ එකාව ප්‍රවාහනය කිරීමයි. ඒත් මෝටර් සයිකල් වැඩේ භාරදූර කාර්යක් වෙන්නේ මගේ පියතුමා මොනම හේතුවකටවත් මෝටර් සයිකලයේ යතුර මට හසුවන මානයේ තියන්නේ නැති වීම. ලේසියටම මගේ පියානන් කරේ උදේ වැඩට යනකොට මෝටර් සයිකලයේ යතුර කාටත් පෙන්න ඔෆිස් බෑග් එකේ දාගන්න එකයි. එතනින් එහා මෝටර් සයිකල් පැදීම කියන්නේ තාත්තට හොරෙන් මෝටර් සයිකලය පැහැරගෙන යාමක්. 

තාත්ත ගෙදර නැති වෙලාවට මෝටර් සයිකලය පදින්න අයතා ක්‍රම මම විසින් හදාගෙන තිබුනත් අම්බලන්ගොඩ පොලිසියේ ට්‍රැෆික් බ්‍රාන්ච් එකේ හිටපු,  දකුණු ලකේ අග නගරේ නමින් හඳුන්වපු නිලධාරියෙක් මට කොයිතරම් ආදරේද කියනවනම් බයිසිකලේ කොනක් දැක්කත් පස්සෙන් එලෝගෙන  ඇවිත් මට දඩ කොලේ ලියල දෙන්නේ රියදුරු බලපත්‍ර ගැන අහන්නෙම නැතුව. ඒ කාලේ රියදුරු බලපත්‍රයක් නොමැතිව රිය පැදවීමට දඩය රුපියල් එකසිය පනහයි. ලංකාවේ ඉතිහාසේටම  කොතන හරි එකම පොලිස් නිලධාරියෙක් එකම පුද්ගලයෙකුට එකම දඩේ වැඩිම වාර ගණනක් ලිව්වනම් ඒ මට. මේ සාපෙළ වත් කරපු නැති එවුන්ගෙන් රියදුරු බලපත්‍ර අහන්න ඒ නිලධාරියාට පිස්සු තිබ්බේ නැහැ. එත් දවසක් දඩේ ගෙවල තාත්ත එක්ක පොලිසියට එන්න කිව්වම මටත් සිද්ද උනා ටෙම්පරි පියානෝ කෙනෙකුගේ පිහිට පතන්න. මොකද දඩේ වගේ නෙවෙයි අයතා ක්‍රම වලින් මෝටර් සයිකලය පැද හසුවීමට දඬුවම තාත්තගෙන්. 

ඔන්න මැරතන් තරඟය දවසත් උදාවුනා. උදේ පාන්දරම අපේ එකාට තරඟ අංකය ලැබුන ගමන් මම ඒ අංකයත් අතේ ලියාගෙන ගෙදර ඇවිත් ඒ ප්‍රමානයේම අංකයක් ඒ පෙනුමටම ඇඳගත්ත. මේ අංකයේ පෙනුම ඒ තරම් වැදගත් නොවෙන්නේ තරඟ  කරුවන්ට වදින වතුර පාරවල් වලින් මේ අංකය තියන කොලේ මගක් හරියෙදීම පොලිසියෙන් ගැහුව වගේ වෙන නිසා. 

අපේ එකා වෙනුවට උගේ අංකය ගහගෙන නියමිත මාර්ගයේ දුවන්න අපි තෝරලා තිබ්බේ දේවානන්ද විද්‍යාලයේ අපේම වයසේ යාලුවෙක්. මේ වෙද්දී දකුණු පලාතම දන්නා සුප්‍රසිද්ද ව්‍යාපාරයක හිමිකරුවෙක් සහ හෝටලයක හිමිකරුවෙක් වෙන මේ මිත්‍රයා ඒ කාලේ ආත්මාරක්ෂක සටන් හදාරපු කෙනෙක්.  මේ කියන මිත්‍රයා පසුව වෙනත් වුර්තියක් තෝරාගත්තු නිසා අද ලොකු ව්‍යාපාරිකයෙක් උනාට සටන් කලාවෙන් ඉහලටම ගිහින් ලංකාව නියෝජනය කරන තැනට යන්න හැකියාවක් තිබ්බ කෙනෙක්. ඌත් දුවන්න කිව්වොත් දෙවුන්දර තුඩුවේ ඉඳන් පේදුරු තුඩුවටම  දුවන්න තරම් හයියක් කැමැත්තක් තිබ්බ බොක්කෙම ෆිට් එකක් නිසා වැඩේට එක පයින්. අද ව්‍යාපාරිකයෙක් විදිහට බොහෝ දෙනා ඇසුරු කරන මේ කියන මිත්‍රයාගේ සටන් කලාවන් ගැන හැකියාව ගැන අද වෙද්දී කව්රුත්ම දන්නේ නැති තරම්. 

ඔන්න මමත් තාත්තගේ මෝටර් සයිකලේ යතුර යටින් එන වයර් ටික එලියට ඇදල අරගෙන වෙනද වගේම ඇල්පෙනෙති වලින් සම්භන්ධ කරල ස්ටාර්ට් කරගෙන නොම්බරය ගහල නියෝජිත ධාවනයට අන්දලා ගතපු සගයවත් වතුර බාල්දියක් එහෙම නාවල බයිසිකලේ පිටිපස්සේ වාඩි කරවාගෙන  කෙරමිනිය බෝගහ ලඟට සේන්දු උනා. මේ කියන බෝගහ හරියට මැරතන් කරුවන් එද්දී තරඟයේ මුළු දුරෙන් හතරෙන් එකකට වඩා පහුකරලා නිසා තරංග කරුවන් අතර පරතරය වැඩියි. මේ හුවමාරුව වෙන්න සුදුසුම ස්ථානය මේ කියන හරිය වෙන්නේ මේ ප්‍රදේශය වැඩිය ජනයා ගැවසෙන්නේ නැති හරියක් වෙන නිසා. 

(මේ තමයි තරඟය පැවැත්වෙන මැප් එක. නිල් පාටින් තියෙන්නේ නියමිත මාර්ගය. කොලපාට තරුව තියන තැනින් තමයි පටන් ගන්නේ. නිල්පාට ඊතලයෙන් පෙන්වන්නේ දිශාව.දුඹුරු පාට තරුව තමයි බෝගහ. රතුපාට පාර තමයි අපේ ෂෝර්ට් කට් එක. කලුපාට තරුව තමයි කැපූඇල හන්දිය)

අපි ඇස් දෙක අතේ තියාගෙන බලන් හිටියත්, වැඩේ අකුරටම සැලසුම් කරලා තිබ්බත්, අපේ එකා මේ කියන බෝගහ ගාවට දුවගෙන එද්දී උගේ දිව බිම ගෑවෙන්න තරම් වගේ. අපේ එකා බෝගහ ගාවට එද්දී උගේ ස්ථානය අපි ගණන් කරපු විදිහට හැත්තෑ තුන. අපේ එකා ඇවිත් අපොයි මට බෑ කියාගෙන මෝටර් සයිකලය ළඟ නැවතුනේ අහලපහල හිටපු කීප දෙනෙකුට සැක නොහිතෙන්න. ඒ වෙද්දීත් අපේ ආත්මාරක්ෂක සටන් කළා විශාරද මිත්‍රයා දිවිල්ල ආරම්භ කරලත් ඉවරයි. පන්ති සගයා පස්සෙන් සහයට වතුර අරගෙන ආපු අපේ අනෙකුත් සගයන් ඒ ආපු විදිහටම නියෝජිත ක්‍රීඩකයා පස්සෙන් බයිසිකල් පැදගෙන ගියේ ඌ තනියම දුවවන එක අවදානම් නිසා. චෙක් පොයින්ට් වලදී වැඩිය මූන නොපෙන්නා නොම්බරය විතරක් කියල දුවපිය කියල උපදෙස් දීල තිබ්බ උනත් චෙක් පොයිට් එකකදී මූ අපේ ඉස්කෝලේ එකෙක් නෙවෙයි කියල අඳුනගත්තොත් බයිසිකලේක නැගල මාරුවෙන්න කලින්ම උපදෙස් දීලයි තිබ්බේ.

කලින්ම සූදානම් කරගෙන අරන් ආපු බෙඩ් ශීට් එකකින් අපේ එකාව ඔතාගෙන මෝටර් සයිකලේ පිටිපස්සෙ ඉන්ඳගෙන මම ඉගිලුනේ උන රෝගියෙක් බෙහෙත් ගේන්න එක්ක යනවා වගේ. අපි යන්න තියන පාරේ පොඩි කොටසක් මැරතන් එකේ නියම පාරේම වෙන නිසා ධාවකයා කාටත් නොපෙනෙන්න ප්‍රවාහනය කිරීම මගේ වගකීම. ඒ වගේම මගේ හිත මිතුරු පොලිස් නිලධාරියාට හසු නොවෙන පාරවල් වලින් යන්නත් වගබලා ගන්න  ඕන. මෝටර් සයිකලේ සයිලන්සර් කොන දැක්කත් ඇති ඒ යෝදයා මං පස්සෙන් පන්නන්න. වැඩියෙන්ම අවදානම් වැඩේ වෙන්නේ ආයෙත් රනර්ව තරඟයට දාන්නේ පොලිසියේ වැට මායිමෙන් නිසා. 

අපේ හොර පාරත් තරඟයේ නියම පාරත් සමපාත වෙන තැන හෙවත් කැපූඇල හන්දියේ තියන චෙක් පොයින්ට් එක පනින එක තමයි ලොකුම අමාරු වැඩේ. ඉස්කෝලේ නියෝජිතයින් ඉන්න තැනක් නිසාත්, ඇල්පිටිපාර පනින්න ඕන නිසාත් වැඩේ සෑහෙන්න අවදානම්. පිටිපස්සේ වාඩි  වෙලා උන රෝගියෙක් වගේ බෙඩ් ශීට් එක ඔලුවේ හිටන් පෙරවන් ඉන්න අපේ එකාව බේරගන්න එකත් පොලිසියෙන් හිටියොත් පොලිසියෙන් බේරෙන එකත් දෙකම වාසනාව අවාසනාව අනුව විසදෙන දෙයක්. 

මැරතන් ධාවන ශූර උන රෝගියාවත් අරගෙන මම දන්නා කියන සියලුම වැඩ දාල ගාලු පාර අයිනෙ පොලිසියේ වැට මායිමට හැකි විගහින් අරං යන එක ප්‍රධාන අරමුණ උනත් දඩයක් නොකා ආපහු ගෙදර යන එකත් හෙන ගේමක්.

දන්නා කියන ෂෝර්ට් කට් වලින් දාගෙන කැපූඇල හන්දියට ආවත් එක පාරට ගොනා වගේ පාරට නොදා මෝටර් බයිසිකලේ මෙහායින් නවත්තල පයින් ගිහින් කොකම් පාන එක කෝකටත් හොඳයි කියල මට හිතුනේ වාසනාවට වෙන්න ඇති. පයින් ගිහින් ඇල්පිටි පාරට ඔලුව යන්තං දාල බලද්දී මෙන්න බොලේ ඉස්කෝලේ චෙක් පොයින්ට් එකේ සහයට පොලිස් මාමිලා දෙන්නෙකුයි ට්‍රැෆික් බයික් එකයි එතන කියහන්කෝ.

අපේ ධාවකයා මට වඩා දෙගුණයක් උස එකෙක් වීමෙන් ප්‍රයෝජනේ ගන්න මම දෙපාරක් හිතුවේ නැහැ..

පොලිසියෙන් ඉන්නවා යකෝ..

දැන් මොකද කරන්නේ ..

හොඳට පොරොවගනින් ඔලුවේ ඉඳල..

හෑ ...

උඹ වරෙන්කො.. මොනවා ඇහුවත් කෙඳිරි ගගා හිටහන්.. මුණ පෙන්නන්න එපා.. කතා කරන්න එපා..

තෝ මොකක්ද කරන්න හදන්නේ..

තෝ මගේ තාත්ත.. මම තොගේ පුතා.. යමන්..

පයින්.. ?

ඔව් යකෝ පයින් තමයි ...

මම මෝටර් සයිකලය තල්ලු කරගෙනත් මා මිත්‍ර ධාවන ශූරයා පයිනුත් ඇල්පිටි පාර පනින්නයි දැන් මේ ලෑස්තිය.. ඔලුවේ හිටන් පොරවාගත් එකෙකුත් මෝටර් සයිකලයට වත් උස නැති එකෙකුත් යන්නාවූ අපූරු ගමන ගැන පොලිසියෙන් ප්‍රශ්න නොකර ඉඳීවිද..

කොහෙද මේ පොරවගෙන යන්නේ..

තාත්තට සනීප නෑ  හොඳටෝම උන.. බලපිටියේ ඉස්පිරිතාලෙට යන්නේ..

ඉතින් මොකද මේ තල්ලු කරගෙන..

බයිසිකලේ නැවතුනා සර්.. තාත්තට තල්ලු කරන් යන්න බෑ ..

ඉතින් ඕක දාල ත්‍රීවීල් එකක යනවකෝ ..

ඕන්නෑ .. මේ ගෙවල් දෙක තුනකට එහායින් අපේ මාම ඉන්නෙ .. එහෙට ගිහින් මාමට කියල දාගන්නවා ඉස්පිරිතාලෙට..

හ්ම්.. යනවකෝ.. යනවකෝ..

මා මිත්‍ර ධාවන ශූරයා උන රෝගියාගේ රඟපෑම හරියටම කල නිසාත් මම තාත්තාට ආදරය කරන පුතාගේ චරිතය අපූරුවට කළායින් එතනින් හෙමිහිට මාරුවෙන්නට පුළුවන් උනා. පොලිස් තුමන්ලා නොපෙනෙන තැනකට ආ විගහින් ආයෙත් මොටෝවේ නැගගත් අපි දෙන්නා ගාලු පාර දිහාවට ඉගිලුනේ හැකි ඉක්මනින් තරඟයට අවතීරණ වෙන්න ඕන නිසා. අදාළ තැනට ආපු ගමන් මා මිත්‍ර මැරතන් ධාවන ශූරයා නැවතත් ධාවන තරඟයට ප්‍රවිෂ්ඨ උනේ මීටර් සීය දුවන වේගයෙන්. 

එතනින් එහා මේ පොස්ට් එක ලියල මට ඉල්ලන් කන්න බැරි වෙන්නේ අපේ එකා තරඟය අවසන් කරන්න ඔන්න මෙන්න කරට කර ගේමක් දීල පරාද වෙච්චි එකත් මේ පොස්ට් එක කියවන නිසා. හොරට දුවල පළවෙනිය වෙන්න පුළුවන් උනා කියල කව්රුහරි හිතනවනම් ඒක බොරුවක් වෙන්නේ අපේ එකා තරඟය ඉවර කරද්දී මුල් විසිපහ අතරේවත් හිටපු නැති නිසා. බෝගහ ලඟට එද්දී හැත්තෑ තුන වීමත් පොලිස් කෝලම රඟ දක්වන්නට උන නිසාත් අපිට වැඩේ හුඟක් අවාසි උනා. ඒත් ඉතින් එහෙම වංචා කරල දිනලා මොකටද කියලනම් ඒ කාලේ මොලේට වැටහුනේ නෑ. අපේ එකා ගාලු පාරෙන් මොටෝවෙන් බැහැල දුවන්න අරන් විනාඩි දහයක් යන්න කලින් අපේ නියෝජිත මිත්‍රයා පොලිසිය පහල බෑවුමෙන් උඩට මතුවුනේ රුහුණු කුමාරි මාතර යනවා වගේ වේගෙන්. ඉතුරු ටිකත් ඌම දිව්වනම් අපේ එකාටත් කලින් ප්ලේස් එකක් ඌ ගන්නවා ඉර හඳ වගේ විශ්වාසයි.

සියලුම සැලසුම්වල මහමොල කරුවා මමයි. වැඩේ අසාර්ථක උනේ මගේ සැලසුමේ වරදක් නිසා නෙවෙයි කියලයි මම හිතන්නේ. අපේ එකා මෝටර් සයිකලේට නග්ගගතපු තැනට එනකොට මුල් විසි පහ අතරේ වත් හිටියනම් අනිවා අපි එක. ඌ මුල ඉඳන්ම තරඟයක් දීල නැත්තේ භාගයක් යන්නේ මොටෝවෙන් නිසා ඉතුරු ටික ගේමක් නැතිවෙයි කියල හිතල. හාවයි ඉබ්බොයි වගේ උනාට ඉබ්බෝ දිනුම් අපි නිකම් හාවො උනා විතරයි අන්තිමේ.

දැන් ඉස්කෝලේ යන කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ මෙව්වා කරන්න ගිහින් අහුවෙලා මාව අල්ලනවා නෙවෙයි ඕන්.. මෙව්ව සාර්ථක නෑ කියල මේකෙන් ඉගෙනගනිල්ලා.. වංචාව කවදාවත් ජයග්‍රහණය කරන්නේ නෑ නෑ නෑමයි. 

අපිට ඒ සා සේවයක් කරපු මෝටර් සයිකලේ තමයි අපේ තඩියා නොහොත් චමිලයා සහ බතලයා අරන් ගිහින් කුඩුපට්ටම් කරල දැම්මේ. ඒ ආදරණීය මෝටර් සයිකලේ දුක්බර කතා පුවත මෙතනින් කියවන්න. 

පින්තූරයෙන් ගොඩ යාම...

දාබරේට ඩබල් ගේම් දීපු හැටි ලියවෙච්ච පොස්ට් එක කියෙව්වයින් පස්සේ මගේ රැකියාවේ වටපිටාව සියලු දෙනාටම තේරුම්ගන්න පුළුවන් වෙන්න ඇති. දාබරේ මාව පුහුණු කරන්න කියල ඉල්ලගත්තු මාස හයෙන් පස්සේ නැවතත් දාබරේ වෙනුවෙන් සේවා දිගුවක් ලබාගන්න ලොක්කට කොහෙත්ම හැකියාවක් නැතිවුනු නිසා අකමැත්තෙන් උනත් පුංචි කාලේ ඉඳන් ඇති දැඩි කරපු දාබරේට විශ්‍රාම යන්න දෙන්න ලොක්කට සිද්ද උනා.  එතෙක් කල් ලොක්කා වෙනුවෙන් අළුගෝසු පොස්ට් එක ජයට හොබවපු දාබරේ සියලු ගුරු මුෂ්ටි තියාගෙන අළුගෝසු තනතුර කරගෙන ගිය නිසා දාබරේගෙන් පස්සේ, ආයතනය කොටවන්න  සහ රතු ඉර ගහන්න ගෝලයෙක් ආයතනය ඇතුලේ බිහිවුනේ නැහැ. 

ලොක්කගේ සැලුන් දොරෙන් දෙකට නැවිලා ගිහින් කේලම් කියන වැඩේ දයානන්ද ජයටම කරගෙන ගියත් දාබරේ කරපු පනික්කි රාජකාරිය එළිපිට කරන්න පුළුවන් ලජ්ජා නැති එකෙක් ආයතනයේ තවත් හිටියේ  නැහැ. තත්වය එහෙම වෙච්චි නිසා ලොක්කට සිද්ද උනා දයානන්ද විසින් සපයන තොරතුරු වලින් දත්ත අරගෙන ආයතනය පාලනය කරගෙන යන්න සහ උදෑසන සිද්දවෙන රතු ඉර ගැසීමේ කටයුත්ත තමුන් විසින්ම සිද්ද කරගෙන යන්න. 

දාබරේගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වෙච්චි මම එතනට යන්න කලින් දාබරේගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස රස්සාවට ආපු පුද්ගලයා කිසිසේත්ම ලොක්කා බලාපොරොත්තුවන විදිහේ  චරපුරුෂ රාජකාරිය කරන්නාවූ එකෙක් නොවෙච්ච නිසා එම නිලධාරියා ගෙදර යැවීමට ලොක්ක දෙපාරක් හිතල තිබුනේ නැහැ. ඒ සියලු බලු වැඩ වලින් අනතුරුව මම එම ආයතනයට යද්දිත් එම නිලධාරියා සේවයෙන් නෙරපා හැරල ඉවරයි. වෙච්චි අසාධාරණයට එම නිලධාරියා උසාවියේ නඩුවක් පවරපු නිසා   නඩුවේ චූදිතයෙක් විදිහට ලොක්කට සිද්ද උනා උසාවි කුඩුවට නගින්නත්. දෙවැනි වතාවටත් පුරප්පාඩු වෙන්න ගිය දාබරේගේ තනතුරට අනුප්‍රාප්තික වෙච්චි මමත් ලොක්ක බලාපොරොත්තු වෙන චරපුරුෂ සේවය එකහෙලාම ප්‍රතික්ෂේප කරපු නිසා ලොක්කට මාව වහකදුරු වගේ වෙන්න මහා කාලයක් ගියේ නැහැ. ඒත් කලින් එකාට කරපු බලු වැඩේ මටත් ලොක්ක කරන්න උත්සහ කරේ වෙනස්ම ආකාරයකින්. 

ලොක්ක කොයි වෙලාවෙත් උත්සහ කරේ මාව වෙනත් නිලධාරියෙක් එක්ක පටලවල මා ලව්වා විනය විරෝදී ක්‍රියාවක් කරවගන්න. ඒ අරමුණෙන් ආයතනයේ හිටපු සුහදශීලී නොවෙන පුද්ගලයින් නිතරම මා එක්ක හවුලේ රාජකාරියේ යොදවන්න ලොක්ක නිතරම උත්සහ කරේ. ලොක්ක මට වඩා අවුරුදු විස්සකින් විසි පහකින් වැඩිමල් උනත් කරිජ්ජ පින්න වදින ගමක ඉපදිච්ච නිසා ලොක්කගේ බොරු වලවල් වල වැටෙන්නේ නැතුව පරෙස්සමට වටෙන් අඩිය තියල එන්න මට අමුතුවෙන් උගනන්න ඕන උනේ නැහැ. 

මම දුරකතනයෙන් දන්වල නිවාඩු ගත්තු දවසක පහුවදා දයානන්ද මගේ කාමරයට ආපු වෙලාවක තමයි මේ කතාව ඇති උනේ.

මහත්තය ඊයේ වැඩට ආවේ නෑ නේද..

ආ ඔව් දයානන්ද.. ගෙදර පොඩි හදිසි වැඩක් යෙදුන.. ඒ හින්ද එන්න බැරි උනා..

මහත්තය ලීව් ෆෝරම් එකක් දැම්ම නේද..

ඔව් දයානන්ද.. උදේම ඉන්ජිනියර්ට දාල ඇත්තෙ ..

ඒ උනාට පොඩි ප්‍රශනයක් මහත්තය..

ඒ මොකක්ද දයානන්ද ..

මහත්තය කෝල් එකක් දීල නැහැ කියල ලොක්ක ලීව් ෆෝරම් එක ඇප්රු කරලා නැහැ..

ඇයි යෝදයෝ ඉන්ජිනියර්ගේ ලයින් එක බිසී නිසා ඒ යකාගේ ෆෝන් ලයින් එකටමනේ කෝල් එක දුන්නේ..

අනේ මන්ද මහත්තය.. ලොක්ක එක්ක හැප්පෙන්න යන්න එපා.. ඕක අතෑරලා දැම්මනම් ඉවරයි.. ටෙලිෆෝන් පොතේ ලියල නැති නිසා කෝල් එකක් දීල නැහැ කියලයි ලොක්ක කියල තියෙන්නේ..

ලොක්කට කියහන් තව දවස් දෙකක් ඉන්න කියල ආතල් එකේ..

ඒ මොකෝ මහත්තය..

ලොක්කට කියහන් මම දකුණේ එකෙක් කියල.. මේකේ ඉන්න අනික් උන්ට දෙන පරිප්පු මට දෙන්න ටිකක් අමාරුයි කියහන්කෝ..

ඕවට හැප්පෙන්න එපා මහත්තයා.. දන්නවනේ ලොක්කගේ හැටි..

මොනාද බන් හැප්පෙන්න එපා කියන්නේ.. මම ගහපු ටෙලිග්‍රෑම් එක තැපැල් අංශෙට ගිහින් ලොක්කගේ මේස උඩට එන්න දවස් දෙකක් විතර යාවි.. එතකම් මගේ ලීව් ෆෝරම් එක තියාගෙන ආතල් එකක් ගන්න කියහන්කෝ..

ආ එක මිසක්ක..ඒ කියන්නේ මහත්තයා කෝල් එකක් දුන්නේ නැද්ද..

මොකද බන් කෝල් එකක් නොදුන්නේ.. කෝල් එක ආන්සර් කරේ කකුල් හතරෙ එකෙක් නිසා තමයි ටෙලිග්‍රෑම් එකකුත් ගැහුවේ.. මේකේ ඉන්න එවුන්ට අවුරුදු ගානක් ගිහිනුත් සතා අඳුරන්න බැරි උනාට මට හොඳට සත්තු අඳුරන්න පුළුවන් බන්.. 

අනේ මහත්තය මම මේ වගක් කියපු විත්තිය කාටවත් කියන්න එපා..

අනේ නෑ දයානන්ද.. මම ඔව්ව කාට කියන්නද.. ඕනෙනම් මම කියපු ටික දයානන්ද ලොක්කට කියන්න..

අනේ මම ඕව කියන්න යනවද මහත්තය.. මහත්තය දන්නවනේ මගේ ගැන.. මම ගිහින් එන්නම් එහනම්..

ඔන්න ඔය විදිහට ලොක්ක මට ගුලිය අඹරන්න දහසක් දහන්ගැට ගහන අතරේ තමයි මේ කතාවට අනියම්ව සම්භන්ධ වෙන නකල්ස් චාරිකාව යන්න අපේ කොල්ලෝ සෙට් එක සැලසුම් අඳින්නේ. චාරිකාව සැලසුම් වෙන්නේ මාතලේ පැත්තෙන් ගිහින් ලග්ගල පැත්තෙන් නකල්ස් කඳුවැටිය තරණය කරන්න. චාරිකාව යන්න ප්‍රවාහන පහසුකම් සැපයෙන්නේ මගේ වෑන් රථයෙන් වගේම අනෙකුත් සැපයුම් අනිකුත් සාමාජිකයින්ගෙන්. අපෙත් හිටිය කොන්ඩයෙක් පොස්ට් එකේ ස්ටාර් වෙච්චි කොන්ඩයාගේ මද්දුම සහෝදරයා වෙච්චි දැනට ජපානයේ පදිංචි ලාල් තමයි ගමනේ සංවිදායක සහ මගපෙන්වන්නා තනතුර දැරුවේ. අපේ ලාල් කොයිතරම් ඇවිදින්න ආසකරන එකෙක්ද කියනවනම් ගිය අවුරුද්දේ ලංකාවට ඇවිත් ඔකඳ දේවාලයේ සිට යාල මැදින් කතරගම දේවාලය දක්වා කිලෝමීටර අනූවක් ඇඩ්වෙන්චරස් ගමනක් පයින් ගිහින් තිබ්බ. 

ලාල් සෙට් එකේ ඇසුරට එකතුවීමේ ප්‍රතිපලයක් විදිහට තමයි හුඟක් කැලෑවල ඇවිදින්න , කඳු නගින්න අපේ එවුන්ට අවස්තාව සැලසුනේ. ලාල් කියන්නේ ඇමේසන් වනාන්තරේ මැදට ගිහින් දැම්මත් කොහොමහරි පාර හොයාගෙන ජීවිතේ බේරාගෙන ගමට එන්න පුළුවන් සුපිරි චරිතයක්. කොටින්ම කියනවනම් ලාල් කියන්නේ ජී පී එස් එකක් වගේ පොරක්. පාරක් තොටක් නොදැන කැලෑ වැදුන හැම අවස්ථාවකම එකෙකුටවත් අනතුරක් වෙන්නේ නැතුව, ගිය විදිහටම ආපහු එන්න බුද්ධිමය දායකත්වය සැපයුවේ ලාල්. ගොන්ගල කන්ද නගින්න ගිහින් අපේ එවුන් කැලෑව මැද්දේ අතරමං උන වෙලාවෙ ලාල් තමයි කොහොමින් කොහොමින් හරි කොල්ලෝ ටික දෙනියාය ටවුමට අරන් ආවේ. මේ කියන්න යන නකල්ස් චාරිකාවේදීත් ආතක්පාතක් නැතුව මහා රූස්ස ගන කැලෑවක් ඇතුලේ අපිව අතරමන් උන වෙලාවේ අඩි සීයකට වඩා උස තුන් හතරදෙනෙකුටවත් බදන්න බැරි රූස්ස ගහකට නැගල අවට නිරීක්ෂණය කරලා අපිව නැවත හරි පාරට අරං ආවේ ලාල්. මොකද  ඒ කාලේ සිතියමක් ඇරෙන්න ජී පී එස් තාක්ෂණ තිබෙනේ නැහැ නෙව.

ඉහත සඳහන් වෙච්ච විදිහට අපි කට්ටිය ලග්ගලට ගිහින් එදා රෑ පල්ලෙගම රණමුරේ නැවතිලා පහුවදා උදේම නකල්ස් නගින්න පිටත් උනා. මම කඳු නගින්න ඇවිදින්න ඒ තරම් දක්ෂයෙක් නොවෙන නිසා මේ වගේ චාරිකා වලදී මාව හලල යන්න අපේ සෙට් එක එක පයින් කැමති උනත් මගෙන් නොමිලේ සැපයෙන ප්‍රවාහන පහසුකම වෙනුවෙන් මාව ගමනට එකතුකරගන්නම අපේ උන්ට සිද්ද උනා. එහෙම නැතුව ලග්ගලට නිරන්තරයෙන් යන බස් කෝච්චි තිබ්බනම් ලක්ෂයක් දෙනවා කීවත් අපේ එවුන් මාව කඳු නගින්න නම් එක්ක යන්නේ නෑ  නෑ  නෑමයි. ඒ තියරියෙන් තමයි උන් ගොන්ගල නගින්න යද්දී මාව හලල ගියේ. 

එහෙම මාව හලල ගියා කියල මගෙත් අමනාපයක් නැත්තේ මම උන් එක්ක යාම උන්ට කරදරයක් වෙන බව මම දන්නා හින්දමයි. එහෙම මට අනන්‍යතාවයක් ගොඩ නැගුනේ ලෝකාන්තය බලන්න ගිහින් ලෝකාන්තයේ ඉඳන් වාහන පාර්ක් එකට උන්ගේ කරපිටින් එන විදිහට මම වැඩ සලස්සපු නිසා. එතනින් එහා ඇවිදින්න යන ගමන් වලදී මගේ නම යෝජනා වෙද්දීම කපා හරින්න සාමාජික පිරිස දෙපාරක් හිතන්නේ නැහැ.

උදේම නැගිටලා කෑම උයාගෙන බත් පාර්සල් එහෙම හදාගෙන නකල්ස් නගින්න යන්න අපි ලැහැස්ති උනා. අපේ කොන්ඩයා නිරන්තරයෙන් අවට පරිසරය ගැන අවදානයෙන් ඉන්න නිසා කොන්ඩයාගේ අවදානයට ඉස්සෙල්ලම ලක් උනේ මාව..

මොනාද උඹේ ඔය පිටේ එල්ලන් ඉන්න මල්ලෙ තියෙන්නේ කියහන්..

ඇයි මොකටද උඹ අහන්නේ..

නෑ නිකම් දැනගන්න අහන්නේ.. කියහන් බලන්න..

කලිසම් දෙකයි.. ටී ෂර්ට් දෙකයි.. අමතර මේස කුට්ටමක්.. ඊළඟට....... පොරවාගෙන නිදාගන්න එකක්....යන ගමන් සින්දු අහන්න රේඩියෝ එකක්.. මහන්සියට බොන්න බියර්  බෝතලයක්.. ඊළඟට.... වතුර ලීටරයක්.. අමතර සපත්තු දෙකක්..

හොඳ හිතින් කියන්නේ උඹේ රේඩියෝ මගුලයි, බියර් බෝතලෙයි, වතුර බෝතලෙයි, සපත්තු දෙකයි වාහනේට දාහන්..

ඒ මොකෝ..

මොකොටෝ අනවශ්‍ය බර උස්සගෙන යන්නේ..

ආයේ නොකිව්වා  කියන්න එපා මම කියපු ටික වාහනේට දාල වරෙන්.. 

උඹ නෙවෙයිනේ උස්සන් යන්නේ මමනේ උස්සන් යන්නේ .. ඒ හින්ද උඹ පැහෙන්නේ නැතුව හිටහන්..

අපිට රේඩියෝ අහන්න ඕන නෑ .. ඒ හින්ද රේඩියෝ  එපා..අපිට බියර් ඕන නෑ .. ඒ හින්ද ඒකත් එපා.. අපි ගාව ඕන තරම් වතුර තියෙනව ඒ හින්ද උඹ වතුර ගෙනියන්න ඕනෙත් නෑ .. කන්ද උඩ මාසයක් ඉන්න නෙවෙයිනේ යන්නේ.. ඒ හින්ද කකුල් දෙකේ තියන සපත්තු දෙක ඇති..අමතර එව්ව ඕන නෑ 

නෑ මට රේඩියෝ අහන්න ඕන.. එතකොට මහන්සියක් නැතුව කන්ද නගින්න පුළුවනි.. බියර් බෝතලේ ඊයේ රෑ ඉතුරුවෙච්චි ටිකක්.. එක උඹ බීවේ නැති උනාට අනික් උන් බොයි .. වතුර මට ඕන උනොත් බොන්න මම ගෙනියනවාමයි..සපත්තු දෙක ගැන උඹ ප්‍රශනයක් කරගන්න එපා ..

මොකද බන් බොල දෙන්නගේ කෑ ගැහිල්ල... ලාල් අපි දෙන්නගේ ආරවුල  මැද්දට පනින්නේ ඔය අතරේ එහෙම කියාගෙන ..

මෙන්න මූ නකල්ස් උඩ පවුලක් පන්සලක් වෙන්න යන්න තරම් බඩු පුරෝගෙන බෑග් එකේ.. එහෙම උත්තර දුන්නේ කොන්ඩයා ..

ඉතින් උඹට මොකෝ ඌට උස්සන් යන්න පුලුවන්නම් .. ලාල් කතා කරේ මගේ පැත්තට..

උඹනම් කියාවි.. අපි කූඩාරම උස්සගෙන යන්නත් ඕන.. ඒ මදිවට මූ ටොන් එකක් බඩු පුරෝගෙන යන්න පිටත් උනාට උඹ බලහන්කො හැතැක්මක් දෙකක් යද්දී මූ ඕව ඔක්කොම අපේ ඇඟේ  එල්ලනව. 

අනේ මේ උඹ නිකා හිටපන්.. යකෝ මට ඇඟේ හයිය තියනවා නකල්ස් දෙපාරක් නගින්න.. උඹ පැහෙන්නේ නැතුව හිටපන්කෝ..

ඌ කියනවනම් ඌට ඕක කර තියාගෙන නගින්න පුළුවන් කියල උඹ කටවහගෙන හිටහන්කෝ..

බොල බලන් හිටහන්කෝ වෙන්නේ මොකක්ද කියල.. කොන්ඩයා නිහඬ උනේ ලාල් මගේ පැත්තට කතා කිරීමත් ලාල් කොන්ඩයාගේ වැඩිමහලු සහෝදරයා වීමත් නිසා.. 

(නකල්ස් නගින්න යන්න ලැහැස්ති වෙච්ච අපි කට්ටිය. අපේ ගමනට උදව් කරපු ලග්ගල පල්ලෙගම රණමුරේ  ග්‍රාමසේවක මහත්තයා සහ එතුමාගේ අම්ම තමයි අපි එක්ක ඉන්නේ. ලාල් තමයි වාඩිවෙලා ඉන්නේ. කොන්ඩයා ඉන්නේ මාව කන්න තරම් කේන්තියෙන්.. වම් පැත්තේ සම්පත්, දකුණු කොනේ ජයන්ත සහ නිශාන්ත . පින්තුරේ ගන්න ඇත්තේ අපේ අනික් ගමන් සගයා වෙච්චි සුප්‍රසිද්ධ  චිත්‍ර ශිල්පී  රසංග. පින්තූරු ඉස්සුවේ ලාල්ගේ බුකියෙන් )

එත් වැස්සට කලින් වැස්ස එනවා කියල දැනෙන වැහි ලිහිනියට වගේම කොන්ඩයාගේ ඉව කවදාවත් වැරදුනේ නැත. නකල්ස් නගින්න අරන් පැයක්  යන්න කලින් ඉහින් කනින් දාඩිය මුගුරු දාගෙන ඔත්පල වෙච්චි මගේ සියලුම ආම්පන්න කරතියාගෙන යන්න උනේ අනික් උන්ට. මගේ ගමන් මල්ල ගත්තු ගමන්ම ඒකෙ තිබ්බ වතුර බෝතලෙයි බියර් බෝතලෙයි කිසිම ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව කන්දකින් පහලට විසික් කරලා දාපු කොන්ඩයා මගේ පන වගේ තිබ්බ රේඩියෝ කටුව කන්දෙන් පහලට විසික් කරන්න හදද්දී ඒක බේරගන්න මට කොණ්ඩයට නොවන්දිනා වැඳුම් වඳින්න උනා..

ඔයින් මෙයින් බොහොම අමාරුවෙන් නකල්ස් නගින අතරේ අපිට හමුවෙන්නේ තනිකරම මහා රූස්ස වනාන්තරය යටින් වවිච්ච එනසාල් වගාව. බොහොම නිසල පරිසරයක් එක්ක බැලු බැලූ අතේ තියෙන්නේ රූස්ස ගස් සහ එනසාල් වගාව විතරයි. රණමුරේ  පැත්තෙන් නකල්ස් නගිද්දී හමුවෙන අංශක අනූවක තරම් ගිරි දුර්ගයක් එක දිගට නගින්න වෙනවා පැයක් විතර. වචනෙන් කියාගන්න බැරි තරම් අමාරුවකින් ඒ ගිරිදුර්ග තරණය අතර මැදදී නවත්තල මට බත් පාර්සලයක් ලියල දෙන්න අපේ එවුන්ට සිද්ද උනේ එතනින් එහාට අඟලක්වත් නගින්න මට හයියක් තිබ්බේ නැති නිසා. 

ඔහොම වනාන්තරය තරණය කරගෙන අපි සේන්දු උනේ එනසාල් වගාව මුර කරන මුරකරුවෙක් ඉන්න පැලක් ලඟට. පැල් කොටේ දොර ජනෙල් වහල තිබ්බ නිසා අපි කට්ටිය තීරණය කරා තේ ටිකක් හදාගෙන බීල ආයෙත් ගමන පටන් ගන්න. ගෙනාපු වතුර පරෙස්සම් කරගන්න ඕන නිසා අපේ නායක තුමා හෙවත් ලාල්ගේ අදහස උනේ වතුර ටිකක් අහල පහලින් සොයා ගැනීම. මාවත් කොන්ඩයාත් පැල්කොටය අසල තනි කරලා කට්ටියම වතුර හොයන්න පිටත් වෙන්නේ මේ අතරේ. ගමන් විඩාව නිවාගන්න කියල බෑග් දෙකට ඔලුව තියාගෙන පැල්කොටය ළඟ මිදුලේ දිගාවෙලා ඉන්න අපි දෙන්න දිහාවට අමුත්තෙක් කඩන් පනින්නේ මේ අතරෙයි..

තොපි දෙන්න කව්ද..

නාදුනන පුද්ගලයෙක් කානු දෙකේ තුවක්කුවක් අපි දෙන්න දිහාවට එල්ල කරගෙන ඉලක්කය අල්ලන ගමන් තමයි එහෙම ඇහුවේ..

හෑ ... අනේ බූ ...බූ ...බුදු මාමේ වෙඩි තියන්න නම් එපා.. අප් ..අප් ..අප්පි නකල් නගින්න යන කට්ටියක්..

හෙලවෙන්න එපා... අත් උස්සපල්ලා දෙන්නම..

මමත් කොණ්ඩයත් අත්දෙක ඉහලටම උස්සගත්තේ ඉස්කෝලේ හෝඩියේ පන්තියේදී ටීචර් ළමායි ...අත් ඔසවාන් කිව්වාම වගෙ..

තොපි දෙන්න නකල්ස් නගින්න යනවනම් මෙතන මොකද කරන්නේ කියපන්...

අනේ මාමේ අපේ අනික් කට්ටිය ගියා වතුර ටිකක් හොයාගෙන එන්න.. අපි මේ එයාල එනකම් ඉන්නේ..

බොරු කියන්න එපා.. තොපි දෙන්නව ගස් බැඳලා වෙඩි තියනවා දැනගනින්.. කියපන්.. තොපි ආවේ එනසාල් හොරකමේ නේද..

අනේ නෑ  බුදු මාමේ.. අපි අම්බලන්ගොඩ කට්ටියක්.. අපි මේ ඇත්තමයි කියන්නේ..

හූ..හූ.......හැක් ...හැක් ...හැක් ...

කැලේ පැත්තෙන් සමච්චල් හූවක් එක්ක අපේ එවුන් හිනාවෙන සද්දෙට තමයි මටයි කොණ්ඩයාටයි මූත්‍රා පහවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී ඇඟට ලේ ටිකක් උනලා සිද්දිය එලි උනේ..  ඒ ඇවිත් තිබ්බේ පැල්කොටේ ඉන්න මුරකාරය. අපේ උන් තමයි ඒ මනුස්සයව එවල තියෙන්නේ අපි දෙන්නව භය කරන්න. ඒ මනුස්සයත් වැඩේ අකුරටම කරපු නිසා තව ජුන්ඩෙන් මටත් කොන්ඩයාටත් කලිසං මාරු කරන්න වෙනවා සහතිකයි.

එදා තමයි මට ජීවිතේට පළමු සහ අවසන් වතාවට ගිනි අවියක් අතගාන්න අවස්තාව ලැබෙන්නේ. අපි මුරකරයාගේ පැලේ තේ වක්කරගෙන බොන වෙලාවේ අපේ කට්ටියටම මුරකාරයාගේ කානු දෙකේ තුවක්කුව ඇතිවෙන්න අතපත ගාන්න අවස්තාව ලැබුන. ඉතින් වඳුරට දැලි පිහිය ලැබුන වගේ අපි හැමෝම තුවක්කුව එක්ක එක එක විලාසිතාවට පින්තුර ටිකක් ගන්න අමතක කරේ නැහැ. 

(මාව ලොක්කාගෙන් බේරාගත්තු තුවක්කුව දරාගත් අපේ මගපෙන්වන්නා ලාල්... මේ වගේම පින්තුරයක් තමයි මමත් ගත්තේ... ඒක මේ වලාවේ මා ගාව නැහැනේ දාන්න..)

ලියාගෙන ආපු කතාවට ආපහු හැරෙන්න ඕන නිසා නකල්ස් ගමනේ ඉතුරු ටික සහ නකල්ස් ගිහින් කොන්ඩයා කට්ටියටම නුඩ්ල්ස් හදපු විදිහ ගැන වෙනම පොස්ට් එකකින් අද හෙටම ලියන්නම්කො..

ඔන්න නකල්ස් ගිහින් ඇවිත් සතියක් දෙකක් යද්දී පින්තුරු ටික  ප්‍රින්ට් කරපු ලාල් අයිතිකරුවන්ට පින්තූරු බෙදල දීපු නිසා මටත් මේ කානු දෙකේ තුවක්කුව එක්ක ගහපු ඉතිහාසගත පින්තුරේ ලැබුන. එයින් පස්සේ අපේ ලාල් අද්‍යාපනය සඳහා ජපානය බලා ගිය නිසා ඒ තමයි අපි ගිය අවසන් කඳු නැගීම. එතනින් එහා අපිව කැලෑවදින්න අරන් යන්න ගමනක් සංවිධානය කරන්න එකෙක් අපි අතරේ හිටියේ නැහැ. ගියත් ඉහතින් නකල්ස් ගමන මතක තියනකම් උන් මාව කඳු නගින්න අරන් යන එකනම් බොහොම අවිනිශ්චිතයි.


එන්න එන්නම ලොක්කාගෙන් මට ලැබෙන අඩම්තේට්ටම් වැඩි වෙන ස්භාවයක් තිබ්බ නිසාත්, උදේ තුනහමාරේ ඉඳන් රැකියාවට එන දුෂ්කර ගමනාගමනය නිසාත් මම ගාල්ලට ස්ථාන මාරුවක් ඉල්ලුවත් ලොක්ක මාව අනුප්‍රාප්තිකයෙක් නොමැතිව නිදහස් කල නොහැක යටතේ අත්අඩංගුවට ගත්ත. ලොක්කාට කොන්ද නවන්න්නේ නැති නාහෙට නාහන මට ලේසියෙන් ගැලවිලා යන්න ලොක්ක ඉඩ දුන්නේ නැත්තේ මාව කොනිත්තල රිද්දන පරමාර්ථයෙන්. 

සුහද මාරුවක් සඳහා ඕනෑතරම් ඉඩපහසුකම් තිබුනත් මම සේවය කරපු අංශයේ කීර්තිනාමය කොයිතරම්ද කියනවනම් කසිම පන ඇති ජීවියෙක් සුහද මාරුවක් වෙනුවෙන් මම සේවය කරපු තැනට එන්න කැමති උනේ නැහැ. ඒ හින්ද අකමැත්තෙන් උනත් පරිප්පුව වළඳන්න මට සිද්ද උනා. සංසාරේ කරපු මොකක්දෝ පිනකට ලොක්ක මට අටවපු හැම උගුලකම මම අහුනොවී බේරුනා. සමහර දවස්වලට ලොක්කයි මමයි ටොම් ඇන්ඩ් ජෙරී වගේ. මට ස්ථාන මාරුව නොදෙන නිසා මම කිසිම වැඩක් නොකිරීමත්, හිටපු ගමන් ආයතනයෙන් අතුරුදහන් වීමත් අරභයා ලොක්ක හදිසි වැටලීම් සඳහා මගේ රාජධානියට කඩන් පාන්නේ කසිප්පු අල්ලන්න පොලිසියෙන් පනිනවා වගේ. එත් මුහුදු වතුරෙන් මල කන්න සලස්වල තිබ්බ දොරේ සරනේරු දෙකට හොරෙන් කිසිම ප්‍රාණියෙකුට මගේ රාජධානියට ඇතුල්වෙන්න ඉඩ දුන්නේ නැති නිසා කොතන නිදාගෙන හිටියත් එන කෙනා මාව පෙනෙන තැනට එද්දී මම සීට් එකේ බරටම වැඩ. 

ලොක්ක පුරුද්දට වගේ දවසට කීප වතාවක් මොකක් හෝ බොරුවක් ගොතාගෙන මම ඉන්න පැත්තට ඒමත් , තවත් බොරු දෙක තුනක් ගොතවල දයානන්දව දවසට දෙතුන් වතාවක් මම ඉන්න පැත්තට එවන එකත් මට ඔලුවේ කැක්කුමක් වෙලා තිබ්බ කාලෙක තමයි අහම්බෙන් වගේ නකල්ස් ගිහින් ගහපු තුවක්කු පින්තුරය මගේ  ගෙදර මේස උඩ තිබිල මගේ ඇහැ ගැසෙන්නේ. යමක් දුටු පමණින් එයින් ගන්න පුළුවන් වැඩ දහයක් ඔලුවේ මැවෙන කොන්ඩයාගේම වර්ගයේ මීටරයක් හිමි එකෙක් වෙච්චි මට මේ පිංතුරය දැක්ක ගමන් ඔලුවට ආවේ මේ පින්තුරෙන් යස වැඩක් ගන්න පුළුවන් වටිනා වස්තුවක් නේද හත් දෙයියනේ කියලයි.

පහුවදා තුවක්කු පින්තුරය මා එක්ක රැකියාවට යන්න පිටත් උනේ ඒ සැලසුම සඳහායි. උදේම මගේ කාර්යාල මේසය උඩ තියන ලිපිගොනු කිහපයක් අස්සෙන් පින්තුරෙන් භාගයක් පේන්න වගේ හංගල ඉන්ටර්කොම් එකෙන් දයානන්ද ඇමතුවේ වැඩේ ක්‍රියාත්මක කරන්නයි..

ආ මහත්තය එන්න කියල කිව්වේ..

නිකම් දයානන්ද.. හරිම කම්මැලියි .. ටිකක් කයියක් දාන්න එන්න කියල කිව්වේ..

ඉතින් ඉතින් දයානන්ද.. වාඩිවෙනවකො.. 

ජීවිතේම ඕපා දූප කියන්න කැප කරපු දයානන්ද එහෙම වෙලාවට පුටුවේ හරිබරි ගැහෙන්නේ වුර්තීය මට්ටමේ වාර්තාකරණයට ලැහැස්ති වෙලාමයි ..

ඉතින් දයානන්ද.. මොනවද අලුත් විස්තර.. මොනාද ලොක්ක මා ගැන කියන්නේ..

හී ..හී... ලොක්ක මොනා කියන්නද මහත්තය.. ලොක්ක නිතරම ඉන්නේ මහත්තය එක්ක තරහෙන්.. අනේ ඔන්න මම කිව්වා කියල එහෙම කියන්න එපා ..

පීස්සුද දයානන්ද.. මම කොතන හරි දයානන්දව පාවල දීල තියනවද..

ලොක්ක හිතන් ඉන්නේ මහත්තයව ගෙදර යවන්නම වගේ..

එව්වා හඳේ බන්..

අනේ මන්ද මහත්තය.. මහත්තයලත් ඉතින් එල්ලෙන්නමනේ යන්නේ.. ටිකක් ශේප් එකේ හිටියනම් ඉවරයිනේ දාබරේ වගේ.. ශා ... ෆොටෝ එකක් නේද මහත්තය..

ආ ඔව් දයානන්ද.. ඔය ටික කලකට කලින් ගහපු එකක් අපේ වත්තෙදී ..

හෑ ... තු....තු...තුවක්කුත් ති...ති..තියනවද මහත්තයලෑ ගෙදර..

අපොයි ඔව් දයානන්ද.. ඕක තමයි අපේ ලයිසන් තුවක්කුව.. ලයිසන් නැති දෙක තුනකිත් තියෙනව ඉතින්..

ඇ ..ඇ ...ඇත්තද... මේ...මේ.. කොහෙද මහත්තය..

ඔය අපි කට්ටිය දවසක් දඩයමේ ගිහින් ගතපු එකක්නේ දයානන්ද.. යාලුවෙකුගේ කැමරාවකින් ගතපු එකක්.. ඌ ඔෆිස් එකට ආපු වෙලාවක දුන්න මට ගෙදර ගෙනියන්න අමතක උනානේ..

ම..ම.. මහත්තයල නි ..නි ..නිතරම දඩයමේ ය ..යනවද ඉතින්..

අපොයි ඔව් දයානන්ද.. ගෙදර මුව මස්.. ගෝන මස් , වල්ඌරු මස් නැති දවසක් නෑ .. එව්වා ඉතින් තහනම් දේවල් නිසා වැඩට අරන් එන බත් එකට එව්වා දාන්නේ නැහැ ..

මහත්තයල ගාව තු.. තු.. තුවක්කු තියන බව මෙහෙ කව්රුත් දන්නේ නෑ නේද..

ඔව්ව මොකටද දයානන්ද මම හැමතැනම කියන්නේ.. ඔව්ව ඉතින් පුංචි කාලේ ඉඳන් අපේ ගෙවල්වල තියන එව්වනේ.. සාක්කුවේ දාගෙන එන්න පුළුවන් එව්වත් දෙකක් තියනවා දයානන්ද..

හෑ .. ඇත් ..ත්ත්ද...

ඔව්ව තියන නිසා තමයි දයානන්ද මම මොකාටවත් බය නැත්තේ.. කාට උනත් මගේ නීතිය එකයි.. ලොක්ක උනත් මගේ ජොබ් එක නැති කරොත් වෙන්නේ මේකේ ගේට්ටුව ගාවදි බල්ලෙක් වගේ වෙඩි කන්න.. ආයේ දෙකක් නෑ දයානන්ද.. රස්සාව නැති උනා කියල මාව නැති වෙන්නේ නැහැනේ.. එදාට ලොක්කට වෙන්නේ මේක ඇතුලටම වෙලා ඉන්න තමයි..

හෑ ..... අනේ මහත්තය මාවනම් ගාවගන්න එප් ..එප්පා ඔව්වට නං ...

අනේ නෑ දයානන්ද.. මම දන්නවනේ ලොක්කට මං ගැන කොටවන්න එවුන්.. කවදාහරි ලොක්ක මගෙන් වෙඩි කනවනම් උන්ටත් ඉතින් ඒ අනිසංසේම තමයි..

හෑ ... ම...ම...මහත්තය මම ගී ගිහිං එනම් එහෙනං ...ඕන් මමනං ඔව්වට නෑ මහත්තය..

මොකෝ දයානන්ද යන්න හදිස්සි.. ඉන්නවකෝ තව ටිකක් කතා කරන්න .. 

යන්න ඕන මහත්තයා... ලොකු සර්ට ලියුම් ගෙන්න යන්න තියෙනවනේ..ගිහිං එන්නං ..

ආ දයානන්ද...තව දෙයක් කියන්න තියෙනව.. මා ගාව තුවක්කු තියනව කියල කාටවත් කියන්න ඕන නෑ හොඳේ.. මොකටද අපි ඔව්ව කාටවත් කියන්නේ.. මම මේ ටික දයානන්දට කිව්වෙත් මේ පින්තූරේ දයානන්ද දැකපු නිසා..

අපොයි නෑ මහත්තයා.. මම ඔව්ව කාටවත් කියන්නෑ ... ගිහින් එන්නම් ..

හොඳයි එහෙනම්..

කෙන්ද කන්ද කරන දයානන්ද කාටවත් නොකියන පොරොන්දුව පිට කනින් කනට කියල තිබුනේ මා ගාව තියන තුවක්කුව හැබැහින්ම ඇහින් දැකපු ගානට. 

එදා ඉඳන් ලොක්ක මම ඉන්න පැත්තට පොලිසියෙන් පනිනවා වගේ කඩන් පනින එක සහ දයානන්ද ලව්වා ඔත්තු බලන එක සිද්ද උනේ නැහැ. ලොක්ක ඉතුරු කාලය පුරාම මගෙන් පළිගත්තේ මගේ ප්‍රමෝෂන් එකයි ස්ථාන මාරුවීමයි අත්අඩංගුවට අරගෙන තියාගෙන ඉන්න එකෙන්. එදා ඉඳන් රාජකාරී අවශ්‍යතාවයකට උනත් දයානන්ද මගේ කාමරයට ආවේ බොහොම පරෙස්සමෙන්. මට සපයල තිබුන සහයකයින් දෙදෙනාව වෙනත් අංශයකට මාරු කරපු ලොක්ක, ආයතනය පුරා කළු නමක් දරාගෙන හිටපු පෙරේරාව මට අනුයුක්ත කරේ විසෙන් විස නසන පරමාර්ථයෙන් . කාලයක් පොලිසියේ සේවය කරලා කොළඹ කාපු පපුව හොඳ සුපිරි මනුස්සයෙක් වෙච්චි  පෙරේරාත් මමත් කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව ජාඩියයි  මුඩියයි වගේ අවුරුදු දෙකක් රස්සාව කරගෙන සාමෙන් සන්තෝසෙන් හිටපු එක තමයි ලොක්කව පරාද කරවන ඊළඟ කාරණය උනේ. නකල්ස් ඉතුරු කොටස සහ ලොක්කගේ තවත් කථා ඉදිරියේදී ලියන්නම්කො..

ගැලරියේ 31st Night

මේ ලියන්න යෙදෙන සිදුවීම ලියන්න හොඳම දවස අද හෙවත් දෙසැම්බර් තිස් එක වෙනිදා කියල හිතුන නිසා තමයි තකහනියෙම මේ සිදුවීම ලියන්න හදන්නේ ඔන්. දැන් ඉතින් කියන්න එපා මූ බීලද කොහේ කෙහෙල්මල් තිස් එකක් ගැන කියන්වනවා ජනවාරි පළවෙනිදා වෙලා තියෙද්දිත් කියල. සිරිලංකා මාතාවට මේ වෙනකොට ජනවාරි පළවෙනිදා අලුයම උනාට මම ඉන්න රටට තවම දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිද හවස ඕන්. 

ඉස්කෝලෙන් අයින් වෙලා රැකියාවල් කරන්න පටන්ගත්තයින් පස්සේ විදේශගතවෙනකම්ම උදාවුණු හැම දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිදාවක්ම ජනවාරියට එලිවුනේ  මද සිහියෙන්. දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිද රෑ කියන්නේ කැමැත්තෙන් උනත් අකමැත්තෙන් උනත් මද්‍යසාර ටිකක් වැඩිපුර ශරීරගතවෙන රාත්‍රියක්. 

අපේ එවුන් ඒ රාත්‍රියට ලකලැහැස්ති වෙන්නෙ සති දෙකතුනක විතර ඉඳගෙන. තමුන්ගේ නිවෙස්වල එහෙම කනබොන සාදයක් පවත්වන්නට කොන්ද පන තිබුන එවුන් දෙසැම්බරයේ මුල ඉඳන්ම දන්නා කියන හිතවතුන්ට ඒ ගැන කලින්ම මතක් කරන එක තමයි වඩාත්ම වැදගත් රාජකාරිය වුනේ. ලස්සනට සින්දු කියන්න පුළුවන් එවුන්ට, ඩොල්කි ගහන්න පුළුවන් එවුන්ට, ගිටාර් ගහන්න පුළුවන් එවුන්ට මාසේ මුලදීම ආරාධනා පත්‍ර ලබාදීම සිදුකරන්නේ ඒ හැකියාවල් තියන උදවියට දෙසැම්බර් තිස් එක රැය කියන්නේ අධික ඉල්ලුමක් තිබ්බ රාත්‍රියක් නිසා. 

ඊට අමතරව සාමාන්‍ය ආරාධිත පුද්ගලයින් ලැබෙන පළමු ආරාධනයට පොරොන්දු පත්‍ර අත්සන් කිරීමද තිස් එක්වෙනිදා පාර්ටියේ විශේෂත්වයක්. දෙසැම්බර් තිස් එක පාර්ටියේ තියන අව පක්ෂයේ ලක්ෂණ තමයි බීල කුදාර් වෙලා වලි  දාගෙන ඔලු පලාගෙන වාතෙ වෙන එවුන් කොතරම් යාලුවා උනත් මොනම ක්‍රමයකින් හරි පාර්ටියෙන් හලා දැමීමට උත්සහ දැරීම. එත් එහෙම හැලෙන වාත වෙන උදවිය වෙන පාර්ටියකින් නාහේ ගාවට බීල තමුන්ව නොසලකාහැරි මිතුරන් පිරිස සිටින පාර්ටියට ඇවිත් ගෝරියක් ඇදගැනීම  සමහරක් තැන්වල වෙන සාමාන්‍ය දෙයක්. 

එවන් ප්‍රියසම්භාශනයක් මාගේ නිවසේ සංවිධානය කිරීමට මට කොන්ද පන තිබුනේ නැත්තේ එවන් සාදයක් පැවැත්වීම තුලින් එතෙක් ආරක්ෂාකරගෙන ආපු මාගේ උපගෘහමුලිකකම එක රැයින්ම අවලන්ගුවෙන නිසා. ඊට අමතරව එවන් සාදයක් නිවසේ පැවැත්වීමට උත්සහ නොකලානම් එහෙම නොකළේ එහෙම සාදයක් පැවැත්වුවහොත් එතෙක් ආරක්ෂාකරගෙන තිබුන මාගේ අමද්‍යප වෙස්මුහුණ ගැලවෙන නිසාත් එම වෙස්මුහුණ ගැලවීමත් සමගම තුන් වේලටම නොමිලයේ ලැබෙන ආහාරපාන සලාකය සහ සනීපෙට සිනිඳුවට නිදාගන්න ලැබිල තියන ආදරණීය යහන් ගබඩාව අහිමිවීමේ අවදානමද වුනා. 

බෑන්ඩ් පිස්සුව හැදිලා බෑන්ඩ් ගහපු කාලෙනම් දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිදා රාත්‍රිය කියන්නේ බෑන්ඩ් එකට පාර්ටියක් වරදින්නේ නැති රැයක්. බෑන්ඩ් ගහද්දි නම් දෙසැම්බර් තිස් එක කියන්නේ සනීපෙට සිනිඳුවට බියර් ටිකක් බීල බැදපු කුකුලෙක් දෙන්නෙක් බඩට දාගන්න බැරි දවසක් වෙන්නේ එහෙම කාපු බීපු එවුන් වෙරි හිඳෙනකල්ම නටවන්න වෙන්නේ සංගීතය සපයන අපිට වෙන නිසා. 

වෙන දවස්වලට වගේ සංගීතය කලින් නවත්වන්න බැරි වෙන එකම දවස දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිදා උනාට එහෙම නැති දවසකත් අපේ සංගීත කණ්ඩායමට එහෙම අකරතැබ්බයක් උනා. අමුගොඩ පැත්තේ වෙඩිමකට සංගීතය සපයන්න ගිය අපිට උදෑසන හය විතර වෙනකම් මුළු ගමටම සංගීත ප්‍රසංගයක් කරන්න සිද්ද උනේ අපි රෑ දොළහට විතර සංගීතය නවත්වන්න උත්සහ කරපු වෙලාවේ ගමේ හිටපු චන්ඩි බන්ඩි කුරුඳු කැති, මන්නා පිහි, කඩු එහෙම අරගෙන ඇවිත් මැරුම්නොකා ආයේ පටන් ගනිල්ලා කියල බොහොම ආදරෙන් අපෙන් ඉල්ලා සිටිය නිසා.

පසුකාලීනව සංගීත  කණ්ඩායමෙන් ඉවත්වීමත් එක්කම දෙසැම්බර් තිස් එක කියන්නේ මට කිසිම කලබලයක් නැතුව හිතේ සන්තෝසෙන් කන්න බොන්න පුළුවන් වුන දවසක්. අපේ තඩියාලා, රවියලා, බතලයලා සෙට් වෙන පාර්ටියක උනත් තිස් එක්වෙනිදා කියන්නේ මට ටිකක් වැඩිපුර බයිට් සලාකයක් ලැබෙන දවසක්.

සමහරක් දෙසැම්බර් තිස් එක්වෙනිදා දවස් වලට තුඩුවමුල්ල තඩියා ප්‍රමුක බෝඩිමේ සෙට් එක පාර්ටිය සෙට් කරේ අඟුල කුලියට අරගෙන ගිහින් කොහේ හරි නිස්කලංක තැනක. එව්වට ඉතින් මුලිකව කටයුතු කරේ අපේ තඩියා නොහොත් පහල කමෙන්ට් කරන චමිලයා. අඟුලේ පාර්ටියට සහභාගී වෙන්නේ සීමිත පිරිසක් වෙන්නේ අඟුලේ ගමන් කරන්න පුළුවන් බොහොම සීමිත සංක්‍යාවක්  විතරක් නිසා. 

අඟුල පැදගෙන ගඟ දිගේ යන සෙට් එක ගඟ අයිනේ හම්බවෙන හොඳ තැනක් බලල අඟුල පාර්ක් කරලා වටපිටේ පන්දම් පත්තු කරල එහෙම සුද්දබුද්ද කරලා ලස්සන පරිසරයක් ගොඩනගන්න හරිම දක්ෂයි. එහෙම පටන්ගැනෙන සාදය අලංකාර වෙන්නේ ලස්සනට ගැයෙන ගීත සමූහයක් එක්ක.  අඟුලේ පාර්ටියේ තියන වාසියනම් වලි දාගෙන ඔලුපලාගන්න උදවියට ළඟාවෙන්න බැරි තැනක මෙම සාදය පැවැත්වීමයි. භූමියේ ඉන්න මත්පැන් ලෝලීන් රිසිසේ මත් වතුර බොමින් බයිට් කමින් විනෝදවෙන අතරතුරේ උඩුගුවනේ සැරිසරන්න කැමති උදවිය වෙනදාට වඩා ලොකු ප්‍රමාන වලින් රොකට් සාදාගෙන ගුවන්ගතවීම සාමාන්‍ය දෙයක්. 

අඟුලේ පාර්ටියේ තියන අවාසි සහගත කොටසනම් නොබී සිටීම නොහොත් මත් නොවී ඉන්න එකයි. අවාසනාවට ඇත්ත කතාවක් කියන එක සැබෑ වෙන්නේ අඟුල ආපහු ගමට පැදගෙන එන්න හබල් ගාන්න වෙන්නේ නොබී හිටපු එවුන්ට වෙන නිසා. කන පැලෙන්න බීපු එවුන් අඟුලේ හරහට දපා නිදාගැනීම සාමාන්‍ය දෙයක් වගේම ත්‍රයිලෝක සුවයේ ආධාරයෙන් ගුවන්ගතවුණු උදවිය හබලත් එක්ක තනියම හිනාවෙමින් ඉන්න අතරතුරේ සිහි කල්පනාවෙන් ඉන්න එවුන්ට  අනික් උන්ගේ මවුගුණ ගයමින් හබල් ගාගෙන ගමට එනකොට ජනවාරි පලවෙනිදටත් එලිය වැටිල ඕo. 

ඒ කොයියම් තරම් මද්‍යසාර සරීරගත වෙලා තිබුනත්, වෙන කාගෙහරි රොකට් එකක එල්ලිලා ගිහින් හඳට කිට්ටු කරලා හිටියත්  අපේ තඩියට අඟුලේ කැප්ටන්කම කරන්නම සිද්දවෙන්නේ ඉස්සරහ හබල් ගාන එවුන් මොනතරම් වීරියෙන් හබල් ගෑවත් අඟුලේ ධාවනයවන දිශාව තීරණය කරන්න පුළුවන් පසුපසින් හබල් ගාන කැප්ටන් උන්නැහේට නොහොත් පල්ල අල්ලන පුද්ගලයාට නිසා . ඒ  වැඩේ හැමෝටම කරන්න පුළුවන් රාජකාරියක් නොවෙන නිසා ඔලුව සාක්කුවේ දාගෙන හරි අපේ තඩියා අඟුලේ පල්ල අල්ලන වැඩේ නොකරන්න අඟුලේ ගිහින් පාර්ටි දාපු එවුන්ට ගඟ මැද රවුං ගහනවා ඇරෙන්න ජනවාරි මුල් සතිය ඉවරවෙන්න කලින්වත් ගමේ එනවනම් බොරු පුතේ.  

තණකොළ මිටියයි එළුවයි කොටියයි  එගොඩවෙච්චි කතාවේ වගේ, එක දවසක් මාදු ගඟ මැදදී අකරතැබ්බයක් වෙච්චි අපිට අන්තිමේ ගොඩ එන්න වුනේ එක ඔරුවක් පස්සෙන් පස්සට පැදගෙන. යන්තම් සන්තම් එදා එකෙක් දෙන්නෙක් කිඹුලා කන්න හරි ගිලිලා මැරෙන්න හරි තිබ්බ චෑන්ස් එක ගිලිහුනේ අපේ පාස්පෝර්ට් කතාවේ බතලයා ස්ව කැමැත්තෙන්ම ඔරුවෙන් වතුරට පැනල ජුලියන් බෝලින්ටත් වඩා වේගයෙන් ගොඩ පීනපු  නිසා. ඒ කතාව වෙනමම ලියන්න ඕන ත්‍රාසජනක සිද්දියක්. 

ලියන්න ආපු කතාව  ගිහින්  අන්තිමට නතරවුණේ මාදු ගඟේ නිසා දැන්වත්  පොස්ට් එකට උක්ත වෙච්ච දෙසැම්බර් තිස් එක සිද්දිය ලියන්නයි දැන් මේ හදන්නේ. ඔන්න මේ සිද්දිය උනේ දෙදහස් තුන අවුරුද්දේ කියලයි අක්මාව කියන්නේ. මද්‍යසාර සම්භන්ධ කතා වැඩිහරියක් මතක තියෙන්නේ මොලේට නෙවෙයි අක්මාවට කියලයි මම හිතන්නේ. ඔන්න දෙසැම්බර් දෙවැනි සතිය අවසන් වෙද්දී පාර්ටි දාන උදවියගෙන් ආරාධනා ලැබෙන්න පටන්ගන්න නිසා අපේ බඩ තඩියා නොහොත් සුනාමි කතාවේ මගේ මිත්‍රයාගෙන් දුරකථන ඇමතුමක්..

මචන් මොකද හදිසියේ ..

පොඩි වැඩකට කථා කරේ..

කියහන්කෝ බලන්න වැඩේ මොකක්ද කියල 

මචන් තිස් එක රෑ උඹල කොහේ හරි පාර්ටියක්ද 

නැහැ බන් තාම මුකුත් කතාවක් දැම්මේ නැහැ ඒ ගැන 

අපි කට්ටිය අපේ ගෙදර සෙට් වෙන්න කියල හැදුවේ.. උඹත් එහෙනම් වරෙන් හරිද..

හරි මචං බලමු එහෙනම්..

මොනවා බලන්නද බන් .. අනිවාර්යෙන් උඹ එන්න ඕන..

ඕක ගෙදර නැතුව වෙන කොහෙවත් තිබ්බනම් ඉතින් අනිවාර්යෙන් එනවා බන්.. එත් බොලෑ ගෙදර කිව්වාම ටිකක් අවුලනේ බන්..

යකෝ.. දැන් මේකේ මට ඉහලින් කුරුල්ලෙක්වත් ඉගිල්ලෙන්නේ නැහැ.. ඔක්කොම මම බලාගන්නම් උඹ වරෙන්කො..

තව කව්ද එන්නේ කියහන්..

උඹයි, අපේ සනායි , අපේ මස්සිනයි , මමයි , තව අපේ වයිෆ්ගේ නැන්දගේ පුතයි... එච්චරයි බන්..

හරි මචන් මම එන්නම් අනිවාර්යෙන්..

උඹ සනාට කිව්වද කිව්වද..

නෑ මම උඹටයි ඉස්සෙල්ලම කෝල් කරේ.. දැන් සනාට කෝල් එකක් අරන් කියන්නම්..

දැන් දැන් සුවර් නැති උනත් ඒ වෙද්දීනම් එතුමාගේ ගෙදර ගෘහමුලික පොස්ට් එක තරු පටි සියල්ලම සමග තිබ්බේ එතුමා ගාව නිසා උනත් මම දැනුවත්ව උගේ සුනාමි අහුවෙච්චි ගෙදර දාපු පලවෙනි බොන පාර්ටිය තමයි දෙසැම්බර් තිස් එක පාර්ටිය.

වෙන තැනක සෙට් උනානම් මදි පාඩුවට කුමන හෝ වර්ගයක මත්පැන් බෝතලයක්, සිගරැට් පැකට්ටුවක් වගේ දෙයක් අරගෙන යාම සිරිතක් උනත් අපේ මිත්‍රයාගේ පාර්ටි වලට යද්දී අපිට අරන් යන්න වෙන්නේ සිගරැට් විතරමයි . බයිට් කෑමට සහ කෑමට මටත් එහා  කප් ගහපු එකෙක් වෙච්චි මගේ අතිජාත මිත්‍රයා පාර්ටියක් සංවිධානය කරනවානම් එතන මොනවා නැතත් බඩපුරා කන්න මාළු ජාති දෙක තුනක්, ඉස්සො දැල්ලෝ වගේම කුකුළු මස් බයිට් අනිවාර්යෙන්ම තියෙනවාමයි. 

එවකට මගේ මිත්‍රයා සතුව බහුදින යාත්‍රාවකුත් තිබුන නිසා මාළුවලින් හිඟ පාඩුවක් කොහෙත්ම තිබුනේ නැහැ. මුළු පාර්ටියටම අවශ්‍යවෙන සිගරැට් සපයන්න අපේ අනුග්‍රාහක භාවතාට වත්කමක් තිබුනත් උපන්තේකට දුම්වැටියක් කටේ නොතියපු එකෙක් වෙච්චි මගේ මිත්‍රයාට හැමදාම සිගරැට් අමතකවීම සාමාන්‍ය දෙයක්. ඒ ඌ සිගරැට් නොබොන නිසා මිසක් ඌ සිගරැට් බොන එකෙක් උනානම් පාර්ටියට සිගරට් කාර්ටුන් දෙක තුනක් ගේනවා සහසුද්දයි.

ඔන්න කොහොමින් කොහොමින් හරි තිස් එක්වෙනිදත් උදාවුනා කියමුකෝ. මමත් රැකියාවට ගිහින් ඇවිත් නාකියාගෙන ලැහැස්ති වෙලා ගත්ත අපේ සනාට කෝල් එකක්..

බීප්.. බීප්..........බීප් ..බීප්...........බීප් 

උඹ ලෑස්ති ද ..

විනාඩි පහෙන් ලෑස්තියි..

හරි එහෙනම් මම එනව ... මම තිබ්බ ..

අම්මේ මම යනවා ..

රෑ නොවී එන්න යන තැනකින්..

අද දෙසැම්බර් තිස් එකනේ අම්මේ.. ඒ හින්ද එන වෙලාව ෂුවර් නැහැ..

එතකොට හෙට වැඩට යන්නේ නැද්ද..

මාස දෙකක් විතර නිවාඩු නැතුව එක දිගටම අද්දනේ අම්මා.. ඒ හින්ද හෙට නිවාඩුවක් දානවා..

අවුරුද්දේ මුල නිවාඩු දානවද ළමයෝ..

කවද දැම්මත් තියෙන්නේ නිවාඩු හතලිස් පහයිනෙ අම්මේ.. ඔන්න ඔහේ මොනා වෙනවද නිවාඩුවක් දැම්මට..

අනේ මන්ද ..තාත්ත එක්ක බේරගන්න වෙයි ..

ඇයි තාත්තද මට නිවාඩු අනුමත කරන්නේ ...ඒක හෙටනෙ අම්මේ.. මම යනෝ..

ඔන්න මමත් සනා විසින්ම ජැක් ගහල විනාස කරපු මගේ මෝටර් රථයෙන් පිටත්වුනා බඩ තඩියා නොහොත් මගේ හිතාදර මිත්‍රයාගේ ගෙදර පාර්ටියට යන්න. යනගමන් සනාව ගෙදරින් අරගෙන යන්නයි හිතාගෙන ගියේ. සනාගේ ගෙදර ගාවට ගිහින් හොර්න් එක ගැහුවාම මෙන්න මු තාම ටවල් එක පිටින්.

එන්නේ නැද්ද බන්..

විනාඩියෙන් එනවා..

විනාඩියෙන් කිව්වට විනාඩි පහොලොවක් විතර මාව රස්තියාදු කරපු සනා ඇවිත් කාර් එකට නගිනකොට සනාගේ මවුතුමියත් එළයට බැහැපි. සනාගේ මවුතුමියගේ ඇස්දෙකට වැලිගහල මාරුවෙනවා කියන්නේ හීනයක්.

දැන් කොහෙද යාළුවො දෙන්න එක්ක යන්නේ..

යාලුවෙකුගේ ගෙදර පාර්ටියක් ඇන්ටි .. ඉතින් පොඩ්ඩක් ඔලුව දාල එන්න කියල..

රෑට එනවද උදේද එන්නේ.. උඹල එනවා කියල කියන වෙලාවට වඩා පැය හත අටක් පරක්කු වෙලානේ කොහොමත් එන්නේ ..

අම්මේ මම මුන්ගේ ගෙදර ඉඳල උදේම එන්නම්.. නැත්තම් අම්ම දොර අරින්න ඇහැරෙන්න එපයි..

අප්පේ උඹේ ආදරේ.. 

(ඇන්ටි එහෙම කිව්වට සනාගේ මුළු ලෝකෙම උගේ අම්ම කියල දන්නා ඌට ඉන්න එකම යාළුවා මම විතරයි..එහෙම බය නැතුව මේකේ ලියන්න පුළුවන් සනාගේ වයිපරේ මේක කියවන්නේ නැති විත්තිය ඉන්තේරුවෙන්ම දන්නා නිසාත් සනා කියන්නේ අනවර්ථ නාමයක් නිසාත් හින්දයි. සනාගේ වික්‍රමය පොස්ට් එක ලිව්ව දවසේ ඉඳන් සනා මා එක්ක කතා කරන්නෙම නැත. දන්නා කියන සන්නිවේදන මාද්‍ය සියල්ලෙන්ම අමතල අසාර්ථක වෙච්චි නිසා  මම මේ කල්පනා කර කර ඉන්නේ කෙල්ලෙක් ලියන විදිහට සනාට පෙම් හසුනක්වත් ලියල යවන්නයි. එහෙම යවන පෙම් හසුන සනාගේ වයිපරේට මාට්ටු උන ගමන් සනා හැරෙන තැපෑලෙන් මාව අමතන එක අනිවාර්යයි.)

ඔන්න සනාත් ඇඳපැළඳගෙන ඇවිත් කාර් එකේ ගොඩවුනා. 

මොනාද ගෙනියන්නේ..

දුමක් අරගෙන යමන්.. අනික්වා ඔක්කොම ඇති බන්..

කෝකටත් කෝල් එකක් ගහල බලහන්..

හිටහන් බලන්න..

බීප්..බීප්..........බීප්..බීප්.........බීප්..

අඩෝ මොනාද ගෙන්න ඕන...

හෙලෝ...පොඩ්ඩක් ඉන්න... මෙයා ෆෝන් එක කාමරේ දාල ගිහින්.. (හුටා... බඩා මහත්තයාගේ වයිපරේ ෆෝන් එක අරන් තියෙන්නේ )

ඒයි මෙන්න කෝල් එකක්..

ඔයා කතාකරලා බලන්නකෝ කව්ද කියල ඒයි ..මම පොඩි වැඩක්..

මට බෑ අනේ.. ඔයාම කතාකරලා බලන්නකෝ... 

අපේ එකාගේ අතට ෆෝන් එක දෙනකම් මම උන්නේ දියෙන් ගොඩ දාපු මාලුවෙක් වගේ ගැහි ගැහී.. මොකද කියනවනම් අපේ මුළු මිත්‍ර සමාගමම යකෙකුටවත් බයනැති උනාට අපේ බඩ තඩියගේ වයිපරේට ෆේස් කරන්නනම් ටිකක් නෙවෙයි සෑහෙන්න බයයි. 

හෙලෝ.... මම බන්.. මොනාද ගේන්න ඕන...

මුකුත් ඕන නෑ ...කට්ටිය ඇවිත් ඉන්නේ.. උඹල දෙන්න විතරයි අඩු...

හරි මචන්.. අපි එනගමන්.. බායි...

මිත්‍රයගෙ ගෙදර කාමරේක සංවිධානය වෙලා තිබ්බ පාර්ටිය අපි යද්දී ජයටම පටන් අරගෙන. දැන් දැන් ලොකු ලොකු සැර රටබීම ජාති බොන්න පුරුදු උනාට මගේ තඩි මිත්‍රයා ඒ කාලේ සුපිරි බියර් ලෝලියෙක්. ඒ හින්ද කාමරේ මුල්ලක සහ ශීතකරණයේ අසුරලා තිබ්බ බියර් බෝතල ප්‍රමාණය විස්සකට වැඩියි. පාර්ටියේ පිරිස පස්දෙනයි.

ගැලරි බෝතල් හතරකුත් (ගැලරි යනු මත්පැන් වර්ගයක් බව ගැලරි ගැන නොදන්නා බවලත් උදවිය වටහාගනු මනාය. එක බෝතලයක ලීටරයක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ) අනුපාන වශයෙන් කොකාකෝලා, සෝඩා ඇති තරම්ද , අයිස් කැටද, මාළු ජාති කිහිපයකින් සෑදුන බයිට් ඇති තරම්ද, ඩෙවිල් ක්‍රමයට සෑදු කුකුළු මස් ද නාන්න තරමට සාදා තිබු සාදයේ ගැලරි බීම සඳහා මා මිත්‍රයාගේ මස්සිනාත්, සනාත් එකෙන්ම ඉදිරිපත් වුයේ ඔවුන් දෙදෙනාම බියර් බීමට වැඩි කැමැත්තක් නැති පුද්ගලයින් වන නිසා. 

සාදයේ අනුග්‍රාහක තැන්පත් මා මිත්‍ර තඩියා (බඩ) ඔහුගේ විසල් උදර කුහරය පිරවීමට එකෙන්ම තෝරා තිබුනේ බියර් විතරයි. මා මිත්‍රයාගේ බිරින්දෑගේ ඥාති පුත්‍රයකු වන අයියාද යන්තමින් බියර් මදක් තොලගානා පුද්ගලයෙක් නිසා ඔහුගේ බීමට ඇති දායකත්වය මෙහිදී නොසලකා හරිය මනාය. 

මම තැන්පත් බීමට වඩා ෆෝකස් කරන්නේ බයිට් කෑමට නිසා බීරද ගැලරිද කියා විශේෂයක් නැති. එදත් අදත් මට තියන එකම ප්‍රශ්නය නම් බීර වලට එහා සැර බීමක් බොනවානම් ලොව තිබෙන මිල අධිකම වටිනාම බීමක් උනත් මට දැනෙන විශේෂත්වයක් නැතිකමයි. ලංකාවේ ජාතික බ්‍රෑන්ඩ් එකවෙච්චි ගල් අරක්කු විතරක් මට සුවඳින් අඳුරගන්න පුළුවන් එකම වන් ඇන්ඩ් ඔන්ලි බ්‍රෑන්ඩ් එකයි. නොබීවොත් මැරෙනවා කීවත් ගල්නම් කට හරියේ තියන්නට අකමැති උනත් අවස්ථාවේ සහ අවශ්‍යතාවයේ  හැටියට වෙනත් ඕනෑම මධ්‍යසාරයක් උගුරෙන් පහලට යන ඕනෑම අවස්තාවක මට දැනෙන්නේ මෙලෝ රහකට නැති ජරාව මොකට බොනවද කියන සිතුවිල්ල විතරයි. සාදයක් හෝ හමුවීමක් ඉදිරියට ගෙනයාමට යමක් කටේ හලා ගැනීමේදී ගල් නැත්තම් ඔනෑ දෙයක් මට එකයි. ඒ මට එව්වයේ රහක් ගුණක් දැනෙන්නේ නැති හින්දයි.  

රාත්‍රී හතයි තිහට වගේ පටන් ගැනුන සාදය වර්ණවත් කිරීමට ගීත ගායනය වගේ අංගත් විටින් විට කෙරුණත් සාදයේ අවසන් අරමුණ උනේ ගෙනාපු බෝතල් සියල්ලම බී අවසන් කිරීම. වැඩේ එන්න එන්නම දරුණු අතට හැරෙන නිසා මගේ මිත්‍රයාගේ වයිපරේගේ ඥාතිය කලින්ම ගෙදර මාරුවුණේ ජනවාරි පළවෙනිදා වැඩට යන්න තියනවා කියල කියාගෙන. මමත් සනාත් ජනවාරි පළවෙනිදා රැකියාවට නොයන තීරණයේ හිටපු නිසා අපිට ගෙදර ඒමට හදිසියක් තිබ්බේ නැති තරම්. 

එතන හිටපු අනෙක් පුද්ගලයා හෙවත් සාදය සංවිධායකගේ මස්සිනා වෙච්චි අයිය ඒ වෙද්දීත් සුප්‍රසිද්ද ගාර්මන්ට් එකක ලොක්කෙක්. හයේ හතරේ ශරීර කුඩුවක් දරාගෙන ඉන්න පුද්ගලයෙක් විදිහට ගැලරි බෝතල් හතරක් උනත් බඩේ පුරවන්න පුළුවන් පොරක්. බොහොම වැදගත් විදිහට රස්සාව කරගෙන වැදගත් විදිහට ජීවත්වෙන පුද්ගලයෙක් වෙච්චි මේ අයිය එහෙම තැන තැන බොන ජාතියේ පුද්ගලයෙක් නෙවෙයි. කෑවනම් බීවනම් ඒ බොහොම තෝරාගත්තු පිරිසක් සමග පමණයි. බෝතල් දහයක් බීවත් මනා සිහි කල්පනාවෙන් ඉන්න පුද්ගලයෙක් වෙච්චි මේ සහෝදරයා එක්ක බොන්න වාඩි උනා කියන්නේ නැගිටිනවා බොරු. 

මචං ... ප්..ප්..පාන්ඩර දෙකයි බං වෙලාව්...අප් ..අප්පි දැන්     න් ...න් ..නවත්තමු..

පිශ්ශුද බාන් ... අද් .....අද්ද ත්...තර්ටි ෆස්ට් නයිට් බන්..

ද්...ද....දැන් ඇති බාන්....

අරි..මල්ලිලා.....ම් ...ම් ...මාල්ලිලා ... තව එක්ක ෂ් ........ෂොට් එක්කාක් දාමු....

ස් ...සනා....ම් ...මොකද ..ක් ...ක්.කියනේ..

න් ....නෝ  ප්....ප්‍රොබ්ලම් ..අයියෙ ...අයි...අයිය ක්..කියනවනම් ...ග් ...ගාමු...

අ..අන්න ක්..කොල්ලො ...ම් ...ම්මෙන්න සූපර් කොල්ලො .

අරි..ම් ...මමත්..තව් එක බියර් එක්කාක්.... බොනව්...

මේ...මේ...උඹ මේ කතාවෙන්..අව් ...අවුට් ..උම්බ මග්ගේ මස්...මසිනා උනත්...උම්බ බිව්...බිව්වේ බී...බී...බියර් න් ..න් ..නිසා.. උම්බට මේකට ක්..කට ද් ...දාන්න බෑ ..

ඔන්න ඔය වගේ සංවාද වලින් අවසන් වෙච්චි සාදය ඇත්තටම අවසන් උනේ අර තිබ්බ ගැලරි බෝතල් හතරම මමත්, සනාත්, මස්සිනා අයියත් බීල අහවර උනායින් පස්සෙයි. කොහොමින් කොහොම හරි බඩ තඩියා බියර් බෝතල ටිකයි බයිට් කන්දයි ඉවර කරන අතරතුරේ තඩියාගේ මස්සිනාත් , මමත්, සනාත් ගැලරි බෝතල් හතරම  බීල අහවර කරලා කියල සහසුද්දෙන් දැනගන්නකොට ජනවාරි පළවෙනිදා අලුයම තුනයි.

ඊළඟට තිබ්බේ හැමදෙනාටම සුභ නව වසරක් කියල විසි තිස් වතාවක් ප්‍රාර්ථනා කරලා ගෙදර එන්න පිටත් වෙන්න. ලෝකෙම තියන අරක්කු එකතුකරලා පෙව්වත් මම වාහනේ කොහෙවත් හප්පගන්නේ නැතුව ගෙදර යන එක කවදත් හොඳටම විශ්වාස නිසා සනාත් මමත් ඔන්න දෙයියනේ කියල එන්න පිටත් උනා. ගැලරි බිව්වේ අපි තුන්දෙනා විතරක් නිසා කිසිම ගැටළුවක් නැතුව එකාගේ බඩේ බෝතලයකට වැඩි ප්‍රමානයක් තියෙන නිසාත් මම ගැලරි වලට අමතරව මගේ හිතමිතුරු බඩ තඩියා විසින් දීපු ෆ්‍රෙන්ඩ්ෂිප් බියර් ටිකකුත් බීපු නිසාත් කන්දක් විතර මාළු සහ මස් කාපු නිසාත් ජනවාරි පළවෙනිදා උදෑසන මොනවිදිහ තත්වයක් උදාවෙයිද කියන එක ගැන මට තිබ්බේ අවිනිශ්චිත තත්වයක්. උපන්දා හිටන් මේ වෙනකම් බීල ගෙදරට මාට්ටු වෙලා නැති නිසා මිත්‍රයාගේ ගෙදරින් පිටත්වෙලා ගෙදරට වාහනේ පදවාගෙන එන අතරේ මම කල්පනා කරේ ගෙදර යනවද නොයා ඉන්නවද කියන එක. එත් මිත්‍රයාගේ ගෙදරින් පිටත්වෙලා වාහනේ ගියර් දෙකක් මාරු කරද්දී සනා ඉස්සරහ සීට් එකේ දොයි කියහන්කෝ.

වෙනදට කට්ටිය සෙට්උණු දවස්වලට ටිකක් තොලේ කටේ ගාගෙන ගියත් තාත්ත නිදාගන්න කලින් කීයටවත් ගෙදර යන්නේ නැති තරම්. මම කීයට හරි ගෙදර එනකම් සාලේ පුටුවක් උඩ අඩ නින්දේ ඉන්න අම්ම වාහනේ වත්තට දාන සද්දෙට දොර ඇරියාම අම්ම ගෙට යනකම් මිදුලේ තියන  ටැප් එකෙන් කකුල් දෙක හෝද හෝද කාලය ගත කරන්නේ අම්ම අසලින් යනකොට අම්මට ගඳ සුවඳ දැනේවි කියන භයට. එත් මම රෑ දොළහට එකට ගෙදර එන දවස්වලට තාත්ත   කාමරේ ඉඳන් අම්මට දෙන විධානය නම් ... 

අරින්න එපා දොර ඕකට... මල රෑ වෙනකම් රස්තියාදු ගහල ආවනම් එළියේ නිදාගන්න කියන්න.. 

ඒ වගේ රැයක්  උදාවුනා කියන්නේ ඊට පස්සේ උදාවෙන දවස් කීපයක් යනකම් තාත්ත මගේ මුනවත් නොබලන තැනට වැටීමක් වගේම මම ගෙදර බල්ලටත් වඩා පහලට වැටෙන තත්වයක් සහ අහගෙන ඉන්න බැරි තරම් කුණු කතා දාහක් අහන ඉන්න වෙන දඬුවමක්. එහෙව් දවස් වලට තාත්ත පටන් ගන්නේ උපන්දා හිටන් මම කරපු වැරදි එකින් එක මතක් කරගෙනයි. 

එදත් වැඩේ දෙල් වෙන තත්වයේ තරම් බීපු නිසා අවසානයේ මම තීරණය කරා ගෙදර නොගිහින් වාහනේ මග දාගෙන එළිවෙනකල් ඉඳල ගෙදර යන්න. එත් මගේ බීමත් කමට සිහියට ආවේ මගේ වෙළඳ ස්ථානය ළඟ වාහනේ දාගෙන නිදියන්න. වාහෙනේ පදවාගෙන මගේ වෙළඳ ස්ථානය ලඟට ආපු මම වාහනේ එන්ජිම නවත්තල සනා ඇහැරෙව්ව.

සනා නැගිටපන්..

ම් ...

නැගිටපන් යකෝ...

ග් ..ගෙදර ආවද...

අද අපි බීල ව් වැඩියි බං .. ඒ හින්ද කාර් එක්කේ නිදියමු...

හ්ම්..ඒ කියන්නේ තෝ මාව මහ ප්..පාරේ නිදි කරවන්නේ...

න් ...නෑ මචං ... පාරේ උනාට කාර් එකෙන්...

කාර් එකේ උනාට මහ පාරෙනේ බාන් ...

ඔය විදිහට සනා නින්දට වැටුනට මට නින්දක් අහලකවත් නැති තරම්. මෝඩකමට උගුරෙන් පහලට යවපු ගැලරි ඔක්කොම ඔඩීසී , සෙකන්ඩ් ක්ලාස්, බැල්කනි සියල්ලමත් එක්ක එලියට එන්න දඟලන බව මට ටිකෙන් ටික තේරුනා. දන්නා කියන සෙල්ලම් ඔක්කොම දාල ගැලරිට එන්න එපා වස්තුවේ පාඩුවේ හිටහන් මගේ දෙයියෝ කියල කිව්වත් ගැලරි කියන දේ අහුවේම නෑ ..

දෙපා වාරු නැත ඔබ හැර යන්නට කියල මමත් කාර් එකෙන් බහින්නෙම නැතුව බොහොම අමාරුවෙන්  රියදුරු පැත්තේ වීදුරුව ඇරල ඔඩීසී , සෙකන්ඩ් ක්ලාස්, බැල්කනි, ගැලරි සියල්ලටම යන්න ඇරිය. යනවා කිව්වට එහෙමත් යාමක්. හත් අට වතාවක් විතර කබරගොයා නාහෙන් කටින් එලියට විදලා පෙරේද කාපුවත් එක්කම දාල ඉවර උනායින් පස්සේ ඔන්න යාන්තම් ඇඟට සනීපයක් දැනෙන්න ගත්ත මට. එත් නින්ද යාගෙන එනකොටම මට නිකම් කරන්ට් එකක්  වැදිලා වගේ මතක් උනේ ජනවාරි පළවෙනිදා උදේ පාන්දර අලුත් ඇඳුමක් හෙම ඇඳගෙන තාත්ත කඩේ අරින්න එනවා නේද හත් දෙයියනේ කියල. එත් කරන්න දෙයක් නැති කමට ඔන්න ඔහේ ඕන එකක් කියල නිදාගන්න හැදුවත් නින්ද යන්නේ නැහැ තාත්තව මැවිලා පේනවා. වෙන තැනක වාහනේ දාගෙන නිදාගන්න බැරි කව්රුහරි එකෙක් පොලිසියට කෝල් කරොත් ඒ පරිප්පුවත් එපා නොකිය කන්න වෙන නිසා. කරන්න කිසිත් නැති නිසා අන්තිම තුරුම්පුව ගහන්න මම සුදානම් උනා.

සනා.... නැගිටපන්..

ම් ....

සනා... නැගිටපන්කෝ ...

මොන මල වදයක්ද බන්... නිදාගන්න දියන්කෝ... උඹ ගෙදර එක්ක යනවා කියල මාව අරන් ඇවිත් මහ පාරේ බුදි කරනව මදිවට නින්දත් කඩනව බන්.. මට නිදාගන්න දියකො..

නැගිටපන්කෝ සනෝ...

මොන මල වදයක්ද බන්... ද් ..දැන් මොකටද උම්බ නැගිටින්න කියන්නේ.. මට්ට නම් බෑ තල්ලු දාන්න උඹේ කාර් එකට..

තල්ලු දාන්න නෙවෙයි බන්.. නගිටහන්කෝ..

මොකද බන්..මොකද..

මේ සීට් එකට වරෙන්කො...

නෑ මට මේ සීට් එක හොඳයි...

අනේ බන් ...මට මේක ඉඩ මදියි...උඹ කෙට්ටුයිනේ බන්.. වරෙන්කො..

මොන මල වදයක්ද බන්... වර එහෙනම්...

හෝව්...හෝව්.... උඹ බහින්න එපා..ඔහොමම මේ පැත්තට පැනහන්කෝ .. මම වටෙන් එන්නම්...

සනා ඉදිරිපස මගී අසුනෙන් පැන රියදුරු අසුනට ඒමත් මම රියදුරු අසුනෙන් බැස කබරයා නොපාගා සීරුවට වටෙන් ඇවිත් ඉදිරිපස අසුනට වැටීමත් සමගින් ප්‍රශ්නය විසඳුනා.. දෙන්නටම නින්ද ගියා...

ඩොග් ...ඩොග් ...ඩොග් ....ඩොග් .....

කන ගාවින් යන්තමින් ඇහෙන සද්දෙන් මට ඇහැරිලා කේන්තියෙන් ඔරවල බලද්දී දැක්කේ කාර් එකේ වහපු වීදුරුවෙන් තෝව උයල කනවද අමුවෙන් කනවද කියාන්නහේ රකුසු බැල්මකින් මා දිහා බලන් ඉන්න පියාණන් වහන්සේ..ඒ කියන්නේ මම ඇහෙරෙනකොට ජනවාරි පළවෙනිදා  උදෑසන අටයි. මම වෙලාව ටක්කෙටම දන්නේ තාත්ත කඩේ අරින්න එන්නේ උදේ අටට නිසා.. බොහොම අසරණ ලීලාවෙන් මම කාර් එකේ වීදුරුව පහත් කරා.

යනවා ගෙදර.....

තාත්තගේ විධාන එපමණයි. ඒ ටික කියල තාත්ත කඩේට ගියා උනාට අද රෑට මට සොහොන පත්වෙන බව තමයි ඒ හඬේ තිබුනේ..

සනා...නගිටහන්...

ඒයි යකෝ... නගිටහන්...

මොකද බාන් මේ කරදරේ.. නිදාගන්න දියන්කෝ..

නැගිටහන් බූරුවෝ.. එළිවෙලා ..නගිටහන්..

හා..... ඉතින්.. එළිවෙන එක මට නවත්තන්න පුලුවන්ද බාන්..

යකෝ..තාත්ත කඩේ අරින්න ඇවිත්.. නැගිටහන් ඉක්මනට...

හැහ් ....දැන් මොකද කරන්නේ..

ස්ටාර්ට් කරපන් ඕක ඉක්මනට...

මොකක්...

ස්ටාර්ට් කරපන් බූරුවෝ ඕක ඉක්මනට...

ඔන්න සනා මළවුන්ගෙන් නැගිට්ට වගේ අළු ගසාදාළ නැගිටලා කාර් එක ස්ටාර්ට් කරගත්ත.

කොහෙද යන්නේ අපි..

යමන් උඹව දාල එන්න..

හරි..

සනාව ගෙදරින්  බස්සල ගෙදර එන ගමන් මග නවත්තල කාර් එකේ තිබ්බ වතුර බෝතලේකින් රියදුරු දොරත් සෝදාගෙන ගෙදර ඇවිත් ආයෙත් නින්දට වැටුනේ ඔලුව කෙලින් තියාගෙන ඉන්න මොනම ක්‍රමයකට උත්සහ කලත් බැරි නිසා.. 

දවල් දවසම නිදාගත්තු මම ඇහැරෙද්දි හවස හතහමාරයි. නාගත්තොත් ඔලුවේ තියන මුස්පේන්තු ගතිය ඇරිලා යාවි කියල හිතාගෙන නාන කාමරයට වැදිලා පැයක් විතර නාපු මම නාන කාමරයෙන් එලියට එද්දී තාත්ත කඩේ වහල ඇවිත්. පැහැදිලි වැරදි සතිත ෆයිල් තුනයි. පළමු එක වැඩට නොයාම. දෙක, කබරයා දාගෙන මහපාරේ බුදියා දෙමාපියන්ගේ ගෞරවය කෙලෙසීම. තුන, දවසම ගෙදර ඉඳලත් කඩේ පැත්තටවත් නොයාම. මම එතනින් මාරුවෙන්න යනකොටම තාත්ත වෙඩි නූල පත්තු කරා.

මූ දැන් හදන්න බෑ .. රෑ තිස් පැයේ රස්තියාදුවේ යනවා මදිවට මුන් දැන් නිදාගන්නේ මහපාරේ.. රස්සාවක් හරියට කරන්නේ නැහැ.. මෙලෝ මොලේ තියන මනුස්සයෙක් කරන වැඩක්ද ජනවාරි පළවෙනිදා රස්සාවට නොයා ඉඳල නිවාඩු දානව කියන එක. 

තාත්තා මාගේ ගුණ ගයනාව ගයන්නට පටන්ගත්තාම ආයේ වෙන කෙනෙකුට කතා කරන්න දෙයක් නැති තරම්. ඒ තරම් අහගෙන ඉන්න ආස හිතෙනවා. ඒ වෙලාවට තමයි හිතෙන්නේ බඩේ ගලක් බැඳගෙන ලිඳේ පනින්න. එත් හැමදාමත් මාව බේරගන්න අම්ම මෙතැනදී මැදට පනිනවා.

මොකද ළමයෝ කඩේ ගාව වාහනේ දාගෙන නිදාගත්තේ.. මහා දුරක් නෙවෙයිනේ ගෙදරට..

එන්න තිබ්බ අම්මේ..එත් මම ගෙදර ආවේ නැත්තේ වැඩි හොඳට...

අනේ ඔයා අහන්න මුගේ බොරු බේගල්.. මුන් දැන් හදන්න බෑ ..

වෙච්ච දේ අහන්නේ නැතුව මටම බැන්නට තාත්ත සහසුද්දෙන් දැක්කනේ අරූ වමනේ දාල තිබ්බ තරම් .. ඉතින් තාත්ත කියන්නේ මට ඌ ගෙදර එක්ක ඇවිත් කාමරේ වමනෙ දම්මගන්න කියලද.. සනා ටිකක් බීල වැඩියි.. ඉතින් මට ඌව ගෙදර යවන්නත් බැහැ .. ගෙදර ගේන්නත් බැහැ .. කොයිදේටත් දුකට සැපට ඉන්න එකා මග දාළ ඇවිත් රස්සාවට යන්න කියලද තාත්ත මට කියන්නේ..

හරි කොහොමින් කොහොමින් හරි ජනවාරි පළවෙනිදා රස්සාවට ගියේ නැහැනේ. 

ඇයි නොගිය කියල උන් මාව අස්කරන්නද..

හා හා ඇති ඇති තාත්තගෙයි පුතාගෙයි  වාදෙ .. 

අම්මා ගෙදර සාමවිනිසුරු කම දරන නිසා හැමදාමත් වගේ දෙපසට වෙන පීඩිත පන්තිය සහ පාලක පන්තිය වාදය දින කිහිපයකට කල් දැමෙන්නේ තාත්තට ආයෙත් මගේ වරදක් අහුවෙනකම් විතරයි. සනා අමු අමුවේ පාවලා දෙන්න පුලුවන් උන නිසා බොරු සාක්ෂි වලින් මගේ නඩුව නිදහස්. මේ සිද්දිය ලිව්වට පස්සේ සනා විසින් මට කනේ පාරක් ඉල්ලලා දීපු අහස්කූරු චෝදනාවෙන් එකට එක අනුපාතයෙන් මට සනාව නිදහස් කරන්න වෙනවා.

ගැලරි බෝතලේ දාල එන ඒ කොලපාට පෙට්ටිය කුණුගොඩක  තිබිල දැක්කත් ඇති මට වෙරි..

අදත් කොතනහරි පාර්ටියක ගැලරි බෝතලයක් දැක්කොත් මට ඉතින් බිව්වා වගේ තමයි.. 

ඒ සියලුම ස්තුතිය හිමිවෙන්න ඕන ඒ සාදය සංවිධානය කරල තුන්දෙනෙකුට ගැලරි බෝතල් හතරක් පොවාපු මගේ හිතාදර මිත්‍ර බඩ තඩියාට සහ අන්තිම ෂොට් එක වෙනුවෙන් තවත් බෝතලයක්ම බෙදාහදාගෙන බොන්න පෙරැත්ත කරපු බඩ තඩියාගේ මස්සිනාට. තුන්දෙනෙක් එක්ක බෝතල් හතරක් බීල එයින් ගියා මදැයි.

අම්බලන්ගොඩ කථා පාඨක සැමට සහ සියලු බ්ලොග් මිතුරන්ට ලැබුවාවූ නව වසර සුභම සුභ නව වසරක් වේවා..